5 Şubat 2026 tarihinde medya organları, on Hollanda belediyesinin Hollanda Veri Koruma Kurumu (AP) tarafından para cezasına çarptırıldığını bildirdi. Kurumun soruşturma sonuçları; Eindhoven, Zoetermeer ve Delft gibi şehirlerin belediye başkanlarının, kendi sınırları içindeki Müslümanlar hakkında sözde “radikalleşme” korkusuyla yasadışı şekilde kişisel veriler topladığını ortaya çıkardı.

Bu belediyeler söz konusu soruşturmaları kendi inisiyatifleriyle başlatmamışlardır; aksine ulusal hükümet ve Ulusal Güvenlik ve Terörle Mücadele Koordinatörlüğü (NCTV), yerel belediyeleri “radikalleşmeyi” ve (çatışma bölgelerine) “yurt dışına seyahatleri” engellemek için teşvik etmişlerdir.

Belediyeler; Müslüman topluluğun inançları, mezhepleri, cami içindeki ilişkileri ve gerilimleri hakkında da veriler toplamışlardır. İlgili belediyeler bu bilgileri elde etmek için dış ajanslardan hizmet almış, hatta hazırlanan raporları emniyet birimleri, Sosyal İşler ve İstihdam Bakanlığı gibi kurumlarla hukuka aykırı şekilde paylaşmışlardır.

Nihayetinde Hollanda Veri Koruma Kurumu, on belediyenin her birine 25 bin avro para cezası kesmiştir. Bu gelişmelerin ardından bazı belediyeler cezayı peşinen kabul etmiş; Delft Belediye Başkanı Bechtold başta olmak üzere bazı yetkililer kamuoyundan özür dilemiştir.

“Radikalleşme” ile mücadele politikaları, ne tesadüfi bir siyasi girişim ne de ilgili belediyelerin bir hesap hatasıdır. Ulusal hükümet, on yıllardır çeşitli politika belgelerinde belediyelerin Müslüman topluluk içindeki “radikalleşme” ile mücadeleden yerel düzeyde nasıl sorumlu olacağını belirlemiştir. Hatta Ulusal Terörle Mücadele Koordinatörlüğü (NCTV) ve Genel İstihbarat ve Güvenlik Servisi (AIVD) gibi istihbarat birimleri, “İslami aşırılık” olarak kabul ettikleri şeylere dair tanımlar ve hükümler içeren raporlar hazırlamışlardır. Örneğin, bir Müslümanın küresel Ümmet bilincine inanması, potansiyel radikalleşmenin güçlü bir göstergesi sayılmaktadır.

Merkezi hükümetin, Hollanda Veri Koruma Kurumu aracılığıyla belediyelere yerel Müslüman topluluğu gözetleme çağrısında bulunması, bu sorunun yerel yönetim seviyeleriyle sınırlı kalmayıp yapısal bir sorun olduğunu ortaya koymaktadır. Müslümanların mahremiyetinin hiçbir meşru gerekçe olmaksızın ihlal edilmesi, aslında planlanmış İslam düşmanı bir politikanın tezahürüdür. Bu sebeple AP’nin sadece belediyeleri sorumlu tutması manidardır; zira bu belediyeler bizzat merkezi hükümetin direktifleri doğrultusunda hareket etmişlerdir.

Son olarak, Hollanda Veri Koruma Kurumu’nun ulaştığı bu bulgular, Müslüman topluluk söz konusu olduğunda demokratik temellerin nasıl içinin boşaltıldığını bir kez daha gözler önüne sermektedir. Oysa demokratik değerlere göre, bireyin mahremiyeti işleyen demokratik toplumun temel taşıdır. Batılı devletler, bu değerin yokluğunu genellikle otoriter rejimin bir göstergesi olarak kabul ederler.

Ne var ki Hollanda devleti, Müslüman topluluğun mahremiyetini bu şekilde sistematik olarak ihlal ederek, sözde mücadele ettiğini iddia ettiği sorunu bizzat kendisi yaratmış olmaktadır! İronik bir şekilde, Hollanda devleti, Müslüman topluluğa uyguladığı politikalarla kendi “demokratik hukuk devletinin” çöküşüne neden olmaktadır.

Hollanda’daki Müslümanların İslami kimliklerini korumaya devam etmeleri ve İslam düşmanı politikaların günlük hayatlarının her alanında tezahür ettiği gerçeğine karşı her zaman uyanık olmaları hayati önem taşımaktadır.

Hollanda’daki Müslümanlar Allah Subhânehu ve Teâlâ, Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem ve İslâm davetini tüm insanlığa ulaştırma sorumluluklarına iman ettikleri sürece Hollanda hükümeti, Müslüman topluluğun mevcut hâlinden asla razı olmayacak; İslâmî kimliğini tamamen ortadan kaldıracak bir yol bulana kadar baskılarını sürdürecektir.