17 Ekim’de Pakistan’ın Peşaver kentinde bulunan El-Hayr Eğitim Merkezi’nin çatısı çöktü. 1122 Acil Kurtarma Servisi sözcüsü yaptığı açıklamada; “1122 kurtarma ekipleri olay yerine ulaştıklarında, bir çatının başka bir çatının üzerine çöktüğünü, bunun sonucunda alt katta bulunan sınıfın da yıkıldığını ve çocukların enkaz altında mahsur kaldığını gördüler.” dedi. Dawn gazetesine göre, resmî yaralı ve ölü listesindeki 61 kişinin hastaneye kaldırıldığı belirtiliyor. Olayda en az 30 çocuk ve bir öğretmen hayatını kaybetti!

Bu trajedi uluslararası alanda büyük yankı uyandırırken Pakistan’daki güvenlik standartları ve inşaat malzemelerinin kalitesi hakkında ciddi sorular gündeme geldi. Haberlerde, Pakistan’da bina ve çatı çökmelerinin yaygın olduğu belirtiliyor. Nitekim bu yılın temmuz ayında, Umerkot yakınlarında bir devlet ilkokulunun dış duvarının bir bölümünün çökmesi sonucu enkaz altında kalan üç kız çocuğu hayatını kaybetti. Haziran ayında ise Lahor’un Kahna bölgesindeki özel bir eğitim merkezinin çatısının çökmesi sonucunda 14 çocuk yaşamını yitirdi. Bunlar, yalnızca bu yıl içerisinde meydana gelen olaylardan sadece ikisi!

Pakistan yöneticileri, halklarının güvenliğini gözetme konusundaki ihmallerinden kaynaklanan her ölüm ve yaralanmadan dolayı Allah’ın kendilerini hesaba çekeceğinin farkında değiller mi? Hayatını kaybeden çocukların ailelerine maddi tazminat ödenmesi, bu sorumluluğu ortadan kaldırmaz. Özellikle de sıkı güvenlik standartlarına uyulmuş olsaydı bu faciaların önlenmesi pekâlâ mümkünken! Elimizde Pakistan Cumhurbaşkanı ve Başbakanı tarafından yapılan “üzüntü ve taziye” açıklamalarından başka bir şey yok. Öte yandan, yeni atanan Hayber Pahtunhva valisi, okula Uygunluk Belgesini (NOC) kimi verdiğinin belirlenmesi amacıyla soruşturma başlatılması çağrısında bulundu Pakistanlı yetkililer ayrıca ülke genelindeki bölgesel okulların denetlenmesi talimatını verdi. Peki, böylesi bir adımın atılması için neden 30’dan fazla canın yitip gitmesi beklendi? Hükümet, yolsuzluğun devlet kurumlarında kol gezdiğini, bir kanser gibi her tarafını sardığını çok iyi bildiği halde neden daha sıkı bir denetim olmadan kolayca uygunluk belgesi verebiliyor? Son muson yağmurlarının ardından, soruşturma çağrısında bulunmak için neden bir okulun çatısının çökmesi ve 30 çocuğun hayatını kaybetmesi beklendi?! Bütün bunlar, laik rejimin halkının refahına karşı ne denli duyarsız, kayıtsız, acımasız ve gaddar olduğunu gözler önüne seriyor.

İslami nizam altında, Nübüvvet metodu üzere Hilafet Devleti, Halife ve onun idari kadroları, insanların yönetimini üstlenme sorumluluğunun ne demek olduğunun bütünüyle bilincinde olacaklardır. Zira Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

الْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ “İman çobandır ve güttüklerinden sorumludur.”

Bu hesap verebilirlik düzeyini ve bilincini, “Fırat kenarında sahipsiz bir koyun ölse, kıyamet günü Allah’ın onun hesabını benden soracağından korkarım.” diyen Ömer b. el-Hattab RadıyAllahu Anh döneminde açıkça görmekteyiz. Yönetilenlere karşı duyulan bu ağır sorumluluğun bilinci, tarih boyunca İslami yönetim altında görev yapan diğer yöneticilerin uygulamalarında da kendisini göstermiştir. Örneğin Osmanlı Hilafeti döneminde, binaların güvenlik standartlarına uygunluğunu düzenli olarak denetlemek üzere görevliler tayin edilirdi. Bu görevliler inşaatları denetler, yapı kurallarını uygular ve gerektiğinde binaların onarılmasını veya yıkılmasını emrederlerdi. Ayrıca halk, inşaatla ilgili herhangi bir endişe veya anlaşmazlık yaşandığında kadıya ve tayin edilmiş yetkililere dilekçe de sunabiliyordu.

Yöneticilerin, bu trajediden sorumlu olanlardan hesap sormak için adımlar attıklarına dair yaptıkları içi boş açıklamalar kesinlikle yeterli değil! İslam Ümmeti, kendi can güvenliğini ve emniyetini önemseyen yöneticileri hak etmektedir! İslam’ın emri budur ve bizler bundan daha azına asla razı olmamalıyız! Yalnızca Hilafet nizamı, Allah karşısındaki sorumluluklarının ve yönetimleri altındaki insanlara yönelik ağır İslami yükümlülüklerinin bilincinde olan takva sahibi yöneticileri bizlere sağlayabilir. Bunun yanı sıra, insanların emniyet ve güvenliğini teminat altına almak amacıyla yöneticileri etkin bir şekilde hesaba çekecek kurum ve mekanizmaları da tesis edebilir. Sorun, yalnızca Pakistan’daki pek çok okul binasının çürümüş ve yıkılmaya yüz tutmuş olması değildir. Asıl sorun, bu binaların üzerinde yükseldiği mevcut yönetim sisteminin kendisidir. Bu nizamın yerine İslam nizamı ikame edilmediği sürece, bu tür facialar insanlara zarar vermeye devam edecektir.