Anormalliğin normal, yanlışın ise doğru kabul edilir hale gelmesi, Müslüman ülkelerinin zayıf varlıklara parçalanması ve birçok kişinin bu anormal durumu asıl ve normal olan durum sanması ne kadar şaşırtıcı ve gariptir! Küfür devletlerinin kurduğu Körfez İşbirliği Konseyi, Arap Birliği ve İslam İşbirliği Teşkilatı gibi uluslararası meclis ve örgütlerin, tek bir halife tarafından yönetilen tek bir devlet çatısı altındaki Müslüman birliğinin alternatifi haline gelmesi akıl alır gibi değildir.

Körfez İşbirliği Konseyi, İran’ın Ürdün, Bahreyn ve Kuveyt’e yönelik saldırılarını görmekte; fakat Amerika’nın bu ülkelerde konuşlu ordusunun aynı topraklardan İran’a fırlattığı uçakları ve füzeleri görmemektedir. Dolayısıyla birini kınarken diğerine sessiz kalmaktadır. O hâlde Körfez İşbirliği Konseyi olaylara hangi gözle bakmakta, hangi ölçüyle hüküm vermektedir?!

Müslümanların içinde bulunduğu bu durum, ne Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın, ne Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in ne de müminlerin razı olduğu bir durumdur. Aksine bu durum, sömürgeci kafir devletlerin Müslümanlara dayattığı, Ruveybida yöneticilerin pekiştirdiği; medya organlarının ve borazanlarının Müslümanların zihinlerine kazımaya çalışarak doğal ve asıl hâline getirmek istediği bir durumdur. Hatta pek çok Müslümanın zihninden artık onların diğer insanlardan ayrı, tek bir ümmet olduğu; savaşlarının bir, barışlarının bir olduğu ve onları Allah’ın Kitabı ve Rasûlü’nün Sünneti ile tek bir halifenin yönettiği gerçeği silinip gitmiştir.

Körfez İşbirliği Konseyi’ne yaraşan, meselelere İslam perspektifinden bakması; Amerika ve diğer sömürgeci devletleri İslam ve Müslümanların düşmanı, Yahudi varlığını ise onların Müslüman beldelerindeki mızrak ucu olarak görmesiydi. Yine ona yaraşan; Müslüman beldelerinde bu Ruveybida yöneticilerin varlığını kınamak, Batı’ya bağımlı ve uşak olan bu devletçiklerin varlığını reddetmekti. Ona yaraşan; temsil ettiği ülkelerin yöneticilerine, İran yöneticilerine ve diğer Müslüman beldelerinin yöneticilerine hitap ederek onlardan yönetimden çekilmelerini, yönetimi Hizb-ut Tahrir’e teslim etmelerini ve onun emirine Müslümanların halifesi olarak biat etmelerini talep etmekti. O halife, İslam beldelerini ve ordularını birleştirecek, Amerika’nın ve diğer sömürgeci kâfir devletlerin İslam beldelerindeki varlığını kökünden söküp atacak, insanları İslam ile yönetecek ve İslam’ı bütün insanlığa hidayet, nur ve adalet mesajı olarak taşıyacaktır.

Hiç kimse “Siz imkansızı talep ediyorsunuz” demesin ve hiç kimse bu talebe şaşırmasın! Eğer yadırganacak ve şaşırılacak bir durum varsa o da İslam ümmetinin içinde bulunduğu bu anormal gerçekliktir. Allah Subhânehu ve Teâlâ,

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ“Müminler ancak kardeştir.” ^{[Hucurat 10]} buyurduğu halde bu ümmetin birbirine muhalif, hatta belki birbirleriyle savaşan milletlere ve halklara bölünmüş olmasıdır asıl tuhaf ve garip olan. Müslümanlar asırlar boyunca tek bir halifenin sancağı altında tek bir ümmet olarak yaşamışlardır. Doğal ve asıl olan durum budur. O zamanlar parçalanıp bölünmek anormal bir durum olarak görülüyordu. O halde yeniden eskiden olduğumuz gibi tek bir Ümmet olmamıza engel olan nedir? Bilakis asıl olan budur. Çünkü bu, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın vaadidir ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in bugün içinde yaşadığımız ceberut saltanattan sonra gerçekleşecek olan müjdesidir:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ“Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır.” Üstelik halkına asla yalan söylemeyen öncü lider Hizb-ut Tahrir, Hilafet projesiyle meydanlardadır. Bazılarının imkânsız gördüğünün bir gerçeğe dönüşmesi ne kadar da yakındır!