Sudan Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı ve Egemenlik Konseyi Başkanı Orgeneral Abdul Fettah el-Burhan, 6 Nisan ayaklanmasının yıl dönümünde yaptığı konuşmada; Sudan halkının kendi kaderini tayin etme ve kendisini yönetecek kişiyi seçme hakkına sahibi olduğunu belirterek, silahlı kuvvetlerin arzulanan demokratik dönüşüme ulaşma konusundaki kararlılığını vurguladı.

Bu açıklamalar karşısında Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti olarak biz, şu hususları vurguluyoruz:

Birincisi: Gerçek şu ki silahlı kuvvetler halkın bir parçasıdır; halkın karşısında yer alan farklı bir varlık/kurum değildir. Akide ve şeriat olarak inandığımız İslam’a göre orduların belirli bir görevi vardır. Ne yazık ki, Sudan da dahil olmak üzere İslam ülkelerindeki mevcut devletçikler; sömürgeci kâfir ürünü devletçiklerdir. Sömürgeci kafir bu devletçikleri İslam Devleti Hilafeti yıktıktan sonra belirli bir işlevi yerine getirmeleri kurmuştur. Yine bu devletçiklerin tahtlarını beklemek ve Sykes-Picot ile çizdiği sınırları korumak için ordular da ihdas etmiştir! Oysa İslam’a göre ordunun görevi Allah yolunda cihat etmek ve İslam’ın varlığını korumaktır.

İkincisi: Evet, ümmet yöneticisini seçme hakkına sahiptir. Sömürgeci kâfir bu hakkı gasp etmiş, elinden almış ve sonra da Allah’ın hidayeti ve rızası doğrultusunda değil, kendi hevası doğrultusunda yürüyenlere vermiştir. Bilindiği gibi otorite, ümmete aittir. Ümmet, Allah’ın Kitabı, Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Sünneti ve bu ikisinin irşat ettiklerine göre kendisini yönetecek kişiyi seçer, sömürgeci kâfirin demokratik sistemine göre değil, çünkü demokrasi; dini hayattan ayırma (laiklik) akidesi üzerine kuruludur, egemenliği insanlara verir, İslam nizamında olduğu gibi şer’i delilin gücüne göre değil, çoğunluğa dayanarak Allah’ın izin vermediği kanunları koyar. Ümmetin dilediği gibi hükmetme hakkı yoktur; aksine Allah’ın emirleri ve nehiyleri ile hareket etmek zorundadır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyuruyor:

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ“Hayır, Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlık hususunda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar.” ^{[Nisa 65]} Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyuruyor:

لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعاً لِمَا جِئْتُ بِهِ“Sizden birinizin arzusu (hevası), benim getirdiğim (İslam’a) tâbi olmadıkça (gerçekten) iman etmiş olmaz.

Üçüncüsü: Şeriat, Allah’ın Kitabı ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in Sünnetine göre yönetmek üzere şeri biat ile bir halife tayin etmeyi ümmete farz kılmıştır. Ubade bin Samet’ten rivayet edildiğine göre

بَايَعْنَا رَسُولَ اللهِ ﷺ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ“Gönlümüzün hoşuna giden şeylerde olsun, hoşuna gitmeyen şeylerde olsun işitmek ve itaat etmek üzere Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e biat ettik.” ^{[Müttefikin aleyh]} Müslim’in Abdullah bin Amr bin el-Âs’dan rivayet ettiğine göre Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

وَمَنْ بَايَعَ إِمَاماً فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنْ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِ“Kim bir imama (halifeye) biat edip avucunu sıkarsa ve kalbinin meyvesini verirse (rıza gösterirse), o halifeye gücü yettiği kadar itaat etsin. O halifeyle çekişecek başka bir kişi çıkarsa onun boynunu vurun.”

Şayet el Burhan sözlerinde samimi ise, Rabbi olan Allah’tan korkmalı ve işi ehline teslim etmelidir. Böylece Ümmet inikat şartlarını tam olarak taşıyan bir Halifeye biat ettiğinde El Burhan ve beraberindekiler, Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in şu hadisi gereğince cahiliye ölümünün günahından kurtulmuş olacaklardır:

وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً “Kim boynunda biat halkası olmadan ölürse cahiliye ölümüyle ölmüş olur.”

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا للهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah ve Rasûlü’ne icabet edin.” ^{[Enfal 24]}