Pazartesi, 06 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/16
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Ey İnsanlar! Hasina’nın Devrilmesi Yeterli Olmamıştır! Haydi Amerika, İngiltere ve Hindistan’ın Hegemonyasına Son Vermek ve Ülkedeki İstikrarsızlığı Durdurmak İçin Sistemi Değiştirin!

Dakka’nın çeşitli bölgelerinde son dönemde meydana gelen kundaklama ve molotofkokteylli saldırılar, polis araçlarına yönelik saldırılar ve bildirilen çok sayıdaki patlama, ülkedeki güvenlik krizinin giderek derinleştiğini gözler önüne sermektedir. Toplu taşıma araçlarının, polisin ve kamusal alanların hedef alındığı bu saldırılar, halk arasında korku ve endişenin yayılmasına neden olmuştur. Hasina’nın geri döneceğine ilişkin söylentiler ve giderek artan siyasi gerilimler de bu durumu daha da ağırlaştırmaktadır. Bütün bunlar, devletin güvenliği ve kamu düzenini sağlama kapasitesi hakkında ciddi soru işaretleri doğurmaktadır.

Ancak bu durum daha büyük bir soruyu da gündeme getirmektedir: Halk ayaklanmasıyla devrilen bir liderin geri dönüşü nasıl olur da Bangladeş siyasi sahnesinde hâlâ geçerli bir ihtimal olarak varlığını sürdürebilmektedir?! Hasina’nın geri döneceğine ilişkin söylemlerin giderek artması ve ülkedeki karışıklıkların devam etmesi, Bangladeş’te yaşanan daha geniş siyasi ve jeopolitik mücadelelerden bağımsız değerlendirilemez. Zira İngiltere ve Hindistan’ın Bangladeş’te kendilerine özgü stratejik çıkarları bulunmaktadır. Bu iki ülkenin Hasina ve Avami Birliği Partisi ile olan ilişkileri, Bangladeş’in siyasi geleceği üzerindeki dış müdahalelere ilişkin endişeleri artırmaktadır. Diğer taraftan mevcut yönetimin de Amerika ve onun müttefikleriyle daha fazla yakınlaşma yolunda ilerlediği görülmektedir.

Bangladeş, bu yabancı güçlerin birbiriyle rekabet eden çıkarları arasında giderek daha fazla sıkışıp kalmaktadır. Bunun temel nedeni ise söz konusu dış müdahalelere imkân tanıyan siyasi sistemin büyük ölçüde değişmeden varlığını sürdürmesidir. İktidardaki isimler değişmiş olabilir. Ancak Hasina yönetiminden miras kalan kurumlar ve iktidar yapıları hâlâ ayaktadır. Bunlar, geçmişte İngiltere ve Hindistan’ın ülke üzerinde hâkimiyet kurmak için kullandıkları, bugün ise Amerika’nın kullanmakta olduğu yapılardır. Nihayetinde sorun, belirli bir parti veya yöneticinin ötesindedir. Asıl sorun, halkın beklentilerini gerçekleştirmek yerine, yerleşik yerel ve yabancı çıkar odaklarına hizmet etmeyi sürdüren yönetim sisteminin kendisidir. Bu nedenle devrimciler ve sözde yeni siyasi uzlaşma, ülkeyi Hasina rejiminin geride bıraktığı karanlıklardan ve kökleşmiş krizlerden kurtarmayı başaramamıştır. Hasina’nın devrilmesinin ardından halkın gerçek bir değişim yönündeki umut ve beklentilerini de karşılayamamışlardır.

Bunun yanı sıra Bangladeş’te, çoğu zaman birbiriyle rekabet hâlindeki Batılı güçlerin desteğiyle iki partili bir siyasi düzenin teşvik edilmesi, siyasi rekabetin sistemin kendisini değiştirmek yerine yalnızca bir hükümetin başka bir hükümetle değiştirilmesine odaklanmasına neden olmaktadır. Bu durum Bangladeş’te açıkça görülmektedir. Nitekim Avami Birliği Partisi ile Bangladeş Milliyetçi Partisi, tarihsel olarak birbirinden farklı dış ilişkiler çerçevesinde faaliyet göstermiştir. Avami Birliği Partisi, İngiliz-Hint nüfuzuyla ilişkilendirilirken Bangladeş Milliyetçi Partisi ise özellikle Amerika ile iletişim kurmaya ve onun desteğini kazanmaya çalışmıştır.

Bu rekabet, yabancı güçlerin mevcut siyasi ve ekonomik sistemi değiştirmeden, yerel siyasi aktörler aracılığıyla kendi çıkarlarını gerçekleştirmelerine imkân tanımaktadır. Bunun sonucunda halk, kendisini yöneten sistemde köklü bir değişiklik yapılması seçeneği önüne konulmadan, sürekli olarak birbiriyle rekabet eden siyasi partiler arasında tercihte bulunmaya zorlanmaktadır. Dolayısıyla asıl soru, kimin iktidara geleceği değil, bizi hangi sistemin yönettiği ve bu sistemin kimin çıkarlarına hizmet ettiğidir.

Ey insanlar! Avami Birliği Partisi’nin devrilmesi, gerçek bağımsızlık uğrunda verilen mücadelenin yalnızca başlangıcıydı, sonu değil! Bangladeş, mevcut kanunları ve siyasi sistemi olduğu gibi muhafaza ederek yalnızca efendilerini veya iktidardaki partileri değiştirmek suretiyle gerçek kurtuluşa ulaşamaz. Mücadelemiz, yalnızca iktidardaki yönetimin değiştirilmesiyle sınırlı kalmamalıdır. Yabancı müdahalelerine son vermeli, kapitalist sömürüden ve sömürgeci hegemonyadan kurtulmalı ve Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın şeriatına dayanan bir siyasi nizam olan Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet’i kurmalıyız.

 Artık önemli olan soru, Hasina’nın geri dönüp dönmeyeceği veya ondan sonra kimin iktidara geleceği değildir. Asıl önemli soru şudur: Mevcut yönetim sistemiyle bağlarımızı koparmaya, ümmetimize gerçekten hizmet eden, tam anlamıyla bağımsız bir nizam kurmaya ve bu nizamın gölgesinde Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın farzlarını yerine getirmeye hazır mıyız? Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyuruyor:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah’ın ve Rasûlü’nün çağrısına uyun ve bilin ki Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Yine bilin ki, O’nun huzurunda toplanacaksınız.”[Enfal 24]

Devamını oku...

İslam’ın ve Müslümanların Düşmanı Amerika, Tunus’taki Askerî Tesislerini Genişletiyor, Tunus’u Adeta Afrika ve Akdeniz Havzasına Müdahale Üssüne Dönüştürüyor

Amerika’nın Tunus’taki askerî müdahalesi artık sadece ortak askerî tatbikatlar, eğitimler, tecrübe paylaşımı ve askerî teçhizat temini ile sınırlı kalmamış; bilakis bu müdahale çok sayıda askerî personeli barındıracak, ortak askerî eğitimler ve operasyonlar yürütecek askerî tesisler kurmak, mevcut olanları geliştirmek ve donatmak suretiyle çok daha tehlikeli bir boyut kazanmıştır.

Amerika Birleşik Devletleri’nin deniz komandolarının eğitimi için tahsis ettiği ve çok uluslu eğitimlerin gerçekleştirileceği bölgesel bir merkez hâline getirmeyi amaçladığı Bizerte’deki Denizcilik Mükemmeliyet Merkezi projesinin ardından, ABD’nin Tunus Büyükelçiliği, 9 Kasım 2026 tarihinde, Amerikan finansmanıyla Gabes vilayetindeki Bin Gıluf Askerî Eğitim Merkezi’nin modernizasyon çalışmalarının tamamlandığını duyurdu. Bu duyuru, ABD Kara Kuvvetleri Güney Avrupa ve Afrika Görev Gücü (SETAF-AF) Komutanı General Matthew Brown’ın gerçekleştirdiği ziyaretin ardından yapıldı.

 Söz konusu çalışmalar yalnızca bir askerî tesisin yenilenmesinden ibaret değildi. Merkez, 630 askerî personeli barındırabilecek konaklama tesisleri, aynı anda 430 kişiye hizmet verebilecek yemekhaneler, bir helikopter pisti, eğitimlerin kontrol ve yönetim merkezi, ayrıca askerî brifing ve taktik planlama tesisleriyle donatıldı. Böylece merkez, geniş çaplı ortak askerî eğitim ve tatbikatlara ev sahipliği yapabilecek kapasiteye ulaştırıldı.

Ülkemizde Amerikan askerî varlığının sürekli genişlemesi karşısında, Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti olarak biz, aşağıdaki hususları vurguluyoruz:

Birincisi: Bin Gıluf’ta yaşananlar, Bizerte’de Denizcilik Mükemmeliyet Merkezi kurulması projesinden bağımsız değerlendirilemez. Zira birinci merkez, kara kuvvetlerinin askerî eğitimleri ve ortak tatbikatları için gerekli imkânları sağlarken ikinci merkez, deniz kuvvetleri ve deniz komandolarının eğitimine tahsis edilmektedir. O hâlde Tunus topraklarında, görevleri birbirini tamamlayan ve Amerikan askerî altyapısını oluşturan bir askerî tesisler ağıyla mı karşı karşıyayız?

İkincisi: Amerika Birleşik Devletleri, İslam’ın ve Müslümanların düşmanı olan bir devlettir. Ne Tunus’un ne de Tunus ordusunun iyiliğini istemektedir. Amerika, ülkemizdeki askerî tesislerin geliştirilmesine büyük miktarlarda para harcarken bunu yalnızca kendi stratejik çıkarlarına hizmet etmek, Kuzey Afrika ve Akdeniz’deki askerî nüfuzunu genişletmek ve Tunus’u, Afrika’daki Amerikan askerî komutanlığının (AFRICOM) faaliyetleri için ileri bir üs hâline getirmek amacıyla yapmaktadır. Böylece bölgedeki hâkimiyetini ve nüfuzunu pekiştirmeyi hedeflemektedir. Tunus ordusunu desteklemekten ve askerî kapasitesini geliştirmekten söz etmesi ise bu hedeflerini gerçekleştirmek için kullandığı bir örtüden ibarettir.

Üçüncüsü: Amerika’nın Tunus topraklarında askerî tesisleri finanse etmesine ve donatmasına imkân tanınması, ordumuzun eğitim ve askerî tatbikatlarının Amerikan ordusuna ve onun komuta kademelerine bağlanması, ülkemizin askerî ve güvenlik alanındaki kararlarını Amerikan çıkarlarına bağımlı hâle getirme tehlikesi taşımaktadır. Bu durum, ordumuzu ülkeyi ve ümmeti koruyan bir güç olmaktan çıkararak Amerika’nın yönettiği bir askerî sistemin parçası hâline getirmektedir. Böylece ordumuz, Amerika’nın bölgedeki sömürgeci projelerine ve askerî maceralarına hizmet etmek üzere kullanılan bir araca dönüştürülmektedir. Oysa İslam, böyle bir durumu kesin bir şekilde haram kılmaktadır.

Dördüncüsü: Bu genişleme, 2015 yılında imzalanan Ayrıcalıklı Müttefiklik Anlaşması’ndan, 2020 yılında belirlenen Askerî Yol Haritası’ndan ve bunların ardından yoğunlaştırılan ortak askerî tatbikatlardan, Amerikan askerî yetkililerinin ziyaretlerinden, tecrübe ve askerî teçhizat paylaşımından bağımsız değildir. Bütün bunlar, yaşananların geçici bir askerî iş birliğinden ibaret olmadığını göstermektedir. Aksine bu süreç, askerî ve güvenlik alanındaki bağımlılığı kökleştirmeyi ve Amerikan nüfuzunu ülkemizde kalıcı hâle getirmeyi amaçlayan aşamalı bir süreçtir. Bu ise son derece büyük bir tehlikenin habercisidir.

Beşincisi: Müslümanların topraklarının ve askerî imkânlarının, İslam ümmetine karşı savaşan ve Filistin’deki halkımıza yönelik saldırılarında Yahudi varlığının başlıca destekçilerinden biri olan bir devlete hizmet etmek için kullanılması, ülkenin egemenliğinin hiçe sayılması ve ümmetin düşmanlarının dost edinilmesi anlamına gelmektedir. Bu ise, son derece büyük bir suçtur ve şer’an haramdır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurdu:

وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً“Allah, müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermeyecektir.”[Nisa 141]

Ey Mücahit ve kahramanların ülkesi Tunus halkı! Ülkemiz, Amerika’nın veya diğer sömürgeci devletlerin diledikleri gibi kullanabilecekleri sahipsiz bir toprak değildir. Ordumuz da onların projelerini hayata geçirmek ve çıkarlarını korumak için kullanılacak bir araç değildir. Şer’î yükümlülük; yabancı askerî hegemonyayı reddetmeyi, bağımlılığı kalıcı hâle getiren anlaşmaları iptal etmeyi, yabancı askerî varlığa son vermeyi ve Tunus’un Afrika’daki Amerikan kuvvetleri için ileri bir üs hâline dönüştürülmesini engellemeyi gerektirmektedir. Ülkemizin ve ümmetimizin kurtuluşu, Amerika’ya veya başka bir devlete bağımlı olmakla gerçekleşmez. Aksine kurtuluş, sömürgeci kâfirin nüfuzundan kurtulmak ve İslam Devleti Nübüvvet metodu üzere İkinci Raşidi Hilafet’i kurmakla gerçekleşir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurdu:

وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ“Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden öncekileri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına dair vaatte bulunmuştur.”[Nur 55]

Devamını oku...

Ey Macron! Ülkemizde Hoş Gelmedin!

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un, 16-17 Kasım 2026 tarihlerinde Malezya’yı ziyaret etmesi planlanmaktadır. Bu ziyaret, cumhurbaşkanlığı görevine başlamasından bu yana Malezya’ya gerçekleştireceği ilk ziyaret olacaktır. Fransa’nın Malezya Büyükelçisi Marc Abensour’a göre ziyaretin amacı, Malezya ile Fransa arasındaki ikili ilişkileri stratejik ortaklık düzeyine yükseltmektir. Bu kapsamda savunma, güvenlik, havacılık ve uzay sanayii, enerji dönüşümü, kritik mineraller ve veri merkezleri ile yarı iletkenleri de kapsayan dijital altyapı gibi temel alanlarda iş birliğine odaklanılması hedeflenmektedir.

 Biz Hizb-ut Tahrir / Malezya olarak, Malezya hükümetinin Macron’u ağırlamak için ileri sürdüğü gerekçeler ne olursa olsun, bu ziyareti şiddetle reddediyoruz. İster diplomatik ilişkilerin geliştirilmesi ister ticaret, yatırım veya stratejik iş birliği gerekçe gösterilsin, tutumumuz değişmeyecektir. Zira Macron ve onun devleti, İslam’a ve Müslümanlara karşı korkunç suçlar işlemiştir. Bu durum, onları Müslümanların topraklarında hoş karşılanmaması gereken İslam düşmanları hâline getirmektedir.

Birincisi: Fransa’nın İslam beldelerini işgal etme konusunda uzun bir geçmişi vardır. Fransa, Cezayir’i 132 yıl boyunca (1830-1962) işgal altında tutmuş; Tunus ve Fas’ı ise himaye yönetimi altına almıştır. Batı Afrika’da Senegal, Mali, Nijer ve Moritanya başta olmak üzere birçok ülkeyi sömürgeleştirmiştir. Suriye ve Lübnan ise Birinci Dünya Savaşı’nın ardından Fransız mandası altına alınmıştır. Bu sömürgecilik yalnızca toprakların işgaliyle sınırlı kalmamış; siyasi, fikrî ve ekonomik hâkimiyetin kurulmasını, ayrıca İslam beldelerinin zenginliklerinin ve doğal kaynaklarının sömürülmesini de kapsamıştır.

İkincisi: Macron, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e hakaret eden karikatürlerin yayımlanmasını savunmuştur. Macron, Ekim 2020’de ifade özgürlüğü bahanesiyle bu suçu savunmuş ve dünyanın dört bir yanındaki Müslümanlar arasında yükselen öfke ve protestoları bütünüyle görmezden gelmiştir. Allah Subhânehu ve Teâlâ’ya, Rasûlü SallAllahuAleyhi ve Sellem’e, İslam’a veya İslam’ın herhangi bir mukaddes değerine yönelik her türlü hakaret, şer’an haramdır ve kesinlikle kabul edilemez. Bu konuda hiçbir şekilde taviz verilemez.

Üçüncüsü: Fransa’nın giderek sertleşen laiklik politikası, Müslümanların dinî özgürlüklerini kısıtlayarak onları hedef almaktadır. Macron, İslam’ın dünya çapında kriz yaşayan bir din olduğunu açıkça ifade etmiştir. Bu doğrultuda hükümeti, 2021 yılında Cumhuriyet İlkelerine Saygının Güçlendirilmesi Kanunu’nu çıkarmıştır. Ayrıca 2023 yılında devlet okullarında abaya giyilmesini yasaklamış, 2024 Paris Olimpiyat Oyunları’nda Fransa’yı temsil eden Müslüman kadın sporcuların başörtüsü takmalarını engellemiştir. Bütün bunlar, Fransa’nın içinde bulunduğu derin ikiyüzlülüğün somut bir göstergesidir. Zira Fransa, vatandaşlarının hak ve özgürlüklerini korumayı ve güvence altına almayı taahhüt ettiğini iddia ederken aynı zamanda Müslümanları bu hak ve özgürlüklerden mahrum bırakmaktadır.

Dördüncüsü: Macron’un ziyareti, yeni sömürgecilik anlayışından bağımsız düşünülemeyecek jeopolitik çıkarlar barındırmaktadır. Malezya ile Fransa arasındaki ilişkileri savunma, teknoloji, enerji, kritik mineraller ve dijital altyapı gibi alanları kapsayan stratejik ortaklık düzeyine yükseltme girişimleri, sömürgeciliğin çağdaş biçimlerinden ayrı değerlendirilemez. Çünkü günümüzde sömürgecilik, mutlaka doğrudan askerî işgal yoluyla gerçekleşmemektedir. Aksine siyasi, ekonomik, teknolojik ve askerî hâkimiyet kurularak da gerçekleştirilmektedir. Dolayısıyla yabancı bir gücün nüfuzunu artırmasına imkân tanıyan her türlü stratejik iş birliği, kaçınılmaz olarak yeni sömürgeciliğin tehlikeli biçimlerinden birine zemin hazırlamaktadır.

Bu nedenlerle Hizb-ut Tahrir / Malezya, Macron’un ziyaretine kesin bir şekilde karşı çıkmaktadır. Malezya hükümetini bu ziyareti derhâl iptal etmeye çağırıyoruz. Yabancı bir güçle, özellikle de İslam’a ve Müslümanlara karşı açıkça düşmanlık sergileyen bir devletle kurulacak herhangi bir stratejik ittifak, yalnızca yabancı çıkarların ülkeye nüfuz etmesine ve ülke üzerinde hâkimiyet kurulmasına kapı aralamakla kalmaz; aynı zamanda şer’an haram olan bir durumdur. Daha da kötüsü, böylesi bir stratejik iş birliği, Malezya’yı gayrimüslimlerin nüfuzuna bağımlı hâle getirme ve onlara Müslümanlar üzerinde otorite ve hâkimiyet tanıma tehlikesini barındırmaktadır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmaktadır:

وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً“Allah, müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermeyecektir”[Nisa 141]

Fransa’nın bugüne kadar İslam’a karşı işlediği suçlar, gerçekleştirdiği zulümler ve yönelttiği hakaretler nedeniyle özür dilemediğini unutmamalıyız. Tam aksine Fransa, İslam’a ve Müslümanlara yönelik düşmanlığını sergilemeye devam etmektedir. Egemenliğine, onuruna ve ilkelerine sahip çıkan bir ümmet, düşmanının ziyaretini hoş karşılamaz. Ancak bu düşman, özür dilemek ve Allah’ın kelamını dinlemek üzere gelirse durum farklıdır. Bu nedenle bir kez daha en güçlü ifadelerle vurguluyoruz: Macron’un Malezya’ya gelişini kesinlikle hoş karşılamıyoruz!

Devamını oku...

Kırgızistan'ın Davet Taşıyıcılarına Karşı Yürüttüğü Yeni Kampanyanın Hedefi Nedir?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Kırgızistan'ın Davet Taşıyıcılarına Karşı Yürüttüğü Yeni Kampanyanın Hedefi Nedir?

Haber:

Haberlerde, Kırgızistan'da davet taşıyıcılarını hedef alan bir güvenlik operasyonunun ardından yaklaşık kırk Müslüman kadın ve erkeğin tutuklandığı bildirildi. Ulusal Güvenlik Devlet Komitesi, bu operasyonla ilgili olarak sosyal medya sayfalarında bir video yayımladı. Yayımlanan bilgilere göre, gözaltına alınanlar Hizb-ut Tahrir'e üye olmakla suçlanıyorlar.

Yorum:

Cumhurbaşkanlığı seçimlerinden kısa bir süre önce gerçekleştirilen bu operasyon kapsamında, tutuklanan davet taşıyıcılarına karşı, ülkede darbe yapmaya hazırlandıkları yönünde asılsız iddiaların propagandası yapılmaktadır. Daha önce de mevcut cumhurbaşkanının müttefiki ve yakın çalışma arkadaşı olan Taşiyev döneminde de bu tür toplu tutuklamalar ve işkence uygulamaları yaşanmıştı. Ne yazık ki mevcut yönetim, geçmişten ders almak yerine, müminlerin namusunu ve şerefini temsil eden kadınlara yeniden saldırmaya devam etmektedir!

İnsan Hakları Avrasya Formu daha önce, Kırgızistan Ulusal Güvenlik Devlet Komitesi tarafından tutuklulara uygulanan işkence ve kötü muameleye ilişkin belgelenmiş kanıtlar yayımlamıştı.Özellikle dinî gerekçelerle tutuklananlara işkence etmek için elektrikli şok cihazları, plastik coplar, boğma amacıyla kullanılan plastik poşetler ve kısmi boğma amacıyla kullanılan büyük su havuzları kullanılmıştır.

Taşiyev'in nüfuzu ve Müslümanlara karşı işlediği eylemlerin sonuçları hepimiz tarafından bilinmektedir. Taşiyev'i hile ve kurnazlıkla görevinden uzaklaştırdıktan ve iktidarın tüm dizginlerini eline geçirdikten sonra Caparov yönetimini bu zulmü sürdürmeye iten şey nedir? Kendilerini Müslüman olarak addettikleri halde bu yöneticiler bu suçları kimin çıkarı için uygulamaktadır? Bu, Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütünün yıllık kapanış zirvesine ev sahipliği yapan Rusya devletini memnun etmek için mi? Yoksa ekonomik çıkarlarını korumak adına Çin devletini memnun etmek için midir?

Dayanılmaz suçlar işleyen güvenlik güçlerinin adamları kime güveniyorlar?! 2005, 2010 ve 2020 yıllarındaki devrimlerde aşağılayıcı bir şekilde nasıl kullanıldığınızı bir hatırlayın. Halk, kendisine karşı uygulanan haksızlık ve zulmü asla affetmeyecektir.

Zalimler tarih boyunca, ıslah çağrısında bulunanları fitne ve kargaşa çıkaran kimseler olmakla suçlamayı alışkanlık edinmişlerdir; çünkü onlar, ümmetin bilinçlenmesinden ve yükselişinden, silahtan korktuklarından çok daha fazla korkmaktadırlar.

Bu yüzden geçmişten ders alın ve Müslümanlara ve kendi halkınızın evlatlarına karşı uyguladığınız zulme bir son verin! Bilakis onları korumalı ve ahiretinizde size fayda sağlayacak şeyler için çalışmalısınız!Bu tür tutuklamaların veya zulümlerin davet taşıyıcılarını dini yaymaktan alıkoyacağını düşünüyorsanız kesinlikle yanılıyorsunuz; çünkü onlar, hiçbir zalimin zulmünden ve hiçbir kınayıcının kınamasından korkmaksızın İslam'ı yeniden hayatın gerçekliğine döndürmek için çalışmaktan bir göz kırpması kadar bile geri durmadılar ve durmayacaklar da. Buna, katil Kerimov'un hapishanelerinde işkence altında şehit edilen veya engelli kalan binlerce Müslümanın kıssaları tanıklık etmektedir.

Zulüm ve yıldırma politikası, davet taşıyıcılarının İslam'ı yeniden hayatın gerçekliğine döndürme azmini kıramayacak ve onların kalplerindeki Allah'ın nurunu asla söndüremeyecektir. Nitekim Allahu Teala, zalimleri zulümden şiddetle men etmiş, onları kötü akıbetleri konusunda uyarmış ve şöyle buyurmuştur: وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ “(Rasulüm!) Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Ancak, Allah onları (cezalandırmayı), korkudan gözlerin dışarı fırlayacağı bir güne erteliyor.” [İbrahim 42]

Hak ile batıl arasındaki mücadelenin şiddetlendiği bir zamanda, bir müminin kayıtsız kalması veya uzaktan sadece bir gözlemci olması caiz değildir; aksine müminin, ümmetinin derdini taşıyanlardan, iyiliği emredip kötülükten sakındıranlardan ve hak ile adaletin otoritesini hayatın gerçekliğine yeniden geri döndürmek için muhlislerle birlikte çalışanlardan olması gerekir. Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ “Sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir.” [Al-i İmran 104] Bu nedenle bugün ümmetin görevi, bozuk gerçekliğe rıza göstermemek, onu sadece analiz etmekle veya ümmetin içine düştüğü gerilemeye üzülmekle yetinmemektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Akil Bek İshakov

Devamını oku...

Tahran, Washington ve Pekin Arasında: ABD'nin Petrol Teklifinin Boyutlarına Dair Bir Okuma

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Tahran, Washington ve Pekin Arasında: ABD'nin Petrol Teklifinin Boyutlarına Dair Bir Okuma

Haber:

ABD'nin Çin Büyükelçisi, ABD Başkanı Donald Trump'ın, Pekin'in Tahran'dan temin ettiği petrolün bir kısmına alternatif olarak Çin'e Amerikan ham petrolü tedarik etmeyi teklif ettiğini açıkladı ancak Çin'in bu teklife verdiği yanıta değinmedi. (El Cezire)

Yorum:

Bu haberin; Amerika'nın İran'ı Taş Devri'ne geri döndürebilecek veya onu tamamen yeryüzünden silebilecek ezici, yok edici ve yıkıcı bir saldırıyla tehdit etmesine ve Amerika'nın İran'a uyguladığı ve artık meyvesini vermeye başladığını söylediği boğucu deniz ve kara ablukasına rağmen incelenmeden, arkasındaki dürtüler ve neden tam da bu zamanda gündeme getirildiği anlaşılmadan geçiştirilmesi doğru değildir.

Amerika, Rusya-Ukrayna savaşını ateşlediğinde, şu iki şeyi hedeflemişti:

1- Avrupa ve Rusya'yı bu savaşla meşgul ederek, dünyada kendisine karşı olan bu cepheyi güvence altına almak ve çatışmanın taraflarından herhangi birinin galip gelmesine dair bir ufuk ve bu çatışmanın sona ermesine dair bir sınır olmaksızın bu yaranın Rusya ve Avrupa ekonomilerini eşi benzeri görülmemiş ölçüde tüketmesini sağlamak; zira bu meselenin ipleri Amerika'nın elindedir.

2- Avrupa'yı Amerikan enerjisine bağlamak, Rusya'nın Çin'le bir araya gelmesini ve kendisine karşı bir cephe oluşturmasını engellemek ve onu en önemli ekonomik kaynaklarından mahrum bırakmak.

Nitekim Amerika, Rusya'nın Avrupa'ya sağladığı enerji tedariklerini, yani Rus doğal gaz hatları üzerinden Avrupa’ya yapılan gaz sevkiyatını kesmiş, Avrupa'yı Amerikan gazı ve enerji kaynaklarına bağımlı hâle getirmiş, ardından Avrupa'yı, Avrupa Birliği'ni yıpratan ve Avrupa halklarının yaşam koşullarını artık katlanamayacakları bir noktaya getiren bu savaşın maliyetini üstlenmeye mecbur bırakmış, daha sonra Rusya'ya karşı yıkıcı yaptırımlar uygulayarak bütün dünya ülkelerini, onunla ancak Amerika'nın izin verdiği ölçüde ticaret yapabilecekleri konusunda korkutmuştur; öyle ki Çin bile bu katı yaptırımlar karşısında utanç verici bir tutum sergileyerek bunları aşmaktan veya ihlal etmekten uzak durmuştur.

Ardından Amerika, Venezuela'yı kontrol altına alıp uluslararası hukuku ve uluslararası teamülleri hiç dikkate almadan devlet başkanını tutuklayarak küresel savaşındaki diğer bir aşamaya geçmiştir; böylece dünya enerjisinin ve Çin'in de aralarında bulunduğu sanayileşmiş ülkelerin ikinci can damarı sayılan Venezuela petrolü üzerindeki hâkimiyetini pekiştirmiştir; zira Çin, Amerika'nın en büyük hedefi olup gözünü üzerinden hiç ayırmadığı ve son derece titizlikle takip ettiği bir ülkedir.

Ardından Amerika onu yeniden yapılandırmak ve üzerindeki kontrolünü pekiştirmek için Orta Doğu bölgesine yönelmiş, küresel enerji tüketiminin en büyük tüketicisi olan Çin başta olmak üzere sanayileşmiş ülkelerin enerji tedarikinde üçüncü sırada yer alan İran'ı vurmuştur; zira Çin, enerji ihtiyacını dört kaynağa dayandırmaktadır ki bunlar: Rusya, Venezuela ve Orta Doğu (yani İran ve Körfez ülkeleri).İran'ın Amerika’nın kontrolü altına alınması, Orta Doğu petrolünü Amerikan petrolüne dönüştürecektir; tıpkı İran'ın petrolünü ele geçirerek Amerikan petrolü haline getireceğiz şeklinde söyledikleri gibi. Böylece Amerika, petrol fiyatlarını belirleyen ve küresel piyasaya sunulan petrol miktarını kontrol ederek fiyatların belli ölçüde istikrarlı ve makul bir seviyede kalmasını sağlayan Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü’nü (OPEC) de sona erdirmiş olacaktır; nitekim Amerika, bu saldırısıyla söz konusu örgüte adeta son darbeyi indirmiş, örgütün ise sesi hiç çıkmamış ve adeta kabir sessizliğine bürünmüştür.

Amerika'nın Ortadoğu'yu yeniden yapılandırması, bu bölgedeki enerji rezervlerini Venezuela petrolü gibi kendi iradesine rehin kılmayı hedeflemektedir; böylece kime verileceğini ve kimden esirgeneceğini belirleyen Amerika olacağı gibi kendi çıkardığı kaya petrolü ile rafine edilmesi yüksek maliyet gerektiren ve tüm fabrikaların ve sanayileşmiş ülkelerin ihtiyaç duyduğu Venezuela petrolünün işlenme maliyetine uygun fiyatı belirleyen de o olacaktır. Bunun da ötesinde dünyanın doğusunu batısına bağlayan deniz geçitleri ve limanlar Amerika'nın eline geçecektir; yani böylece Amerika, sanayi ve tüketim dünyası, özellikle de Çin üzerindeki kıskacını sıkılaştıracak, böylece de tartışmasız dünyanın efendisi hâline gelecektir.

Amerika'nın teklifi şu kategoriye girmektedir: Çin'i cezbetmek, onun ekonomisini Amerikan petrolüne bağlamak ve kendi ekonomik varlığını korumak ve üretim enerjisi olarak petrole dayanan sanayi ithalatının akışını sürdürmek için bunu kabul etmeye sevk etmek.Böylece Amerika, Orta Doğu petrolü üzerindeki kıskacını sıkılaştırarak onu Amerikan petrolüne dönüştürecektir; çünkü bu ülkeler, en büyük tüketici pazarlarının kendilerine sırt çevirdiğini veya kendi petrolleri yerine Amerikan petrolüne yöneldiğini gördüklerinde Amerika’ya boyun eğeceklerdir; aynı zamanda Çin de piyasalardaki çalkantı ve dalgalanmalardan uzak bir petrole bağlanmış olacaktır.

Peki Amerika, Avrupa'nın sürüklendiği ve Amerikan enerji tuzağına düştüğü gibi Çin'i de bu tuzağa sürüklemeyi başarabilecek, böylece Orta Doğu'yu kontrol etme hedefine ulaşarak kendisini içinde bulunduğu çıkmazdan kurtarabilecek mi?

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Salim Ebu Sebeytan

Devamını oku...

Haberlere Bakış: 15/11/2026

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haberlere Bakış
15/11/2026

* Kazak Atom Enerjisi Ajansı Başkanı Almassadam Satkaliyev, ülkenin ilk nükleer santrali (AES) projesi hakkında güncelleme paylaştı. Balkaş Nükleer Santrali'nin inşaatına 2027 yılında başlama olasılığı var.

Satkaliyev'e göre, bu senaryo için gerekli sözleşme çerçevesi zaten mevcut. Zira ajans başkanı, Antalya'daki 2026-Dünya Atom Günleri forumu marjında gazetecilerin sorularını yanıtlarken şöyle dedi: “Bildiğiniz gibi, bu baharda, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in Kazakistan'a yaptığı resmi ziyarette, Rosatom direktörü Aleksey Likhachev inşaatın 2027'de başlayabileceğini duyurdu. Gerçekten de, Rosatom, Kazakistan Nükleer Santralleri, Hükümet ve Atom Enerjisi Ajansı arasında oldukça başarılı ortak çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Bu yıl, Rusya Federasyonu ile hükümetlerarası bir anlaşma imzaladık. EPC sözleşmesi imzaladık ve tüm gerekli ek binalar üzerinde yapıcı müzakereler yürütülüyor. Bu, nükleer santralin yakın gelecekte inşasına başlamak için temel oluşturuyor.”

İnşaatın, ancak ilgili lisanslar dahil olmak üzere tüm Kazak yasal gereklilikleri sağlandıktan sonra başlayabileceğini belirten Satkaliyev şunları söyledi: “Rosatom'un potansiyelini, yabancı projelerdeki benzersiz deneyimini ve Kazakistan'da seferberlik ve inşaat çalışmalarına başlamak için ilgili lisansı alma hazırlığı seviyelerini anlıyoruz. Yani, tüm Kazak yasal gereklilikleri yerine getirilirse, 2027'de Rosatom devlet şirketinin Kazak ortaklarıyla birlikte inşaata başlayabileceğini anlıyoruz. Anlaşmalarımızın uygulanması için tam olarak bu senaryoyu planlıyoruz ve Devlet Başkanı'nın talimatlarının yerine getirilmesini sağlamak için elimizden geleni yapacağız.” (Kazinform Haber Ajansı, 13 Kasım 2026)

Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki; Rusya ile Kazakistan arasındaki ilişki, eşit iki devletin stratejik ortaklığı ilişkisi değil, Rusya’nın sömürgeci hegemonya kurduğu ve Kazakistan yönetiminin bu nüfuza boyun eğdiği bir bağımlılık ilişkisidir. Bu yüzden Kazakistan yöneticileri dış politikada ve güvenlik meselelerinde bağımsız hareket edememekte, aksine yönetimler iktidarlarını koruyabilmek için Rusya'nın siyasi ve askeri desteğine sığınmaktadır. Zira Rusya, Kazakistan'ın iç işlerine müdahale etmek için, Kazakistan’ın da üyesi olduğu Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütü’nü (KGAÖ) kurmuştur. Bunun en çarpıcı örneği, 2022 protestoları sırasında KGAÖ güçlerinin ülkeye çağrılmasıdır.

Rusya’nın Kazakistan üzerindeki bu hegemonyasına rağmen Kazakistan, sadece Rusya'nın değil, aynı zamanda ABD ve Çin gibi küresel güçlerin de menfaat çatışması yaşadığı bir saha olmuştur. Bu üç küresel güce kısaca değinmek gerekirse:

Rusya: Rusya’nın Orta Asya stratejisi, İmparatorluk statüsünü korumak, alternatif nüfuz merkezlerinin ortaya çıkmasını engellemek ve İslam faktörünü sıkı bir denetim altına almak gibi birbiriyle bağlantılı üç dürtüye dayanmaktadır. Bu yüzden Kremlin, Kazakistan da dahil olmak üzere bölgeyi nüfuz alanı içinde tutmaya çalışmaktadır; bunu ise sadece dış politikadaki konumunu korumak için değil, aksine aynı zamanda iç parçalanma süreçlerinin ortaya çıkmasını önlemek için de yapmaktadır. Rus stratejik düşüncesine göre, “arka bahçeyi” kaybetmek, zaten ideolojik bir zayıflık yaşayan birlik içindeki çatlakların artması anlamına gelmektedir.

Çin: Çin'in Orta Asya'ya yönelik stratejisi, ilk etapta genişlemeye değil, aksine ekonomik nüfuz kazanmaya ve teknolojik kontrolü dayatmaya dayanmaktadır. Zira Çin'i Kırgızistan ve Kazakistan üzerinden Avrupa'ya bağlayan otoyollar ve demiryolu hatları inşa edilip modernize edilmiştir. Ayrıca Çin-Kırgızistan-Özbekistan demiryolu hattı da inşa edilmektedir. Türkmenistan'dan Özbekistan ve Kazakistan üzerinden Çin'e uzanan gaz boru hatları faaliyete geçmiştir. Ayrıca Horgos kavşağı da dahil olmak üzere Kazakistan-Çin sınırındaki kuru limanlar da genişletilmiştir. Yine enerji projeleri, elektrik hatları ve sanayi bölgeleri de finanse edilmektedir.

Amerika: Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Amerika, bağımsızlık destek programları, nükleer güvenlik ve enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesi yoluyla bölgedeki faaliyetlere katılmaya başlamıştır. Geçen yüzyılın doksanlı yıllarında, bölgenin Rusya'ya olan bağımlılığını azaltmak amacıyla Kazakistan'da nükleer silahsızlanma çalışmalarına yatırım yapmış, sınır güvenliğini güçlendirmiş ve petrol ve gaz ihracatı için alternatif güzergâhlar geliştirmiştir. 2021 yılında Afganistan'dan askerlerini çekmesinin ardından ABD, bölgeye farklı bir vizyonla geri dönmüştür; zira artık burayı bir askeri üs olarak değil, aksine Rusya ve Çin'i kontrol altında tutmak için bir unsur olarak görmektedir. Bu yüzden Orta Asya’nın beş ülkesini ve Amerika’yı bir araya getiren C5+1 formatı güçlendirilmiştir. 2023 yılında, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun aralarında bölge liderleri ile ABD Başkanı arasında bir görüşme gerçekleştirilmiş olup bu da ilginin geri döndüğünün sembolik bir teyidi olmuştur. Toplantıda ulaşım, enerji ve nadir mineraller gibi konuların yanı sıra güvenlik meseleleri de ele alınmıştır.

Nitekim son yıllarda Kazakistan ve Özbekistan liderlerinin ABD'ye yaptığı ziyaretler, somut sonuçlar doğurabilecek pratik bir nitelik taşımaktadır. Zira yatırım, enerji, nadir mineraller ve dijital teknolojiler alanlarında anlaşmalar imzalanmıştır. Washington, resmi bir siyasi-askeri ittifak talep etmeden ekonomik ortaklığı derinleştirmeye hazır olduğunu göstermektedir. Ayrıca Moskova ve Pekin'e olan bağımlılığı azaltacak alternatifler sunmak ve Batı pazarlarına ve teknolojisine yönelik yolu açmak yoluyla ilişkilerini çeşitlendirmeye çalışmaktadır.

Bu üçlü rekabetin ortasında Rusya, Kazakistan üzerindeki nüfuzunu güçlü tutmak için Kazakistan ile ticari ve askeri ilişkilerini pekiştirmeye çalışmaktadır. Bu minvalde Rusya ve Kazakistan savunma bakanlıkları, 2027 yılına kadar geçerli olan ikili askeri iş birliği planını resmi olarak onaylamıştır. Zira İki ülke; Kazakistan'ın kuzey ve doğu bölgelerine Rus doğalgazı sevkiyatını artırma, petrol ve elektrik politikalarını koordine etme ve Rus devlet şirketi Rosatom iş birliğiyle Kazakistan'ın ilk nükleer santralini inşa etme planlarını sürdürmektedir. Ayrıca Hazar Boru Hattı Konsorsiyumu'nun istikrarlı çalışması da güvence altına alınmaktadır. Özellikle Rusya devlet şirketi Rosatom tarafından yürütülen nükleer santral projesi, Kazakistan'ın enerji ve teknoloji alanında uzun vadeli olarak Moskova'ya bağımlı olmasını sağlayacaktır.

Sonuç olarak Kazakistan yönetiminin Balkaş santrali için Rusya, diğer santral projeleri için ise Çin gibi aktörlerle iş birliği yapması, büyük güçlerin menfaat çatışmalarına hizmet etmektedir. Oysa İslam’a göre enerji kaynakları ve yeraltı madenleri kamu malıdır. Dolayısıyla dünyanın en büyük uranyum üreticisi olan Kazakistan'ın kendi kaynaklarını bağımsız bir şekilde işleyip Müslüman halkın menfaati için kullanmak yerine yabancı devlet şirketleriyle anlaşmalar yapması, bölge halkının zenginliklerinin sömürülmesi anlamına gelmektedir. Bu yüzden Orta Asya'daki enerji ve kalkınma sorunlarının çözümü Rusya, Çin veya Batılı şirketlerle yapılan anlaşmalarda değil, İslam ülkelerinin tek bir yönetim (Hilafet) altında birleşerek kendi öz kaynaklarını ve teknolojisini üretmesinde yatmaktadır.

* Aşkabat'ta dükkanlarda ve apartman girişlerinde hırsızlık olayları önemli ölçüde arttı. Birkaç polis yetkilisi, kaçırılmada gözaltına alınanların büyük çoğunluğunun Ahal ilçesi sakinleri, özellikle yaşlı kadınlar olduğunu ve açlık ve yoksunluk nedeniyle yasayı çiğnediklerini söyledi. 12 Kasım'da RFE/RL muhabiri bu gelişmeleri Türkmen başkentinden haber yaptı.

İsmi açıklanmaması şartıyla konuşan bir Aşkabat polis memuru; “Son haftalarda, Beherden, Kaka, Akwdai gibi Ahal ilçelerinden Aşkabat'a gelen 50 yaş üstü kadınların hırsızlık vakalarında artış oldu. Bazı günlerde, polis karakolu yetkililerinin gözaltına alınan kadınları sorgulamaya vakti olmuyor” dedi. İki kimliği belirsiz polis memurunun ayrı anlatımlarına göre, kadınlar ağırlıklı olarak market alışverişi, kıyafet ve ayakkabı hırsızlığıyla ilgileniyor.

Başkentten ismi açıklanmayan başka bir polis memuru; “Mağazalardan yiyecek, çoğunlukla da meyve ve ekmek çalıyorlar. Ayrıca apartmanların girişlerinde dolaşıyor ve sakinlerin kapılarının önüne bıraktığı ayakkabılar ve şapkaları alıyorlar. Ayrıca kürsüdeki sakinler tarafından yıkanmış kıyafetleri de alıyorlar” dedi. (ww.azathabar.com, 12 Kasım 2026).

Öncelikle kısaca Türkmenistan'daki maden zenginliklerine bir göz atalım: Türkmenistan, özellikle petrol ve doğalgaz olmak üzere doğal zenginlikler açısından zengin ülkelerden biridir. Ülkedeki en önemli maden zenginlikleri şunlardır:

- Doğal gaz: Türkmenistan, dünyanın en büyük gaz rezervlerinden birine sahiptir.

- Petrol: Hazar Denizi kıyılarında ve Karabogaz yakınlarındaki bölgelerde büyük petrol yatakları bulunmaktadır.

- İyot ve brom: Türkmenistan, iyot ve brom üretiminde dünyanın önde gelen ülkelerinden biridir.

- Kalsiyum, magnezyum ve tuz.

- Kükürt: Gaz sahalarında büyük miktarlarda kükürt bulunmakta olup kimya endüstrisi için önemli kaynaklardan biridir.

- İnşaat malzemeleri arasında şunlar yer almaktadır: Kum, çakıl, mermer, dolomit, kireç taşı ve çimento üretimi için ham maddeler.

Ancak ne yazık ki bu zenginlikler; kendisini Orta Asya'nın tarihi koruyucusu ve hayati alanının bir parçası olarak gören Rusya, mutlak ekonomik gücüne güvenen, Kuşak ve Yol Girişimi sayesinde karayolları, demiryolları, iç limanlar, enerji, madenler ve telekomünikasyon alanlarında Orta Asya’da birinci yatırımcı haline gelen Çin ve 2001 yılından sonra “terörle mücadele” bayrağı altında Orta Asya'ya güçlü bir şekilde giren ve Rusya'nın nüfuzunu yeniden elde etmesini engellemeyi ve Çin'in doğuya ve batıya doğru genişlemesini frenlemeyi temsil eden Amerika arasında paylaşılmak için bir çatışma alanına dönüşmüştür.

İslam’ın zenginliklere yönelik bakışına gelince:

-Müslüman toplumun karşı karşıya kaldığı ekonomik sorun, ülkenin iç ve dış servetinin ümmetin tüm fertlerine tek tek dağıtılmasıdır. Böylece tüm bireylerin bütün temel ihtiyaçlarının tamamen doyurulması ve onlardan her bir ferdin lüks ihtiyaçlarının tatmin edilmesi sağlanmış olacaktır.

- İnsan olması bakımından insanın temel ihtiyaçları şunlardır: Yiyecek, giyecek ve meskendir. Bunlar artmaz. Ancak artan ve yenilenen şey sadece onun lüks ihtiyaçlarıdır. Bunun için ilerleyen modern yaşama paralel olarak insanın ihtiyaçlarındaki artış temel ihtiyaçlarla ilgili değil ancak lüks ihtiyaçlarındaki artışla ilgilidir.

Bu düşüncelerden hareketle İslam, yoksulluğa zamana ve mekana ya da medeni olarak gerileme veya ilerlemeye göre değişmeyen tek bir bakış açısıyla bakar ve yoksulluğa temel ihtiyaçların tam olarak doyurulmaması olarak itibar eder. Nitekim şeriat, bu temel ihtiyaçları üç olarak belirlemiştir ki bunlar: Yiyecek, giyecek ve meskendir. Zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ “Onların örfe uygun olarak beslenmesi ve giyimi baba tarafına aittir.” [Bakara 233] Ve Azze ve Celle şöyle buyurmuştur: أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ “Onları gücünüz ölçüsünde oturduğunuz yerin bir bölümünde oturtun” [Talak 6] İbn Mace, İbn el-Ahvas’ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah’ın Rasulü (Sallallahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: ألا وحقهن عليكم أن تحسنوا إليهنّ كسوتهنّ وطعامهنّ “Onların sizin üzerinizdeki hakları ise, giyim kuşam ve yeme içme konularında kendilerine iyi imkânlar sağlamanızdır.” Buna göre doyurulmaması yoksulluk kabul edilen ihtiyaçlar, yiyecek, giyecek ve barınmadır. Bunların dışında kalanlar ise doyurulmadığı taktirde bir sorun oluşturmayan lüks ihtiyaçlar kapsamında nitelendirilmektedir.

Böylece İslam, yoksulluğu sadece temel ihtiyaçlarını karşılamaktan aciz olan bireylerin sorunu olarak görmez. Bilakis yoksulluğu, gerek servete sahip bireyler ile ihtiyaçların doyurulması arasında sınıfların varlığını hissettirecek şekilde büyük bir eşitsizliğin olması gibi bıraktığı etkiler bakımından, gerek en önemlisi ülkenin servetlerinin sömürülmesi ve toplumun bireylerin enerjilerinden mahrum bırakması olmak üzere geride bıraktığı ciddi ekonomik etkiler bakımından, gerekse hırsızlık, yağma, kıskançlık ve kin gibi insanların birbirleriyle olan ilişkilerindeki güvenlik ve istikrar üzerinde olumsuz etkiler bırakan yolsuzluk bakımından olsun toplumla ilgili bir sorun olarak görür.

İslam’ın, yoksulluğun doğrudan tedavisine ilişkin çözümlerine gelince:

Bunun iki yönü vardır. Birinci yön: Ferdin kendisiyle ilgilidir. Zira İslam, ferdi kazanmaya ve rızık talep etmeye teşvik etmiştir. Dahası rızkı kazanmak için çaba göstermeyi, muhtaç olup güç yetiren kimseye farz kılmıştır. Zira bir hadiste şöyle rivayet edilmiştir: Allah’ın Rasulü (Sallallahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem)’in Sa’d İbn Muaz Radiyallahu Anh ile musafaha yaparken iki elinin kabardığını görür, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem) sebebini sorunca Sa’d: “Ailemi geçindirmek için balyoz ve kürekle çalışıyorum” deyince (Sallallahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem) Sa’d’ın elini öptü ve şöyle dedi: كفان يحبهما الله تعالى “İşte Allahu Teala’nın sevdiği iki avuç.”

İkinci yöne gelince: Şeriat, bu temel ihtiyaçlarını doyuracağı şeyleri elde etmesi için yoksula yardım etmeyi başkalarının üzerine yüklemiş ve bunları aşağıdaki şekilde ayırmıştır:

a- Kendisine mahrem olan akrabalarının üzerine farz kılmıştır. Zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ “Onların örfe uygun olarak beslenmesi ve giyimi baba tarafına aittir. Bir insan ancak gücü yettiğinden sorumlu tutulur. Hiçbir anne, çocuğu sebebiyle, hiçbir baba da çocuğu yüzünden zarara uğratılmamalıdır. Onun benzeri (nafaka temini) vâris üzerine de gerekir.” [Bakara 233] Yani rızık ve giyim bakımından kendisinin çocuğu gibi varisine ait demektir.

b- Eğer onun, Allah’ın üzerlerine akrabalarına bakmayı vacip kıldığı akrabaları yoksa, zekât kapısı olan Beytu’l Mâl’e intikal eder. Ebu Hureyra’nın şöyle dediği rivayet edilmiştir: Allah’ın Rasulü (Sallallahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: من ترك مالاً فلورثته، ومن ترك كلاًّ فإلينا “Kim bir mal bırakırsa onun varislerine aittir. Kim de geride kimsesiz birini bırakırsa (onun bakımı) bize aittir.” Oğlu ve babası olmayan her zayıf kişi demektir. Zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ “Ancak sadakalar (zekât), fakirlere, miskinlere... aittir.” [Tevbe 60]

c- Şayet fakir ve miskinlerin zaruri ihtiyaçlarının karşılanmasına Beytü’l Mâl’daki zekât kâfi gelmezse, o takdirde devletin Beytü’l Mâl’in diğer gelir kalemlerinden harcama yapması gerekir.

Sonuç olarak Aşkabat’ta kadınların yaptığı hırsızlık olayı İslam’ın haram kıldığı bir eylem olmakla birlikte bunun temel sorumlusu yönetim sistemi ve yöneticilerdir. Zira yöneticiler; ümmetin zenginliklerini, İslam’ın emrettiği şekilde ümmetin maslahatı için kullanmak yerine sömürgeci kafirlerin hizmetine sunmaktadırlar. Bu yüzden devasa servetlere sahip olmasına rağmen halkının temel ihtiyaçlarını karşılamamasından dolayı ümmetin kadınlarının sırf temel ihtiyaçlarını çalmak zorunda kalması, Türkmenistan yöneticileri için utanç verici bir durumdur. Bu durumdan kurtulmanın tek yolu; bu hain yöneticileri tahtlarından indirip ümmetin servetlerini İslam’ın emirlerine göre dağıtacak olan adil bir Halife’nin ikame edilmesidir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ramazan Ebu Furkan

Devamını oku...

Saldırgandan, Saldırganlığına Son Vermesini İstemek Acizliktir!

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Saldırgandan, Saldırganlığına Son Vermesini İstemek Acizliktir!

Haber:

53 ülkenin katıldığı geniş kapsamlı uluslararası bir diplomatik girişim çerçevesinde Katar, Ürdün ve Birleşik Krallık, Gazze Şeridi'nde giderek kötüleşen insani duruma ilişkin olarak New York'taki Birleşmiş Milletler Genel Merkezi'nde bir basın açıklaması düzenledi.

Çağrıyı düzenleyen ülkeler, Yahudi varlığının gelecek hükümetinden, mevcut tüm sınır kapılarını ve kara yollarını açmasını, Mısır ve Ürdün insani yardım koridorlarının tam ve düzenli şekilde işletilmesini kolaylaştırmasını talep etti; kış mevsiminin gelmesiyle birlikte barınak ve tıbbi malzeme eksikliğinin halk üzerinde felaket boyutunda sonuçlar doğuracağı konusunda da uyarıda bulundu.

Grup, kış mevsiminin gelmesiyle birlikte Gazze Şeridi bölgesinde çok sayıda sakinin uygun barınaktan yoksun kalmaya ve bunun da onları hipotermi, solunum yolu enfeksiyonları, su yoluyla bulaşan hastalıklar ve önlenebilir diğer hastalıklar gibi risklerle karşı karşıya bırakmaya devam etmesinden endişe duyduğunu belirtti. (El Cezire Net)

Yorum:

Gazze halkının başına gelen felaketin üzerinden üç yıldan fazla zaman geçti ve halkının yaşadığı imtihan hâlâ çok ağırdır; devam eden öldürmeler, suikastlar ve yıkım bir yana Gazze için Trump tarafından sunulan barış planının ardından ilan edilen sözde ateşkese rağmen üzerlerinde hâlâ ağır bir kuşatma vardır.

Gazze halkının üzerinden üçüncü bir kış daha geçmekte olup onların, sahiplerini hiçbir şekilde kışın ayazından korumadığı gibi yağmurlardan ve sellerden de korumayan çadırlardan başka bir barınakları yoktur; Müslüman ülkelerdeki cılız varlıklar ise hâlâ kınama, eleştirme ve telin etmenin ötesine geçememektedirler. Bakın işte onlar bugün hala saldırgandan, Gazze halkı üzerindeki ablukayı kaldırmasını talep ediyorlar; öyle bir acziyet içindeler ki saldırıyı durdurmak ve halkı ablukadan kurtarmak için ordularını harekete geçirmekten bile âciz kalmışlardır; oysa onların yapmaları gereken, mübarek Filistin topraklarını Yahudilerin pisliğinden temizlemek için ordularını harekete geçirmekti.

Bu acı gerçeklik karşısında Müslümanların önünde, Yahudi varlığının suçlarına sessiz kalan, hatta bazıları onunla antlaşmalar, ittifaklar ve diplomatik temsil ilişkileri kuran bu ruveybida ajan yöneticilerden kurtulup Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurarak orduları harekete geçirmek ve Gazze halkının, tüm Filistin'in ve dünyanın her yerindeki bütün Müslümanların üzerindeki zulüm ve saldırganlığı ortadan kaldırmaktan başka bir seçenek kalmamıştır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Halife Muhammed – Ürdün

Devamını oku...

Kapitalizm, Sadece Saf Menfaatin Dilinden Anlar

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Kapitalizm, Sadece Saf Menfaatin Dilinden Anlar

Haber:

Wall Street Journal gazetesi, Robbie Whelan ve Amrith Ramkumar'ın, şirket başkanının romantik ilişkisi skandalının ardından yapay zekâ işlemcileri devi Nvidia'nın Amerika'nın güvenliği için ne ölçüde tehlike oluşturabileceğini ele aldıkları bir makale yayımladı.

Yorum:

Hızla gelişen olaylar ve güncel siyasi ve ekonomik sahneler, çağdaş kapitalizmin gerçeğini çıplak bir şekilde ortaya koymaktadır; dikkat edin bu gerçek şudur; kapitalizm, sadece saf menfaatin dilinden anlayan, herhangi bir ahlaki denetimden yoksun olan ve kârlar, kazançlar ve kişisel çıkarlar elde etmek uğruna -kişisel ilişkilerden başlayıp halkların sahip olduğu kaynaklara kadar- her şeyi sömürmekten çekinmeyen bir sistemdir.

Bu menfaatçi mantık, teknoloji ile istihbaratın iç içe geçtiği NVIDIA şirketinin CEO’su Jensen Huang’ın meselesinde en açık şekilde kendini göstermektedir. Singapurlu Megaspeed şirketinin yapay zekâ çiplerini yasa dışı yollarla Çin'e kaçırdığına ilişkin soruşturmalara tabi tutulduğu ve iş insanı Alice Huang'ın, Huang ile ilişkisi sırasında Çin istihbaratıyla bağlantısı hakkında soruşturma açıldığı bir dönemde, teknoloji devinin temel itici gücünün devletin yüksek çıkarları veya ulusal güvenlik değil, aksine kâr ve kazanç elde etmek olduğunu görüyoruz; zira Nvidia şirketi, gelişmiş elektronik çipleri Çin'e satmasına izin vermesi için ABD yönetimine güçlü bir baskı uygulamıştır. Bu ticari ısrar, jeopolitik rekabetin en karanlık zamanlarında bile, kapitalizmin gelişmiş teknolojiyi ya da romantik ilişkileri, sadece kendi servetlerini en üst düzeye çıkarmak için araçlar olarak gördüğünü kanıtlamaktadır.

Batı'nın ekonomik tablosu da daha iyi bir durumda değildir; zira açgözlülük ve pervasız mali yaklaşım, uzmanların hükümet politikaları nedeniyle ekonomik bir kalp kriziyle karşı karşıya kalacağı konusunda uyardığı İngiltere ekonomisini de vurmuştur. Finans piyasalarının gözünde güvenilirliğin yitirilmesi ve borçlanma maliyetlerinin G7 ülkeleri arasındaki en yüksek seviyelere çıkması, ülkeyi uçurumun eşiğine getirdiği gibi her zamankinden daha kırılgan bir hale de getirmiştir. Burada, hükümetleri toplumsal istikrarı feda etmeye ve borç ile bütçe açığına yönelik geçici çözümler sunmaya iten kapitalist sistemin gerçeği bir kez daha açığa çıkmaktadır; çünkü sonuçta her zaman piyasaların ve finans kuruluşlarının kârları, en ağır kesintilere ve baskılara tahammül eden en yoksul kesimlerin korunmasına tercih edilmektedir. Finansal sistem, savunmasız kesimlerin korunmasını gözeten hiçbir ahlaki caydırıcı olmaksızın, rezervleri dar çıkarlar uğruna tüketmektedir.

Bu kanıtların tamamı, -ister yapay zekâ çiplerine yönelik anlaşmalar, ister finans piyasalarındaki spekülasyonlar, isterse siyasi hesaplar aracılığıyla olsun- çıkar ve açgözlü kazanç elde etme dilinin yönettiği dünyanın; değerlerden ve ahlaktan yoksun bir dünya olduğunu teyit etmektedir; zira bu dünyada güvenlik, adalet ve halkların refahı, kâr ve kişisel çıkarlar uğruna feda edilmektedir; peki dünya insanlığa adalet ve güvenlik yayan bir sisteme ne zaman kavuşacaktır?

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Hüsameddin Mustafa

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER