Haber-Yorum

Savaşları Alevlendiriyorlar, Sonra Da Çocuklar İçin Ağlıyorlar!
Tıpkı Birini Öldürüp Sonra Da Onun Cenazesine Katılan Kimse Gibi

Haber:

3/3/2026 Salı günü, Melania Trump, Orta Doğu'da ABD ve Yahudi varlığının İran'a yönelik saldırılarının gölgesinde askeri olarak gerginliğe tanık olunan bir zamanda, çatışma bölgelerindeki çocukları korumanın yollarını tartışmak üzere New York'ta BM Güvenlik Konseyi toplantısına başkanlık etti. Melania konuşmasında, zorlu koşullar altında toplantıya başkanlık ettiğini vurguladı, Washington'un dünya çapındaki çocukların yanında olduğunu belirtti ve barışın teşvik edilmesi, çocukların eğitim ve modern teknolojiye erişim haklarının korunması çağrısında bulundu. Ayrıca bilginin yayılmasının, karşılıklı anlayış ve çeşitliliğe saygı temelinde sürdürülebilir barışın inşasına katkıda bulunduğunu ifade ederek çocukları yapay zeka teknolojileriyle buluşturmanın bilginin artırılması ve eğitim ufkunun genişletilmesi açısından önemini vurguladı. (Russia Today)

Yorum:

Amerika ve Yahudilerin İran'daki bir kız ilkokulunu hedef alan ve 165 öğrencinin ölümüne neden olan saldırısından birkaç gün sonra, Melania Trump çatışma bölgelerindeki çocukları korumak için alınabilecek önlemleri tartışmak üzere bir toplantı düzenledi. Oysa bu çatışmalar ve savaşlar, çıkarlarını elde etmek, kontrolünü dayatmak ve halkların kaynaklarını ve servetini yağmalamak için başlarında kötü ve suçlu Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere sömürgeciler tarafından alevlendirilmektedir. Böylece masumların kanları dökülmekte, ülkeler yok edilmekte ve insanlar evlerinden edilmektedir. Tıpkı Sudan, Gazze, Suriye, Yemen, Lübnan ve İran'ın durumda olduğu gibi ki liste uzayıp gitmektedir. Sonra da dünyanın dört bir yanındaki çocukların yanında olduklarını iddia ediyorlar yani onlar bizzat birini öldürüp sonra da cenazesine katılan kimse gibidirler!

Sömürgecilerin doğrudan ya da ajanları yoluyla vekaletle yürüttüğü savaşlar, özellikle Müslüman ülkelerde çocukların acı çekmesine neden olmaktadır. Bu savaşlarda çocuklar zincirin en zayıf halkası olup onların masumiyetleri ve yaşlarının küçük olması onları aklamaz; zira onların arasından öldürülen ve yaralananlar olduğu gibi açlık, yoksulluk, yoksunluk ve ilaç eksikliği yaşamalarının aynı sıra yetim ve kayıp durumu yaşamışlar, evlerinden edilmişler ve eğitimden mahrum kalmışlardır. Dahası çoğu zaman, ailelerini geçindirmek için çalışmak zorunda kalmışlardır. Böylece küçük bedenlerine yetişkinlerin yükünü ve sorumluluklarını yüklemişlerdir.

Batılı ülkelerin uyguladığı çifte standartlar net bir şekilde ortaya çıktığı gibi çocuk hakları, insan hakları ve çatışmalarda ve savaşlarda masumların korunması ile ilgili sloganların bir yalan olduğu da açığa çıkmıştır; zira bunlar, acıktıklarında yedikleri hurma putundan ve İslam'ın hükümlerine saldırmak istediklerinde kullandıkları bir karttan başka bir şey değildir. Bu da Müslümanların evlatlarını dinlerinden ve kimliklerinden koparmak ve onların aralarında yozlaşma ve ahlaksızlığı yaymak içindir. Bu yüzden Batılı ülkeler, yöneticilerden oluşan ajanlarına CEDAW ve Çocuk Hakları Sözleşmesi gibi ilgili uluslararası anlaşmaları imzalamalarını emrediyorlar ve bunlara uymak için yasalar çıkarmalarını ve okul müfredatlarını değiştirmelerini talep ediyorlar, bunu da şartlı finansman ve yardım almalarıyla ilişkilendiriyorlar; ama  mesele Müslüman ülkelerde çocuklara karşı işlenen zulüm ve suçlarla ilgili olduğunda, ya seyirci kalıp kabir sessizliğine bürünüyorlar, ya da çoğu zaman suçlulara ortaklık yapıyorlar; Gazze'deki soykırım savaşı bunun en iyi kanıtıdır.

Çocukların ve tüm insanlığın kapitalist sistem ve onunla hükmeden sömürgeci devletlerin gölgesinde güvenlik, emniyet ve onurlu bir yaşam sürmesinin mümkün olmadığı şüphe götürmez bir gerçektir. Belki de Epstein Adası skandalları ve orada çocuklara ve reşit olmayanlara karşı işlenen zulümler, suçlar ve saldırılar bu konuda söylenmesi gerekenlerin çoğunu özetlemektedir. Bu yüzden tüm insanlık için, İkinci Raşidi Hilafetin gölgesinde İslam'ın hükümlerini uygulamaktan başka bir kurtuluş yoktur; Allah'tan bize, Hilafetin bir an önce kurulmasını bahşetmesini diliyoruz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Beraa Munasıra

Ramazan Serisi - İslam Tarihinin Aydınlatıcı Anları

Üçüncü Bölüm

Zafer Sadece Bir Slogan Değildir

İkinci Akabe Biati

İkinci Akabe biati, anlatılacak bir hikayede geçip giden bir olay değildi, ne de kalabalık dağılmadan önce gözyaşlarının övgü çığlıklarıyla karıştığı duygusal bir an değildi. Aksine, zayıflık ve güçlenme arasındaki bir dönüm noktasıydı ve bu proje, üzerinde durulacak bir temel ve güvenilecek bir otorite arıyordu. Bu, ne kadar saf ve büyük olursa olsun, bir fikrin gerçeğe dönüşmesi için onu koruyacak bir otoriteye ihtiyaç duyduğunu açıkça ortaya koyan bir beyandı.

Kabilelerin bir araya geldiği ve sadakatlerin çoğaldığı hac mevsiminde Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem kendini insanlara arz eder ve şöyle derdi: مَنْ يُؤْوِينِي؟ مَنْ يَنْصُرُنِي حَتَّى أُبَلِّغَ رِسَالَةَ رَبِّي؟ “Rabbimin risâletini tebliğ edebilmem için beni kim barındırır, bana kim yardım eder?” Yani kişisel koruma talebinde bulunmamıştır, aksine projeyi kamil bir şekilde kucaklayacak siyasi bir ortam arıyordu. Yüksek düzeyde iman ve bilince sahip erkek ve kadınlardan oluşan Mekke'deki davet, on yıl boyunca devam etti ancak daveti koruyacak siyasi bir varlık yoktu. Dolayısıyla her ne zaman eziyet şiddetlense, güç dengesini değiştirmek için bireysel fedakarlıkların tek başına yeterli olmadığı net bir şekilde açığa çıkıyordu.  

Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem, Yesrib'den gelen Ensar heyetiyle görüştüğünde, bu görüşme tamamen duygusal bir görüşme değildi. Nitekim Birinci Akabe biatinde iman ve ahlaka odaklanılmıştır. Ama İkinci Akabe biatinde, nusrete ve tam bir korumaya odaklanılmıştır: أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ “Kadınlarınızı ve çocuklarınızı kendisinden koruduğunuz şeylerden beni korumanız üzere beyatlaşıyor musunuz?” Bu, sadece bir sempati değil, aksine nusretin açık bir tanımıdır. Ensar, bunun tüm Araplarla bir savaşa sürükleyeceğini ve bir vaizi değil, aksine Arap Yarımadası'nın ve hatta tüm dünyanın haritasını değiştirecek bir projenin liderini ağırlayacaklarını anlamışlardı.

Bera bin Ma’rur, Sa’d bin Ubade ve Ensar’dan diğerleri hiç tereddüt etmediler. Zira açıkça şöyle dediler: Evet, sizin lehinize olan bizim de lehimizedir, sizin aleyhinize olan bizim de aleyhimizedir. Ancak onlar, biatin, kan, kılıçlar ve Kureyş ile çatışma anlamına geldiğini idrak ediyorlardı. Bu nedenle semeresini sordular: “Biz bunu kabul ettiğimizde, bunun karşılığında bize ne var?” Ve hemen cevap geldi: الْجَنَّةُ “Cennet.” Dolayısıyla anlık siyasi ve dünyevi kazanımlar için bir vaat olmamıştır; aksine nusret ile akıbeti-semeresi arasında bir bağlantı olmuştur. Nitekim bu denklemde, projenin zatı itibariyle bir otorite olmadığı, aksine hak olanın ikame edilmesi olduğu ortaya çıkmaktadır.
O geceden itibaren gidişat değişti. Zira davet artık sadece bireyleri korumayla ilgili bir arayış değildi, aksine bir varlık haline gelmenin eşiğindeydi. Bu yüzden biatin akabinde gerçekleşen hicret, bir kaçış değildi; aksine devleti kabul etmeye hazır olan bir toprağa bilinçli bir intikal olduğu gibi davetin ifade edilmesi ve devletin kurulması için nefislerini ve canlarını bir köprü olarak ortaya koyan güç ve kuvvet ehliyle bir araya gelmekti. Eğer Müslümanlar Mekke'de bir destek olmadan kalmaya devam etselerdi, yıpranma devam edecekti. Nusret eksik veya şartlı olsaydı, o zaman proje ilk sınavda tökezleyecekti. Ancak koruma, itaat ve fedakarlığa hazırlık da dahil nusret tamdı.

Gerçekliğimize baktığımızda, sempati ile destek/nusret arasındaki farkı görürüz. Birçok insan, ümmetin karşı karşıya olduğu sorunlar için acı duyar, tepki gösterir, bağış yapar ve sloganlar atar. Bu önemlidir, ancak Akabe’de somutlaştırdığı anlamda bir destek değildir. Destek, açık bir siyasi taahhüttü: çatışmanın sonuçlarına katlanmaya, etkili koruma sağlamaya ve kapsamlı bir değişim projesine katılmaya istekli olmak. Bu, mevsimlik bir slogan ya da etkinlikle sona eren bir coşku dalgası değildi.

Daha derin bir ders ise; bir sisteme ve yaşam tarzına dönüştürmek istediğiniz her fikrin, onu koruyacak bir güce ihtiyacı olmasıdır. Ama bu, sadece şiddet anlamında bir güç değildir; aksine hükümleri uygulamaya, saldırıları püskürtmeye ve taşımış olduğu vizyona göre toplumu yönetmeye muktedir olan bir Sultan-otorite anlamında bir güçtür. Bu otorite olmadan, fikir havada asılı kalacağı gibi kuşatmaya veya baskıya da maruz kalacaktır. Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in açıkça üzerinde çalışmış olduğu şey işte budur; bu nedenle uygun bir ortam oluşmadan Mekke'de çatışmaya girme konusunda acele etmemiştir.

Çağdaş devletlerin gerçekliğinde, güç merkezlerinde gerçek desteğe sahip olmadıklarından dolayı birçok projenin nasıl da çöktüğünü görmekteyiz. Bir fikir kendi zatında doğru olabilir ancak nusretin yokluğu, fikrin kurumlara ve yasalara dönüşmesini imkansız bir hale getirmektedir. Tersi de olabilir: Yani net bir fikir olmadan güç elde edilebilir ve sultan-otorite, dar çıkarlar için bir araca dönüşebilir. Bu yüzden Akabe bize, gerekli olanın denge olduğunu öğretmiştir: Net bir fikir + tam nusret.

Biat, Ensar tarafından gerçekleştirilen bilinçli bir eylemdi. Yani Ensar, sloganlarla aldatılmadılar ve geçici duygularla hareket ettirilmediler. Aksine dinlediler, anladılar, riskleri değerlendirdiler, sonra da tercihlerini yaptılar. Bizim gerçekliğimizde birçok hayati kararlar, hiç sonuçları düşünülmeden anın baskısı altında veya duygusal bir tepkiyle alınmaktadır. Bu yüzden Akabe, tercih ettiği şeyin sorumluluğunu üstlenen kolektif bilince dair bir modeldir.

Ramazan, bireysel düzeyde biatin anlamını yeniden canlandırmaktadır. Zira biat, bir tokalaşma değil, aksine pratik bir taahhüttür. Dolayısıyla bir kişi “İşittik ve itaat ettik” dediğinde, kendini külfetli bir yola bağlamış olur. Aynı şekilde en geniş anlamıyla nusret, bir slogan değildir, aksine değişimin yükünü üstlenmeye yönelik bir hazırlıktır.

Mekke ile Yesrib-Medine arasında ve zayıflık ile iktidar arasında, İkinci Akabe gecesi gerçek bir köprü olmuştur. Devlet, sadece söylemle ya da sadece kılıçla kurulmamıştır, aksine imanı kamil bir siyasi bağlılığa dönüştüren bilinçli bir biatle kurulmuştur. İşte bu anı anlayan bir kimse, kalkınmanın sadece duygularla ya da yüce sloganlarla değil, aksine vaat edilen devlet, yani Nübüvvet Minhacı üzere İkinci Raşidi Hilafet Devleti yeryüzünde kurulana kadar sonuna kadar sonuçlarına tahammül edecek samimi bir nusretle gerçekleşeceğini de anlar.

Hizb-ut Tahrir Mısır Vilayeti Medya Bürosu

Haber - Yorum

Modi, Müslümanlara Karşı Netanyahu'dan Daha Az Suçlu Değildir!

Haber:

Hindistan Başbakanı Narendra Modi, Yahudi varlığının Başbakanı Netanyahu tarafından sıcak bir şekilde karşılanan iki günlük bir Yahudi varlığı ziyareti gerçekleştirdi; Modi, Knesset'te yaptığı konuşmada Hindistan'ın Yahudi varlığına olan sarsılmaz ve kararlı desteğini dile getirdi; ayrıca Yahudi varlığının acısı ve üzüntüsünü hissettiğini de ifade etti, Hindu ve Yahudi değerlerinin ortak olduğunu ve ortak düşmanların varlığını da vurguladı. Yine Modi, Yahudi ve Batı'nın terör mefhumunu da benimsemiştir; zira Knesset'te yaptığı konuşmada Modi, ülkesini “dini özgürlüğün vahası” olarak takdim etmiş ve ülkedeki Müslümanlara karşı uygulanan baskıları görmezden gelmiştir. Ayrıca, “Hindistan'ın bu topraklarla olan bağının da kan ve fedakarlıkla yazıldığını” iddia etmiştir.Birinci Dünya Savaşı sırasında bu bölgede dört binden fazla Hint askeri hayatını kaybetmiştir. Ayrıca Eylül 1918'deki Hayfa'ya yapılan süvari saldırısı, askeri tarihte önemli bir bölüm olarak kalmıştır” ifadesi, tarihi kaynaklara göre Hayfa'ya saldıran ve Osmanlı ve Alman kuvvetleriyle karşı karşıya gelen İngiliz Ordusu'nun Hint süvari tugaylarına atıfta bulunmaktadır.

Netanyahu ile düzenlediği ortak basın toplantısında Modi, teknoloji ve enerji de dahil olmak üzere çeşitli alanları kapsayacak şekilde Yahudi varlığı ile gelecekteki iş birliği planlarına değindi ve şunları söyledi: “Birlikte, ortak kalkınma, ortak üretim ve teknoloji alışverişi yönünde ilerleyeceğiz; aynı zamanda barışçıl nükleer enerji ve uzay gibi alanlarda da işbirliğimizi güçlendirmek için çalışacağız.”Basın toplantısı sırasında, tarım, eğitim, jeofizik keşif ve yapay zeka alanlarında 16 mutabakat zaptı imzalanmıştır. (Ajanslar)

Yorum:

Birincisi: Hindistan, Müslümanlara karşı Yahudi varlığından daha az suçlu değildir; zira onun modern tarihi, soykırım ve etnik temizliğe varan büyük olaylar ve İslami belde Keşmir'in işgali de dahil olmak üzere Müslümanlara karşı yüzlerce, hatta binlerce saldırı olayını kaydetmiştir.

İkincisi: Bu ziyaret, İslam ümmetine karşı açık bir düşmanlık beyanı niteliğinde olup, Yahudiler ve Hinduların Müslümanlara karşı ittifak kurduğu anlamına gelmektedir; ayrıca bu ziyaret, dünya çapında birçok onurlu insanın Gazze halkına karşı işlediği suçlar nedeniyle Yahudi varlığını boykot ettiği bir dönemde, Hindistan'ın Müslümanlara karşı işlediği suçlarda Yahudi varlığına verdiği desteği ifade etmektedir.

Üçüncüsü: İslam ümmeti, kendisine düşmanlık besleyen ve kendisine karşı suç işleyenleri hafızasına kaydetmekte olup Allah'ın izniyle yakında Hilafet Devleti kurulduğunda, her suçluyu işlediği suçlarından dolayı muhasebe edecektir.

Dördüncüsü: Çok yakında Allah'ın izniyle Nübüvvet Minhacı üzere kurulacak olan Raşidi Hilafet, Filistin'i Yahudilerin pisliğinden, Keşmir'i Hinduların pisliğinden temizleyecek ve yüzyıllar boyunca Müslümanlar tarafından yönetilen Hint topraklarını geri alacak, onları Hinduların pisliğinden temizleyecek ve Allah'ın izniyle onlara İslam'ın adil yönetimini geri getirecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Halife Muhammed – Ürdün