28 Şubat 2026 tarihinde Amerika ve Yahudi varlığının İran’a karşı başlattığı vahşi saldırı devam etmektedir. İran’ın uzun süre Amerika’nın yörüngesinde dönmesi ve bölgenin birçok yerinde ona hizmetler sunması kendisine hiçbir faydası dokunmamıştır. Karşılıklı askerî hamlelerin ve çatışma alanının genişlemesi ve özellikle Lübnan’a yönelik saldırıların artmasıyla birlikte, Lübnan’da yönetim çevrelerinden doğrudan Yahudi varlığıyla müzakereye girme ihtimalinden söz eden açıklamalar ve girişimler yükselmeye başlamıştır. Bu açıklamalarla eş zamanlı olarak başta Fransa olmak üzere uluslararası girişimler de söz konusu. Bu girişimlerde genel olarak bölgenin, özel olarak Lübnan’ın büyük siyasi, askeri ve güvenlik baskılarına maruz kaldığı bir dönemde, gaspçı varlıkla müzakereye başlanılmasından ve resmî olarak tanınmasından söz edilmektedir.

Kimi zaman doğrulandığı kimi zaman yalanlandığı bu çelişkili açıklamalar ve bununla paralel olarak Amerika ve Avrupa’nın sergilediği tutumlar, perde arkasında tehlikeli bir siyasi projenin pişirildiğini göstermektedir. Siyasette nabız yoklama balonları olarak bilinen bu yöntemle, halkın ve ülkenin geleceğini ilgilendiren kader tayin edici adımlar atılmadan önce kamuoyunun tepkisi ölçülmeye çalışılmaktadır!

Lübnan’ın geleceği ve dış ilişkileriyle ilgili böylesine hayati kararların bombardıman ve tehdit altında alınması, gerçekte uluslararası dayatmalara boyun eğmekten başka anlama gelmez. Savaş ve askerî baskı altında ve güç dengesi bu denli bozuk iken yürütülen müzakere, hakikatte iradenin güç zoruyla dayatılmasından başka bir şey değildir. Bu müzakere, bugün Trump liderliğindeki Amerikan yönetiminin “Güç Yoluyla Barış” olarak adlandırdığı politikanın ta kendisidir; diğer bir deyişle siyasi çözümlerin savaş ve yıkım etkisi altında dayatılmasıdır.

Yahudi varlığını tanımanın veya onunla müzakere masasına oturmanın, bölgedeki hiçbir ülkeye güvenlik getirmediği ayan beyan ortadadır. Körfez ülkeleri bunun en açık örneğidir; Ne Yahudilerle yaptıkları barış anlaşmaları ne de Amerika ve Avrupa ile imzaladıkları askeri anlaşmalar güvenliklerini korumaya yetmemiştir. Aksine bu anlaşmalar, daha fazla siyasi, ekonomik ve askerî tahakkümün kapısını aralamış; Ümmetin çıkarları ve egemenliği pahasına Batılı siyasetlere bağımlılığı dayatmanın bir aracı kılınmıştır.

Biz burada genel olarak Lübnan halkına, özelde ise Müslümanlara sesleniyoruz:

Bu tehlikeli gidişatı reddetmekle yükümlüsünüz. Bu varlığın saldırılarından ve cürümlerinden acı çeken ülke halkının net bir tutumu olmadan böylesi hayati projelerin yürürlüğe konulması caiz değildir. Bu tehlikeli uçuruma sürüklenmekten sakının. Savaşın, tehdidin, yerinden edilmenin ve çekilen acıların baskısı altında Yahudi varlığını tanıma projelerinin yürürlüğe konulmasına sakın izin vermeyin. Bugün yaşanan savaşlar her ne kadar uluslararası çıkarlar ve bölgesel çatışmalar çerçevesinde yürütülüyor olsa da, bölge halklarına barış adı altında siyasi teslimiyetin dayatılması veya halkların on yıllardır reddettiği şeyleri kabule zorlanması büyük bir günahtır ve asla kabul edilemez.

Bugün tanınması dayatılmak istenen Yahudi varlığı, başta Amerika ve Avrupa olmak üzere ancak büyük güçlerin desteğiyle ayakta kalabilmektedir. Bu destek olmadan Yahudi varlığı kendi başına ayakta kalamaz. Nitekim Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ“Allah’tan bir ipe ve insanlardan bir ipe tutunmadıkça, nerede bulunurlarsa bulunsunlar, onlara alçaklık damgası vurulmuştur” ^{[Ali İmran 112]} Bugün bu varlığın sergilediği azgınlık ve zorbalık, kendi öz gücüne değil, büyük güçlerin ona verdiği desteğe dayanmaktadır. Ancak Allah Subhânehu ve Teâlâ bu azgınlık ve taşkınlığın sonunun onlar için hüsran ve yıkım olacağını bize haber vermiştir:

فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيراً“İki vaatten ikincisinin vakti gelince, yüzünüzü üzüntüye sokmaları, kötülük yapmaları, önceden Mescid’e girdikleri gibi girmeleri, ele geçirdikleri yerleri harap etmeleri için onları tekrar göndereceğiz.” ^{[İsra 7]} Hatta Allah’ın, kıyamet gününe kadar onlara en ağır cezayı tattıracak kimseleri üzerlerine göndereceğine dair vaadi vardır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ“Hani Rabbin, kıyamet gününe kadar onlara en ağır cezayı verecek kimseleri üzerlerine göndereceğini bildirmişti.” ^{[Araf 167]}

Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti sizleri, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın gösterdiği izzet ve kurtuluş yoluna sımsıkı sarılmaya davet etmektedir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ * وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ اللهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ“Ey iman edenler! Sizi, elem verici azaptan kurtaracak bir ticareti size göstereyim mi? Allah’a ve Rasûlüne inanır, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihat edersiniz. Eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır. Böyle yaparsanız, Allah günahlarınızı size bağışlar, sizi, içlerinden ırmaklar akan cennetlere, Adn cennetlerinde hoş yerlere koyar. Büyük kurtuluş budur. Seveceğiniz başka bir şey daha var: Allah’tan yardım ve yakın bir fetih. Müminleri (bunlarla) müjdele.” ^{[Saf 10-13]}

Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti, -Allah, vuku bulması mukadder olan emrini yerine getirinceye dek— Ümmetin izzeti ve gücünün, ancak birleştirici siyasi varlığının geri dönmesiyle mümkün olacağını vurgulamakta ve yinelemektedir. Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet Devleti, ümmetin enerjisini birleştirecek, kutsallarını muhafaza edecek, topraklarını koruyacak, Ümmete izzetini geri verecek, düşmanlarını caydıracak ve saldırmadan önce bin kez düşünmelerini sağlayacaktır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ“Ey iman edenler! Sabredin. Birbirinize sabır tavsiye edin. Hazırlıklı olun ve Allah’tan korkun ki kurtuluşa eresiniz.” ^{[Ali İmran 200]}

Haber-Yorum

Ya Tarihi İttifakların Dağıtılması Ya Da Yeniden Formüle Edilmesi

Haber:

ABD Başkanı Trump, İran'a karşı savaşın devam etmesiyle birlikte NATO ve müttefiklerin çoğunun Hürmüz Boğazı'nın güvenliğini sağlama görevine katılmayı reddettiğini vurgulayarak, bunu büyük bir hata olarak nitelendirdi. (El Cezire Net)

Yorum:

Trump, ilk görev döneminden itibaren NATO içindeki Avrupalı müttefiklerine duyduğu hoşnutsuzluğu gizlememiş ve onları güvenlik ve savunma alanlarında Amerika’ya aşırı bağımlı olmakla suçlamıştı. İkinci görev döneminde ise, her ülkeden talep edilen mali katkı oranını gayri safi milli gelirin %2’sinden %5’e çıkarmıştır.

İran'a yönelik savaşa katılmayı reddetmeleriyle ilgili herhangi bir şikâyet, yalnızca taktiksel bir anlaşmazlık olarak değil, aksine tarihi ittifaklar yeniden tanımlanmış olsa bile, “Önce Amerika” ilkesine dayanan daha geniş bir vizyonun parçası olarak anlaşılmalıdır.

Trump'ın bakış açısına göre NATO, sadece bir güvenlik ittifakı değil, aksine dengesiz bir ilişkidir; zira o, Avrupa ülkelerinin özellikle Rusya karşısında tamamen ABD'nin şemsiyesine güvendiğini düşünmektedir.

Buna karşılık Avrupalılar, İran'a yönelik bir savaşın kendi çıkarlarına hizmet etmediğini, aksine ekonomik ve güvenlik istikrarlarını tehdit ettiğini düşünmektedirler.

Trump'ın bu şikayetinin amacı, Avrupa'dan tamamen vazgeçmek değil, aksine ilişkileri yeni şartlara göre yeniden formüle etmeye başlamaktır ki bu şartların başında ABD'nin yükümlülüklerinin azaltılması gelmektedir. Yani Avrupa'yı güvenlik sorumluluklarını üstlenmeye sevk etmektir. Dolayısıyla ittifakı, ortaklıktan çıkar ilişkisine, hatta bir bağımlılık ilişkisine dayalı bir ilişkiye dönüştürmektir. Bu ise Avrupa için, özellikle ABD'nin artık güvenilir bir ortak olmadığını hissederse -ki bunu son günlerde hissetmeye başlamıştır- bir tehdit teşkil etmektedir.

NATO’nun bütünlüğündeki herhangi bir zayıflama, yani Avrupa içindeki bölünmelerin daha da derinleşmesi, enerji ve politikanın baskı araçları olarak kullanılması ve Rusya’nın ABD’nin rolünden kısmen vazgeçtiğini hissetmesiyle birlikte, Rusya tarafından stratejik bir fırsat olarak değerlendirilebilir. Bu nedenle Trump'ın ortaya attığı şey, sadece NATO ile geçici bir anlaşmazlıktan ibaret değildir, aksine bizzat Batı düzenini yeniden şekillendirme projesidir.

Ancak sorun şu ki, ittifakların dağılması onları yeniden kurmaktan çok daha kolaydır; dolayısıyla bu eğilim devam ederse, sonuç Amerika’nın Avrupa’nın yükünden kurtulmasıyla değil, aksine daha da parçalanmış bir dünya, daha kırılgan bir Avrupa ve daha cüretkâr bir Rusya olabilir.

Bugün yaşanan son derece hızlı gelişmeler, açgözlü kapitalist uluslararası düzenin fiili çöküşünün başlangıcı olup artık İslam devinin ortaya çıkıp onu yeryüzünden silip süpürmesinin zamanı gelmiştir; zira onu ortadan kaldırabilecek tek ideoloji, İslam ideolojisidir.

İslam ideolojisinin uluslararası arenaya yeniden kazandırmak için çalışanlar, gerekli her şeyi hazırladılar ve İslami hayatı yeniden başlatmak ve İslam devini, dünyayı nuru ve adaleti ile aydınlatacak Raşidi Hilafet Devleti şeklinde geri getirmek için bu fırsatı değerlendirmek üzere çalışıyorlar; bu ise Allah’ın bize yönelik bir vaadidir; zira eğer biz halimizi değiştirir, dinimize sımsıkı sarılır ve dini de Allah’ın kullarını yönetmesi için hayata geçirirsek, Allah da bizim bağlılığımızdan dolayı bize yardımını vaat etmiştir. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ “Ey iman edenler! Eğer siz Allah’a (Allah’ın dinine) yardım ederseniz O da size yardım eder, ayaklarınızı sabit kılar.” [Muhammed 7]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Haber - Yorum

وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ

“O günleri biz insanlar arasında döndürür dururuz (zaferi bazen bir topluma bazen öteki topluma nasip ederiz.)” [Âl-i İmran 140]

Haber:

59 yıl sonra ilk kez Mescid-i Aksa'da tekbir sesi duyulmamakta, avlusunda Iydul Fıtr namazı kılınamamaktadır; dolayısıyla Mescidi-i Aksa’nın avluları boş kalırken, her zaman namaz kılanların ve murabıtların atan kalbi olan koridorları, onların dualarına, gözyaşlarına ve bitmek bilmeyen sabır öykülerine tanıklık ederken şimdi ise derin bir sessizliğe bürünmüştür.

Bu yıl, son Cuma, Kadir Gecesi ve Ramazan'ın son on günü de dahil olmak üzere günlerce süren kapatmanın ardından El-Aksa'da Iydul Fıtr namazının kılınmasına izin verilmedi; bu da Müslümanların ilk kıblesinin alanlarında ibadetlerini yerine getiremeyen Filistinlilerin kalplerinde hüzün ve kederin hakim olmasına neden oldu. (El Cezire)

Yorum:

Evet, bugün El-Aksa'nın durumu bu olup Yahudi varlığı, İslam'a ve Müslümanlara karşı savaşmak için elinden gelen her şeyi yapmaya devam etmektedir; yani Yahudi varlığı, ABD'nin desteğiyle Müslümanları öldürmekten vazgeçmiyor.

Evet, bizim durumumuz budur; bunun sebebi ise Müslümanların başındaki yöneticilerin, ya Yahudi varlığı ile normalleşerek ya da ordularının ona karşı savaşmalarını engelleyerek bu varlığı korumaları veya her iki suçu birden işlemeleridir.

Evet bu, arkasında savaşacağımız ve kendisiyle korunacağımız Halifemizin yokluğu nedeniyle yaşadığımız bir zayıflık durumudur.

Ancak Allah'a hamd olsun ki bu durum devam etmeyecektir; zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ “ Eğer siz (Uhud'da) bir acıya uğradınızsa, (Bedir'de de düşmanınız olan) o kavim de benzer bir acıya uğramıştır. O günleri biz insanlar arasında döndürür dururuz (zaferi bazen bir topluma bazen öteki topluma nasip ederiz.) Ta ki Allah, iman edenleri ortaya çıkarsın ve aranızdan şahitler edinsin. Allah zalimleri sevmez. ” [Al-i İmran 140]

Ancak bize düşen görev, orduları harekete geçmeye teşvik etmek, Müslümanları hain yöneticilerden kurtarmak ve bu gaspçı varlığı kökünden söküp atmak için çaba gösterip çalışmamızdır.

وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللهِ يَنصُرُ مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

“O gün Allah’ın zafer vermesiyle müminler sevinecektir. Allah, dilediğine yardım eder. O, mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.” [Rum 4-5]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nezir İbn-i Salih – Tunus

Haber - Yorum

Soluk İlkeler: Prabowo’nun Amerika ve Yahudilerin İran’a Karşı Savaşına Yönelik Temkinli Tutumu

Haber:

Endonezya Devlet Başkanı Prabowo Subianto, Amerika ve Yahudi varlığının İran’a karşı savaşında bir rasyonellik görmediğini söyledi ve bunu, İran’ın sadece hayatta kalmayı hedeflediği asimetrik bir çatışma olarak nitelendirdi. İran'ın iki kez aldatıldığını hissettikten sonra ABD ile müzakerelere güvenmediğini belirtti. Prabowo, tek başına hava saldırılarının, rastgele bombalamalar olmadan rejim değişikliğini sağlamasının pek olası olmadığı uyarısında bulundu. Endonezya, Barış Kurulu kapsamında Gazze'ye barış gücü gönderme planlarını askıya aldı. Prabowo, diplomasiye, Filistin için iki devletli çözüme ve Endonezya'nın dış politikadaki savunmacı ve tarafsız tutumuna olan desteğini yineledi. (channelnewsasia.com)

Yorum:

Prabowo’nun ABD ve Yahudi varlığının İran’a karşı yürüttüğü savaşa verdiği tepki, birçok kişinin açık bir egemenlik ihlali olarak gördüğü durumu ele almada endişe verici bir kararlılık eksikliğini yansıtmaktadır. Zira binlerce sivilin öldüğüne ve binlerce kişinin yaralandığına dair haberlere rağmen, yaptığı açıklamalarda ABD ve Yahudi varlığını doğrudan kınamamıştır.

Bu temkinli tutum, saldırıları daha açık bir şekilde kınayan Malezya ve Brunei Darussalam gibi bölgesel odakların daha kararlı tepkileriyle çelişmektedir. Bu nedenle Endonezya’nın tutumu, uluslararası standartlara bağlılığa ve ahlaki sorumluluğa ilişkin tutarlılık konusunda soru işaretleri uyandırmaktadır.

Prabowo’nun yaklaşımı, hükümetinin daha geniş jeopolitik duruşu ışığında kısmen anlaşılabilir. Zira son yıllarda Endonezya'nın, özellikle Trump dönemindeki gümrük vergisi politikalarıyla bağlantılı ekonomik baskıların ardından, Yahudi varlığına karşı daha uzlaşmacı bir tutum ve ABD’ye karşı daha temkinli bir yaklaşım benimsediği görünmektedir. Bununla birlikte bu tür bir pragmatizm, temel ilkelerden taviz vermek olarak görülebilir.

Endonezya’nın anayasal temeli, 1945 Anayasası’nın önsözünde geçtiği üzere sömürgeciliği açıkça reddetmekte ve tüm ulusların bağımsızlığını desteklediğini vurgulamaktadır. Geniş çapta saldırgan ve orantısız olarak görülen eylemlere karşı gösterilen soluk tepki, bu temel değerlerden bir sapma olarak yorumlanabilir.

Maddi hususlar bir yana -dünyanın en büyük Müslüman çoğunluklu ülkesi olarak- Endonezya, ahlaki ve sembolik bir sorumluluk üstlenmektedir. Dolayısıyla onun, sadece ulusal çıkarlarını gerçekleştirmek için değil, aynı zamanda adaleti ve ideolojik ilkelerini korumak için çalışması beklenmektedir. Zira daha güçlü ve etkili bir tutum, bu ikili rolü daha iyi yansıtacaktır.

Endonezya’daki görece özdenetim de Gazze Savaşı’ndan bu yana izlediği daha geniş bir çizgisiyle uyumludur; zira büyük ölçüde tepkiler, önemli bir stratejik etkisi olmayan diplomatik açıklamalarla sınırlı kalmıştır. Bu da Müslüman çoğunluğa sahip birçok ülkedeki daha geniş bir eğilimi yansıtmaktadır.

Sonuç olarak Amerika ve bölgedeki Yahudi varlığının kararlı politikalarını sürdürmesi, onların sadece güçlerinden değil, aksine diğer ülkelerin dağınık ve çoğu zaman olumsuz tepkilerinden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla daha fazla birlik ve kararlılık olmadan, bu tür adımlara karşı çıkma çabalarının sınırlı kalması muhtemeldir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdullah Asvar