Haber-Yorum

Müslümanlar, Dünyanın Akciğerine Sahiplerken Neden Boğuluyorlar?!

Haber:

Hürmüz krizi, dünyanın en yoğun deniz geçitlerinden biri olan Malakka Boğazı'nı yeniden gündeme taşıyor. (El Cezire ve Ajanslar)

Yorum:

Hint ve Pasifik okyanuslarını birbirine bağlayan, Malezya ile Endonezya arasında yer alan ve her yıl trilyonlarca Dolarlık yük taşıyan 100 bin geminin geçtiği Malakka Boğazı, Çin, Japonya ve Güney Kore gibi sanayileşmiş Asya ülkeleri için de bir enerji koridoru niteliğindedir.

Son zamanlarda Endonezya ve Singapur, Hürmüz Boğazı’nda yaşananlarla eş zamanlı olarak, buradan geçen gemilere ücret uygulama niyetlerini açıkladılar.

Hürmüz Boğazı'nda yaşananlar ve Malakka Boğazı'ndaki gelişmeler hakkındaki konuşmalar, yeniden düşünmeye ardına kadar kapı aralıyor; sadece düşünmek de değil, aynı zamanda İslam beldelerinin sahip olduğu ve tek bir kurşun bile sıkmaya gerek kalmadan barış ve savaş durumlarında baskı kurup etki yaratmalarını sağlayan muazzam güç ve kontrol unsurları da hayranlık oluşturuyor.

Bangladeş’in kontrol ettiği ve Hindistan’ı doğu eyaletlerine bağlayan Siliguri Koridoru, Hürmüz Boğazı, Bab el-Mendeb, Kızıldeniz, Süveyş Kanalı, İstanbul ve Çanakkale boğazları ve Cebelitarık Boğazı... evet bunlar küresel ticaretin nefes aldığı hava yollarını oluşturan geçitlerdir.

Mesele, dünyanın kargaşa durumunda nefesini kesen boğazlarla sınırlı değildir; aksine bunların etkisi, petrol, gübre, gaz, mineraller ve diğerleri gibi bu boğazlardan geçen ve bu boğazlara giren ham maddelere kadar uzanıyor; bu etki ise sadece Amerika'daki çiftçilerle, Avrupa'daki tıbbi görüntüleme cihazları, elektrik santralleri ve fabrika motorlarıyla sınırlı değildir; aksine diğerleri için de geçerlidir. Aslında bu tek bir gerçeği dile getiriyor ki o da; ümmetin ayaklarının altında sahip olduğu güç ve etki unsurlarının, büyük devletlerin sahip olduğu silah cephaneliklerine eşdeğer olmasıdır.

Sadece o günahkâr el ve bu kaynakların kısır yönetimi ve politikası, Müslümanların meseleleri, hayatları, kanları, yaşamları ve geçim kaynakları konusundaki etkinliğini neredeyse sıfıra indirgemiştir; ajan yöneticilerin uyguladıkları yönetim işte budur. بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللهِ كُفْراً وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ “Allah’ın nimetini küfre değişenleri ve kavimlerini helâk yurduna, yaslanacakları cehenneme sürükleyenleri görmedin mi? O, ne kötü duraktır!” [İbrahim 28] Dolayısıyla ümmetin egemenliği, bağımsızlığı, gücü ve izzeti onların ellerinde yok olup gitti; güç unsurları, servet ve kaynakları ise istediği gibi kullansın diye ümmetin düşmanının eline verdiler. Tüm bunların değişmesi, onların değişmesine bağlıdır; yani otoritenin olması gereken yere, yani ümmete geri verilmesine ve egemenliğin de olması gerektiği gibi yeniden Allah’ın şeriatına ve dinine ait bir egemenlik olmasına bağlıdır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdurrahman El-Leddavi

Sömürgecinin İkiz Hançerleri: Yahudi Varlığı İle Hindu Devletinin İslam Ümmetine Karşı İttifakı

İslam beldelerindeki stratejik durum, kasıtlı ve zehirle dolu Amerikan tasarımı tarafından yönlendirilmekte olup, Hindu ve Yahudi ittifakı bu konuda temel bir araç sayılır; zira ABD'nin "Büyük Orta Doğu"ya yönelik stratejisi, Afganistan ve Pakistan aracılığıyla Akdeniz kıyılarından Orta Asya sınırlarına kadar uzanmakta ve Arap ülkelerinin kalbinde Yahudi varlığı ve Hint alt kıtasında Hindu devleti olmak üzere büyük ölçüde iki sömürgeci merkezin güçlendirilmesine dayanmaktadır.

Bu stratejik uyum, boşlukta ortaya çıkmış organik bir ittifak değildir; aksine ümmetin bölünmüşlüğünün kalıcılığını korumak, onu zayıflatmak ve işgal ile ajan yöneticiler aracılığıyla ona boyun eğdirmek için Amerikan imparatorluğunun planının fiziksel olarak somutlaşmasıdır; nitekim Washington, Akdeniz'den Himalaya Dağları'na uzanan geniş alanı gözetlemek üzere bu iki varlığı görevlendirmiş olup genel hedef ise, İslam beldelerini kuşatmak, İslami siyasi kalkınmanın her türlü kıvılcımını söndürmek ve bölgenin kaynaklarını Batılı kapitalizmin sömürmesi için güvence altına almaktır; bunu da Orta Doğu'da Yahudi varlığını ve Hint alt kıtasında ise Hindu devletini pekiştirerek yapmaktadır; böylece Amerika, uymaya razı olan ajan yöneticilerin yardımıyla Müslümanlara sistematik olarak vurulacak tek bir örs oluşturmuştur.

Hindutva ve Siyonizm, tek bir işgalin iki yüzüdür: Hindistan’da Narendra Modi’nin liderliğindeki iktidar partisi Bharatiya Janata Partisi, bu Amerikan stratejisinin bir aracı olarak kendi rolüyle de örtüşmekte ve Hindu devleti, Müslüman çoğunluğa sahip Keşmir üzerindeki boğucu kontrolünü sıkılaştırmak için Filistin’deki Yahudi varlığının ustalaştığı vahşi taktikleri dikkatle inceleyip ithal etmektedir; bu yüzden her ikisinin şiddet yolları, demografik değişiklikleri ve medyadaki gerekçeleri birbirine mutabıktır. Tıpkı Allah Azze ve Celle’nin, düşmanlarımızın hakikati hakkında şöyle buyurduğu gibi: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا “İman edenlere karşı düşmanlık yönünden insanların en şiddetlisi olarak Yahudileri ve Allah’a ortak koşanları bulursun.” [Maide 82]

Yeni Delhi ile Tel Aviv arasındaki iş birliğinin derinleşmesi diplomatik görgü kurallarını aşmıştır; aksine doğrudan Müslümanlara karşı yöneltilmiş savaş doktrinlerinde tam bir bütünleşmeye kadar uzanmaktadır; zira 8 ila 10 milyar Dolar arasında olması beklenen savunma anlaşmalarıyla birlikte bu ticari ilişki, ortak üretime ve derin teknolojik dönüşümlere kadar gelişmiştir. Nitekim Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü’ne göre Hindu devleti, Yahudi varlığının askerî-sanayii kompleksi için bir hayat damarı hâline gelmiştir; zira Yahudi varlığı, 2021 yılında toplam silah ihracatının %43’ünü Hindistan’a yönlendirmiştir. Buna karşılık Hindistan, Yahudi varlığının silahları için teçhizat üretmekte ve ortak gelişmiş sistemler geliştirmektedir; ayrıca Demir Kubbe, Demir Işın ve Kamikaze mühimmatları gibi hava savunma sistemlerine ilişkin teknolojileri de almaktadır.

Hindu devleti, Gazze’deki soykırımda Yahudi varlığına askeri teçhizat için temel bir tedarikçi olmuştur; zira Yahudi varlığı, 2023 sonlarından 2026 yılına kadar süren vahşi soykırım kampanyası sırasında tedarik zincirlerinde olası aksaklıklarla karşı karşıya kaldığında, Hindu devleti coşkuyla yedek tedarikçi olarak devreye girmiştir; çünkü Hint fabrikaları, Gazze'deki Müslümanların katledilmesinin devam etmesi için patlayıcılar, roketler ve mühimmat üretmiştir.Adani-Elbit India Advanced Systems Limited gibi ortak projeler,Hermes 900 MALE ve Heron uçaklarını Hindistan topraklarında üretmektedir. İşte bunlar, Gazze’deki Müslümanların başına lav yağdıran ve şimdi de Keşmir vadileri üzerinde herhangi bir direniş hareketlerini izlemek ve korkutmak için konuşlandırılmış aynı uçaklardır.

Siber savaş ve istihbaratlarda Hindu devleti, özellikle Pegasus casus yazılımı olmak üzere Yahudi varlığının siber silahlarını konuşlandırmaktadır. Her iki varlığın istihbarat ajansı da, İslami siyasi otorite ve cihat fikrine karşı derin bir nefreti paylaşmakta ve aldatıcı “terörle mücadele” kılıfı altında rutin olarak bilgi alışverişinde bulunmaktadır.

İşgal altındaki Keşmir'de aktif olarak uygulanan Yahudi varlığı modeli: Keşmir’in boyun eğdirilmesindeki bu kanlı ortaklığı doğrudan yansıtmaktadır; zira Keşmir’in sözde bağımsızlığının Ağustos 2019’da aniden kaldırılmasının ardından, Hindu devletinin diplomatları açıkça Yahudi varlığının işgal modelini tekrarlama niyetlerini ilan ettiler; çünkü Müslümanların evlerinin toplu şekilde yıkılması, hesaplanmış demografik mühendislik, yerel olmayan sakinlere ikamet belgeleri verilmesi, ağır askerî kuşatmalar, işkence ve sahte çatışmalar, Batı Şeria ve Gazze’de kullanılan taktiklerin birebir kopyaları olup bu, derin ortak eğitim turlarının ve Yahudi varlığının gelişmiş gözetim teknolojilerinin sürekli dönüşümünün bir sonucudur; buna karşılıklı çatışmanın sonuçları Filistin ve Keşmir sınırlarının ötesine kadar uzanmakta olup Orta Doğu’dan Hint alt kıtasına kadar atan kalkınma enerjisini kontrol altına almak ve bastırmak için tasarlanmıştır.

Amerika, (Hindistan, Yahudi varlığı, Birleşik Arap Emirlikleri, Amerika) gibi çerçeveler ve (Hindistan, Orta Doğu, Avrupa) gibi önerilen ekonomik koridor aracılığıyla bölgede bir imparatorluk denetçisi olarak Hindu devletini yerleştirmeye çalışmaktadır; bu stratejik ağlar ise, İslam ümmetinin siyasi iradesini aşmak ve hain Körfez rejimlerinin ekonomilerini Yahudi varlığının teknoloji merkeziyle ve Hindistan'ın sanayi üssüyle birleştirmek için tasarlanmış olup böylece Amerika, aşılmaz bir boyun eğme zinciri oluşturmayı hedeflemektedir. Ayrıca ABD, şiddetle Hindistan'ı Arap Denizi'nde bir deniz gücü olarak sunmaya odaklanmaktadır ki böylece enerji darboğaz noktaları oluşturabilsin ve çevredeki İslam beldelerini sürekli bağımlı ve siyasi iradeleri alınmış bir şekilde tutabilsin.

Bu iki cepheli stratejinin en kötü yanı, bölgesel ve küresel dengeleri değiştirmeye muktedir olan nükleer cephaneliğe sahip tek Müslüman ülkesi olan Pakistan’a yönelik planıdır; zira Hindu ve Siyonist istihbarat teşkilatları, Pakistan’ı meşgul edip felç etmek için işbirliği yapmaktadır. Ayrıca yoğun diplomatik faaliyetler ve 2021'den sonra Afganistan'daki istihbarat ağını genişleterek Hindistan, Durand Hattı'nı en etkili silaha dönüştürmeyi başarmış olup Pakistan'ın batı sınırında yaşanan şiddetli tırmanış ve açık çatışma dinamikleri ise, stratejik derinliği tersine çevirmek için kasıtlı olarak tasarlanmış sonuçlardır. Hedef ise, Pakistan ordusunu yıpratmak, onu içten parçalamak ve sürekli batıya doğru yönlendirmek ve Pakistan'ı batıda meşgul etmektir ki böylece Hindu devleti doğu kanadının meşgul olarak kalmasını garanti altına alabilsin; bu da Keşmir üzerindeki tiranlık pençesini güçlendirmek ve herhangi bir askeri misilleme korkusu olmadan Yahudi varlığıyla işbirliğini derinleştirmek içindir.

Batı başkentlerindeki siyasi ve lobi koordinasyonu da daha az açık değildir; zira Hintli lobi grupları, AIPAC (Amerikan-İsrail Halkla İlişkiler Komitesi) gibi Siyonist örgütlerle aktif bir şekilde işbirliği yaparak, İslam ümmetine karşı küresel düşmanlık politikaları oluşturmaktadır; ancak Müslümanlar, sömürgecilerin komplolarının, muvahhit ümmetin iradesi karşısında başarısızlığa mahkum olduğunu bilmelidirler. وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ “O gün Allah’ın zafer vermesiyle müminler sevinecektir. Allah, dilediğine yardım eder. O, mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.” [Rum 4-5]

Ey Müslüman ordularının komutanları! Bakın, Allah’ın düşmanları güçlerini nasıl topluyor, ölümcül teknolojilerini nasıl paylaşıyor ve topraklarınız üzerinden hakimiyet kurmak için haritalarını nasıl çiziyorlar, Oysa hain yöneticileriniz onların ikmal hatlarını kolaylaştırıyor ve normalleşme anlaşmaları imzalıyor; Yahudi varlığı ve Hindu devleti, sadece ümmetin orduları yapay sınırlar içinde hapsedilmiş, mazlumları kurtarmak yerine zorbaların tahtlarını korumakla meşgul oldukları için canlanıyor. Ve bu güçlerin çöktüğü, gözlerimizin önünde ortaya çıkan olaylar, samimi güç ve zafer sahipleri için istihbarat ağlarını kesmek, hain ekonomik koridorları parçalamak ve kuvvetleri harekete geçirmek için bir fırsat ve açık bir kapıdır; öyleyse, yalnızca ideolojik netliğe, ekonomik bağımsızlığa ve askeri güce sahip olan, bu işgalci yapıları parçalamak ve Kudüs'ten Srinagar'a kadar ümmetin şerefini geri kazanmak için Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurun.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Yunus - Hindistan

Haber-Yorum

Krallık Rejimleri, Müslüman Ülkelerde Batılı Ülkelerin Çıkarlarına Karşı Çıkanların Vatandaşlığını Geri Almaya Başvuruyor!

Haber:

Kuveyt, Pazar günü, (resmî devlet gazetesi) Kuveyt el-Yevm gazetesinin yayınladığı habere göre eski Millet Meclisi (parlamento) üyesi Enver el-Fikr ve eski Kuveyt millî takım kalecisi Nevaf el-Halidi’nin de aralarında bulunduğu 1266 kişinin Kuveyt vatandaşlığının iptal edilmesini öngören altı kararname yayımladı; böylece 4 Mart 2024'ten bu yana onlara bağlılık yoluyla vatandaşlığını kaybeden on binlerce kişiyi saymazsak, ülkede vatandaşlığı iptal edilenlerin sayısı 43 binin üzerine çıkmıştır; zira Kuveyt hükümeti o tarihten itibaren vatandaşlık dosyasını “temizlemek” için bir kampanya başlatmış ve bu kampanya, Kasım 2024 ile Şubat 2025 arasındaki dönemde zirveye ulaşmıştır. (El Arabi el Cedid, 26/04/2026)

Bahreyn, “İran’ın düşmanca eylemlerine sempati duymak” veya yabancı taraflarla casusluk yapmakla suçlanmaları nedeniyle, bağımlı oldukları aileleri de dahil olmak üzere toplam 69 kişinin Bahreyn vatandaşlığının iptal edildiğini duyurdu. Bahreyn Haber Ajansı, kararın, Kral Hamad bin İsa Al Halife tarafından verilen kraliyet talimatlarının uygulanması doğrultusunda alındığını ve Veliaht Prens Selman bin Hamad Al Halife’nin takibiyle, güvenlik ve istikrarı korumaya yönelik çabalar çerçevesinde geldiğini bildirdi. Ayrıca kararın, Bahreyn Vatandaşlık Kanunu'nun (10/3) maddesine dayandığını ve bu maddenin “Krallığın çıkarlarına zarar verilmesine yol açması” veya “ona karşı sadakat yükümlülüğüne aykırı bir eylemde bulunulması” durumunda vatandaşlığın düşürülmesini öngördüğünü ve bunun da İçişleri Bakanı Şeyh Raşid bin Abdullah Al Halife tarafından Bakanlar Kurulu’na sunulan bir teklif temelinde gerçekleştiğini ekledi. Yetkililer, karar kapsamına alınanların tamamının Bahreyn kökenli olmadığını belirterek, yetkili makamların gerekli yasal prosedürleri uygulamaya başlayacağını bildirdi. Bahreyn Haber Ajansı, ilgili makamların Bahreyn vatandaşlığını hak edenleri ve hak etmeyenleri incelemeye ve gözden geçirmeye devam edeceğini vurguladı. (El Cezire, 27/04/2026)

Yorum:

Egemenliği yönetici bir kişiye ve ailesine veren cahiliye krallık sistemlerinin yönetimi altındaki Müslümanların hali işte budur. Böylece ülke, o yöneticilerin gözünde kendilerine ait bir çiftliğe dönüşmüş ve ülke halkını da köleleştirip geçimlerini zorlaştırmışlardır. Krallık sistemi yöneticileri, siyasi çalışmayı tek başlarına yürütmeye itmektedir; oysa İslam esasına dayalı siyasi çalışma, sadece yöneticilere değil, İslam ümmetinin üzerine de vaciptir. Seyahate izin veren ya da içeride gözetim haklarının elde edilmesiyle ilgili belgelerin geri çekilerek gözdağı verme ve tehdit etme göstergeleri, krallık sistemlerinin iflasının göstergesinden başka bir şey değildir. Ülke halkının işlerini gözetmek için çalışmak yerine, onları tehdit ediyor ve buna onların hapse atılmaları eşlik etmese de onları terk ediyorsunuz; bu da onların laikliği, ahlaksızlığı ve fuhşu kamusal alanda dayatma, Müslüman ülkelerin birbirleriyle savaşan gruplara bölünmesini meşrulaştırma ve Müslüman ülkelerinin sömürgeci kafir düşmanlarına karşı barış ve savaşlarının bir olması için çalışmak yerine onların barışlarını ve savaşlarını, cehaletin çeşitli bayrakları altında yürütme politikalarını inkâr etmeye yönelik çalışmalar ortaya çıktıkça gerçekleşmektedir.

Vatandaşlığın geri alınmasına ilişkin durumların ortaya çıkması, tiksindirici milliyetçi fikirleri ve ırkçılıkları yeniden canlandırma girişiminden başka bir şey değildir. Krallık rejimlerinin yöneticilerinin neredeyse tek ortak özelliği, küfür ülkelerinin İslam beldeleri üzerinde kültürel, siyasi ve askeri olarak hâkimiyet kurmasını sağlamak ve Müslüman ülkeler arasında çatışma halini sürdürerek bölgede, tüm ilişkilerinde yalnızca Allah’ın şeriatının hakim olmasına dayanan Müslümanları birleştirecek Hilafet Devletinin kurulmasını engellemek amacıyla yıpranmış tahtlarını korumak için Amerika ve İngiltere gibi küfür ülkelerinden düzenli ordu güçleri getirmeleridir.

Kuveyt ve Bahreyn’deki krallık rejimlerinin her birinin ülke vatandaşlarının vatandaşlığını geri alması ve Ürdün’de de benzer bir adım atılacağına dair imada bulunulması, krallık rejimlerinin İslam ümmetinin işlerini gözetme konusundaki iflasının bir işaretidir. İslam ümmetine gelince; son yirmi yılda İslam’ın, İslam’a dair anlayışlarındaki farklılıklara rağmen genel olarak onun temel ilgi odağı olduğunu kanıtlamıştır; bu da bir hayrı ve bu cahiliye rejimlerinin geri dönüşü olmayacak bir şekilde çöküşünü müjdelemektedir. Geriye sadece muhlislerin, bu anlayışı aydın bir hâle getirecek şekilde ileri taşımaları kalmıştır ki böylece ümmet, İslam’ın kamil sisteminden başka bir şeyi kabul etmediği gibi fiilî durumun baskısı altında ya da İslami bir kılıfa bürünmüş kapitalizmin getirdiği yarım çözümler gibi benzer başlıklar altında olsa bile İslam’dan başka bir şeyi kabul etmesin.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nizar Cemal

Birleşmiş Milletler desteğiyle hazırlanan ve 24 Nisan tarihinde yayımlanan yıllık rapora göre, dünyada gıda güvensizliği yaşayan insanların üçte ikisi 10 ülkede yaşamaktadır. Afganistan da bu ülkeler arasındadır. Bu ülkelerin büyük bir çoğunluğu İslam beldelerinde yer almaktadır. Bu gerçeklik, Afganistan ve İslam coğrafyasındaki yoksulluk ve açlığın geçici birer olgu olmadığını, aksine derin ve yapısal bir krizin ürünü olduğunu göstermektedir.

Hizb-ut Tahrir / Afganistan Vilayeti Medya Bürosu bu durumu; sadece Batılı sömürgeci savaşların, baskıcı politikaların, ekonomik ambargoların ve Amerika yanlısı yöneticilerin Müslümanlar arasında körüklediği çatışmaların bir sonucu olarak değil, aynı zamanda Kapitalist iktisat nizamının uygulanmasının ve Dünya Bankası, IMF (Uluslararası Para Fonu) ve Dünya Ticaret Örgütü gibi sömürgeci kurumların dayattığı politikalara bağlılığın doğrudan bir neticesi olarak görmektedir.

Bu nizam, insanlığın temel problemi olan temel ihtiyaçların karşılanması meselesi yerine, yüzeysel bir ekonomik büyümeye ve üretimi artırmaya odaklanmakta, servetin adil dağılımı meselesini piyasanın insafına terk etmektedir. Hal böyle olunca bu piyasa düzeni, servetin sınırlı bir azınlığın elinde toplanmasına yol açmış, çoğunluğu ise yoksulluk ve sefalet içinde bırakmıştır.

Afganistan’ın yirmi yıllık işgali boyunca sömürgeci güçler, idari yolsuzluğu, ekonomik bağımlılığı ve kaynakların iktidardakiler tarafından yağmalanmasını kurumsallaştıran yapıları sistemli bir şekilde dayatmışlardır. Bunun sonucu olarak zengin doğal kaynaklara sahip olmasına rağmen Afgan halkı daha da yoksullaşmıştır. Ağır vergiler, özelleştirmeler ve istihdam süreçlerindeki şeffaflık eksikliği yüzünden bugün bile yoksulluğun daha da derinleştiğine tanık oluyoruz.

Aslında Afganistan ve İslam beldelerindeki mevcut yoksulluk, yapaydır, zengin bir ümmete dayatılan yapay bir yoksulluktur. İslami perspektife göre iktisadi problem; kaynakların kıtlığı değil, servetin adil dağıtılmamasıdır. İslam’da yoksulluk, temel ihtiyaçların —yiyecek, giyecek ve barınak— karşılanamaması olarak tanımlanır ve böyle bir durum kesinlikle kabul edilemez bir durumdur. Yoksulluğu doğal ve kaçınılmaz gören kapitalizmin aksine İslam; yoksulluğu tamamen ortadan kaldırılması gereken istisnai bir durum olarak görür. İslam tarihi, yoksulluğun ortadan kaldırıldığına dair pratik örneklerle doludur.

Köklü çözüm, kapsamlı İslâmî ekonomik sisteme dönmekte yatmaktadır. İslami ekonomik sistem zekât, faizin haram kılınması, doğal kaynakların kamu mülkiyetinden sayılması ve devlet tarafından tebaanın temel ihtiyaçları karşılanması gibi mekanizmalarıyla servetin adil dağılımını garanti altına alacaktır. Bu sistemde, her bireyin temel ihtiyaçları tek tek karşılanacaktır.

Sonuç olarak Afganistan ve diğer Müslüman beldelerindeki yoksulluk krizine köklü çözüm, Nübüvvet metodu üzere ikinci Raşidi Hilafetin ikamesiyle mümkündür. Raşidi Hilafet küresel sömürgeci kurumların diktelerine boyun eğmeden İslam’ı tam olarak uygulayacak, yolsuzlukla mücadele edecek, ekonomiyi adalet, insan onuru ve servetin adil dağılımı üzerine inşa edecek ve böylece yoksulluğu kesin bir şekilde bitirecektir.

فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَقُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمْ“İşte bunun için sen davet et ve emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Onların heva ve heveslerine uyma ve de ki: Ben Allah’ın indirdiği her kitaba inandım ve aranızda adaleti gerçekleştirmekle emrolundum.” ^{[Şura 15]}