Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasına dair giderek artan söylemler, sıradan, geçici bir ekonomik haber olmaktan öte, enerji üzerindeki uluslararası çatışmanın gerçek yüzünü ortaya koymaktadır ve İslam beldelerindeki rejimlerin bu mücadeledeki konumunu gözler önüne sermektedir. Dünyanın en büyük deniz geçiş yollarına ve en devasa enerji rezervlerine sahip olan bu Ümmetin karar ve egemenlik sahibi olması gerekirken; servetleri ve stratejik geçitleri büyük güçlerin elinde birer oyuncağa, uşak rejimler de Batı’nın ve özellikle Amerika’nın çıkarlarına hizmet eden birer bekçiye dönüşmüşlerdir.

Dünya petrol ticaretinin yaklaşık beşte birinin geçtiği Hürmüz Boğazı, küresel enerjinin ana damarıdır. Bölgedeki gerilimin tırmanması ve seyrüseferin tehdit altına girmesiyle birlikte Amerika, hem kendi hem de müttefiklerinin pazarlarına petrol akışını garanti altına almak için derhal alternatif rotalar arayışına koyulmuştur. İşte tam bu noktada, Amerika’nın bölgedeki çıkarlarının sadık bekçiliğini yapan Suud Hanedanı ve Mısır rejimi için daha önce biçilen rol hemen devreye girmiştir.

Suud yöneticileri, Arap Yarımadası’nın doğusundan batısına petrol taşıyan boru hatlarını tam kapasite çalıştırarak petrolün Kızıldeniz’deki Yanbu limanına, buradan da tankerlere yüklenen petrolün, Süveyş Kanalı veya “SUMED” olarak bilinen Mısır boru hattı üzerinden Akdeniz’e, oradan da Avrupa ve Amerika’ya ulaşmasını sağlamışlardır.

Bu operasyon, petrol ihracatını güvence altına almayı amaçlayan salt teknik bir prosedür değildir; aksine gerçekte tamamen Batı’ya hizmet etmek için kurgulanmış siyasi bir sistemin parçasıdır. Aslında İslam ümmetine ait olan Yarımada’daki petrol serveti; bugün küresel kapitalist hegemonyayı perçinlemek için kullanılmakta, Müslüman topraklarını işgal eden, Yahudi varlığını destekleyen ve ümmete her yerde savaş açan devletlerin enerji ihtiyacını karşılamak için seferber edilmektedir.

Dünyanın en önemli deniz koridorlarından birini kontrol eden Mısır rejimi ise, Süveyş Kanalı ve SUMED boru hattını Batı’nın kriz anlarında güvendiği bir güvenlik ağının parçası haline getirmiştir. Bu geçitler, Ümmetin düşmanları üzerinde baskı kuracağı birer güç aracı olması gerekirken; Ümmetin evlatlarını katleden, servetlerini yağmalayan ve onları köleleştiren haçlı Batı’nın ekonomilerini ve ordularını beslemek üzere Müslümanların servetlerinin geçtiği güvenli köprüler haline gelmişlerdir.

Mısır yöneticileri için mesele bununla da sınırlı kalmamış, Mısır’ın bölgedeki askeri rolünü Batı’nın çizdiği düzenlemelere hizmet edecek şekilde yeniden şekillendirme çabası içerisine girmişlerdir. Bu bağlamda Kahire, son zamanlarda bölgede yaşanan askeri gerilim ışığında Arap Ortak Savunma Anlaşması’nın etkinleştirilmesi ve Arap Ortak Gücü kurulması çağrısında bulunmuştur. Sözde Arap ulusal güvenliğini koruma sloganı altında öne sürülen bu çağrı, gerçekte bölge ordularını Batı’nın stratejisine hizmet eden bölgesel güvenlik düzenlemelerinin içine çekme eğilimini yansıtmaktadır.

Filistin’i işgal eden, topraklarını gasp eden ve halkını katleden gerçek düşmana yönelmesi gereken bu orduların, mevcut rejimleri koruyan, enerji hatlarını ve Batı’nın çıkarlarını teminat altına alan bölgesel bir polis gücüne dönüştürülmesi hedeflenmektedir. Böylece bu askeri işbirliği sloganları; Filistin’i kurtarmak veya Batı hegemonyasını kırmak için değil, bölgesel çatışmaları Batılı güçlerin istediği şekilde yönetmek ve Müslümanların ordularını uluslararası düzeni koruyan güvenlik ağının bir parçası haline getirmek için dillendirilip gündeme getirilmektedir.

İşte tam burada, samimi bir siyasi liderliğin yokluğu sebebiyle Ümmetin ne kadar derin bir uçuruma sürüklendiği ayan beyan görülmektedir. Eğer bugün Mısır, İslami fetihler zamanındaki gibi olsaydı ve Kinane topraklarında Amr bin As gibi bir adam bulunsaydı; Mısır’ın coğrafi konumu düşmanları krizden kurtaran güvenli bir kapı değil, onların boğazını sıkan stratejik bir silah haline gelirdi!

Ancak acı gerçek şudur ki; bu stratejik mevkiler bugün bir Risâlet sahibi ümmet zihniyetiyle değil, uşaklık zihniyetiyle yönetilmektedir. Kuşatma altındaki Gazze halkına sınırlarını tamamen kapatan Mısır rejimi, koridorlarını Ümmetin düşmanı ve işgalin destekçisi olan Batı ekonomisini besleyen petrol tankerlerine ardına kadar açmaktadır. Suudi hanedanlığı rejimi de, savaşlarda ve krizlerde bitap düşen ümmetin hizmetine sunmak yerine Arap Yarımadası’nın servetlerini Batı pazarlarının hizmetine sunmaktadır.

Ey Kinane halkı! Ülkeniz sıradan bir ülke değildir; bölgenin kalbi ve dünyanın en önemli deniz geçitlerinden birinin anahtarıdır. İmkânlarınızın düşmanlarınıza peşkeş çekildiği bu zillet dolu gerçeklik, sadece ümmetin, İslam’ın bir hayat sistemi olarak uygulanmasıyla, İslam’ın hükümlerini uygulayacak ve Müslümanları tek bir sancak altında toplayacak bir Devlet kurulmasıyla ancak izzetine kavuşacağını idrak etmesiyle değişecektir.

Ey Kinane askerleri! Sizler, adı İslam tarihiyle ve fetihleriyle anılan büyük bir ordunun evlatlarısınız. Bu Ümmetin ne adam ne de imkân eksikliği olmadığını çok iyi biliyorsunuz. Bu ümmet, sadece bu gücü doğru yöne sevk edecek siyasi karar yoksunudur. Gücünüzü, sömürgecinin çizdiği sınırların bekçisi veya onun ülkenizdeki çıkarlarını koruyan bir maşası yapmak yerine Ümmetin kalkanı ve onu savunan bir kılıç yapmanız elde edeceğiniz en büyük şereftir. Ümmet; tarihi boyunca olduğu gibi Mısır’ın yeniden İslam’ın kalesi ve devletinin rükünlerinden biri olacağı, Ümmetin siyasi iradesinin geri alınacağı ve İslam’ın hayata, devlete ve topluma liderlik etmek üzere geri döneceği o günü dört gözle beklemektedir.

Ey Kinane askerleri! Sizler, her zaman ümmetin kalkanı ve elindeki silahı oldunuz ve olmaya da devam ediyorsunuz. Hadi hürriyetinizi geri alın, ümmetinizin yanına geçin! Sizi tutsak eden liderlerin zincirlerini kırın, rütbelerini, maaşlarını, makamlarını elinizin tersiyle itin. Sizi genişliği gökler ve yer kadar olan bir cennete götürecek olan kimsenin elini tutun. Zira cennet, sizin için daha faydalı ve Allah katında daha kalıcıdır. Gelin, onlarla birlikte ümmetinizin derdiyle dertlenin ve İslam’ın ve İslam devleti Raşidi Hilafet’in gölgesinde, ümmetin kaybettiği otoritesini geri alın.

وَلَيَنصُرَنَّ اللهُ مَنْ يَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ“Şüphesiz ki Allah, kendi dinine yardım edene mutlaka yardım eder. Şüphesiz ki Allah, çok kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.” ^{[Hac 40]}

Suudi Arabistan, Ürdün, BAE, Katar, Endonezya, Pakistan, Mısır ve Türkiye Dışişleri Bakanları; Çarşamba günü yaptıkları açıklamada, işgal makamları tarafından özellikle mübarek Ramazan ayında Müslümanların Mescid-i Aksa’ya girişinin engellenmesini şiddetle kınadıklarını açıkladılar. Açıklamada, bu yasadışı ve haksız uygulamaları kesinlikle reddettiklerini ve kınadıklarını vurgulayan bakanlar, Yahudi varlığından Mescid-i Aksa’nın kapılarını derhal açmasını, namaz kılanların Mescid’i Aksa’ya ulaşımına engel olmamasını, Kudüs’teki Eski Şehir’e erişime getirilen kısıtlamaları kaldırmasını ve Müslümanların Mescid’i Aksa’ya ulaşımını engellemekten vazgeçmesini talep ettiler. Ayrıca uluslararası toplumu, Yahudi varlığını, Kudüs’teki İslami ve Hristiyanlara ait mukaddesata yönelik devam eden ihlallerini ve yasadışı uygulamalarını, bu kutsal mekânların hürmetini çiğnemesini durdurmaya zorlayacak kararlı bir tutum almaya çağırdılar.

Müslümanların yöneticilerinin bu sefil ve aciz duruşları artık ispata muhtaç olmayacak kadar aşikârdır. Zira içlerinden birinin bile Yahudilerin küstahlığına ve Mescid-i Aksa’ya yönelik süregelen saldırganlığına son verebilecek ve hatta Filistin’in tamamını özgürleştirebilecek güçte olan sekiz ülkenin temsilcileri, her zamanki gibi yalnızca kınama, protesto ve telin ifadeleriyle yetinmektedirler. Onlar, mübarek toprak Filistin’le hiçbir bağı olmayan, oradaki savunmasız ve güçsüz halka karşı hiçbir sorumluluk taşımayan birer yabancı gibi davranmaktadırlar.

Oysa Suudi Arabistan, Mısır, Pakistan, Endonezya veya Türkiye gibi ülkelerden sadece biri bile istese, kısa sürede Filistin’in tamamını kurtarabilecek güce sahiptir. Bu ülkeler, Yahudi varlığını kökünden söküp atabilecek ordular ve silahlara ve Allah yolunda sefere çıkmak için yanıp tutuşan halklara sahiptirler. Üstelik bu sefer; ilk kıbleleri, Haremeyn-i Şerifeyn’in üçüncüsü ve sevgili peygamberimizin İsra’sı uğrunda cihat etmek için olursa durum nice olurdu bir düşünün?! Buna rağmen bu yöneticiler, kınama ve lanetleme ile yetinmekte, uluslararası sistemi Yahudilerin ihlallerine son vermeye çağırmaktadırlar.

Mescid’i Aksa ve Allah’ın etrafını mübarek kıldığı topraklar, Allah’ın Aziz Kitabında ondan bahsetmesinden bu yana Ümmetin sabitelerinin ve yükümlülüklerinin ayrılmaz asli bir parçası olmuştur:

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ“Kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu bir gece Mescidi Haram’dan çevresini bereketlendirdiğimiz Mescidi Aksa’ya götüren Allah’ın şanı yücedir. Hiç şüphesiz O, hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.” ^{[İsra 1]} Aynı şekilde Habib-i Mustafa SallAllahu Aleyhi ve Sellem de Mescid-i Aksa hakkında şöyle buyurmuştur:

لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِي هَذَا، وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى“Sadece üç mescit için (ibadet maksadıyla) binekler hazırlanıp yolculuğa çıkılır: Mescid-i Haram, benim bu mescidim (Mescid-i Nebevi) ve Mescid-i Aksa.” Filistin, Faruk Ömer RadıyAllahu Anh’a tarafından fethedildiğinden beri bir İslam toprağıdır ve kıyamete kadar da tüm Ümmetin boynunda bir emanet olarak kalacaktır. Bu emanet, İslam ordularına; bu İslam toprağına karşı görevlerini üstlenme yükümlülüğü yüklemektedir. Bu yükümlülük de o İslam toprağını kurtarmak, başlarındaki yöneticilerin Filistin’i peşkeş çekmelerini ve ona karşı komplo kurmalarını izlemeye bir son vermektir.

Filistin davasının bu yöneticiler ve onların rejimlerinin iradesine ipotek edilmesi; işgalin devam etmesi, Yahudilerin artık bir sınırı olmadığı açıkça görülen küstahlık, saldırganlık ve Mescid’i Aksa’yı kirletmelerinin daha da artacağı anlamına geliyor. Sizlerin de gördüğü gibi artık Nil’den Fırat’a kadar uzanan “Büyük İsrail” topraklarından bahsetmeye başlamışlardır bile.

Ümmetin orduları, bir an önce Ümmeti ezen, kutsallarını korumasına, dinini ikame etmesine, Filistin’i ve işgal altındaki tüm İslam beldelerini kurtarmak ve sömürgecilerin kökünü kazımak için kendisine liderlik edecek bir Raşit Halife’ye biat etmesine engel olan bu yöneticilerden Ümmetin otoritesini geri almak zorundadır.

مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً

“Müminlerden öyle adamlar vardır ki, Allah’a verdikleri söze sadık kaldılar. İçlerinden bir kısmı verdikleri sözü yerine getirmiştir. Bir kısmı da beklemektedir. Verdikleri sözü asla değiştirmemişlerdir.” ^{[Ahzab 23]}

Allah Subhânehu ve Teala’nın kaza ve kaderine iman etmekle birlikte Hizb-ut Tahrir / Suriye Vilayeti; genel anlamda tüm Müslümanlara, özelde ise davet taşıyıcılarına, İdlib-Sermin’den olan değerli kardeşimiz Fayez Mustafa Düveyl’in (Ebu İstif) vefat ettiğini üzüntüyle duyurur.

Rahmetli, Allah Subhânehu ve Teala’ya itaatle geçen 63 yıllık ömrünün ardından Hakk’ın rahmetine kavuşmuştur. Allah rahmet etsin merhum, yüksek bir himmet ve sadık bir azim sahibi biriydi. Suriye Devrimi’nin gölgesinde on yıl boyunca davayı omuzlamış ve bu uğurda her türlü meşakkat ve sıkıntıya, ecrini yalnızca Allah’tan bekleyerek, O’nun dinine yardım etmek ve kelimesini yüceltmek gayesiyle göğüs germiştir.

Son dönemlerinde Allah onu amansız bir hastalıkla imtihan etmiş, o ise sabredenlerden olmuş, ecrini Allah’tan beklemiş, Allah’ın kaza ve kaderine razı olmuş ve Allah’a verdiği söze sadık kalmıştır. Biz onu böyle biliyoruz, hiç kimseyi Allah’a karşı temize çıkaracak değiliz.

Allah Subhânehu ve Teâlâ’dan, çektiği bu sıkıntıları derecesinin yükselmesine ve günahlarının kefaretine vesile kılmasını ve onu Salihler zümresine kabul etmesini niyaz ederiz. Yine Allah Subhânehu ve Teâlâ’dan onu engin rahmetiyle kuşatmasını, mekanını Firdevs-i Âlâ kılmasını; onu Nebiler, Sıddıklar, Şehitler ve Salihlerle birlikte haşreylemesini, ailesine ve yakınlarına da sabır ve metanet ihsan etmesini dileriz.

Canı veren de Allah’tır, alan da Allah’tır. O’nun katında her şeyin belli bir eceli vardır. Biz ancak Rabbimizin razı olacağı sözü söyleriz:

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ“Biz şüphesiz Allah’a aitiz ve şüphesiz O’na döneceğiz” derler.” ^{[Bakara 156]}

Ramazan: Düşünen İslami Şahsiyetin Uyanışı

Ramazan sadece oruç, ibadetler ve kişisel tefekkür ayı değildir; aksine tarih boyunca zihinleri uyandıran, toplumları yeniden şekillendiren ve insanlığın gidişatını değiştiren bir aydır. Kur’an-ı Kerim’in Ramazan’da insanlık için bir hidayet olarak indirilmesi; sadece kalpleri arındırmak için değil, aksine bizzat hayatı ilahi hidayet üzerine yeniden inşa etmek içindir. Bu nedenle Ramazan, Müslümanları sadece ruhani ritüelleri yerine getirmekten çok daha derin bir hususa davet ettiği gibi bizleri, düşünmeye, gerçekliği değerlendirmeye ve değişim için bilinçli bir şekilde çalışmaya davet etmektedir.

Bugün Müslümanların karşı karşıya olduğu en tehlikeli sorunlardan biri, iman eksikliği ya da dinî uygulamaların eksikliği değildir, aksine mevcut duruma alışmış atıl zihinlerin varlığıdır. Zira birçok Müslüman İslam’a iman ediyor, namaz kılıyor, oruç tutuyor ve ibadetlerini yerine getiriyorlar ama buna rağmen akideleriyle çelişen sistemlerin, değerlerin ve gerçekliğin içinde yaşıyorlar. Bu çelişki genellikle İslam’ı reddetmekten dolayı değil, aksine akide ile davranış arasındaki aşamalı bir kopuştan dolayı ortaya çıkmaktadır. Zira akide, kişisel ritüellerle sınırlandırıp günlük kararlar ise korku, rahatlık, kültür ve koşulların etkisiyle şekillendiğinde, İslami şahsiyet parçalanmaktadır.

İslam, gerçekliğin olumsuz bir şekilde kabullenilmesini kabul etmez ve zulüm, yozlaşma ve fesada basitçe uyum sağlayan şahsiyetler de oluşturmaz. Bilakis gerçekliğe akideleri aracılığıyla bakan düşünürler yetiştirir, aksi değil. Bu yüzden Müslümandan, dünyayı bilinçli bir şekilde değerlendirmesini, sebepleri ve sonuçları anlamasını ve tutumlarını Allah’ın emirlerine göre ölçmesini talep eder. Gerçek değişimin temeli, işte bu etkin düşüncedir.

Düşünce ve eğilimler İslam akidesinden kaynaklandığında İslami şahsiyetler oluşur. Buna rağmen genellikle davranışlarda açıklar ortaya çıkabilir. Çünkü bir Müslüman samimi bir şekilde İslam’a inanmakta ama ona aykırı bir şekilde davranmaktadır. Bu ise mefhumları akideyle bağlamakta başarısız olduğunda, şeytanın etkisine girdiğinde veya hayali şahsi çıkarlarının ilahi hidayetin önüne geçmesine izin verdiğinde meydana gelmektedir. Bu anlar birini İslam'dan çıkarmaz, aksine bağlılık ve bilinçte bir zayıflık ortaya çıkardığı gibi imanı amelle tam olarak bütünleştirmemiş bir şahsiyet ortaya çıkarır.

Bu nedenle düşünmek, gereklidir. Zira bilinçli düşünme olmadan, Müslümanlar sapmaya başlar, onların durumlarına gerçekliğin koşulları dayatılır, toplumsal örfler onların referansları haline gelir ve rahatlık ise sorumluluğun yerine geçer. Nitekim zamanla bu, İslam'ı gizlice uygulayan bir toplum üretirken genel hayatını ise insan yapımı sistemlere teslim eder. Sonuç ise donukluktur: Zira kalpler imanla bağlantılı olarak kalabilir ama zihinler mevcut yapılara teslim olmuştur.

İslam bundan daha fazlasını talep etmektedir; zira İslam, Müslümanları değişim üzerine düşünmeye zorlar. Bu da zulmün, haksızlığın ve ahlaki çöküşün normalleştirilmesini reddetmek, ümmetin yabancı kanunlar altında yaşamasının, ekonomik sömürünün ve siyasi hegemonyanın nedenlerini sorgulamak anlamına gelmektedir. Aynı zamanda yoksulluğun, savaşın, ailelerin dağılmasının ve ruhi boşluğun rastgele olaylar olmadığını, aksine bunların ilahi hidayete aykırı sistemlerin sonuçları olduğunu idrak etmek anlamına gelmektedir.

Düşünen bir Müslüman, acılara duygusal tepki vermekle yetinmez, aynı zamanda onun köklü nedenlerini anlamaya çalışır. Ayrıca Müslümanlar, Müslüman ülkelerin bölünmesinin, değerlerin erozyona uğramasının, kimliğin zayıflamasının ve İslam’ın sadece bireysel ibadete indirgenmesinin nedenini sorgularlar. Ayrıca onlar, İslam’ın, siyasi, sosyal, ekonomik ve ahlaki olarak hayatı kapsamlı bir şekilde düzenlemek için indirildiğini idrak ederler. Bu yüzden kısmi İslam'ı kabul etmeyi reddederler.

Ramazan, bu bilinci yeniden kazanmak için benzersiz bir fırsat sunmaktadır. Zira fiziksel arzuların dizginlenmesiyle birlikte zihnin saflığı artar. Kur'an'ın okunmasıyla birlikte bakış açısı değişir. Gecelerin ibadetle geçirilmesiyle birlikte dünya bağlılığı azalır. Bu ruhani ortam Müslümanları, önceliklerini yeniden değerlendirmeye ve hayatlarını akideleriyle yeniden bağlamaya hazırlar.

Gerçek değişim, Müslümanlar kendilerini izole bireyler olarak görmeyi bıraktıklarında ve toplumun sorumluluklarını idrak ettiklerinde başlar. İslam, sadece kişisel kurtuluş üzerine odaklanan darmadağın müminler üretmek için gelmemiştir; aksine insanlığa bir risalet taşıyan muvahhit bir ümmet inşa etmek için gelmiştir. Dolayısıyla her bir Müslüman erkek ve kadın, bu sorumluluğun bir parçasıdır. Zira analar nesilleri şekillendirirken kız kardeşler ise aileleri ve toplumları etkiler. Bu yüzden kadınlar, değişim konusunda marjinal değillerdir; aksine bilinçli ve ideolojik şahsiyetlerin yetiştirilmesinde temel eksendirler.

Bilinçli bir İslami şahsiyet inşa etmek disiplin gerektirdiği gibi İslam'ı sadece ritüeller olarak değil, eksiksiz bir sistem olarak öğrenmeyi de gerektirir. Küresel konulara ve küresel güçlerin Müslümanların gerçekliğini nasıl şekillendirdiğine karşı bilinçli olmayı gerektirir. Ayrıca egemen anlatılara meydan okumak cesareti ve kararlılık ise sabrı gerektirir. Her şeyden önce ihlası, yani kişisel yaşamda ve toplumsal vizyonda Allah’a tamamen teslim olmaya hazır olmayı gerektirir.

Müslümanlar akide perspektifinden düşündüklerinde, öncelikleri değişir. Başarı servet veya konumla değil, aksine Allah’a itaatle ölçülür. Böylece insanlarda korku azalırken, Allah’a karşı sorumluluk duygusu artar. Böylece de hayat anlam kazandığı gibi mücadele de değerli olur.

Ramazan bize, İslam’ın geçmişte dünyayı nasıl değiştirdiğini hatırlatmaktadır; çünkü geçmişte Müslümanlar derinlemesine düşünmüşler, cemaat ruhuyla çalışmışlar ve akidelerini açıkça yaşamışlardır. Bu imkan bugün hâlâ mevcut ancak bu, atıl zihinleri kaldırıp atmakla, akideyi fiillere bağlamakla ve düşünen Müslümanlarla başlar.

Bu kişiler sayesinde Allah, gerçek bir değişim, yani sadece şekli ıslahlar değil, aksine kapsamlı bir dönüşüm meydana getirir. Allah’tan Ramazan’ın, kalpleri yumuşatan ve akılları uyandıran bir dönüm noktası olmasını ve Müslümanların, İslam'ı mütekamil bir yaşam biçimi olarak yaymadaki rollerini yeniden keşfetmelerini diliyorum.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Yasmin Malik