Haber-Yorum

Samimi Suriye Halkının Devriminin ve Onların Tertemiz Akan Kanlarının Ardından Ahmed Şara, Suriye’yi Amerika’nın Otlağına Dönüştürdü!!

Haber:

BM Genel Sekreteri Antonio Guterres, Suriye'yi 2009'dan bu yana ziyaret eden ilk BM Genel Sekreteri oldu. Guterres'in selefi Ban Ki-moon, Suriye'yi iç savaşın başlamasından iki yıl önce, 2009 yılında ziyaret etmişti.

Birleşmiş Milletler (BM) Genel Sekreteri Antonio Guterres, Beşar Esad'ın devrilmesinin ardından geçiş sürecindeki Suriye halkına uluslararası toplum tarafından destek verilmesi çağrısında bulundu. Guterres'in ziyareti, 2009'dan bu yana bir BM Genel Sekreteri'nin Suriye'ye gerçekleştirdiği ilk ziyaret oldu.

Şam'a varışının ardından X hesabından paylaşım yapan Guterres, "Dayanışma ziyareti kapsamında Şam'a yeni geldim. Mesajım açık: BM, bu kritik dönemde Suriye'nin yanındadır. Uluslararası topluma da Suriye halkını desteklemek için hiçbir çabadan kaçınmama çağrısında bulunuyorum," ifadelerini kullandı. (euro.news, 25/7/2026)

Yorum:

Bir gün aslan, kurt ve tilki birlikte avlanmak için yola çıkarlar. Ormanda büyük bir inek, bir koç ve bir de yaban öküzü avlarlar. Av bittikten sonra aslan, kurda dönerek: "Ey kurt, şu avı aramızda adaletle paylaştır bakalım," der. Kurt kendine güvenerek öne atılır ve şöyle der: "Büyük av olan bu inek senindir sultanım. Orta boydaki koç benim hakkım olsun. Küçük olan yaban öküzü de tilkiye düşer. Payımız boyumuza ve gücümüze göre böyle olmalıdır." Aslan bu paylaşıma çok sinirlenir. "Sen kim oluyorsun da benim yanımda 'benim' diyebiliyorsun?" diyerek bir pençe vuruşuyla kurdun kafasını koparır ve oracıkta öldürür. Aslan daha sonra başını tilkiye çevirir ve emir verir: "Ey tilki, şimdi sen paylaş bakalım şu avı!" Tilki, kurdun feci sonunu görmüştür. Akıllıdır; ama kurnazlığını bu kez zıt bir yolla, tamamen aslanı yüceltmek ve kendini yok saymak için kullanır. Yere kadar eğilir ve şöyle der: "Sultanım, arz edeyim: Şu büyük inek kahvaltınız olsun. Orta boydaki koç kuşluk yemeğinizdir. Küçük yaban öküzü de akşama yemeniz için en nazik lokmanızdır. Hepsi ve her şey emrinizdedir, benim hiçbir hakkım yoktur." Aslan bu cevaptan çok memnun kalır. Gözleri parlar ve tilkiye sorar: "Ey tilki, sen bu harika ve kusursuz adaleti kimden öğrendin? Seni böyle akıllıca ve mükemmel paylaştıran kim oldu?" Tilki, başı önde, ibretlik şu cevabı verir: "Sultanım, adaleti ve nasıl paylaşmam gerektiğini şurada kafası kesik yatan kurdun akıbetinden öğrendim." Bu ibretlik kıssa da olduğu gibi ajan ve gizli düşman (tilki); karşısındakinin duymak istediklerini söyler, dost gibi görünür, içindeki zehri ve düşmanlığı ise tamamen saklar. Hayatta kalmak ve zarar vermek için sinsi bir rol keser. İşte Şara da; Suriye devrimini gerçekleştiren samimi mücahitlerin arasına sızmış, onların duymak istediklerini söylemiş, dost gibi görünmüş ve içindeki zehri ve düşmanlığı ise tamamen saklamıştır. Bu zehir ve düşmanlık ise, öğretmeni Erdoğan liderliğinde efendisi Amerika’ya hizmet etmekti. Nitekim efendisi Amerika, ajan ve gizli düşman (tilki) konumundaki Şara’nın ihanetinden ve ajanlığından, samimi mücahitleri yok edeceğinden ve onların kanlarını Amerika’nın çıkarları için satacağından emin olunca, Suriye topraklarını artık kendi çıkarları için kullanmaya başlamıştır. Kafir Amerika’nın Suriye’deki çıkarları ise; Amerikan petrol şirketleri aracılığıyla Suriye’nin petrol ve enerji kaynaklarını kontrol altına almak; Suriye’yi Körfez ülkeleri ve Irak’tan gelen enerji tedarikinin en önemli koridorlarından biri haline getirmektir; nitekim Tom Barrack bunu, 17 Nisan 2026 tarihinde Antalya Diplomasi Forumu’nda yaptığı dikkat çekici bir açıklamada şöyle dile getirmişti: “Bölgenin geleceği, yeni enerji ve veri koridorlarına bağlıdır.”

Ayrıca Amerika Suriye’de; ulusal devleti pekiştirmek, Şam Devrimi sırasında hakim olan İslamcı eğilimi çeşitli yöntemlerle ortadan kaldırmak, terörle mücadele için uluslararası koalisyona katılmasını ve Yahudi varlığıyla güvenlik anlaşmaları imzalamasını sağlamak ve güney bölgesini silahlardan arındırarak Yahudilerin tekrarlanan saldırılarına karşılık verilmemesini sağlamak istemektedir. İşte Amerika; Suriye üzerindeki sömürgeciliğini ve ihanetlerini meşrulaştırmak için her zaman olduğu gibi zehirli aracı BM’yi devreye sokmuş ve bu bağlamda BM Genel Sekreteri Antonio Guterres’i Suriye’ye göndermiştir. Böylece Suriye topraklarındaki tüm ihanetlerini uluslararası topluma deklare ederek meşrulaştırmış olacaktır. Zira X hesabından paylaşım yapan Guterres’in şu açıklaması bunu teyit etmektedir: "Dayanışma ziyareti kapsamında Şam'a yeni geldim. Mesajım açık: BM, bu kritik dönemde Suriye'nin yanındadır. Uluslararası topluma da Suriye halkını desteklemek için hiçbir çabadan kaçınmama çağrısında bulunuyorum."

Sonuç olarak Suriye’deki Müslümanlar ve samimi mücahitler, aralarına tilki gibi girip dost gibi görünen, sonra da İslam’a, Müslümanlara ve samimi Şam devrimine ihanet ederek içindeki zehri akıtan Şara’yı bir an önce devirip İslam’ı iktidara taşısınlar ki Suriye kafir Amerika’nın otlağı değil, İslam’ın ve Müslümanların merkezi olsun.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ramazan Ebu Furkan

Haber-Yorum

“Önce Sen Onları Öldür!” Siyonist Faşizm, Din Kisvesine Büründüğünde!

Haber:

Önce sen onları öldür... Netanyahu, Talmud'a dayanarak Yahudi varlığının güvenlik akidesinde değişiklik yapıldığını duyurdu. (Vatan El Yevm)

Yorum:

Netanyahu’nun güvenlik akidesinin değiştirilmesi ve Talmud metinlerine başvurulması konusundaki açıklamasının üzerinden yaklaşık bir ay geçmiş olmasına rağmen, ancak günlük sahadaki gelişmeler, karşımızda sadece geçici siyasi söylemlerin değil, aksine sahada harfiyen uygulanan akidevi bir yol haritasının olduğunu teyit etmektedir; zira bu varlığın giderek tırmanan davranışları, herkesi insanlıktan çıkaran bu faşist vizyondan kaynaklanmaktadır.

Netanyahu’nun yaptığı bu açıklama, eğitim müfredatlarında öğretilen katı bir akideyi ve Yahudi varlığı içindeki yerleşimcilerin bu doğrultuda eğitilip yetiştirildiği toplumsal bir davranışı yansıtmaktadır; bu akidenin özü ise, tüm insanların, Allah'ın seçilmiş halkı için yarattığı düşmanlar ve hayvanlar olduğunu; yani kendi iddialarına göre Yahudilerin, evlerinde, çiftliklerinde, atölyelerinde, fabrikalarında ve ticaretlerinde onlarla muamele ederken ya da onlara ihtiyaç duyduklarında bu durumun tanıdık ve kabul edilebilir görünmesini ifade etmektedir.

Bu bakış açısı, bu kişilerin (Yahudi olmayanlar/Goyimler) yenilen ve binek olarak kullanılan hayvanlardan bile daha aşağı olduklarını dışlamaz; zira onlar, Allah'ın kendilerini seçtiğini iddia eden ve bunları Talmud'larına yazan Yahudiler dışındaki yeryüzündeki herkestir; bu nedenle Allah onlara, herhangi bir gerekçe veya mazeret olmaksızın ya da özür dileme veya gerekçe sunmaya gerek duymadan, istedikleri zaman istedikleri insanı öldürme yetkisi vermiştir; zira onlar kendilerini kanunların ve geleneklerin üstünde görmektedirler.

Ayrıca bunu, Knesset üyeleri, ordularının komutanları, hahamları, bakanları ve özellikle de Gazze’de yaptıklarını, bölgenin suçlarının sahası haline gelmesi için şimdi de Lübnan’da tekrarladıklarını ifade eden Smotrich ve Ben-Gvir açıklamaktadır; bu yüzden öldürüyorlar, yıkıyorlar; -Sünniler, Şiiler, Maruni Hıristiyanlar ve Dürziler- olmak üzere Lübnanlıların hepsini “Hizbullah” olarak görüyorlar; tıpkı daha önce Gazze’deki çocukları, kadınları, yaşlıları ve meslek sahiplerinin hepsini “Hamas” olarak nitelendirdikleri gibi. Buna binaen onlar için öldürme ve yıkım, öğretilen bir akide ve tartışmaya açık olmayan katı Talmud öğretileri olup bu öğretiler, hiçbir uluslararası veya yerel yasaya ya da insani geleneğe tabi değildir.

Şüphesiz bu grup, Filistin’de ve onun dışında kitleleşmektedir; dolayısıyla insanlığın, bu tür kişileri ve kendi aralarında yer alan bu tür yok edici akideyi kabul etmesi doğru değildir; aksine onları kaldırıp atması ve onlara baskı uygulaması gerekir.

En zor ve en zorunlu görev ise, Müslümanlar boyunlarında ve Allahu Teala'nın izniyle gelecek olan devletlerinin üzerinde kalmaktadır; insanlığı bu yaygın kötülükten kurtaracak olan işte budur. Bunu da Allahu Teala’nın şu kavli doğrulamaktadır: فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيراً “Artık diğer cezalandırma zamanı gelince, yüzünüzü kara etsinler, daha önce girdikleri gibi yine Mescid'e (Süleyman Mabedine) girsinler ve ellerine geçirdikleri her şeyi büsbütün tahrip etsinler (diye, başınıza yine düşmanlarınızı musallat kıldık).” [İsra 7]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Salim Ebu Sebeytan

Yönlendirilmiş Eğlence ve Bunun Gençlerin Rolünün Ortadan Kalkması Üzerindeki Etkisi

Gençler bu günlerde Dünya Kupası (futbol) maçlarını takip etmekle meşguller; hatta durum, genç neslin uykusunu kaçıran önemli ve hayati meseleler olmasına rağmen maçları takip etme takıntısına, şerî ve dünyevi görevlerini aksatmalarına ve bu maçları izlemek için genel, özel, aile ve arkadaş toplantıları düzenlemelerine kadar ulaşmıştır. Hatta bu nesil, kendi geleceğini inşa etmek için artık sevinebileceği bir emare dahi göremez hale gelmiştir. Buna ilaveten bu ümmete karşı kurulan komplolar, bu günlerde yaşanan büyük olaylar ve Mübarek Toprak Filistin ve diğer Müslüman ülkelerde ümmetlerinin bedenindeki yaralardan akan kanlar da ortadayken… Ancak bu meşguliyet gözlemcilerde, mevcut neslin etrafında dönen olaylara, kendisine karşı kurulan komplolara, kendi geleceğine ve tıpkı Allahu Teala’nın kavlinde; وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً “Hatırla ki Rabbin meleklere: Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım, dedi.” [Bakara 30] şeklinde geçtiği gibi İslam akidesinin açıkladığı egemenlik (istihlaf) mefhumu çerçevesinde ümmetinin akıbetine ne derece ciddi ilgi duyduğu konusunda şüphe uyandırmaktadır.

Şüphesiz insanların büyük bir kesimi, İslam ümmetinin ve tüm insanlığın içinden geçtiği acı gerçekliğe dair çözümlerin bilincine sahip olamamanın gölgesinde derin bir öfke ve hayal kırıklığı durumu hissetmektedirler. Genç neslin bu "oyunu" takip etmesinin sebebi de işte budur; yani genç nesil bunu, gerçeklikten ve istihlaf ve sorumluluğunu yerine getirmekten bir kaçış olarak görmektedir. Oysa bu nesil; değişimi gerçekleştirmek için çalışması ve ümmetin ve insanlığın derdini omuzlarında taşıması gereken bir nesildir. Ancak hemen bu nesli önemsizlikle suçlamamalıyız; aksine gerçekliğin baskısından ve değerli olan her şeyi feda etmeyi gerektiren değişim yolunda yürümenin zorluğundan dolayı onu mazur görmeliyiz.

Bir de bu sebebe İslam beldelerindeki mevcut rejimlerin komplolarını ve Batı’nın bu oyundan kazandıklarını eklediğimizde, gençlerin karşı karşıya olduğu zorluk hiç de kolay değildir. Zira bu rejimler, ortaya çıktıkları günden bu yana ümmete, onun sömürgeci kâfirin hegemonyasından azat olma ve ondan kurtulma, diniyle ve yaşam tarzıyla ve hatta ümmetin ve gençlerinin ciddiyet doğasıyla uyumlu meşru eğlence yöntemleri de dâhil olmak üzere ümmetin asil hadaratının doğasından kaynaklanan ve onunla uyumlu olan medeni yaşam tarzıyla bağımsız olma arzularına dil uzatmaya soyunmuşlardır. Nitekim ajan rejimler, genç neslin ciddiyetini zedeleyen birçok plan hazırlamışlardır ki böylece tek derdi eğlence ve keyif olan bir nesil ortaya çıksın ve ciddiyet ile fedakârlık gerektiren değişimin yükünü üstlenmekten aciz bir nesil yetişsin. Suud hanedanının Eğlence Otoritesini, -içerisinde iyiliği emretme ve kötülüğü yasaklamanın hakikatinden sapmaların olduğu- iyiliği emretme ve kötülüğü yasaklama otoritesi ile değiştirmesi bu rejimlerin politikası ve amaçlarının bir örneğinden başka bir şey değildir. Bu örnek, lafızların daha önce geçenlerle örtüşmesi açısından zikredilmiştir; ancak diğer rejimlerin yaptığı da tıpatıp aynısıdır, eksiği yok fazlası vardır; zira tüm bu rejimlerin gençlik ve spor bakanlıkları vardır ve bunlara bazen sağlık, eğitim ve sanayi bütçelerini, hatta savunma bütçesini bile aşan devasa bütçeler ayrılmaktadır. Buna ilaveten, sadece insanları haramla eğlendirmek için değil, aynı zamanda genç nesli bu ehemmiyetsiz şeylere ve haramlara bağımlı kılmak için rezilliği ve sapkınlıkları kollayan sanat bakanlıkları da vardır; böylece bu rejimlerin gölgesinde Müslümanların meselesini önemsemek bir yana kendi meselesini ve karanlık geleceğini önemsemek dahi aklına gelmeyen sorumsuz bir şekilde önemsiz şeylerle meşgul olan bir nesil inşa edilmiştir.

İslam’da eğlencenin aslen mubah olduğu doğrudur; ancak bunun şeriata uygun olması ve İslam’ın gözeticilik doğasıyla, tüm insanlara taşıdığımız davetle, özellikle de daveti taşıyan kişinin şahsiyeti ve ciddiyetiyle çelişmemesi gerekir. Ayrıca eğlence yöntemleri ile bu nesli gözetleyip duranların bu yöntemleri kullanma şekli arasında bir bilinç oluşturup bağlantı kurulması gerekir; nitekim bu, efendimiz Ömer Radıyallahu Anh’ın hakkında şöyle dediği bir Müslümana yakışan durum değildir: “Ben hilekâr değilim. Hiçbir hilekâr da beni aldatamaz.” Yanibir Müslümana, habis birinin kendisi için hazırlayıp milyonları harcadığı mezbahaya bir sürü gibi sürüklenmesi yakışmaz.

Bir Müslümanın, özellikle de davet taşıyıcısının, ciddiyete, davet fikri ve şeriatıyla meşgul olmaya dayalı ayırt edici bir şahsiyeti olmalıdır; bu nedenle bu şahsiyeti zayıflatacak, karakteriyle çelişecek ya da ciddiyetini ve vakarını alıp götürecek türden eğlenceleri kabul etmemelidir. Bir Müslümanın ve davet taşıyıcısının toplumda ve genç akranları arasında etkili olabilmesi ve ümmetin ve tüm insanların liderliğini alabilmesi için, bu sıfatları koruması gerekir; zira bunlar, özellikle ümmetin, hatta laikliğin zifiri karanlığında bocalayan ve bu karanlığın ortasında kendisini kurtarmak ve elinden tutmak için uzanacak herhangi bir eli arayan insanlığın içinden geçtiği bu dönemde mubahlardan olsa bile sahipleri oyun ve eğlenceyi kabul etmeyen devlet adamı ve davet taşıyıcısının sıfatlarıdır. Bu nedenle davet taşıyıcısının nezdinde kriter, sadece genel şerî mubah değil, aynı zamanda şu olmalıdır: Bu türden bir eğlence, davet taşıyıcısının şahsiyetinin doğasıyla, genel olarak da ciddiyetle, fikri ciddiyetle, disiplinle ve davet taşıyıcısının vakarıyla uyumlu mu yoksa bunları zayıflatıp bozuyor mu? Batı kültürünü taklit etmeye ya da boş eğlence programlarını izlemeye sürüklenen veya kalbi önemsiz şeylerle dolduran eğlencenin, açıkça haram olan unsurlar içermese bile, davete ve onun taşıyıcısının şahsiyetine zarar verdiği açıktır; çünkü bunların bilinç ve azim üzerinde giderek biriken etkisi tehlikelidir.

Ümmetin ve insanlığın yükünü taşırken eğlence ile ciddiyetin arasını birleştirmeye ve nefsin usanıp bıkmaması için bir ölçüde dinlenmeye ihtiyaç duyduğunu kabul etmek gerekir; ancak davet taşıyıcısının üzerindeki sorumluluk ile dinlenme ihtiyacı arasındaki dengenin gözetilmesi gerekir; bu dinlenmenin, bir savaşçının dinlenmesi gibi istisnai bir durumdan öteye geçmemesi ve umursamaz ve gafil bir kişinin dinlenmesi gibi olmaması gerekir. Ayrıca Selman ile Ebu Derda Radıyallahu Anh arasında geçen bir hadiste şöyle geçmektedir: “Rabbinin senin üzerinde hakkı vardır. Nefsinin senin üzerinde hakkı vardır. Ailenin senin üzerinde hakkı vardır. Şu halde her hak sahibine hakkını ver.” Davet taşıyıcısının kendisi için spor ve yürüyüş gibi fiziksel aktiviteler içeren düzenli bir eğlence programı hazırlaması ile düşmanı olan rejimler, medya kuruluşları, spor ve kültür bakanlıkları ve benzerleri tarafından onun için hazırlanan eğlence yöntemleriyle kendisine verilen zehri yudumlaması arasında fark vardır. En önemli kural şudur: Müslüman ve davet taşıyıcısı eğlencesini, tafsili şeri hüküm ölçüsü ile bunun devlet adamının şahsiyeti ve davet derdi üzerindeki etkisinin ölçüsü gibi iki ölçüye göre değerlendirmelidir; şayet bu iki ölçü de sağlamsa, işte o zaman eğlence yerilmeye değil, övülmeye layık olur.

Allah'ım, Sen insanı bu yeryüzünde Halife kıldın ve ona, bu istihlafın hakkını yerine getirmesini ve Sana hakkıyla ibadet etmesini emrettin; öyleyse bizi risaletlerinin bilincinde olan ve görevlerini yerine getirenlerden kıl ve bizi gafillerden ve eğlenceye dalanlardan eyleme. Allah'ım, bize bu dinin yükünü taşıma konusunda dürüstlük, değişim yolunda sebat ve hak ile batılın, faydalı ile zararlı olanın arasını ayırt eden basiretle rızıklandır. رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ “(Onlar şöyle yakarırlar:) Rabbimiz! Bizi doğru yola ilettikten sonra kalplerimizi eğriltme. Bize tarafından rahmet bağışla. Lütfu en bol olan sensin.” [Al-i İmran 8]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Bilal Muhacir – Pakistan

Haber-Yorum

Siyaset, Alenen Dış Talimatlarla Övünmeye Dönüştüğünde

Haber:

Lübnan Cumhurbaşkanı'nın 21 Temmuz 2026'da ABD'ye gerçekleştirdiği ziyaret ile bunun öncesinde bölge başkanları ve yöneticilerinin yaptığı ziyaretler ve görüşmeler.

Yorum:

ABD Başkanı, iki haftadan kısa bir süre içinde bölgedeki birçok liderle bir araya geldi ve bunlardan bazıları şunlardır: 8 Temmuz’da Suriye Cumhurbaşkanı, 14 Temmuz’da Irak Başbakanı ve 21 Temmuz’da Lübnan Cumhurbaşkanı ve bunun dışında doğrudan temaslar, bakanlar ve heyetlerle yapılan görüşmeler de gerçekleşmiştir.

Dış devletlerin iç işlerimize karışmasına izin vermemek de dahil olmak üzere egemen siyasi kurallar, artık geçerliliğini yitirmiş teoriler, aldatma ve sahte vehimlerle süslenmiş örtülü sloganlar ile siyasi uyuşturma amacıyla kullanılan medya kılıfları haline gelmiştir.

Sadece iki hafta içinde, Lübnan’dan Suriye’ye, Irak’a ve diğer ülkelere kadar bölgenin yöneticilerine ABD’nin dikteleri dayatılmakta olup her ülkenin rolü ve eylemleri ABD’nin politikasına hizmet edecek şekilde belirlenmekte ve ülkeler, Yahudi varlığıyla normalleşme süreçlerini hızlandırmak, İbrahim Anlaşması’nı uygulamak, daha önce kendi çıkarları anında ABD’nin kendisinin büyüttüğü İran’ın bölgedeki nüfuzunu kuşatmak ve bölge ülkelerinin sözde istikrarı ve egemenliği pahasına ABD ile Yahudi varlığının çıkarlarını güvence altına almak için, artık rolünü yitirmiş silahlı grupların yapısını parçalamak gibi katı bir şekilde belirlenmiş bir yol haritası çerçevesinde konumlandırılmaktadır.

Bu egemenliği kabul etmek, onu diplomatik bağlar gerekçesiyle örtbas etmek, dahası Trump’ın bölge başkanlarına yönelik çağrısıyla övünmek, onun emirlerini almaktan gurur duymak ve bunu büyük bir zafer ve fetihmiş gibi göstermek; bölgenin sadece yabancı nüfuzun acısını çekmediğini, aynı zamanda bölge halkından kopuk olan ve hiçbir şekilde onuru, ideolojiyi veya ülkenin çıkarını bile dikkate almadan tavizler vererek ve Amerika'nın çıkarları doğrultusunda hareket ederek ayakta kalmaya çalışan bağımlı rejimler tarafından yürütülen rehine krizinin ve maskeli sömürgeciliğin de acısını çekmektedir.

Bu nedenle gerçek egemenlik veya bu rehine durumunu sona erdirmek, ancak ümmetin iradesinden kaynaklanan tam bir kurtuluşla ve bölge halklarının izzetlerinin ve gerçek egemenliklerinin simgesi olan Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafetin gölgesinde onları İslam’ın yönetimi altında birleştirecek birleştirici bir projeye ve kapsamlı bir yönetime geri dönmekle gerçekleşecektir; zira bugünkü mevcut zorba yönetim sistemlerinden sonra bu ümmetin geleceği hakkındaki son siyasi aşama işte budur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Dr. Şeyh Muhammed İbrahim - Lübnan