Amerika ve Yahudi varlığının İran’a karşı yürüttüğü savaşının ortasında Malezya, Küresel Sumud Filosu kapsamında Gazze’ye ikinci kez insani bir yardım misyonu başlattı. Ancak pek çok gözlemci, bu operasyonun zamanlamasının tamamen yanlış olduğuna dikkat çekiyor. Ayrıca mevcut bu operasyon, ilkinin aksine yoğun tartışmaları da beraberinde getirmiş durumda. Birçok kişi, Yahudi varlığının neredeyse tüm mallara el koyduğu ilk operasyonun tamamen başarısız olduğunu dile getirdi. Aynı senaryonun tekrarlanması kuvvetle muhtemeldir. Bu da söz konusu girişimi yalnızca etkisiz değil, aynı zamanda farkında olmadan işgalci yapıya ücretsiz gıda ve temel ihtiyaç temini sağlayan bir araca dönüştürebilir. Nitekim birçok kişi, bu misyonun daha başından itibaren Gazze’den ziyade Yahudi varlığına fayda sağlayacağını ifade etmiştir.

Bunun yanında, bazı katılımcıların tutumları da bu misyona yönelik şüpheleri daha da artırmaktadır. İlk yardım misyonunda da görüldüğü üzere, bazıları bu tür faaliyetleri şöhret kazanma aracı olarak kullanmıştır. Ünlülerin ve mahremsiz yolculuk eden kadınların yardım filosuna katılımı, yolculuk boyunca gayrimeşru ihtilat (kadın-erkek karışıklığı) riski ve seyahatle ilgili şer’i hükümlerin ihlali tartışmaları daha da alevlendirmiştir.

“Gazze Dayanışma Filosu 2” girişimine yönelik artan toplumsal tepkinin bir diğer nedeni de, iktidar partisinin doğrudan müdahalesidir. Hükümet, misyonu insani bir girişim olmaktan çıkarıp, iç politikadaki başarısızlıklarının ardından halkın gözünde imajını düzeltmeye ve tazelemeye yönelik bir siyasi araca dönüştürmüştür. Malezya Başbakanı’nı temsil etmek üzere atanan Selangor Eyaleti Başbakanı’nın liderlik ettiği bu misyon, halktan, şirketlerden, eyalet hükümetlerinden ve federal hükümetten toplanan bağışlarla finanse edilen 30 konteyner aracılığıyla 300 tondan fazla yardımın ulaştırılmasını hedeflemektedir.

Tüm bu faktörlerden bağımsız olarak Hizb-ut Tahrir / Malezya olarak biz şunu vurguluyoruz: Bu yardım filosu, Malezya Başbakanı’nın Yahudi varlığına kitle imha silahları sağlayan devletlerle yürüttüğü güçlü ekonomik iş birliği gerçeğini örtbas edemez. Aynı şekilde bu yardım misyonu, Trump’ın Yahudi müttefiki aracılığıyla Gazze’de 70 binden fazla masumun hayatına mal olan katliamlar gerçekleştirdiği bir sırada Malezya Başbakanı’nın Trump ile iş birliği yaptığı gerçeğini de silemez. Ayrıca bu görev, Malezya Başbakanı’nın Filistinlilerin kanı ve canı üzerine kurulmuş olan gaspçı Yahudi varlığını “tanınmış bir devlet” olarak kabul ettiği gerçeğini de asla değiştiremez!

Tüm bu çarpıcı gerçeklere rağmen hükümet, Gazze’ye yardım etme bahanesiyle “Gazze için Direniş Filosu 2” misyonuna start vermektedir!! Hatırlatmak isteriz ki, Filistin’e yönelik herhangi bir yardım misyonu siyasi amaçlar, imaj parlatma, şöhret ve popülarite arayışı, siyasi veya propagandatif kazanımlar elde etme ya da sadece gösteriş (riya) için yapılmamalıdır. Bu tür girişimler yalnızca Allah rızası için ve İslam akidesine dayalı kardeşlik bilinciyle gerçekleştirilmelidir. Ayrıca bu faaliyetler, başkalarını küçük düşürmek veya “biz yaptık, siz yapmadınız” söylemiyle övünmek için de kullanılmamalıdır.

Unutulmamalıdır ki Gazze meselesi yalnızca açlık, gıda ve ilaç ihtiyacı meselesi değildir. Elbette Gazze halkı bu temel ihtiyaçlara muhtaçtır; ancak sorun bundan çok daha derindir. Gazze, işgal altındaki Filistin topraklarının bir parçasıdır; halkı öldürülen, yerinden edilen ve sürekli saldırılara maruz kalan gasp edilmiş bir İslami topraktır. Sorunun özü budur. Meseleye sadece insani yardım veya mağduriyet perspektifinden bakmak, sorunun köklerini çözemeyecek kadar saflıktır. Bugün insanları doyurup yarın tekrar katledilmelerine göz yummak; bugün tedavi edip yarın yeniden ezilmelerine seyirci kalmak; bugün barındırıp yarın yok edilmelerine izin vermek kabul edilemez.

Gazze halkı, yurtlarına dönmeyi, normal bir hayat sürmeyi ve güven içinde yaşamayı arzulamaktadır. Bu ise mevcut işgalci yapı var oldukça mümkün değildir. Bu nedenle Filistin’e yardım, sadece mağdurları kurtarmakla sınırlı kalmamalı; asıl ve en önemli görev, bu vahşi varlığı ortadan kaldırmak olmalıdır. Ancak o zaman Gazze halkı tam bir güvenliğe kavuşacak ve onurlarını geri kazanacaklardır.

Bu vahşi varlığı ortadan kaldırmanın yegâne yolu ise Allah yolunda cihaddır! Savaşa savaşla, katliama katliamla, sürgüne sürgünle karşılık verilmek zorundadır. Toprağımızı gasp eden ve Müslümanları katleden Yahudi varlığına verilecek yegâne yanıt budur. Müslüman orduları cihat etmedikçe, binlerce insani yardım filosu kurulsa dahi Filistin meselesi çözülmeyecektir. Aksine Allah’ın lanetlediği Yahudiler, bu yardım filosu sayesinde düşmanlarından ücretsiz gıda yardımı alma fırsatı buldukları için göbek atacaklardır.

“Gazze İçin Dayanışma Filosu 2” misyonunun katılımcılarının niyetlerini, samimiyetlerini veya organizatörlerin sahip olabileceği gizli bir ajandayı sorgulamaksızın şunu vurguluyoruz: Müslümanların yöneticileri, özellikle de orduları, sivillerin bu tür insani misyonlar aracılığıyla Filistin’e yardım etme çabalarından büyük bir utanç duymalıdırlar. Çünkü yöneticiler harekete geçmediği için siviller seferber olmak zorunda kalmış; yöneticiler saldırganı durdurmadığı için siviller mağdurlara yardım etmek zorunda bırakılmıştır. Gerçekten de bugünkü Müslümanların yöneticilerden geriye kalan tek şey ihanettir!

Son olarak İslam ümmetine şunu hatırlatmak isteriz ki Filistin, şöhret veya propaganda amacı taşımayan; yalnızca Allah rızası için gerçekleştirilecek özel bir askerî göreve muhtaçtır. Bu görev samimiyetle ve Allah rızası için icra edildiğinde, sahiplerine talep etmedikleri o onuru ve takdiri zaten otomatik olarak kazandıracaktır; isimleri gök ehli tarafından övgüyle anılacaktır. En önemlisi de bu isimler, Allah’ın izniyle cennet kapılarına altın harflerle nakşedilecek ve Firdevs cennetleri onları büyük bir özlemle bekleyecektir. Gerçek yardım ve zafer operasyonu işte budur.

Sudan Gümrük İdaresi, “gümrük doları” fiyatına %14 oranında yeni bir zam uyguladı. İthalat maliyetlerinin belirlenmesinde temel bir faktör olan gümrük doları; tüketim mallarının ve üretim girdilerinin fiyatlarının artmasının doğrudan sebebidir. Bu uygulama, özünde nihai tüketicinin ödediği dolaylı bir vergidir. Ocak 2025’ten bu yana gümrük doları kuru dokuz kez artırılarak 2000 cüneyhten 3222.8 cüneyhe çıkarılmıştır. Bu %61’lik artış, insanların yaşam standartlarının kötüleşmesine ve satın alma gücünün düşmesine yol açan savaşın gölgesinde mal fiyatlarını ciddi şekilde etkilemiştir.

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti olarak biz, bu yapay ekonomik felaket karşısında aşağıdaki hususları vurguluyoruz:

Birincisi: İslam’da ithal edilen mallardan alınan bir gümrük vergisi yoktur. Bu tür uygulamalar, haram olan meks kapsamına girer. Nitekim Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ“Meks sahibi cennete giremez.” Bir başka hadiste ise Rasûlullah SallAllahu Aleyhi Sellem şöyle buyurmuştur:

صَاحِبُ الْمَكْسِ فِي النَّارِ“Meks sahibi cehennemdedir” Burada meks sahibi devlettir.

İkincisi: Mallardan alınan gümrük vergileri dolaylı vergiler kapsamına girer ve bu da haramdır. Çünkü bu uygulama fiyatların yükselmesine ve insanların zor duruma düşmesine yol açar. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

مَنْ دَخَلَ فِي شَيْءٍ مِنْ أَسْعَارِ الْمُسْلِمِينَ لِيُغَلِّيَهُ عَلَيْهِمْ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُقْعِدَهُ بِعُظْمٍ مِنَ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ“Kim Müslümanlara karşı fiyat arttırmak için onların fiyatlarından bir şeye müdahale ederse, o kimseyi kıyamet gününde bir ateş yığınına oturtmak Allah’ın üzerine hak olur.” Bir başka hadiste ise Rasûlullah SallAllahu Aleyhi Sellem şöyle buyurmuştur:

اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئاً فَشَقَّ عَلَيْهِمْ فَاشْقُقْ عَلَيْهِ، وَمَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئاً فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفُقْ بِهِ“Allahım! Kim ümmetimin işinden bir şey üstlenir, sonra da onlara sıkıntı verirse, sen de ona sıkıntı ver. Kim de ümmetimin işinden bir şey üstlenir, sonra da onlara nazik ve iyi davranırsa, sen de ona iyi davran.”

Üçüncüsü: Yerel para biriminin (Cüneyh’i) dolara endekslenmesi, devleti mali açıdan bağımlı hale getirmiş ve kendi ekonomisi üzerindeki kontrolü kaybetmesine neden olmuştur. Böylece ekonomi; IMF ve Dünya Bankası gibi merhametten yoksun, hiçbir ahit ve yemine bağlı kalmayan uluslararası kurumların etkisi altına girmiştir. Aslolan, devletin para birimini altın ve gümüşe endekslemektir. Zira altın ve gümüşün öznel değeri vardır. Kaldı ki bazı şeri hükümler, altın ve gümüşe bağlanmıştır. Sudan zengin altın kaynaklarına rağmen bu kaynakları doğru şekilde değerlendiremeyen ve halkın değil kendi çıkarlarını önceleyen politikaların kurbanı olmuştur.

Sonuç olarak, Sudan halkı, içinde bulundukları bu sıkıntı ve geçim darlığının sebebinin, ülkenin yoksul olması değil, açgözlü kâfir Batı’nın kapitalist sistemlerinin uygulanması olduğunu bilmelidir. Bizi bu darlıktan ancak İslam’a dönmek ve onun mali, iktisadi ve diğer alanlardaki hükümlerini uygulamak kurtarabilir. Hükümlerin uygulanması ise ancak Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet Devleti ile mümkündür. O halde yapay yoksulluğu, refah ve onurlu bir hayata çevirebilecek yegâne güç Hilafettir. Öyleyse, alemlerin Rabbinin rızası dairesinde, izzetli ve onurlu bir hayat yaşamak için bu uğurda çalışmaya davet ediyoruz.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا للهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah ve Rasûlü’ne icabet edin.” ^{[Enfal 24]}

Büyük Güçlerin İntihar Fenomeni
(Trump ve Amerika Örneği)

Paul Kennedy başta olmak üzere pek çok tarihçi, büyük devletlerin genellikle sadece rakiplerinin gücü nedeniyle değil, aynı zamanda ülke işlerinin yönetiminin kötü değerlendirmesinin yanı sıra stratejik ve taktiksel yaklaşımlarının arasında bir ayrım yapamamasının sonucunda ortaya çıkan iç aşınma nedeniyle de çöktüğüne inanmaktadır; zira büyük ve güçlü devletler, kendi gözünde stratejik olan ancak aslında öyle olmayan savaşlara girebilir ya da rakibin tavizler vermesiyle önlenebilecek veya siyasi, ekonomik ve askeri açıdan maliyetli olabilecek savaşlara girebilir.

Amerika'nın durumuna gelince; bizler, üzerine kibir ve büyüklüğün galip geldiği bir devletle karşı karşıyayız; zira bu devlet, her şeyin öldürme ve yıkım yoluyla gerçekleşebileceğini düşünmektedir; bu yüzden onun bir başarısızlığın içinde başka bir başarısızlık yaşadığını görmektesiniz. Onun İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemden itibaren dış politikasına bakan birisi, ülkenin Orta Doğu’da, Uzak ve Yakın Doğu’da başarısız olduğu gibi Avrupa ve Asya'da da başarısız olduğunu görür; dolayısıyla bu da onu, kendi çıkarlarını gerçekleştirmek ve bunları kendi başına yerine getirmek, rakiplerine boyun eğdirmek ve yardım aldığı müttefiklerini vurmak için çalışan sömürgeci bir devletin zihniyeti ve davranışı ağır basana kadar dış politikasını her an ve her zaman gözden geçirmeye sevk etmiştir; yani Amerika, hiç kimsenin yardımı olmadan dünyayı yönetmek istemektedir; bu nedenle bu çılgın düşünceler karşısında Amerika, Trump gibi bu küstah ve suçlu zihniyeti temsil eden bir kişiyi seçmiştir.

Birçok tarihçi, “aşırı genişleme tuzağı” ya da kapasite aşımı ifadesi altında, bir devletin askeri ve ekonomik kapasite açısından büyüklük aşamasına ulaştığında, çıkarlarını korumak için ordularını ve üslerini her yere yaymaya başladığını, bu durumda bu aşırı genişleme takıntısının, bundan elde edilen ekonomik getiriden daha yüksek olduğu gerçek bir sorunun ortaya çıktığını, dolayısıyla o devletin tedavi edilmesi imkansız kalıcı bir acizlik altında kaldığını, bu da devletin borçlarını ödemekten aciz kalmasına yol açtığını ve bu ise onu, ister tahvil ihraç ederek, ister Amerika'nın durumunda olduğu gibi borç tavanını yükselterek her zaman borçlanmaya başvurmaya ittiğini düşünmektedir.

Büyük ülkelere, tıpkı Napolyon, Hitler veya Trump'ın durumunda olduğu gibi kendi iradesinin uluslararası kuralların ya da toplumları düzenleyen kurumların üstünde olduğunu düşünen takıntılı bir kişi liderlik ettiğinde ülke, başlangıçta aksini göstermiş olsa bile gerilemeye başlar. Amerika’nın gücünü pekiştiren ittifakların aşınması, dahası NATO ya da Dünya Ticaret Örgütü gibi bizzat kendisinin kurup denetlediği ittifakların bile aşınması, ülkenin zayıflamasının ve gerilemesinin faktörleridir; nitekim Amerika şu anda tüm müttefiklerini feda etmenin eşiğindedir. Buna ek olarak İngiltere, Fransa ve Almanya gibi gerçekte sömürgeci bir zihniyete sahip ülkelere karşı uyguladığı fiili şantaj politikası da söz konusudur. Oysa bu ülkelere aşağılayıcı bir bakışla bakmak, bu ittifakların gerçek anlamda dağılmasına yol açar ve asıl kaybeden de Amerika olur. ABD’nin İran’a karşı yürüttüğü savaş, sözde NATO ittifakındaki bu parçalanma ve bölünmeyi ortaya çıkarmış; hatta bu ülkelere yönelik aşırı şantaj ve onları korkak olarak nitelendirmek, onların ABD’nin ve Trump’ın savaşının kendi savaşları olmadığını açıklamalarına neden olmuştur.

Amerika’nın yumuşak gücü ihmal edip tüm ağırlığını uçaklara ve tanklara vermesi, Ebu Garib ve Guantanamo’da ortaya çıktığı gibi, arkasına sığındığı değer ve ahlaki modeli terk etmesi, kapitalizmin koruyucusunun ve dünyanın efendisinin yok olmasının habercisi niteliğindedir. Amerika’da toplumsal birliği yok etmenin eşiğine getiren iç kutuplaşma durumu, daha önce tanımladıklarımıza eklendiğinde, herhangi bir devleti yok olmanın eşiğine getirir; zira tarihin sünneti, hiç kimseye ayrıcalık tanımaz. Amerika'yı yeni bir bakış açısıyla okuyacak olursak, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra ve geçen yüzyılın doksanlı yıllarının başına kadar, ittifaklar, uluslararası kurumlar ve müttefiklerle ilişkilerinde bir miktar da olsa siyasi nezaketi koruyordu; ancak Cumhuriyetçilerin gelişi, Birinci Körfez Savaşı’nın başlaması ve daha az yetkin ve daha pervasız kişilerin iktidara gelmesiyle birlikte Amerika diplomasi elbisesini üzerinden çıkarmıştır ki Trump’ın iktidara gelmesi bu yeni biçimin bir kanıtıdır.

Dünyanın en büyük devletinin uluslararası hukuktan yoksun bir tavır sergilemesi ya da yalnızca kendi dar çıkarlarını gözetip müttefiklerin ve tabiilerin çıkarlarını sırtının arkasına atması, dünün müttefiklerinin bugünün düşmanları olmasına neden olur; bu da onların alternatif arayışına başlamasına neden olur ki BRICS ve ülkeleri buna dair bir örnektir.

Amerika şu anda gerçek bir çıkmazın içindedir; zira ajanları ve müttefikleri adına kendi çıkarlarını korumaya ve savunmaya çalışmaktadır; nitekim Çin’in hızla yükselişi ise onu, çevreleme politikası yerine boğma politikasını düşünmeye itmiştir; zira Venezuela ve Hürmüz Boğazı, Çin için can damarı niteliğindedir. Amerika’nın İran’a karşı savaşını Çin’e karşı bir savaş olarak gördüğünü ve bunun, dünyanın bir numaralı devleti olma konumunu kaybetmesini engellemek için belki de son tarihi bir fırsat olduğunu düşündüğünü söylersek abartmış olmayız; bu nedenle tüm gücüyle saldırmakta olup İran’la olan savaşı kazanmak ve ona diz çöktürmek için her türlü silahı kullanabilir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ebu Mutaz Billah El-Aşkar

Haber-Yorum

Özbekistan Rejimi, Amerika’nın Suçlarında Onunla İşbirliği Yapıyor

Haber:

Özbekistan Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkanı Saida Mirziyoyeva, 6 Nisan'da Florida'daki Mar-a-Lago tatil köyü ve ABD Başkanı Trump'ın özel konutunu ziyaret etti.

Yorum:

Toplantı sırasında ABD Başkanı'nın Güney ve Orta Asya Özel Temsilcisi Büyükelçi Sergio Gor ile görüşmeler yapıldı. Etkinliğe, Başkan Trump'ın kızı Tiffany ve eşi Michael Boulos da katıldı. Görüşmenin sonunda Saida Mirziyoyeva, kendisine gösterilen sıcak karşılama ve misafirperverlik için teşekkürlerini dile getirerek, görüşmenin verimli ve yapıcı geçtiğini belirtti. Ve şöyle dedi: “Sıcak karşılamanız ve cömert misafirperverliğiniz için en içten teşekkürlerimi sunarım. Gerçekleşen yapıcı ve verimli diyaloğa büyük değer veriyorum ve Washington’da yapılacak gelecek toplantıların da başarılı geçmesini umuyorum.” Saida ve Sergio Gor, ABD-Özbekistan İş ve Yatırım Konseyi'nin eş başkanlarıdır.

Bu toplantının Mar-a-Lago tatil köyünde düzenlenmesi sıradan bir olay değildir; zira bu yer, Trump döneminde gayri resmi diplomasinin merkezi haline gelmiştir. Bu da söz konusu diyaloğun, siyasi elitlerle doğrudan ilişkiler kurmayı, gelecekteki ABD politikasında yaşanabilecek olası değişikliklere hazırlıklı olmayı ve resmi kanallar dışında güvenilir bir diyalog ortamı yaratmayı amaçladığı anlamına gelmektedir. Tiffany Trump ve Michael Boulos’un katılımı ise, iş dünyasının ve kişisel ilişkilerin de bu süreçte önemli bir rol oynadığını göstermektedir.

Bu görüşme, Orta Asya'da “Önce Amerika” stratejisinin ekonomik genişleme çabaları kapsamında gerçekleşmektedir; bu da ABD'nin İran ile derin askeri ve siyasi krizin içine saplandığı bir zaman da olmaktadır.

28 Şubat 2026'da Amerika, beslemesi Yahudi varlığıyla birlikte İran'a karşı geniş çaplı bir saldırı başlatmıştır. ABD'nin İran'ın Minab kentindeki bir kız okuluna attığı Tomahawk füzesi saldırısı sonucunda, yaşları 7 ile 12 arasında değişen 175 kız öğrenci ve öğretmenleri hayatını kaybetmiştir.

Reuters ajansının haberine göre, bir ay içinde aralarında yüzlerce çocuğun da bulunduğu 2000'den fazla sivil hayatını kaybetmiş ve yaralıların sayısı ise 20 bini aşmıştır. Gazze ve Sudan’da Müslümanlara karşı işlenen soykırımı destekleyen Amerika, bugün İslam ülkesi İran’da Müslümanların kanını akıtmaktadır. Mirziyoyeva’nın Mar-a-Lago’daki görüşmeleri, ABD’nin bu savaş suçlarını işlediği bir zamanda gerçekleşmiştir.

Ey Müslümanlar: Amerika ve Yahudi varlığının İran ve Lübnan'a yönelik saldırısı, İslam'a ve Müslümanlara karşı açık bir suçtur. Dolayısıyla Amerika ve Yahudi varlığı, İslam ümmetinin kanını akıtmaya devam ediyorlar!

Bu saldırılar, Amerika'nın 2001 yılında başlattığı İslam'a karşı küresel Haçlı savaşının bir devamıdır. Bu yüzden onlar, kasten okulları, hastaneleri, evleri ve sivil tesisleri hedef alıyorlar. Çocukların kanının akıtılması ise sadece savaş hukukunun ihlali değildir, aksine aynı zamanda İslam ümmetinin yok edilmesine yönelik bir politikadır. Amerika ve Yahudi varlığı, İslam’ın gücünden korktukları için Müslümanların kanlarını ihlal ediyorlar. Dolayısıyla onlar, ümmetin İslami direnişini kırmak, onun birliğini parçalamak ve Müslüman ülkeleri sömürgecinin çıkarlarına boyun eğdirmek istiyorlar.

Özbekistan Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkanı Saida Mirziyoyeva’nın Mar-a-Lago tatil köyünde Amerikalı yetkililerle yaptığı görüşme ne anlama geliyor?! Bu sıradan diplomatik bir olay değildir; aksine Müslümanların kanının akıtıldığı bir zamanda Özbek rejiminin, katil Amerika ile işbirliği yoluyla yatırım konseylerinden ve yapıcı diyalogdan söz etmesi, açık bir ihanet değil midir?! Mirziyoyev başkanlığındaki Özbekistan rejimi, “Önce Amerika” politikasına hizmet ederek, onun ümmete karşı işlediği suçların ortağı olmuyor mu? Bu rejim, İslam ümmetinin çıkarlarını korumamakta, aksine kâfirlerin çıkarlarını korumaktadır. Zira İran'daki katliamları jeopolitik bir mesele olarak nitelendiriyorlar ve kindar sömürgeciyle ekonomik işbirliğini sürdürüyorlar.

Bu olaylar, “ulusal devletler” olarak adlandırılan bu ajan rejimlerin İslam'ı koruyamadıklarını, aksine ümmeti bölmek ve zayıflatmak için kullanılan küfrün araçları olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır. Amerika gibi suçluları terbiye edecek ve kâfirlerin saldırganlığını durduracak olan sadece Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet Devleti'dir! Sadece o zaman Gazze, İran, Lübnan, Sudan ve diğer Müslüman ülkelerde kan dökülmesi sona erecektir. Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ “İmam kalkandır, onun arkasında savaşılır ve onunla korunulur.”

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
İslam Ebu Halil - Özbekistan