Zerdâri ile Keyâni rejiminin, onlarca kişinin öldüğü Kuta patlamalarına karşı gösterdikleri soğukluk ve kayıtsızlık, siyasî ve askerî liderliklerdeki hainlerin insanların canlarının güvenliği bağlamında hiçbir endişelerinin olmadığını bir kez daha kanıtlamıştır. Zira sadece geçen yıl, Karaçi ve Kuta'da binlerce insan ölmüştür. Ancak yöneticiler, insanların sevdiklerini kabirlere defnetmek zorunda kaldıkları bir sırada insanlar arasında böl-yönet politikasını güçlendirmek için çalışmışlardır. Ayrıca hükümet, Kuta bölgesindeki ölümlerin yayılması nedeniyle ülkenin dört bir tarafındaki insanlar arasında içerlemenin yayılmasının ardından Belucistan bölgesindeki bölgesel yerel hükümeti görevden almaya ve doğrudan yönetimin Belucistan'daki vatandaşların kalıcı güvenliğini ve barışını sağlamasının kesinlikle imkansız olmasına rağmen doğrudan yönetime başvurmuştur.

Zerdâri, Amerika'nın desteklediği NRO Uzlaşı Anlaşması'nın ve Amerikan Dışişleri Bakanı Yardımcısı John Negroponte ile yapılan görüşmeden ve Amerika'nın Müşerref'i uzaklaştırmasından sonra Keyâni'nin Genelkurmay Başkanı olarak atanmasının ardından otoriteye geldiğinde bunlardan her ikisi de ülkenin dört bir tarafında serbestçe dolaşmaları için Amerikan dış ajanslarına ve diğerlerine fırsatlar sunmak için çalışmışlardır. Zira Pakistan halkını öldürsün diye Raymond Davis gurubu için güvenli sığınaklar oluşturmuşlardır. Bunun içindir ki herhangi bir idarî tedbirin, Kuta, Belucistan ve Pakistan'daki durumu değiştirmesi imkansızdır. Çünkü bu durumun ana nedeni, siyasî ve askerî liderliklerdeki hainler ile İslam düşmanı demokratik yönetim sistemidir.

Geçenlerde Pakistan Savunma Bakanı yaptığı açıklamada, Amerika ile İngiltere ajanslarının ülkede çalıştıklarını vurgulamıştır. Bu da yöneticilerin, ülkenin güvenliği için endişelenmediklerine delalet etmektedir. Ayrıca Sindh bölgesindeki Emniyet Genel Müfettiş Yardımcısının Yüksek Mahkeme'de yaptığı benzer bir açıklamada, Karaçi'deki suç faaliyetlerine bakanların polis memurları olduğunu vurgulaması, ulusal maslahat adına otoriteye gelen tagutlar ile halk adına otoriteye gelen demokrat yöneticilerin Pakistan tarihinin üzerinden altmış beş yıl geçmesine rağmen ülkenin çıkarlarına yada insanların güvenliğine hiçbir önem vermediklerini bir kez daha teyit etmiştir. Buda gerek demokrat gerekse diktatör olsun yasama gücünü, ülkeye sızan ve halkın servetlerini yağmalayan Amerika ile İngiltere gibi düşmanlara izin vermek, dolayısıyla da Pakistan'ın zayıflamasına ve onun Amerika'ya köle olarak kalmasına izin vermek için kullandıklarına dair yeterli bir kanıttır. Nitekim Pakistan'ın tarihi, demokrasi ve diktatörlüğün her ikisinin de Amerika'nın çıkarlarına hizmet ettiklerini kanıtlamaktadır. Dolayısıyla her ikisinin yöneticileri ve siyasî müttefikleri, Amerika'nın çıkarlarını Pakistan halkının maslahatlarına tercih etmişlerdir. Zira Pakistan'ın tarihi, demokrasi ile diktatörlüğün insanları aşağıladıklarını, ülkeyi ekonomik yoksulluğun ve siyasî aşağılanmışlığın içerisinde boğduklarını kanıtlamaktadır. Dolayısıyla bu, demokrasi ile diktatörlüğün yasama gücünü yöneticilere vermelerinden dolayı meydana gelmektedir. Hakeza hain yöneticiler otoriteyi, Amerika'nın çıkarlarına hizmet etmek için kullanmaktadırlar. Amerika'nın demokrat ve diktatör yöneticileri destekleyip selamlamasının nedeni işte budur.

Bu aşağılık durumun tek çözümü Pakistan'da Hilafet'in kurulmasıdır. Zira Hilafet, Kur'an ve sünnete dayalı bir yönetim sistemidir. Dolayısıyla o, Halife'nin Kur'an ve sünneti tatbik etmesini gerektiren bir sistem olup Hilafet Devleti'nde Kur'an ve sünnetin tatbik edilmesiyle rengine veya sınıfına veya dinine veya ırkına veya taifesine bakmaksızın tüm tebaanın güvenliği ve refahı garantilenecektir.

Hizb-ut Tahrir Pakistan halkını, siyasî ve askerî liderliklerdeki hain yöneticilerin yalan vaatlerine ve beşer rejimlerinin idaresine sırtlarını dönmeye davet etmektedir. Ayrıca Hizb-ut Tahrir insanları, Hiafet'i kurmak için mücadele etmeye davet ettiği gibi Hizb-ut Tahrir Silahlı Kuvvetler içerisindeki muhlis subaylara da şunu sorar: Kardeşlerinizin ve bacılarınızın doğrandıklarını gördüğünüz halde daha ne zamana kadar sessiz bir şekilde beklemeye devam edeceksiniz? Halbuki sizin göreviniz, siyasî ve askerî liderliklerdeki hainleri ortadan kaldırmak ve Hilafet'i kurması için Hizb-ut Tahrir'e nusret vermektir.

Şeyh Şehzad
حزب التحرير   
Hizb-ut Tahrir   
Resmi Sözcü Yardımcısı
Pakistan Vilâyeti

İslam'a karşı devam eden haçlı kampanyasında, savaşın komutanı "Obama" ile onun ve NATO tarafından başa getirilen ajan Karzai'den her biri, baharın başlamasıyla birlikte Afgan güvenlik sorumluluklarının Afgan güçlerine devredileceği kararı almışlardır. Nitekim Obama, net bir açıklamada bulunarak şöyle demiştir: "Açık bir şekilde şu ifadeleri söyleyebilirim ki; baharın başlamasıyla ordumuz, çeşitli roller oynayacak olup Afgan güçlerini eğitecek, onlara yardım edecek ve onlara kılavuzluk edecektir." Onun bu konuşması, 2014 yılının ardından Amerikan güçlerinin şu iki çalışmasının olacağına delalet etmektedir ki bunlar şunlardır: Birincisi: Afgan güçlerinin eğitilmesi ve ülkenin güvenliğini kontrol etmek için onlara yardım edilip harekete geçirilmesi. İkincisi: El-Kaide üyeleri ile Amerikan halkı için tehlike oluşturan tabiilerinden geriye kalanlarının takip edilmesi.

Hizb-ut Tahrir / Afganistan Vilayeti, bunun aynen Irak'ta olduğu gibi insanları aldatmaya dönük şekli bir taktik değişikliği olduğuna itibar etmektedir. Zira bu işgalciler, bu zamana kadar günlük olarak yüzlerce masum sivilleri öldürmeye devam etmekte olup şimdi de aynı işi yapmak için Afgan güçlerini kullanmak istemektedirler. Böylece onlar, kendi çıkarlarını koruyacakları gibi Müslümanları da birbirlerini öldürmeye sevk edeceklerdir. Dolayısıyla onlar, Irak ve Pakistan'daki aynı taktiği kullanmaktadırlar.

Nitekim Obama şöyle demiştir: "... Böylece bizler, el-Kaide ile Amerika için tehlike oluşturan ortaklarını  takip edebiliriz." Bu ise sömürgeci hedeflerini gerçekleştirmek ve İslam ümmeti ile bölgesel düşmanlarına yönelik savaşlarını uzatmak için askerî üs olarak Afganistan'ı kullanmak istedikleri anlamına gelmektedir.

Ancak Afgan halkı, Amerikan güçlerinin varlıklarına bizzat tanık oldukları gibi insan haklarına saygı, ekonomik yardımlar ve diğer demokratik küfür değerleri olarak adlandırdıkları şeylerin gerçeğini de görmektedirler. Zira dinimize saldırmaktalar, masum çocukları, yaşlıları ve kadınları katletmekteler, evlerimize baskınlar düzenlemekteler, ırkçı, dilsel ve taifeci bölünmeler oluşturmaktalar, ülkemize yoksulluğu, AIDS'i ve şerlerin tüm sınıflarını getirmekteler, stratejik ve güvenlik anlaşmalarına bir zemin hazırlamak amacıyla terörist ve vahşî eylemlerde bulunmak için Afganistan'daki Mikel Semple ve Pakistan'daki Raymond Davis ağı gibi istihbarat ağlarını kullanmaktadırlar.

Resul Muhammed [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]'in hadisine göre, bir mümin bir delikten iki defa sokulmaz. Nitekim sömürgeci politikalar, İslamî ümmetin Hilafet Devleti için çalışmak amacıyla bir araya gelmesine yol açmıştır. Ancak çok yakında Hilafet'in kurulmasının ardından onların şerleri ve iğrenç planları yok olacak ve örümcek ağı gibi parçalanacaklardır.

Bu sayısı için (PDF) tıklayınız

Soru:

Amerika'da başlayan, önce  Avrupa'yı sonra da dünyayı silip süpüren ekonomik kriz nereye doğru gitmektedir?

Cevap:

Bu konuya ışık tutmak için aşağıdaki hususları zikredeceğiz:

1-Amerika'daki gayrimenkul piyasasının çöküşü, dünyanın dört bir tarafına uzanmış ve bu da birçok bankaların çökmesine yol açmıştır.  Bunun üzerine hükümet, küresel ekonomik çöküşü durdurmak için benzeri görülmemiş bir müdahalede bulunmuştur. Bununla birlikte sonuç, şuan büyük buhran olarak adlandırılan şey olmuştur ki buda 1929'dan bu yana en kötü buhrandır. Nitekim bu küresel ekonomik kriz, aslında geçen on yıl içerisindeki (ekonomik) patlamanın gerçeğinin borçlar neticesinde olduğunu ortaya koymaktadır. İşte üzerinden beş yıl geçen bu krizin çözümünde dünyadaki en büyük ekonomilerin başarısızlığı devam etmektedir!

2-Krizin çözümüne ulaşmak için koordinasyon çalışmaları amacıyla dünyanın en büyük ekonomileri tarafından ortak girişimlerde bulunulmuştur. Bu koordinasyonun temeli, küresel etkileri sonucunda küresel ekonominin karşılıklı bağımlılığı ve kolektif global yaklaşımın dünya çıkarı için en iyisi olacağıyla ilgili söz olmuştur. Ancak bu birleştirme yaklaşımı, ekonomik milliyetçiliğin yayılması nedeniyle uzun süre devam etmemiştir. Zira her bir ülke, bireysel olarak kendi bekası için mücadele etmektedir. Çünkü her bir ülke, diğer ülkelerle küresel rezervlerin finanse edilmesi amacıyla çalışmayı beklemektedir. Nitekim bu, G20 ülkelerinin çöken ekonomilerin kurtarılmasını finanse etme girişimleri noktasındaki çeşitli toplantılarında ve konferanslarında ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla sonuç, finansman projelerinin genelinin üzeri yazılı kağıtları geçmemesi şeklinde olmuştur. Dolayısıyla da bu, büyük ülkelerin ekonomik milliyetçilik algılarından dolayıdır. Nitekim Ekonomist Gazetesi, 2012 yılında şu ifadeleri yayınlamıştır: "Ancak modern tarihin en karanlık hayalet döneminin yeniden canlanması, çeşitli, dahası ciddi tepkileri gerektirmektedir. Zira içerideki (her ülke içindeki) iş fırsatları ile sermayeleri korumaya çalışan ekonomik milliyetçilik, ekonomik krizin siyasî krize dönüşmesine yol açmakta ve dünyayı durgunlukla tehdit etmektedir. Dolayısıyla ekonomik milliyetçilik acilen defnedilmediği taktirde sonuçlar çok vahim olacaktır."

3- Küresel ekonominin geleceği için en iyi yol hakkında Almanlarla ile Amerikalılar arasında keskin rekabetler meydana gelmiştir. Zira diğer ülkelerin büyük çoğunluğu ile birlikte Angela Merkel, Amerika'nın kullandığı borçlanmayı (kredileri) ve ucuz borçlanmayı körüklediği büyümeye, sürdürülemez bir büyüme modeli olarak itibar etmektedir. Zira hükümetin bakış açısına göre büyümeye teşvik etmek için paranın kullanılmasına, eskimiş bir model olarak itibar edilmektedir. Avrupa'nın yöntemine gelince; her ülkenin bütçe açığı düzeylerinin kemer sıkma önlemleri yoluyla kontrol edilmesine ihtiyaç olduğu şeklinde temeyyüz etmektedir. Dolayısıyla şayet ortada hükümetin, borçları geri ödeme yükümlülüklerini yerine getirmeye güç yetiremeyeceği şeklinde bir tehdit söz konusu olursa genellikle kemer sıkma önlemleri alınmaktadır. Dolayısıyla bu mesele, haddi zatında ekonomik büyümeye aykırı bir hedef olarak görülmektedir. Zira dünyanın en büyük ekonomilerindeki kredi derecelendirmelerinde bir tehdidin varlığıyla birlikte genellikle kemer sıkma politikasına, yani finansal piyasaları tatmin etmek için devlet açığının azaltılmasına başvurulmaktadır. Nitekim kemer sıkma yöntemindeki sorun, aslında toplumda iş ve gelir fırsatları oluşturma bağlamında büyümenin oluşmasını hedeflemeyen, dolayısıyla genel ekonomik büyümeye yol açan, dahası devletin borcunu azaltmayı hedefleyen bu tür bir politikadır.

4-Amerika'nın büyümeye dönük çalışması, en iyi sonuçlar gerçekleştirmeyecektir. Zira teşvik, devletin, öncelikle (Çin gibi) yurt dışından kredi olarak aldığı fonları (Aynen Amerika'nın durumunda olduğu gibi) kullanması yada merkez bankalarının sırf bilgisayarlardaki numaraların girdirilmesi sayesinde pompaladığı paraları kullanması yoluyla daha fazla harcama yapmasını gerektirmektedir. Dolayısıyla tüm bu önlemler, zayıf ekonomileri belli bir süre harekete geçiren geçici önlemler olup ancak sürdürülebilir ekonomik büyümeyi desteklemek için değildir. Dolayısıyla büyümenin gerçekleşmesi, aslında geçici bir etkisinin olması hedeflenen teşvik icraatlarının sonuçlarının şişirilmesinin neticesidir. Dolayısıyla teşvik, sadece hükümetin işlerine ve teşvik sona erdiği anda son bulacak olan hizmet sektörlerine dönük bir destek olup devlet ekonomisi genellikle, teşvikin başlangıcında olduğu aynı durum üzere bırakılmaktadır.

5-Batılı hükümetler, aynı şekilde elektronik para basma aracı olarak kullanılan yeni bir gelişme olan nicel gevşemeye başvurmaktadırlar. Zira bu politika, geleneksel politikalar başarısızlığa uğradığında ulusal ekonomiyi canlandırmak amacıyla merkez bankaları (yani hükümet) tarafından geleneksel olmayanı kullandığı bir politikadır. Binaenaleyh bu merkez bankaları, daha önceden belirlenmiş miktarı ekonomiye enjekte etmek için tahvil ve hisse sentleri gibi finansal varlıkları [Financial assets] satın almak yoluyla nicel gevşeme [Quantitative Easing] yada [QE] olarak bilinen şeyi uygular hale gelmişlerdir. Nitekim bu satın alma yoluyla hükümet, elektronik fabrikanın yeni parası sayesinde bankalara finansal varlıklar sağlamaktadır. Yani hükümet, söz konusu finansal varlıkların fiyatlarını gerçek olmayan elektronik bankalara ödemektedir. Dolayısıyla bu prosedür, bankaların rezervlerini artırmaktadır. Tüm bunlarla birlikte 2013 yılının başlarındaki küresel ekonomi, 2012 yılının başlarındakinden daha iyi değildir. Bilakis ekonomik durgunluk, kendisini kapsamlı durgunluktan kurtarmaya çalışan bazı ülkelerin kemiklerini kemirmektedir. İşte 2013 yılının başlarından beri ortaya çıkan raporlar, hanesindeki rakamlar trilyon dolarlara uzanmış borçların altında ezilen kendi dışındaki bazı Avrupa ülkeleri gibi kuvvetle muhtemel İngiltere'nin de büyük bir ekonomik durgunluğa gireceğinden bahsetmektedirler. Hakeza aslında etkili bir sonucu olmayan nicel gevşeme de sona ermiştir. Bilakis ekonomik krizden beş yıl sonra küresel ekonomi, özellikle de işsizliğin sürekli artış göstermesi nedeniyle hala acı çekmektedir. Zira Avrupa'da fiilen sosyal bir kaos başlamış ve krizi çözmeye dönük bütün girişimler borçlara dayalı büyüme sorununu çözememiştir. Nitekim sorunun nedeninin borçların olduğu bir sıradaki ekonomik çözüm girişimleri, borçların daha fazla artmasıyla sonuçlanmaktadır. Hakeza Batılı hükümetler, hastalığı hastalıkla tedavi etmeye çalışmaktadırlar.

6- Son olarak, sonunda ekonomik canlanmaya yol açabilecek üç ihtimal vardır ki biz bunları baştan aşağı zikredeceğiz:

Birincisi: Çift dipli durgunluğun, durgunluğa ve fiyatlarda önemli bir düşüşe dönüşmesi. Bu da kredi, gayrimenkul ve emtia fiyatlarının inişine yol açmaktadır. Dolayısıyla ekonomik büyümeyi başlatmaya dönük bir destek olup bu kredilerin kolayca ödenmesini temsil etmektedir. Bu, zayıf bir ihtimaldir. Çünkü kapitalist ekonomi, esasında kredilere ve bundan çıkan faize dayalı olup kredi "faiz" fiyatlarının düşüşü ise kapitalist ekonomi var olduğu sürece uzun bir süre devam etmeyecektir.

İkinci ihtimal: Çin'in Batı sayesinde kurtulması. Nitekim Çin'in büyük ticareti ve artı paraları, Amerika, İngiltere ve euro bölgesindeki geniş kesimlerin borçlarıyla bağlantılı olup bu, sürdürülemez büyük borçlardır. Dolayısıyla Batı'nın kurtulması Çin'in çıkarına olacaktır. Aynı şekilde bu, Batı dünyasının Çin'in küresel liderliğini kabul etmeye mecbur kalması anlamına da gelmektedir.  Ancak buradaki mesele, Batı'nın ileride bu gibi bir kurtarmayı kabul edecek olmasıyla ilgili bir mesele değil, bilakis Çin'in bu gibi bir politikayı benimseyecek olmasıyla ilgilidir.

Üçüncü ihtimal: Hilafet Devleti'nin güneşinin doğması ve İslamî Ekonomik Sistem'in tatbik edilmesidir. Nitekim bundan sadece Hilafet Devleti faydalanmayacak, bilakis onunla ilişkiye giren dünya ülkeleri de faydalanacaklardır. Bu da bu tür küresel krizlerin ortadan kalkmasına yada kontrol edebilecek bir durumda olmasına neden olacaktır.