Salı, 07 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/17
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Yahudiler İki Milyar Müslümana Meydan Okuyarak Mescid-i Aksa'ya Baskın Düzenliyorlar

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Yahudiler İki Milyar Müslümana Meydan Okuyarak Mescid-i Aksa'ya Baskın Düzenliyorlar

Haber:

Yahudi varlığının sözde Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir, polis koruması altında Mescid-i Aksa'ya yönelik baskınını yineledi; dolaşıma giren görüntüler, Ben-Gvir'in Mescid-i Aksa avlusunda ibadet ettiğini ortaya koymaktadır. (Arab 48, 31/08/2026)

Yorum

Bir Müslüman, Yahudi varlığının ateşle oynadığı hususunda şüphe duymaz; zira onlar, Müslümanların, ülkelerini kasıp kavuran milliyetçi ve solcu söylemlerin arkasında uykuda olduğundaki 1967 yılında Mescid-i Aksa'yı işgal ettiklerinde dahi bu tür eylemlere girişmemişlerdi; fakat bugün, İslami uyanışın Batı için gerçek bir tehdide dönüşmesinin ardından bunu yapmaktadırlar; ancak Batı, bu uyanışa karşı silah ve işgalle savaşmış, hatta onu ortadan kaldırdığını sanmıştı.

Bugün Batı’ya ve onlarla birlikte Yahudi varlığına İslami tehlikenin ortadan kalktığını hissettiren şey, yöneticilerin artık tamamen onların saflarında yer almış olmasıdır. Bu koşullar altında Yahudi varlığı mutlak bir şekilde zorbalık yapmaktadır; zira üç yıl boyunca Gazze Şeridi’ni yerle bir etmiş, Lübnan ve Batı Şeria’da, hatta Suriye ve İran’da bile kimseden korkmadan bombalamış ve zorbalık yapmıştır.

Soru şudur; damarlarında kanların kaynadığı Müslümanlar nerede? Kendilerini akide ve dinin harekete geçirdiği ve camilerinin ve akidelerinin ihlal edilmesini kabul etmeyen Müslümanlar nerede? Peki onlar, ilk başlayanın ve ilk öne geçenin faziletini bildikleri halde, hâlâ kendileri dışındaki birini mi bekliyorlar?! Filistin’den gelen mesaj açık ve nettir; bu mesaj, Gazze Savaşı sırasında televizyon ekranlarında gösterilmiş olup, bugün de Batı Şeria’da yerleşimcilerin insanlara ve topraklara yönelik saldırıları gösterilmektedir ki bunlar, dehşetinden tüyleri ürperten görüntülerdir! Bu mesaj, artık bıçağın kemiğe dayandığını göstermektedir; peki bir Mutasım yok mu? Bu yöneticileri ortadan kaldıracak ve Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurmak, böylece Filistin’i ve tüm Müslüman ülkeleri Yahudilerden temizlemek için Hizb-ut Tahrir'e nusret verecek bir lider yok mu?!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Bilal Et-Temimi

Devamını oku...

Bahar Bir Ümmetin Doğuşu Olduğunda!

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Bahar Bir Ümmetin Doğuşu Olduğunda!

Üzerimize bir bahar ayı doğuyor ve hafızada, tarihteki diğer mevsimler gibi olmayan bir mevsimi uyandırıyor. Zira bu bahar ayında Muhammedî risaletin güneşi doğmuştur; dolayısıyla Peygamber Efendimiz Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in doğumu yeni bir ümmetin doğuşunun habercisi olmuştur; nitekim ümmet, dünya malından çok azına sahip olsa da, ancak iman, azimet ve risalet gibi kralların hazinelerinden daha yüce bir şeye sahip olmuştur.

Nitekim Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem geldi, çöl çobanlarını ümmetlere rehberlik eden kişilere dönüştürdü, zaman onlara boyun eğdi ve onları Kisra ile Kayser’in saraylarının tanımadığı adamlardan, Arap Yarımadası’nın sınırlarını aşarak dünyanın dört bir yanına nuru taşıyan önderler yaptı.

İslam, mustazaf köleler olan insanları izzet sahibi kılmış; böylece daha dün Mekke’nin kızgın çöllerinde işkence gören Bilal-i Habeşi insanlığın sembollerinden biri haline gelmiş ve Selman, Suheyb, Ammar ve diğerleri de tarihin akışını değiştiren risaleti taşıyan neslin birer parçası olmuşlardır.

İslam'ın mucizesi, sadece silahla güçlü bir ümmet inşa etmemiş; aksine onurunu malında, kabilesinde, renginde ya da makamında değil, Allah'a kulluğunda ve insanlar arasındaki adaletinde gören yeni bir insan inşa etmiştir.

İşte bu ruhla ümmet, yağmalama ve köleleştirmek için bir proje taşımak için değil, aksine insanı bir kardeş, adaleti bir temel ve insanı beşere kulluktan kurtarmayı gayelerinden biri olarak gören bir risaleti taşımak için küçük yarımadasının dışına çıkmıştır.

Bir zamanlar bir su kaynağı için birbirleriyle çatışan bir kavim, artık bir medeniyet inşa etmeyi arzular bir hale gelmiş ve asabiyetlerin paramparça ettiği bir ümmet ise tek bir akidenin etrafında birleşmiştir. Sonra yıllar geçmiş, nesiller birbirini izlemiş ve bu ümmet öyle bir muhteşem seviyeye ulaşmıştır ki başkentleri ilmin ve medeniyetin fenerleri haline gelmiş ve böylece Bağdat, Şam, Kahire, Kurtuba ve diğerleri ilmin, düşüncenin, tıbbın ve astronominin merkezleri olmuşlardır... Böylece de dünya, öğrenmek ve okumak için Müslümanların diyarlarına yönelmeye başlamıştır.

Bir insan nefsine hakim, gayesinde ihlaslı ve terazisi istikamet üzere olduğu zaman, kabile, coğrafya ve ırkın sınırlarını aşarak bir risaleti taşımayı başarabilir. İşte ilk baharında İslam ümmeti tam olarak böyleydi; dolayısıyla onun bu ihtişamı, tarihin sayfalarında tesadüfen yer almış geçici bir durum değildi.

Bu ihtişamın arkasında, içerisinden değişen ve niçin yaşadığını, ne uğruna öleceğini ve neyin en değerli şeyleri feda etmeye değer olduğunu bilen bir insan vardı.

Şimdi bugünkü durumumuza, yani en yüce risaleti, en zengin kültürü, en geniş coğrafyayı ve muazzam bir nüfusu miras alan ümmete bir bakın... Bunların durumuna bir bakın; işte o zaman yaranın imkânların azlığından değil, Allah’ın şeriatından ve Allahu Teala'nın ümmet için koyduğu doğru metodundan uzaklaşmasından kaynaklandığını göreceksiniz.

Atalarımızın şanlı tarihinden o kadar çok bahsediyoruz ki, sanki sahip olmadığımız bir itibarı ölülerimizden ödünç almaya çalışıyormuş gibiyiz!

Fakat o şanlı geçmişi anarken bugün kendisini dayatan soru şudur: Biz o ümmetin neresindeyiz?

Dolayısıyla sorun; kaybettiğimiz topraklar, gerileyen gücümüz ya da düşmanlarımızın çokluğunda değildir; çünkü milletler sadece düşmanlarının güçlü olması nedeniyle çökmezler, aksine yeniden kalkınma güçlerini kaybettiklerinde çökerler.

Bizler o büyük insanların isimlerini miras aldık; bu yüzden Halid'in, Selahaddin'in ve Ömer bin Abdülaziz'in adlarını tekrarlayıp duruyoruz... Fakat içimizde onların azminden tek bir kırıntı dahi kaldı mı acaba? Reşid'in Bağdat'ının, ilmin başkenti olduğu zamanki günleri terennüm edip duruyoruz, peki ama biz bugün ne sunduk?

İslam’ın getirdiği insan onurundan bahsediyoruz ama tüm ülkelerimizdeki insanların onuru hâlâ despotizmin, yoksulluğun ve cehaletin rehinesi olmaya devam etmektedir!

Sorun tarihi olmayan bir ümmet olmamız değildir; aksine belki de felaketimiz, şanlı bir tarihe sahip olmamıza rağmen sadece onunla gurur duymakla yetinmemizdir. Zira bugününü inşa etmeyen bir tarih, bizi ileriye taşıyan bir güce değil, sadece terennüm edip durduğumuz bir kasideye dönüşür.

Risalet bize; milletlerin soy sopla, sloganlarla, söz ve lafla inşa edilmeyeceğini, aksine adaletle, ilimle, çalışmayla ve insana duyulan saygıyla inşa edileceğini öğretmiştir.

Bu yüzden Nebi Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in doğum gününü anmak, geçmişteki görkeme ağlamanın, güzel sözleri tekrar edip ardından da her zaman yaptığımız gibi gerçekliğimize geri döndüğümüz bir sevinç vesilesi değildir. Bu da kulaklarımızda şu soruyu çınlatmaktadır: Bu risaletin inşa ettiği insanı yeniden keşfetmeyi başarabilecek miyiz?

Çölden çıkıp medeniyetin kapılarını açan adamları hatırladığımızda, sadece şu soruyu sormamalıyız: Atalarımız ne yaptı? Aksine şu soruyu sormalıyız: Biz ne yapacağız? Belki de ihtiyacımız olan bahar, zihinlerin ve duyguların baharıdır; yani ümmete kendine olan güvenini, vahdetini ve gücünü geri kazandıran bir bahardır.

Ey Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ümmeti! Başlangıcınızda dünyada imanlarından başka hiçbir şeye sahip olmayan adamlar vardı; ama onlar bu imanla kalpleri, akılları ve milletleri fethettiler. Öyleyse geçmişin azametini, senden bugünün zayıflığını örten bir perde hâline getirmeyin ve ecdadın isimlerini de evlatların amellerinin bir alternatifi kılmayın; zira şan, malların miras alındığı gibi miras alınmaz, aksine her nesilde yeniden inşa edilir.

Belki de risalet sahibi Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'i yeniden anarken baharın bize hatırlattığı en büyük şey şudur; bir zamanlar tarihin akışını değiştirmek üzere çölün kalbinden ayağa kalkmayı başaran ümmet, bugün de kendi gerçekliğinin enkazı arasından ayağa kalkma gücüne hâlâ sahiptir.

Bu yüzden soru şu değildir: Bizim hiç ihtişamımız oldu mu? Aksine soru şudur: Yeniden ihtişam sahibi olmayı hak ediyor muyuz?

Allahu Teala'dan, İslam’ın kelimesini yüceltmek için çalışanları, ümmetin ihtişamını geri kazanmak için çaba gösterenleri başarılı kılmasını, onları sebatla rızıklandırmasını ve Müslümanların kalplerini hak ve hayır etrafında birleştirmesini temenni ediyoruz.

Ayrıca Allahu Teala'dan bizi, geçmişteki ihtişamları anmakla yetinip kendi zamanlarında emaneti taşımaktan aciz kalanlardan kılmamasını ve bizi başka bir toplulukla değiştirmemesini temenni ediyoruz. Allahu Teala'nın dinine hizmet etmek üzere seçtiği kişilerden olmamız ne kadar şerefli bir konumdur; tarihin bizim için şifa olacağını zannederek bu fırsatı kaçırmamız ise ne büyük bir kayıp ve gaflettir!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Munis Hamid – Irak

Devamını oku...

Fabrikaya Sahip Olan Kimse, Onun Kararlarına da Sahip Olur

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Fabrikaya Sahip Olan Kimse, Onun Kararlarına da Sahip Olur

Haber:

Hükümet ve şirket yetkilileri, Polonya’nın, Avrupa’nın en büyük ordusunu kurduğu bir zamanda, teslimat operasyonlarını hızlı bir şekilde artıramayan uzak tedarikçilere olan bağımlılığını azaltmak için yerel savunma şirketlerine ve Orta Avrupa’daki diğer savunma şirketlerine yöneldiğini belirtiyorlar.

Silahlanma Ajansı’nın analiz ettiği verilere göre; Polonya'nın, Orta Avrupa'daki diğer şirketlerle yapılan ortak girişimler de dâhil olmak üzere yerel şirketlerden yaptığı savunma alımlarına yönelik harcamaları, 2022'den bu yana yaklaşık dört kat artarak geçen yıl 30,4 milyar Zlotiye (8,15 milyar Dolar) ulaşmıştır; Ukrayna'daki çatışma tüm Avrupa genelinde savunma harcamalarının artmasına yol açarken, ancak bu Polonya'da en yüksek önceliği temsil etmektedir. (Reuters)

Yorum:

Görünen o ki Polonya, basitçe daha büyük bir orduya ve daha fazla silah fabrikasına sahip olmak istiyor; ancak haberin önemi, bu yönelimin arkasında duran soruda yatmaktadır: Devlet, silahları daha ucuz olan yerlerden satın almak yerine, neden kendi sınırları içinde üretmek için daha yüksek bir maliyet ödemeye hazır bir hale geldi?

Cevap, Ukrayna Savaşı’nın ardından Avrupa’da yaşanan dönüşümün bir yönünü ortaya koymaktadır. Zira Avrupa ülkeleri, paraya sahip olmanın mutlaka güce sahip olmak anlamına gelmediğini fark ettiler; çünkü bir devlet, normal koşullarda ihtiyaç duyduğu şeyleri satın alabilir; ama sonra bir savaş ya da kriz patlak verdiğinde, kendisine dayandığı üretim hatlarının, malzemelerin ya da ulaşım yollarının kendi kontrolü dışında olduğunu fark edecektir.

Bu nedenle büyük ülkeler için fabrika artık sadece kâr getiren ve istihdam sağlayan bir proje olmaktan çıkmış, siyasi ve askeri karar alma yeteneklerinin bir parçası haline gelmiştir. Polonya'nın durumunda ortaya çıkan şey de tam olarak budur; zira Varşova sadece daha fazla silah satın almakla kalmayıp, aynı zamanda silah üretim kapasitesinin daha büyük bir kısmına da sahip olmak istemektedir.

Ancak bu eğilimin bir bedeli vardır. Nitekim orduya ve savunma sanayisine giden devasa miktardaki fonlar, Avrupa ekonomilerinin zaten çok sayıda baskı altında acısını çektiği bir zamanda gerçekleşmiştir. Askeri harcamalar arttıkça, hükümetlerin karşı karşıya kaldığı ikilem de artmaktadır: Peki asıl olarak bu güvenliği finanse etmesi gereken ekonomiyi tüketmeden, güvenlik nasıl finanse edebilir ki?

İşte burada bir çelişki yatmaktadır: Zira Avrupa bugün, krizlerin ortaya çıkardığı bir zayıflığı tedavi etmeye çalışmaktadır; ancak bu zayıflığı tedavi etmek, ona yeni yükler getirmektedir.

En önemlisi de Polonya münferit bir vaka değildir. Zira yaşananlar, devletlerin kendi ekonomik ilişkilerine bakışında bir değişim olduğunu ortaya koymaktadır. Yıllar boyunca temel soru şuydu: En düşük maliyetle nerede üretim yapabiliriz? Ama uluslararası çatışmaların şiddetlenmesiyle birlikte, bazen maliyet sorusundan önce gelen başka bir soru da ortaya çıkmaktadır: Bir kriz patlak verdiğinde, bu kaynağa güvenebilir miyiz?

Bu nedenle ülkelerin, bazı sanayileri kendi topraklarına geri getirdiklerine, daha önce piyasaya bıraktıkları sektörleri desteklediklerine ve hassas olarak gördükleri alanlarda dışa bağımlılığı azaltmaya çalıştıklarına tanık olmaktayız. Zira açık ticaretin geliştiği ve fabrikalar ile pazarların iç içe geçtiği dünya; bu iç içe geçmişliğin bizzat çatışma anında bir baskı aracına dönüştüğünü keşfetmeye başlamıştır.

Bundan dolayı Polonya’daki bir silah fabrikasıyla ilgili haber, Polonya’nın kendisinden bile daha büyük bir öneme sahip hale gelmektedir; zira bu haber, ülkelerin bir çatışma olasılığına hazırlandığı ve her gücün elinde bulundurduğu araçlardan mümkün olduğunca daha büyük bir kısmına sahip olmaya çalıştığı bir dünyayı yansıtmaktadır.

Ey Müslümanlar: Polonya gibi bir devlet, bağımsız kararların, devletin kontrol edebileceği sanayi, güç ve kaynaklara ihtiyaç duyduğunu idrak ettiğine göre, sizlerin de elinizde dağınık halde bulunan gücün boyutunu idrak etmeniz daha evladır.

Sizin ülkeleriniz zenginliklerden, coğrafi konumdan, adamlardan ve zihinlerden yoksun değildir; ancak bu imkânlar, sömürgecilerin belirlediği sınırlarla birbirinden ayrılmış varlıklar arasında dağılmıştır; öyle ki tek bir ümmetin gücü, hiçbirinin tek başına birleşik ümmetin ağırlığına sahip olmadığı onlarca küçük bir güce dönüşmüştür!

Bu nedenle bu uluslararası dönüşümlere bir seyirci gözüyle değil, aksine dünyaya ideoloji taşıyan bir ümmetin gözüyle bakmalıyız. Güç dengelerindeki değişimi ve eski yöntemlerin çatırdaması hakkında gördüğümüz şeyler, ne kadar köklü görünürse görünsün gerçekliğin değişime açık olduğuna dair inancımızı artırması gerekir; zira bizim görevimizin, Amerika, Çin veya Avrupa’nın belirleyeceği yeni uluslararası düzeni beklemek değildir; aksine Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurarak İslami hayatı yeniden başlatmak için ciddi bir şekilde çalışmaktır; böylece gücümüzü, servetimizi ve siyasi kararlarımızı tek bir varlık altında birleştirip, milletler arasındaki konumumuzu geri kazanabiliriz.

Bu yüzden talep edilen, gelecekteki uluslararası sistemde yerimizin nerede olacağını sormak değildir? Aksine uluslararası sistemi şekillendirebilecek bir devlete sahip olup, İslam’ı dünyaya hidayet ve adalet risaleti olarak taşımak için çalışmamızdır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Dareyn Eş-Şanti

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER