Salı, 07 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/17
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Yeni Orta Doğu… Şekillenmeye Başladı mı?

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Yeni Orta Doğu… Şekillenmeye Başladı mı?

Bölgede yaşananlar; sadece Suudi Arabistan, Türkiye ve Pakistan arasındaki üçlü bir anlaşmadan ya da geçici güvenlik çalkantılarına yönelik anlık bir tepkiden ibaret olmayabilir.

Bölgenin tanık olduğu dönüşümlere, mevcut duruma, güç dengelerinin değişmesine, bazı güçlerin nüfuzunun gerileyip diğerlerinin yükselmesine baktığımızda şu soruyu sormamız meşru bir hale gelmektedir: Bölgedeki güvenlik sisteminin yeniden şekillendiği bir başlangıçla mı karşı karşıyayız?

Amerika, bölgenin güvenliği konusunda en etkili dış aktör olmuştur ve hâlâ da öyledir; zira askeri ve güvenlik olarak geniş ittifaklar ve ilişkiler ağını yönetmektedir. Ancak aynı zamanda, özellikle yaşanan krizlerin çokluğu ve mevcut güç dengesinin bozulmasına yol açabilecek ticari bir dev olan Çin'in uluslararası güç dengesinde yükselme ihtimaliyle birlikte bölgedeki mevcut durumun bu şekilde devam etmesinin mümkün olmadığının da farkındadır. Aynı şekilde bölgenin tamamen Amerikan güçlerine bağımlı olmasının ekonomik ve askeri açıdan maliyetli olduğunun da farkındadır.

İşte bundan dolayı yıllar boyunca, bölge ülkelerinin kendi güvenlik sorumluluğunun daha büyük bir kısmını üstleneceği ve Amerika'nın ise genel gidişatı etkileme nüfuzu ve gücünün sahibi olarak kalmaya devam edeceği farklı bölgesel güvenlik düzeni tasavvurları ortaya çıkmıştır.

Bu açıdan bakıldığında, Suudi Arabistan, Türkiye ve Pakistan arasındaki savunma anlaşması nihai bir durak olarak değil, daha geniş bir sistemin muhtemel çekirdeği olarak okunabilir

Nitekim Suudi Arabistan ekonomik ağırlığa, Türkiye askeri güce ve gelişmiş savunma sanayiine, Pakistan ise büyük bir orduya, stratejik kapasitelere ve nükleer bir güce sahiptir. Bir de bu sisteme Mısır'ın askeri ve beşeri ağırlığı eklendiğinde, o zaman bizler, gelecekteki herhangi bir güvenlik düzenlemesinde göz ardı edilmesi zor olan bölgesel bir blokla karşı karşıyayız demektir.

Daha uzun vadeli hedef ise; ikili ittifaklardan, zamanla Orta Doğu için bir güvenlik konseyine benzeyen, savunma politikalarını Amerika ile koordine eden, toplu caydırıcılık mekanizmaları oluşturan ve Amerika'ya bölgede daha büyük bir rol sunan ortak bir bölgesel güvenlik çerçevesine kademeli olarak bir geçiş olabilir.

İşte tam da bu noktada İran, bu denklemdeki en önemli değişkenlerden biri olarak ortaya çıkmaktadır. Zira geçtiğimiz on yıllar boyunca, bölgedeki birçok ülkede müttefikleri ve silahlı güçleri aracılığıyla geniş bir nüfuz ağı kurmayı başarmıştır.

Eğer yeni aşama güç dengesini yeniden çizmeyi hedefliyorsa, o zaman Tahran'ın, Amerika'nın projelerine hizmet etmede büyük bir rol oynadıktan sonra çevresini etkilemek için bu ağları kullanma kapasitesini sınırlandırmak temel bir hedef olacaktır.

Nitekim Amerika; bölgedeki müttefiklerini güvenlik sorumluluğunu üstlenme konusunda daha güçlü bir hale getirirken, kendisi de dışarıdan stratejik şemsiye ve etkili güç rolünü koruyacak şekilde bölgeyi yeniden düzenlemeye çalışmaktadır.

Bu okumaya göre yeni Ortadoğu, devletlerin sınırlarının çizilmesi anlamına gelmemekte; aksine İran’dan uzak bir şekilde ittifaklar ağının ve güç dengelerinin yeniden çizilmesi anlamına gelmektedir.

Geriye en ilgi çekici şu soru kalıyor: Bu süreç ilerleyen aşamada Yahudi varlığının da bu ittifaka dahil olması noktasına ulaşabilir mi?

Evet, bu olasılık bu konseyin hedeflerinden biridir; zira eğer mesele sınırlı askeri bir ittifaktan kapsamlı bir bölgesel güvenlik sistemine dönüşürse, o zaman özellikle bölgedeki Amerika'nın ajanları olan yöneticilerin varlığı ve İran'a karşı koyup onun nüfuzunu kontrol altına almak bölgedeki birçok güç için ortak bir hedef haline gelmesinin ardından, Yahudi varlığı ile farklı iş birliği ve koordinasyon biçimleri ortaya çıkabilir.

Yahudi varlığının sayesinde bu ittifaka dahil olabileceği başka bir formül de olabilir; örneğin güvenlik işbirliği ve bilgi paylaşımı, hava savunma düzenlemeleri, füzeler ve insansız hava araçlarına karşı koordinasyon, teknoloji ve güvenlik alanlarındaki ortaklıklar gibi.

Bu nedenle Washington; doğrudan ya da dolaylı olarak Orta Doğu'yu kaos ve çoklu nüfuz merkezleri aşamasından, bölgesel güçlerin temel caydırıcılık araçları olduğu, Amerika'nın ise oyunun kurallarındaki en büyük etki sahibi olarak kaldığı yeni bir güvenlik sistemine taşımaya çalışmaktadır.

Bu nedenle bu anlaşma, kurallarını Washington’un formüle ettiği ve kırmızı çizgilerini onun belirlediği bu konseyin kurulması için ilk taş olabilir.

Bu nedenle Amerika'nın çıkarlarına ve yeni güç dengesine uygun şekilde yeniden düzenlenmiş yeni bir Orta Doğu ile karşı karşıya olabiliriz.

Bu dönüşümlerin ortasında, Müslümanlara yöneltilen şu soru hâlâ geçerliliğini korumaktadır: Bizler, yaşanan tüm bu olayların neresindeyiz?

Ümmete isabet edebilecek en büyük tehlike, başkalarının kendi çıkarları için planlar yapması değildir, aksine ümmetin kendi çıkarlarından habersiz olmasıdır; böylece ümmet, olayların yapıcısı olmaktan ziyade, olayların kendi üzerinde cereyan ettiği bir sahaya dönüşmektedir.

Dünya kartlarını birçok kez yeniden düzenledi; Amerika ve Batılı güçler ise Ortadoğu’ya, çıkarlar, nüfuz ve dengeler bölgesi olarak bakmaktadır.

Bugün, güç dengelerinin değişmesi, ittifakların yeniden şekillenmesi ve yeni bölgesel güçlerin yükselişiyle birlikte Müslümanlar, sıradan bir şekilde geçiştirmeleri caiz olmayan tarihi bir an ile karşı karşıyadır.

Zira talep edilen, Müslümanların komplo teorilerinin esiri olarak yaşamaları veya her olayı düşmanlarının gizli bir planı olarak görmeleri değildir; aksine talep edilen, kendi çıkarlarını okuyabilecek ve etraflarında olup bitenleri anlayabilecek bir bilince sahip olmalarıdır.

Müslümanlar bu denklemde marjinal bir sayı değildir, aksine bölgenin ağırlığı ve terazinin denge unsurudur.

Nitekim eğer Müslümanları birleştiren ve onları savunan bir varlık olsaydı, başkalarının kendileri için planladıkları şeylere bakar bir hale gelmezlerdi. Bu nedenle mevcut aşama, uykusundan uyanan ve yüz yıldan fazla bir süredir bağrına çöreklenmiş bekçi yöneticileri çitleyip atan bir ümmete ihtiyaç duymaktadır.

Güç bahşedilmez ve çıkarlar hediye edilmez; şüphesiz geleceği için bir planı olmayan bir kişi, kendini başkalarının planları içinde yaşarken bulacaktır.

Mesele sadece başkalarının planlarından korkmamız değildir; aksine bize zarar verecek şeyleri başarısız kılabilecek ve bu dünyadaki konumumuzu, yani büyük atalarımızın bir devletleri varken inşa ettikleri konumumuzu şekillendirebilecek bir gücü ve vizyona sahip olmaktır.

Peki Müslümanlar Amerika’nın çizdiği planın bir parçası mı olacaklar, yoksa kendi geleceklerini çizme gücüne sahip olanlardan mı olacaklar? İşte gerçek meydan okuma budur; dolayısıyla bu hususta gecikmemeliyiz.

Seleflerimiz, etkisi yüzyıllar boyunca süren bir devlet ve hadarat inşa etmiştir. Bunu ise temennilerle değil, aksine güçle ve bir sorumluluk taşıyarak yapmışlardır.

Eğer onlar kendilerine milletler arasında bir konum edinmişlerse o zaman sonraki nesillerin görevi, geçmişin zaferleriyle yetinip İslam’ın düşmanlarının kendi geleceklerini belirlemesini bekleyerek yaşamak değildir, aksine kendi konumunu yeniden formüle edecek gücü tesis etmektir.

Zira parçalanmış zayıf bir ümmetin, başkaları tarafından oluşturulan denklemin bir parçası olması söz konusu olamaz.

Dolayısıyla ümmet, ya konumunu ve gücünü yeniden kazanarak bölgenin geleceğini çizen bir taraf olacaktır ya da bölünmüşlük ve zayıflık halinde kalmaya devam edecektir. Çünkü tarih, büyük dönüm noktalarından geride kalan milletlere merhamet etmez.

Halkını asla yalan söylemeyen bu lider, kendini ve gençliğini bu azim görev için çalışmaya adamıştır; dolayısıyla o sizleri, kaybedilen tahtınızı geri kazanmaya davet ettiği gibi birliğinizi yeniden kazanmanıza, olayların sadece alıcısı değil, aktif ve olayları şekillendiren bir ümmet olmaya geri dönmenize de davet etmektedir.

Haydi o zaman ey Müslümanlar, kurtuluş gemisine...

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Munis Hamid – Irak

Devamını oku...

Türkiye-Pakistan-Suudi Arabistan İttifakı

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Türkiye-Pakistan-Suudi Arabistan İttifakı

Haber:

Pakistan, Türkiye ve Suudi Arabistan arasındaki üçlü askeri ittifak, bu yılın Ağustos ayının 7'sinde Mekke'de imzalandı; bu anlaşmanın en önemli maddelerinden biri, ittifaka üye herhangi bir ülkeye yönelik herhangi bir saldırının, ittifakın kendisine ve hatta ittifakın tüm ülkelerine yönelik bir saldırı olarak kabul edileceğini belirtmesidir; aynı şekilde bu ittifakın, herhangi bir ülkeye yönelik olmayan bir savunma ittifakı olduğu da belirtilmiştir.

Yorum:

Hiç şüphe yok ki bu ittifak, Trump yönetiminin bu yılın başında titizlikle formüle ettiği yeni bir askeri ve güvenlik stratejisinin meyvesidir ve şu formül altında gerçekleşmiştir: “Amerika'nın müttefikleri ve ortaklarıyla yük paylaşımının artırılması.” Dolayısıyla bu, Amerika'nın ortaklarından ve ajanlarından, kendi bölgelerinin güvenliğini savunmada daha fazla sorumluluk üstlenmelerini talep ettiği yeni bir Amerikan politikasıdır; yani bu, ABD dış politikasında yeni bir model olup bu da Amerika'nın, kendi denetimi altındaki bölgelerinin güvenliğini koruyan bölgesel güçlerden oluşan bir ağa liderlik edeceği anlamına gelmektedir; bu ise, Amerika'nın stratejik caydırıcılık ve yük paylaşımı gibi yeni başlıklar altında iş birliği yaptığı veya kendisiyle müttefik olan devletlerin liderleri için gerçek lider ve yönlendirici konumunu korurken, Amerika'nın asker göndermekten ve harcama yapmaktan tasarruf etmesini sağlayacaktır.

Dolayısıyla Amerika, bu ittifakları oluşturarak genel stratejilerini belirleyen ve bu ittifakların teknolojik ve istihbarat yönlerini kontrol eden bir taraf olurken, bölgesel ülkeler ise sınır bölgelerini ve bölgelerin deniz geçitlerini korumak amacıyla güvenlik muhafızlığının ve bölgesel caydırıcılığın büyük bir kısmını üstlenecek ve -gerekirse- de yerel savaşlara girecektir.

Amerikan bakış açısına göre bu tür ittifaklar, bölgesel istikrarı sağlamakta; bölgelerdeki dengeyi istikrarın temeli haline getirmeye çalışmakta, gergin bölgelerdeki alevlenmeyi hafifletmekte ve böylece Amerikan çıkarlarına en düşük maliyetle hizmet etmektedir.

Bu Pakistan-Türkiye-Suudi Arabistan ittifakı, ABD’nin bu yeni dış politikasının mükemmel bir örneğidir; dahası Ortadoğu ve çevresinde bu politikanın somut bir yansımasıdır; zira Pakistan’ın nükleer gücü, Türkiye’nin askeri üretim kapasitesi ve Suudi Arabistan’ın petrol gelirleriyle oluşturulan bu ittifak, bölgedeki güvenliği sağlamak, Yahudi varlığı gibi genişleyen güçlere karşı denge oluşturmak ve İran gibi ABD’nin yörüngesinden çıkan güçleri sindirmek için kurulmuştur.

Ayrıca, bu ittifakın bir diğer büyük faydası da Çin’e karşı sağlam bir savunma duvarı kurmak, Çin’in batıya doğru yayılmasını engellemek ve Pakistan’ı Çin ile her türlü bağdan uzaklaştırarak tamamen ABD’ye bağlı bir ülke haline getirmektir.

Belki de bu yeni ittifak, Yahudi varlığının şimdiden söz etmeye başladığı gelecekteki olası ittifaklarla karşılaşacak ve onları dengeleyecektir; örneğin varlığın Hindistan ve Birleşik Arap Emirlikleri ile birleştiği ittifak ya da Yunanistan ve Kıbrıs ile bir araya geldiği ittifak gibi.

Bu yeni Amerikan güvenlik stratejisine göre bu zıt bölgesel ittifaklar, istikrarı sağlayacak ve devletlerin birbirlerine egemen olmasını engelleyecektir; ABD ise, bu devletler kendileri için çizilen disiplinli yoldan çıkmaya çalışırsa, dizginleri elinde tutmaya devam edecektir; çünkü ittifak fikri, rekabet halindeki bölgesel güçlerde büyük savaşlar başlatma konusunda bir korku hissi oluşturacak ya da özellikle bu sistemin uluslararası liderliğinin (Amerika) varlığıyla birlikte, bölgesel düzeni bozma düşüncesinden geri adım atılmasını sağlayacaktır.

Bu üçlü ittifakın bu kadar kolay hayata geçirilebilmesinin sebebi, Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan gibi bu üç liderliğin Amerika'ya tabi olmasıdır; bu yüzden Amerika açısından, daha büyük hırs ve emelleri olan diğer ülkeler yerine önce bu ittifakla başlamak daha uygun görülmüştür.

Müslümanların üzerine düşen, bu ittifakı reddetmeleridir; zira bu, Amerika’ya bağlılığın yeni şekillerinden biridir; bunun yerine, Müslümanları hiç kimsenin diktelerine boyun eğmeyen tek bir liderlik altında birleştirecek Hilafet Devleti'nin kurmak için çalışmalarıdır; hatta bu liderlik, Amerika’yı ve tüm sömürgeci güçleri dünya düzeninin liderliğinden geri dönülmez bir şekilde kaldırıp atacak büyük İslam Devleti'nin önderliğindeki ideolojik siyasi bir liderliğin altında tüm Müslüman halklara liderlik etmek için çalışacaktır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahmed El-Hutvânî

Devamını oku...

Filistinli Aktivistlerin, Değişim İçin Net Bir Vizyon Benimsemesi Gerekir

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Filistinli Aktivistlerin, Değişim İçin Net Bir Vizyon Benimsemesi Gerekir

Haber:

6 Ağustos’ta UNICEF, Ekim 2025’te yürürlüğe giren Gazze’deki ateşkesin 300. gününde, Gazze’de en az 300 çocuğun Yahudi varlığı tarafından öldürüldüğünü bildirdi. 1 Ağustos’ta Gazze Sağlık Bakanlığı, Temmuz ayının, ateşkesin başlamasından bu yana Gazze’deki en kanlı bir ay olduğunu açıkladı; zira bu ayda 21’i çocuk, 14’ü kadın olmak üzere 152 kişi hayatını kaybetmiş olup böylece Ekim 2025'ten bu yana şehit sayısı 1.200'ün üzerine çıkarken, yaralı sayısı da 4.000'i aşmıştır. Ekim 2023'ten bu yana şehitlerin toplam sayısı, aralarında 21.000'den fazlası çocuk olmak üzere 73.300'den fazla olup yaralı sayısı ise 174.000'i aşmıştır. UNICEF ayrıca, Gazze halkının şu anda Gazze Şeridi’nin üçte birinde mahsur kaldığını vurguladı. Gazze halkı, yıkılmış binaların, enkazların ve birikmiş çöp yığınlarının arasına sığınmışlardır; Gazze’deki çocuklar ise hâlâ şiddetli yetersiz beslenmenin, hastalıkların, elverişsiz suların ve yıkılmış kanalizasyon sisteminin acısını çekmektedirler.

Yorum:

Tüm bunlar, Yahudi varlığının Batı Şeria’nın çeşitli bölgelerine askeri abluka uyguladığı, köy ve şehirlerdeki baskın ve tutuklamaları yoğunlaştırdığı, sakinlerini korkuttuğu ve onlara saldırdığı bir zamanda gerçekleşmiştir. Ayrıca Birleşmiş Milletler İnsani İşler Koordinasyon Ofisi’ne (OCHA) göre, yerleşimciler tarafından bölgede şiddet olaylarının sıklığı artmış olup 2026 yılının başından bu yana saldırıların sayısı 1.380’i aşmış ve bu da günde ortalama 6,6 oranında olay anlamına gelmektedir. Yılın başından bu yana aralarında 18 çocuğun da bulunduğu 77 Filistinli şehit olmuştur. Ayrıca evler, camiler, mülkler ve mahsuller yakılmış, tarım arazilerine el konulmuş ve yeni yerleşim birimleri kurulmuştur. Yıkım operasyonları ve yerleşimcilerin şiddet eylemleri, bu yıl günlük ortalama 17 kişinin yerinden edilmesine yol açmıştır; zira 2026 yılının ilk yarısında, Yahudi güçleri bölgede 341 yıkım operasyonu gerçekleştirmiş olup bu operasyonlar da 740 binanın yıkılmasına ve 923 sakinin zarar görmesine yol açmıştır. OCHA ofisi, Batı Şeria’nın çeşitli bölgelerinde 80’den fazla Filistin okulunun yıkılma tehdidi altında olduğunu veya benzer hususlara maruz kaldığını vurgulamıştır. Temmuz ayında ise, 4.200’den fazla Yahudi, Mescid-i Aksa'ya baskın düzenleyerek Talmudik ritüellerini ve dualarını yerine getirmişlerdir.

Buna karşılık dünyanın dört bir yanında milyonlarca kişi, soykırımın sona erdirilmesini talep ederek protestolara katılmışlardır. Ayrıca dünya, Yahudi varlığının ürünlerini ve ona destek veren şirketleri boykot etmeye çağrılmasının yanı sıra, işgale yönelik ticareti ve silah tedarikini durdurmak için şirketler ve hükümetlerin üzerine uluslararası baskı uygulanması da talep edilmiştir. Bu ise; Uluslararası Ceza Mahkemesi’ne, Birleşmiş Milletler’e ve dünya ülkelerine, katliamları durdurmak, Filistinlilere yönelik ırkçı muameleyi sona erdirmek ve topraklarına el koymasını durdurmak için Yahudi varlığına karşı daha kararlı önlemler almaları yönünde yöneltilen taleplerle eşzamanlı olarak gerçekleşmiştir. Buna rağmen Filistinlilerin öldürülmesi, yaralanması, korkutulması, keyfi olarak tutuklanması, işkence görmesi, aç bırakılması, acı çekmesi ve aşağılanması devam etmekte, hatta daha da kötüye gitmektedir.

Filistin’in kurtuluşu, iki devletli çözüm ya da barış anlaşmaları yoluyla asla gerçekleşmeyecektir. Soykırım ve işgal de, uluslararası yaptırımlarla, Uluslararası Ceza Mahkemesi’yle ve Birleşmiş Milletler’le asla sona ermeyecektir. Askeri işgali sona erdirmenin tek aracı, İslam’ı ve adaleti savunan, bunlar uğruna savaşan ve Müslümanları ile dinlerini koruyan güçlü bir devletin liderliği altındaki Müslüman orduların seferber edilmesidir. Bu devlet ise, Nübüvvet Minhacı üzere Hilafettir; zira Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ “İmam bir kalkandır, onun arkasında savaşılır ve onunla korunulur.”

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Esma Sıddık

Devamını oku...

Ahmed Şara’nın Parlatılması

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Ahmed Şara’nın Parlatılması

Haber:

- Ülkedeki bir mahkemenin aldığı karar uyarınca, eski Suriye Cumhurbaşkanı Beşar Esad hakkında insanlığa karşı işlenen suçlar ve savaş suçları suçlamalarıyla gıyabında idam kararı verildi.

- “99 Numaralı Tesis”... Nükleer malzemelerin Suriye'den çıkarılması ve "İsrail" saldırısını önlemek için gizli anlaşmalar.

- Tartus ve Hmeymim üslerinin geleceğine ilişkin Şam ile Moskova arasında mutabakat zaptı; Suriye, Lazkiye Havalimanı'nı devralıyor.

- Trump: Suriye üzerindeki yaptırımları kaldırdık, Hizbullah dosyasında bize yardımcı olabilir.

- Şara, El-Cezire'ye, Şam'daki çocukluğunu, Irak'ta hapsedilmesini ve gizlice Suriye'ye dönüşünü anlattı.

Yorum:

Suriye'de birkaç hafta içinde bu ve benzeri gelişmeler yaşandı ve bugün de Beşar Esad ile bazı adamları hakkında verilen idam kararıyla zirveye ulaştı.

Nitekim son derece gizli tutulan mutabakatlar, Yahudi varlığının içeriklerine erişilmesinden endişe ederek hedef alınması tehdidinde bulunmasının ardından, Suriye içinde gizli bir sahada depolanmış nükleer maddelerin emniyete alınması için yürütülen diplomatik bir yarışı ortaya çıkardı; "99 Numaralı Tesis" olarak bilinen bu saha, sarı kek (sarı uranyum) içermektedir. İşte böylece yeni rejim, ülkenin kaynaklarını heba etmektedir!

Suriye Pazar günü yaptığı açıklamada, Rusya ile Tartus ve Hmeymim'deki iki Rus üssünün geleceğini belirleyen bir mutabakat zaptına vardığını duyurdu; "Mutabakat uyarınca, Suriye kıyısındaki Rus varlığının yeniden düzenlenmesi süreci başlamakta olup, Suriye devleti ise başta Hmeymim Havalimanı ve Tartus Limanı'ndaki dördüncü ticari rıhtım olmak üzere sivil nitelikli tesislerin yönetimini üstlenecek, böylece bu tesislerin kademeli olarak sivil yönetim sistemine dahil edilmesine imkan sağlanacaktır." Rus üsleri ise "ortak eğitim ve rehabilitasyon merkezleri" olarak adlandırılacaktır.

Salı günü, Şam’daki Dördüncü Ceza Mahkemesi, 2011 yılından rejimin düşüşüne kadar geçen dönemde işlenen suçlar nedeniyle Beşar Esad ve kardeşi Mahir Esad hakkında gıyaben idam cezası verdi.

Ayrıca Esad’ın anne tarafından kuzeni Atef Necib'e, 2011 yılında güneydeki Dera ilinde yaşanan katliamın yönetilmesindeki rolü nedeniyle gıyaben idam cezası verildi; zira duvarlara rejim karşıtı sloganlar yazmaları nedeniyle ondan fazla genç tutuklanmış ve işkenceye maruz kalmıştı.

Öte yandan El Cezire, Ahmed Şara ile iki bölümden oluşan bir röportaj yayınladı; özellikle ikinci bölümde, duyguları okşamak ve Ahmed Şara'yı parlatmak için büyük bir çaba ve azami özen gösterilmesi dikkat çekiciydi; hikaye, Şara'nın Irak'taki geçmişi, ardından Suriye'ye geçişi, İdlib'i kontrolü altına alması ve kendisini kimlerin parlatıp hazırladığına dair pek çok soruya cevap verdiğini ima eder şekilde tamamlanmıştır. Ayrıntılı inceleyen biri, ikinci bölümün büyük olasılıkla birinciden önce çekildiğini fark eder. Ancak her iki bölümde de dikkat çeken husus; Ahmed Şara'nın İslam’ı bir yönetim sistemi ve yaşam biçimi olarak anmaktan kaçınması ve daha önce savunduğu şeriatın uygulanması konusundaki tüm görüşlerinden uzaklaşmasıdır.

İnsanlar Suriye’ye uygulanan yaptırımların kaldırılmasından ve Beşar Esad ile bazı yandaşlarına idam cezası verilmesinden dolayı sevinip sokaklara çıkarak tekbir ve tehlil getirseler de, tüm bunlar hızla unutulacak ve büyük fedakarlıklar göstererek “Bu Allah İçindir, Bu Allah İçindir” diye haykıran Suriye halkının hayırlı insanları, acı bir gerçekle karşı karşıya kalacaklardır; zira yeni rejim ve onun başında bulunan Colani, Amerika ve takipçilerine meyletmişler ve Allah’ın sağlam kulpunu terk etmişlerdir; Peki onlardan bir hayır beklenebilir mi?!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Hüsameddin Mustafa

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER