Esirlerin İdam Edilmesi Yasasının Kabul Edilmesi, Tüm İslam Ümmetine Yönelik Bir Hakaret ve Yahudi Varlığının Kibrinin Fasıllarından Yeni Bir Fasıldır

Pazartesi akşamı, “Knesset” olarak adlandırılan Yahudi varlığının parlamento genel kurulu, Netanyahu hükümetinin desteği ve 62 lehte, 48 aleyhte oyla, esirlerin idamına ilişkin yasayı ikinci ve üçüncü okumalarda onayladı. Yasa, "terör eylemi olarak sınıflandırılan bir eylem kapsamında bir insanın ölümüne kasten neden olan" kişiye idam cezası uygulanmasını öngörüyor. Ayrıca tasarı bu tür durumlarda af verilmesinin mümkün olmadığını öngörmekte olup, özellikle 7 Ekim 2023’ten bu yana tutuklananlar olmak üzere geriye dönük olarak uygulanarak yüzlerce esire karşı toplu idam cezalarının infazının önünü açmaktadır. Bu da yasanın, işgale karşı direnişi korkutmak hedefiyle değil, aksine Yahudilerde mayalanmış olan aşağılık kompleksi ve ırkçılık tutkusunu tatmin etmek amacıyla çıkarılmış olduğunu ortaya koymaktadır.

Bu yasanın onaylanması, en az ifadeyle İslam ümmetine yönelik bir hakaret olarak nitelendirilebilir. Bugün halklar, ellerindeki savaş esirlerine karşı işledikleri suçların kanıtlanmasından utanmakta ve işkence suçlamalarından ve işkence altında meydana gelen ölüm vakalarından korkmaktadırlar. Hatta sömürgeci geçmişe sahip büyük devletlerden bazıları, İngiltere, Japonya, Almanya, Amerika ve diğerlerinin durumunda olduğu gibi dünyanın geri kalanına (aldatıcı da olsa) bu tür uygulamalardan uzak olduklarını kanıtlamak için kendilerini geçmişte öldürdükleri savaş esirlerinin ailelerine tazminat ödemekle yükümlü kılan yasalar çıkarmışlardır. Bununla birlikte İslam ümmeti, Yahudi varlığıyla her çatışma döneminde, ümmet onun esir askerlerini sağ salim olarak geri göndermiştir.

Buna rağmen akıl almaz bir küstahlıkla Yahudi varlığı, kendi elindeki savaş esirlerinin öldürülmesine izin veren bir yasa çıkarmıştır! Sadece bu da değil; aksine bu varlığın iblis politikacıları, yasayı öyle detaylandırıp öyle ifadeler seçtiler ki böylece yasa öncelikle Müslümanlara uygulanabilsin. Sanki İslam ümmeti insan ırkından değilmiş gibi; dahası bu yasanın lisanı hali şöyle demektedir; Müslüman gençler, sömürgecilerin ve onların kuyruklarının sofralarında kesilmeye hazır hayvanlar gibidirler!

İslam ümmeti, Allah Azze ve Celle katından gelen vahiy sayesinde bir hadarat inşa etmiş, bu hadaratla yeryüzünü imar etmiş, bu hadarat sayesinde insanlığı cehalet ve hayvani içgüdülerin karanlığından çıkarıp dünyayı iyilik ve yücelikle doldurmuştur. Bin beş yüz yıla yakın bir ömrü ve kıtalara yayılan milyonlarca ordusu olan, hayat dolu gençleri gece gündüz bu orduları beslemek ve teçhizatları için harcama yapmak amacıyla bitkin düşen ve kendi ülkelerini inşa etmek için çalışan böyle bir ümmetin, tüm bu aşağılanmalara maruz kalması yakışmaz.

Daha önce de söylemiştik ve bugün de tekrar ediyoruz; ümmet, bu aşağılık varlığın küstahlıklarına karşı ordularının kendisini yüzüstü bırakmasından bıkıp usanmıştır. Oysa Yahudi varlığı, Amerika'nın cebinde saklanan korkak bir fareden başka bir şey değildir. Zira o, insanlara tükürmek ya da İslam ümmetinin sofrasından bir lokma çalmak için başını uzatır, savaş alevlenince de saklanır ve çığlıkları yükselir. Çocuklarına Hamza, Ömer, Ali, Halid ve Ubeyde gibi isimler koyan, onlara Selahaddin, Muhammed Fatih ve Kutuz’un savaşlarının siretini öğreten, en büyük imparatorluklarla çatışarak onları yerle bir eden bir ümmetin, bu tür ihanetler karşısında sessiz kalması yakışmaz. Ümmetin içindeki kamuoyu her gün ordulara, “sizler neredesiniz?!” diye haykırmaktadır! Yeter artık kan, toprak ve servetlerin heba edildiği.

Bu kibir, üstünlük ve bozgunculuk hali, Allahu Teala’nın şu kavlini doğrulamaktadır: وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوّاً كَبِيراً “Biz, Kitap'ta İsrailoğullarına: Sizler, yeryüzünde iki defa fesat çıkaracaksınız ve azgınlık derecesinde bir kibre kapılacaksınız, diye bildirdik.” [İsra 4] Ayrıca hiçbir gücü ve kudretleri olmayan savunmasız esirler üzerinde güç kullanarak, uluslararası örflere bile aykırı davranmaktadırlar. ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ “Bu da onların, «Ümmilere karşı yaptıklarımızdan dolayı bize vebal yoktur» demelerindendir. Allah adına bile bile yalan söylüyorlar.” [Al-i İmran 75]

Yahudi varlığının ulaştığı ifsat ve fesat artık kimse için gizli değildir; hatta Müslüman olmayan dünya halkları bile bunu fark etmiş ve buna kendi gözleriyle tanık olmuşlardır; işte bu durum, Allah'ın izniyle yakında ümmetle yaşanacak mücadelede, varlıklarının hiçbir dayanağı ve destekçisi kalmamasına neden olacaktır. O halde ey ümmetin orduları içindeki muhlisler, ümmetin otoritesini ona yeniden geri vermek için acele edin ki, o da Raşid Halifesinin liderliği altında mübarek toprak Filistin’e doğru harekete geçerek onu özgürleştirsin ve dünyayı Yahudilerin şerlerinden kurtarsın. Allahu Teala şöyle buyurmuştur: إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغاً لِّقَوْمٍ عَابِدِينَ “Şüphesiz bunda Allah'a kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır.” [Enbiya 106]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Müh. Selahaddin Addade

Haber - Yorum

Amerika’ya Boyun Eğmek ile İslam’a Dayalı Gerçek Bağımsızlık Arasında İran

Haber:

12 Nisan 2026'da İran'ın Tesnim Haber Ajansı şu açıklamayı yaptı: “Müzakereler odasında Amerikalılar, Hürmüz Boğazı meselesi ve ülkeden nükleer malzemelerin çıkarılması da dahil olmak üzere İran'a karşı savaşta başaramadıkları hedefleri gerçekleştirmek niyetindeydiler; ancak İran heyeti bu girişimi boşa çıkarmıştır.”

Yorum:

İran henüz tehlike çemberinden çıkmamış olsa da, nükleer kapasite ve Hürmüz Boğazı konusunda taviz vermeyi reddetmesi, Allah’ın izniyle daha büyük bir tehlikenin ortaya çıkmasını engellemektedir. Müzakere üslubuna gelince; Amerika’nın savaş alanında korkak ordusuyla elde edemediği şeyleri müzakereler yoluyla elde etmeye çalıştığı doğrudur; ancak Amerika müzakereleri aynı zamanda daha büyük bir askeri güç konuşlandırmak için zaman kazanmak amacıyla da kullanmaktadır. Askerleri nedeniyle aciz kalan Trump, Suudi Arabistan, Pakistan, Mısır ve Türkiye’deki ajanlarını ve yandaşlarını bir araya getirerek Müslüman silahlı güçlerden oluşan bir koalisyon kurmuştur; bu koalisyon Müslümanlara, Amerika’nın 1990 ile 1991 yılları arasında Irak’ı yok etmek için kullandığı koalisyonu hatırlatmaktadır; nitekim o dönemde her iki taraf için de son Müslüman askere kadar savaşılmıştı!

Stratejik olarak Amerika için İran’ın nükleer kapasitesi ve Hürmüz Boğazı’nın kontrolü meseleleri iç içe geçerek, İran’la olan yeni ilişkisini belirleyecek tek bir sınav oluşturmaktadır. Daha önce onlarca yıl boyunca Amerika, İran’ı kendi yörüngesinde dönen bir ülke olarak ele almış ve bu nedenle de İran’ın güvenliğiyle ilgili ağır tavizler talep etmemişti. Daha önceki stratejisi kapsamında İran'ı, yaklaşık elli yıl boyunca Yahudi varlığına karşı bir denge unsuru olarak görüyordu. Ancak ABD’nin yeni Ortadoğu stratejisi göre ve Yahudilerin hegemonyasının muazzam bir şekilde genişlemesiyle birlikte, ABD artık İran’ın kendi çıkarları uğruna kendi güvenlik çıkarlarından ödün veren tabi bir devlet haline gelmesini talep etmektedir. Bu nedenle, İran’daki derin devlet içinde olanlar bilsin ki, Amerika’nın yörüngesinde dönme seçeneği artık söz konusu bile değildir.

Şüphesiz ki Amerika’yı, İran’ı, Pakistan’daki ajanlarıyla muamele ettiği gibi tabi bir devlet haline getirme çabasında cesaretlendiren şey, nüfusu ve silahlı kuvvetleri İran’ınkinden daha fazla olan ancak on yıllardır Amerika’ya aşağılayıcı bir şekilde boyun eğme yolunu izleyen Pakistan devletidir. Zira Amerika'nın İslamabad'daki ajanları, işgal altındaki Keşmir, ekonomik istikrar ve Afganistan ile kardeşçe ilişkiler de dahil olmak üzere hayati önem taşıyan güvenlik çıkarlarının heba edilmesine nezaret etmişlerdir. Şu anda ise Pakistan yöneticileri, büyük bir çabayla elde ettikleri nükleer silahlarına yönelik ABD tehditlerini bile görmezden geliyorlar ve Hindistan ile ilişkileri normalleştirmek için güven artırıcı önlemler bahanesini kullanarak ve karşılıklı kaçınılmaz yıkımı önlemek gerekçesiyle Pakistan’ın nükleer kapasitesinden vazgeçmeleri bile beklenmektedir! Bu nedenle Pakistan yöneticilerinin örneği, İran’daki Müslümanlar için bir uyarı olmalıdır. Pakistanlı yöneticiler için Amerika'ya kölelik artık bir alışkanlık haline gelmiştir; hatta Müslümanlara ve dinlerine yönelik maliyeti ne olursa olsun, Amerika'yı memnun edecek her türlü eylemi kutlamaktadırlar. Hegemonya ve zulme karşı direnen Müslümanlar için kırmızı çizgiler, bedeller ve fedakârlıklar vardır; hak üzerinde sebat etmenin büyük ecri ise Allahu Teala’nın katındadır.

Peki İran'daki Müslümanlar için bundan sonra ne olacak? Amerika’nın yeni Ortadoğu stratejisine göre, Amerika’nın yörüngesinde dönme seçeneği artık hesaplardan çıkmıştır. Tiranlara boyun eğme seçeneği ise, dünyada zillet, ahirette ise azaptır. Geriye sadece son peygamber Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in hazırladığı gerçek bağımsızlık yolu kalmıştır. Bu yol, Allah’ın indirdikleriyle hükmetme yolu olduğu gibi Allah’ın kullarından takva sahibi olanlar için hazırladığı geniş cennetine nail olmak için canları ve malları feda etme yoludur. Bu yol, Allahu Teala ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in emirlerine uyma ve yasaklarından uzak durma yoludur. Bu yol, ittifaklar, anlaşmalar ve koordinasyon protokolleri de dahil olmak üzere muharip kâfirlerle olan tüm bağları koparma yoludur. Bu yol, milliyetçilik ve mezhepçilik putlarını yıkmak yoluyla Endonezya'dan Fas'a kadar tüm Müslümanların genel liderliği olmanın yoludur. Bu yol, İmamet ve Hilafet yoludur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Musab Umeyr – Pakistan

7 Nisan Salı günü işgalci Yahudi varlığının İstanbul Konsolosluğu’nun önünde 3 kişi tarafından gerçekleştirilen silahlı saldırı ile ilgili art niyetli bazı medya organları, yalan yanlış ve yüzeysel bilgilerle çamur atıp karalamak için yaptıkları haberlerde Hizb-ut Tahrir’in ismini kasıtlı olarak geçirmişlerdir. Saldırıyı gerçekleştirenler ile Hizb-ut Tahrir arasında bağ kurma gayreti taşıyan bu haberlerin tamamı asılsızdır. Hizb-ut Tahrir’in ne bu saldırı ile alakası ne de saldırıyı gerçekleştirenler ile herhangi bir bağı bulunmamaktadır.

Hizb-ut Tahrir 1953 yılında Filistin’de kurulduğu günden bu yana sadece fikri ve siyasi çalışma yapan bir partidir. Bugün 50’den fazla ülkede faaliyet gösteren Hizb-ut Tahrir’in çalışma metodunda silahlı yöntemin olmadığı O’nu seven ya da sevmeyen, destekleyen ya da desteklemeyen, dost düşman herkes tarafından bilinmektedir. Hizb-ut Tahrir’in İslami hayatı başlatmak ve Hilafet’i yeniden kurmak için yürüttüğü çalışmalardaki metodu fikri ve siyasi mücadele yöntemidir. Bu yöntem 73 yıldır hiç değişmemiştir ve değişmeyecektir. Dolayısıyla Hizb-ut Tahrir’e yönelik benzer şekilde yürütülen iftira ve karalama kampanyaları bugüne kadar nasıl boşa çıktıysa bu da boşa çıkacaktır. Hizb-ut Tahrir, İslam’a ve şeri ahkâma bağlı tertemiz bir partidir, atılan hiçbir çamur iz tutmamıştır bundan sonra da tutmayacaktır.

Hizb-ut Tahrir’in fikri, hedefi, metodu ve çalışma sahası açıktır. Siyasi söylemleri, çözüm önerileri ve kullandığı dil herkesin malumudur. O’nda kapalı, muğlak ve belirsiz olan hiçbir şey yoktur. Dolayısıyla gerçekten yoksun olan bu yalan haberlere, maksadı belli olan bu iftira ve karalamalara asla itibar edilmemelidir.

Hizb-ut Tahrir, sahip olduğu sahih İslami kültür ile bu ümmetin evlatlarını ayırt etmeksizin kültürlendirir ve böylece onlarda fikri kalkınmayı gerçekleştirmek için çalışır. Hizb-ut Tahrir bu kültür ile laik kapitalist sistemin ifsat edip doğru yoldan uzaklaştırdığı genç nesillerin hayatlarına dokunur ve anlam katar. Onlara ulaşılması gereken gerçek idealleri ve ulvî hedefleri gösterir. İslam dışı yanlış yollara ve sapkın fikirlere tevessül etmekten onları korur. Bugünkü eğitim sisteminde ise gençlerimiz ve geleceğimiz laik kültür ile büyük bir uçuruma sürüklenmektedir. Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki eğitim kurumlarında meydana gelen acı olaylar; hemen hemen her gün trafikte, toplu taşımada ve sokaklarda yaşanan şiddet sarmalı bu gerçeği gözler önüne sermektedir.

Bu sebeple yaşadığımız bu toplumsal yozlaşma ve çöküş için tek fırsat İslam kültürü ve İslam Nizamıdır. İşte Hizb-ut Tahrir bu İslami kültür ile İslam Nizamını hayata hâkim kılmak için çalışmaktadır. Bu çalışmanın yöntem ve metodunu Rasulullah Sallallahu Aleyhi Ve Sellem’den almıştır. Bu metodun içinde cebir ve şiddet, kaos ve terör olmadığı gibi demokratik yöntem de yoktur. Bu sebeple Hizb-ut Tahrir’i şiddet ve terör ile anmak beyhude bir çabadır. Bizim kimliğimiz bellidir, alnımız ak yüzümüz açıktır, bugünümüz ve geçmişimiz tertemizdir. Çünkü bizim kaynağımız vahiy, dayanağımız ise Rabbimizdir.

El-Raye Gazetesi

Amerika ile İran Arasındaki Ateşkes ve Müzakereler

Üstad Esad Mansur’un Kaleminden

Amerika’nın İran’a yönelik saldırılarını ve başta Trump olmak üzere yetkililerinin saldırıyı durdurma, yeniden başlatma tehdidinde bulunma ya da ateşkes ilan etme yönündeki açıklamalarını takip ederken, tüm bunları, saldırının ardındaki hedefini idrak etme çerçevesinde anlamak gerekir. Çünkü tüm çabalar, bir hedefi gerçekleştirmek için yapılmaktadır. İran için bu hedef, kendi yörüngesinde dönen ve bağımsızlık için çalışan bir ülkeden, kendi şartlarını dikte ettiği ve istediği şeyi uygulayan tabi bir devlete dönüştürmektir.Tüm bölge açısından olana gelince; stratejik konumu nedeniyle buradaki kontrolünü sıkılaştırmak, sömürgeci bir hedef olarak bölgenin kaynaklarını yağmalamak, kapitalizme meydan okuyan küresel bir ideolojiye sahip olması nedeniyle bölgenin kalkınmasını, kurtuluşunu ve Hilafetin kurulmasını engellemek ve bu hedefleri gerçekleştirmek için kirli bir araç olarak kullanmak üzere Yahudi varlığına odaklanmak.

Amerika, 40 gün süren savaş boyunca İran'a karşı hedefini gerçekleştiremeyince, İran'ın Hürmüz Boğazı'nı açması karşılığında Pakistan'ın önerdiği plan kapsamında iki haftalık bir ateşkes talep etti.

Amerika, İran'ın 24 Mart 2026 tarihinde Pakistan aracılığıyla sunduğu 15 maddelik planını reddetmesinin ardından ateşkese başvurmuş ve ateş altında müzakere etmeyi reddetmiş olup bu plan; “İran nükleer programının tamamen sökülmesini, Natanz, Fordo ve İsfahan’daki nükleer reaktörlerin kapatılmasını, %60 oranında zenginleştirilmiş uranyum miktarlarının Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı’na teslim edilmesini, barışçıl amaçlar için ihtiyaç duyduğu uranyumu dışarıdan ithal etmesini, İran’ın kendi topraklarında uranyum zenginleştirmesine izin verilmemesini, nükleer programı ve tedarik kaynakları üzerinde Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı tarafından sıkı bir denetim programı uygulanmasını, balistik füze programının ve insansız hava aracı (İHA) üretiminin durdurulmasını, Lübnan’daki partisi gibi bölgesel vekillere verilen desteğin sona erdirilmesini, Hürmüz Boğazı’nın serbest bir deniz yolu olarak açık tutulmasını ve Yahudi varlığının var olma hakkının tanınmasını” içermektedir. İster bu şartlar olsun ister ateş altında müzakere edilmesi olsun, tüm bunlar İran için bir aşağılama olarak görülmektedir.

Dolayısıyla ateşkes gelmiş ve şartlarda bir hafifleme başlamıştır.Ancak bunlar, taleplerin en üst tavanı olarak müzakerelerin eksenleri olarak kalmaya devam edecek, ardından da Amerika bunların tamamının ya da en önemli kısmının ne ölçüde gerçekleştirilebileceğini görecektir.Eğer bunları dayatmayı başarırsa, o zaman İran, uydu devlet olarak kalmasını sağlayan güç unsurlarını ve bağımsızlık şansını kaybedecek; dolayısıyla da tabi bir devlet haline gelecektir.

Ateşkes ilan edilince 11/4/2026 tarihinde Pakistan'da taraflar arasında müzakereler başladı; bu, ateş altında müzakereleri kabul etmemesi açısından İran için bir başarıdır. Ateşkesin hedefi ise müzakereleri yürütmek olup saldırıları tamamen durdurmak değildir.

Amerika, müzakereler için başkan yardımcısının başkanlık ettiği en üst düzey bir heyet gönderince bu, meselenin ne kadar ciddi ve kritik olduğunu, yani şartları veya şartların en önemlileri gerçekleşmez ise saldırıların yeniden başlayacağını göstermektedir; bu da sanki müzakere yapan başkanmış gibi başkan yardımcısının, Amerika’daki karar alma sürecinde ikinci adam ve başkanı temsil eden kişi olması sıfatıyla, müzakereler sırasında İran heyetine doğrudan tehditler savurması içindir.Ayrıca Amerika yönetimi içinde, müzakerelerin başarısız olması durumunda saldırının devam etmesi yönünde bir görüş birliği olduğu içindir; çünkü başkan yardımcısı, savaş açmak yerine müzakereleri tercih ediyordu.

Bu, müzakerelerde herhangi bir başarısızlık durumunda Amerika'nın saldırılarına yeniden başlayacağına delalet etmektedir; zira Amerika Başkanı Trump, 10/4/2026 tarihinde şöyle diyerek tehdit etmişti: “Pakistan'daki barış görüşmeleri başarısız olursa, İran'a yönelik saldırıları yeniden başlatmak üzere Amerika savaş gemileri en iyi mühimmatlarla donatılmaktadır.”

Ateşkes, savaşın sona ermesi ve kalıcı bir barış anlaşmasının imzalanmasından farklıdır. Zira ateşkes, herhangi bir anda, taraflardan birinin ya da her ikisinin ihlaliyle bozulabilir.

İran'ın şartları ise on madde halinde sıralanmıştır: “Amerika’nın saldırmazlık garantisi vermesi, Hürmüz Boğazı'nın İran'ın kontrolünde kalması, Uranyum zenginleştirme hakkının kabulü, Tüm birincil yaptırımların kaldırılması, Tüm ikincil yaptırımların kaldırılması, BM Güvenlik Konseyinin İran aleyhindeki kararlarının sonlandırılması, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının İran aleyhindeki kararlarının sonlandırılması, İran'a savaş tazminatı ödenmesi, Bölgedeki Amerikan askerinin çekilmesi ve Lübnan dahil tüm cephelerde savaşın sonlandırılması.”

Ancak İran, Amerika’nın şartlarını reddettiğini belirtmemiş; aksine Amerika’nın şartlarına değinmeden kendi şartlarını ortaya koymuştur; sanki bu kendi şartlarını Amerika’nın şartlarının yanına koymuş gibidir; bu da kendi şartlarının kabul edilmesi durumunda, İran’ın bu şartların bir kısmını ya da hafifletilmiş halini kabul etmeye hazır olduğuna işaret etmektedir.

Ev sahibi ülke Pakistan'ın da katılımıyla taraflar arasında doğrudan müzakerelerin iki turu gerçekleştirildi.İran medyası, “görüşmelerde ilerleme kaydedildiğini, Amerika’nın dondurulmuş İran varlıklarının serbest bırakılmasını kabul ettiğini ve Yahudi varlığının Beyrut'un güney banliyölerinde saldırılarını durdurduğunu” duyurdu.Bu da Litani’nin güneyinin saldırıların durdurulmasından istisna tutulduğu anlamına gelmektedir; zira Yahudi varlığı orada bir tampon bölge oluşturmaya çalışmaktadır.Lübnan heyeti, Yahudi varlığı heyetiyle 14/4/2026 tarihinde Washington’da Amerikan gözetiminde buluştuğunda bunlar üzerinde müzakere edilecektir.

Bunun ardından 12/6/2026 sabahı üçüncü tur gerçekleştirildi ve Amerika Başkan Yardımcısı Vance, "İranlıların nükleer silah geliştirmeme yönündeki Amerikan şartlarını reddetmeleri nedeniyle müzakerelerin bir barış anlaşmasına varılmadan sona erdiğini" açıkladı. Bu arada İran Dışişleri Bakanlığı sözcüsü ise, “barış müzakerelerinin başarısının, Amerika’nın aşırı ve yasa dışı taleplerden kaçınmasına bağlı olduğunu” söyledi. Bu da Amerika'nın 15 maddelik şartlarını müzakere ettiği, İran'ın ise bunları aşırı bulduğu ve Amerika'nın saldırılarına her an yeniden başlamasının olası olduğu ve Amerika'nın, İran'ı tabi devlet haline getirme hedefinde ısrarcı olduğu anlamına gelmektedir. Yani Amerika'nın başarısı ya da başarısızlığı, İranlıların tutumlarında ne kadar kararlı olduklarına ve savaşmaya ne kadar hazır olduklarına bağlıdır.

Genel tabloya bakan birisi, bölgedeki Amerika varlığının kabul edildiğini, dolayısıyla onunla müzakerelerin yürütüldüğünü, ayrıca Filistin’i gasp eden Yahudi varlığının da kabul edildiğini ve onunla da müzakerelerin yürütüldüğünü görür.Oysa asıl olan Amerika ile müzakere etmemek ve onu bölgeden kovmak için onunla savaşmaya devam ederek onu Atlantik'in ötesine geri püskürtmek ve ayrıca Yahudi varlığıyla da savaşmaya devam ederek onu tamamen ortadan kaldırmaktır.Bu da Allah’ın kelimesini yüceltmek için savaşan ideolojik temele dayalı bir devletin kurulmasını gerektirmektedir; dikkat edin bu devlet, Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Devleti'dir.

Kaynak: El-Raye Gazetesi - 595. Sayı - 15/04/2026