Haber-Yorum

Liderin Yokluğu İle Güçlerin Üşüşmesi Arasında: Ümmet Koruyucu Kalkanını Nasıl Kaybetti?

Haber:

Almanya Dışişleri Bakanı Johann Wadephul, kuzeyi, İran’ın Lübnan’daki partisinin saldırılarından koruma bahanesiyle Yahudi varlığının güçlerini Güney Lübnan’ın bazı bölgelerinde tutmasını desteklediğini ifade etti.

Bu açıklama, dün Salı günü Berlin’de, Almanya’ya resmî bir ziyaret gerçekleştiren Yahudi varlığındaki mevkidaşı Gideon Sa’ar ile düzenlediği ortak basın toplantısı sırasında geldi. (El Cezire)

Yorum:

Milletlerin İslam ümmetinin üzerine üşüştüğü bir zamanda, göz ardı edilemeyecek acı verici bir soru öne çıkıyor: Ümmeti koruyacak ve onun onurunu muhafaza edecek gerçek lider nerede?Nitekim Müslüman ülkeler, yabancı müdahalelere açık bir saha haline gelmiş olup, hiçbir caydırıcı olmaksızın egemenlikleri ihlal edilmekte ve sanki halkları yokmuş ya da acizlermiş gibi, hayati kararları dışarıdan alınmaktadır!

Almanya Dışişleri Bakanı gibi Batılı bir yetkilinin, Güney Lübnan'da Yahudi ordusunun varlığının gerekli olduğunu açıklamak için ortaya çıktığında bu, sadece siyasi bir görüş değil, aksine İslam ümmetine yönelik küçümsemenin boyutunu açıkça ortaya koyan bir ifadedir. Aynı şekilde Trump ve diğerleri bölgenin işlerine müdahale edip yönelimleri ve politikaları dikte ettiklerinde mesele, diplomasi sınırlarını aşarak vesayeti dayatmaya dönüşmektedir.

Ümmet içinde, güç ile takvayı, hikmet ile azimeti bir araya getiren lider gibi gerçek bir lider olsaydı, bu müdahaleler bu kadar cüretkâr bir şekilde gerçekleşmezdi. Bu lider, sorumluluğunun sadece devlet işlerini yönetmek değil, aynı zamanda dini, onuru ve egemenliği korumak olduğunu idrak eden bir liderdir.  İşte bu liderlik modeli olmayınca, ümmet zayıflamış, kelimesi bölünmüş ve her bir açgözlünün hedefi haline gelmiştir.

İslam tarihi, saldırganların karşısında sağlam bir set gibi duran ve hiçbir dış gücün Müslüman ülkelerine iradesini dayatmasına izin vermeyen lider örnekleriyle doludur. Nitekim onlar, liderliğin büyük bir emanet olduğunun ve bu emaneti ihlal etmenin tüm ümmetin kaybı anlamına geldiğinin farkındaydılar.

Nitekim Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem, bu azim anlama şu kavliyle işaret etmiştir: إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ “İmam bir kalkandır, onun arkasında savaşılır ve onunla korunulur.” Yani Halifenin varlığı, ümmeti tehlikelerden koruyan ve ona yönelik saldırıları engelleyen bir kalkandır demektir.İşte bu kalkan kaybolunca, ümmet açıkta kalmış ve her taraftan uzanan eller onu kapıp götürmüştür.

Çözüm sadece dış müdahaleleri reddetmekte değil, aynı zamanda iç yapıyı sağlam bir temel üzerine yeniden inşa etmekte yatmaktadır. Bu yüzden İslam’ın değerlerine ve adalete, sorumluluk taşımaya ve Allah’ın şeriatına bağlı kalmaya dayalı Raşidi bir liderlik mefhumuna gerçek bir dönüş gerekir. İşte bu dönüş, hak için hiçbir kınayıcının kınamasından korkmayan ve hiçbir gücün ümmetin kapasiteleriyle oynamasına izin vermeyen bir lider ortaya çıkaracaktır.

Dolayısıyla güçlü, takvalı ve dinine sımsıkı sarılan bir lidere sahip olan bir ümmetin, aşağılanması ve ihlal edilmesi mümkün değildir. Ama zayıflık ve parçalanma durumu devam ederse, dış müdahaleler acı bir şekilde tekrar eden bir gerçeklik olmaya ve egemenlik de eksik kalmaya devam edecektir.

İşte bu, ciddi düşünmeye yönelik bir çağrıdır: Ümmetin gücünü nasıl geri kazanabiliriz? İslam’ın istediği gibi gerçekten ümmeti koruyan bir kalkan olacak lideri nasıl ortaya çıkarabiliriz?

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Abdulazim Haşlemon

Haber-Yorum

İpler Kopuyor; Kamuoyunda Büyük Bir Dönüşüm

Haber:

Anket: Trump'ın İran'la savaşı, Irak ve Vietnam savaşlarında olduğu gibi halkın reddetme düzeylerine ulaşmıştır. (Washington Post)

Yorum:

Son kamuoyu yoklamaları, Amerikan halkının İran'a karşı savaşı, geniş çaplı bir şekilde reddettiğine işaret etmektedir.Washington Post, ABC News ve Ipsos tarafından yapılan bir anket, Amerikalıların %61’inin İran’a karşı askeri güç kullanılmasının bir hata olduğuna inandıklarını ortaya koymuştur.Bu reddetme düzeyinin, 2003 Irak Savaşı’na yönelik erken muhalefetten çok daha yüksek olduğu görülmektedir. Buna ek olarak katılımcıların %60’ı bu çatışmanın ekonomik durgunluk yaşanma olasılığını artırmasından endişe ederken, %56’sı ise bunun Amerika Birleşik Devletleri’ni zayıflattığını düşünmektedir. Bu rakamlar bir araya geldiğinde, çoğu Amerikalının, bu savaşı ulusal güvenliği sağlamaktan daha çok istikrarsızlığı artıran bir faktör olarak gördüklerine işaret etmektedir.

Bu reddediş aynı zamanda ülkedeki mali hayal kırıklığının artmasıyla da bağlantılıdır. Zira akaryakıt fiyatlarının son dört yılın en yüksek seviyelerine ulaşmasıyla birlikte, Amerikalıların yarısı, benzin istasyonlarındaki fiyatların önümüzdeki yıl daha da artmasını beklemektedirler. Bunun sonucunda birçok aile, günlük yaşam tarzlarını fiilen değiştirmeye başlamıştır. Zira %40'ı, Başkan Trump'ın 2025'te göreve geri döndüğü zamana kıyasla mali durumlarının daha kötüye gittiğini ifade ederken -ki bu oran sadece birkaç ay önce %33 idi-, %23'ü ise mali olarak fiili bir şekilde gerilediklerini söylemiştir. Ayrıca Amerikalıların %40’ından fazlası da, artan yakıt maliyetleri nedeniyle araç kullanımını azaltmış veya diğer ev harcamalarını da kısmıştır.

Aynı zamanda yönetim kamuoyuna, İran’ın felce uğradığı, Amerika’nın tamamen kontrolü elinde tuttuğu ve bu çatışmanın büyük bir stratejik zafer olduğu yönünde bir yanılsamayı pazarlamaya devam etmektedir. Ancak bu sloganların arkasında, iç değerlendirmeler tamamen farklı bir tablo ortaya koymaktadır. Zira İran, füze fırlatma kapasitesinin büyük bir kısmını, hava kuvvetlerinin yaklaşık üçte ikisini ve dünyanın en önemli enerji koridorlarından birini devre dışı bırakmak için Hürmüz Boğazı'nda yeterli deniz gücünü hala korumaya devam etmektedir.Buna karşılık -dokunulmaz bir süper güç olduğu varsayılan- Amerika, bitmek bilmeyen bir dizi siyasi başarısızlık nedeniyle stokların fiilen büyük baskının acısını çektiği bir zamanda, Tomahawk füzelerini, önleyici füzelerini ve diğer önemli mühimmatlarını endişe verici bir hızla tüketmektedir. Dolayısıyla burada gerçeklik, bir hakimiyet değil, aksine bir tükenmedir.

Sıradan Amerikalılardan bayrak sallamaları ve “Önce Amerika” sloganını haykırmaları istenirken, bedelini ödeyenler de yine onlar olmaktadır. Zira yakıt fiyatlarındaki artış, artan yaşam maliyetleri, ekonomik istikrarsızlık ve enerji, gübre, petrokimyasallar ve hatta helyum kıtlığı tehdidinin giderek artması, evet bunların hepsi, bu yanlış hesaplanmış çatışmanın doğrudan sonuçlarıdır.

Gerçek şu ki; yeni bir savaş dalgası askeri stokların daha da tükenmesine yol açacak, Körfez’deki sözde Amerikan güvenlik şemsiyesinin zayıflığını ortaya çıkaracak ve ağır yaptırımlara maruz kalan bölgesel bir güçle olan çatışmayı bile sonuçlandırmaktan aciz kalan “tarihin en güçlü ordusu” efsanesini ifşa edecektir.

Burada temel soru şudur:ABD yönetimi gerçekten sıradan Amerikalının refahıyla ilgileniyor mu?Neden kayıplarını azaltıp geri çekilmiyor?Cevap, bunun imkansız olması değildir; aksine bunu yapmaya kalkışmanın hem Amerika’nın hem de Yahudi varlığının sömürgeci dış politika öncelikleriyle çelişmesi olabilir.İşte burada “Önce Amerika” sloganının gerçeği ve bunun sadece boş bir propaganda olduğu ortaya çıkmaktadır. Vergi mükellefleri zor durumda bırakılırken, iç ekonomik istikrar tehlikeye maruz kalırken ve ülke, Amerikan sömürgeciliğine hizmet etmek ve kanser gibi yayılan Yahudi varlığını korumak adına sonu gelmeyen yeni bir savaşa sürüklenirken, bu politikalarda Amerika'yı öne çıkaran hiçbir şey yoktur.

7 Nisan'da Pew Merkezi tarafından yayınlanan bir araştırma, Amerikalıların %60'ının Yahudi varlığına olumsuz baktığını ortaya koymuştur; bu da ABD'deki kamuoyunda dikkate değer bir dönüşümü temsil etmektedir.Bu bölünme özellikle parti temellerinde açık bir şekilde görülmektedir; zira demokratların yaklaşık %80’i Yahudi varlığına karşı olumsuz bir bakış taşımaktadır; ayrıca reddetme, Cumhuriyetçiler arasında da artmıştır; zira genel olarak oran %41’e ulaşmış olup, yaşları 18 ile 49 arasında değişen Cumhuriyetçiler arasında ise %57’ye ulaşmıştır.

Bu dönüşüm, Amerika’nın Yahudi varlığının en önemli destekçisi olduğu göz önüne alındığında dikkat çekicidir; zira Amerika bu varlığa milyarlarca Dolarlık askeri yardım sağlamakta, savunma teçhizatının büyük bir kısmını temin etmekte ve en büyük ticari ortağı sayılmasının yanı sıra BM Güvenlik Konseyi’nde veto hakkını kullanmak da dahil olmak üzere sürekli ona diplomatik destek sağlamaktadır.Bu desteğin maliyeti her yükseldiğinde, savaşı ve Yahudi varlığını reddeden bu halkın ruh halinin büyümesi de muhtemeldir.

Hilafetin yeniden geri dönüşünün, özellikle insanların, bu desteğin sürdürülmesinin maliyetinin, iddia edilen kazançlardan çok daha fazla olacağı yönündeki farkındalığının artmasıyla birlikte, sömürgeci Amerika ve Yahudi varlığına yönelik halk desteğinin aşınmasını hızlandıracağı açıktır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Heysem İbn Sabit - Amerika