Haber-Yorum

Seçici Adalet Mi?!

Haber:

Adalet Bakanlığı Salı günü, Suriye devletinin hukukun üstünlüğüne ve anayasa tarafından güvence altına alınan kamu hak ve özgürlüklerine saygıya olan bağlılığını teyit eden bir açıklama yayınladı.Bakanlık, düşünce ve ifade özgürlüğünün, kamu yararını gözeten ve sivil barışı ve kamu düzenini sağlayan yasal çerçeveler kapsamında uygulanan temel bir hak olduğunu vurguladı. Ayrıca uygulanan yasaların bu hakların uygulanmasına ilişkin açık kurallar belirlediğini ve bunların yasal çerçeveyi aşmamasını sağladığını açıkladı.

Yorum:

Adalet Bakanlığı adına yayınlanan açıklamada yer alan bazı ifadeler üzerinde durmayacağım gibi Adalet Bakanı'nın meslektaşlarına tavsiyede bulunarak zulme karşı uyarıda bulunduğu izlenimini veren konuşmasına da girmeyeceğim; buradaki konuşmam, metinlerle ilgili değildir, aksine birbirinden tamamen zıt olan iki sahne arasındaki karşılaştırma hakkında olacaktır:

İlk sahne, birkaç gün önce serbest bırakılan bir grubu temsil eden sahnedir; Hasan Sofan'ın da ifade ettiği gibi, bu serbest bırakmanın başlığının “devletin izlediği uzlaşma politikası” çerçevesinde olduğu ve serbest bırakılanların ellerinin kana bulaşmadığı yönünde olmasıdır.Ancak kısa süre sonra dolaşan görüntüler ve sahneler bu iddiayla çelişmektedir; görüntüler meselesini bir kenara bırakırsak bile, sabit olan gerçeklikler, onların arasında halk ayaklanmasını doğrudan veya dolaylı olarak bastırmaya katılan aktif askeri birliklerde görev yapan subayların da olduğuna, buna rağmen anayasanın şemsiyesi altında dışarı çıktıklarına ve en iyi şekilde karşılandıklarına işaret etmektedir!

Öte yandan görünen o ki bizzat anayasa, gençlerin bir diğer kesimine, yani devletin onlara karşı ne düşündüğünden veya hissettiğinden ya da meydana gelen herhangi bir anlaşmazlık veya düşmanlıktan bağımsız olarak kendi tarihleri olan gençlere koruma garantisi vermemektedir. Bu kişiler, tamamen farklı bir zihniyetle yargılanmaktadırlar!

Bu gençlerin bazıları suçlu baba Esad ve oğula karşı açık bir tutum sergilerken, onlardan bazıları kaçak rejime karşı çıkmış ve bazıları da devrimin bir parçası olmuştur.Allah'tan, onların yapmış olduklarını kabul etmesini ve onları hasenatlarının mizanına koymasını temenni ediyoruz; zira onlar, omuzlarında bilinçlendirme savaşını taşımışlar, hem ümmetin izzet ve onuru, hem de Nübüvvet Minhacı üzere İkinci Raşidi Hilafeti kurarak İslami hayatı yeniden başlatmak için çalışmışlardır.

Bu kişiler tamamen bir karanlıkta yargılanıyorlar; zira yargıç maskeli, gardiyan maskeli, hatta savunma avukatı olarak atanan kişi bile, saldırgan bir avukat gibi davranıyor ve onlar zincirlerle bağlanmışlardır.Onlar hakkında, bir benzerini Sednaya Hapishanesi'nde ilk kez duyduğum ağır cezalar verilmiştir; bunu duygusal bir tepki olarak söylemiyorum, aksine gençlerden birinin, Yüksek Devlet Güvenlik Mahkemesi tarafından “On iki yıl hapis cezasına çarptırıldım” dediği andaki yaşadıklarımı tanımlamak için söylüyorum.

İki sahne arasındaki garip paradoks, bizi şu meşru sorulara yönlendiriyor:

Anayasa, seçici bir ilkeyle mi uygulanıyor?Bir grubun hak ve özgürlüklerine diğerinden daha fazla mı saygı gösteriliyor?İfade özgürlüğü kişilere özgü bir hak haline gelip onların dışındakiler için yasaklanmış mıdır?

Bu sorular, zulüm ve sonuçları konusunda tavsiye ve uyarıda bulunmak için kürsüye çıkan Adalet Bakanı'na yöneltilmiştir;eğer o, bakanlığına bağlı mahkemelerde ve bölgelerde neler olup bittiğini bilmiyorsa, felaket büyüktür; yok eğer biliyorsa, felaket daha da büyüktür!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdu ed-Della - Suriye

Haber-Yorum

İslam İşbirliği Teşkilatı ve Yahudi Varlığının Somaliland Bölgesini Tanıması!

Haber:

27/12/2025'te, İslam İşbirliği Teşkilatı'na üye 21 devletin dışişleri bakanları, Yahudi varlığının Somaliland bölgesini bağımsız ve egemen bir devlet olarak tanımasını reddeden ortak bir bildiri yayınladı.Bu ülkelerin dışişleri bakanları, bu tanımayı uluslararası hukuk kurallarının ve devletlerin egemenliğini, birliğini ve toprak bütünlüğünü teyit eden Birleşmiş Milletler Şartı'nın açık bir ihlali olarak değerlendirdiler.

Yorum:

Bu ülkeler, davranışlarıyla bir çelişki halindedir; zira onlar, düşman olarak gördükleri varlığın, Somali'den ayrı bir bölge kurulmasına ve tanımasına karşı çıkmaktadırlar.

Yani onlar, sanki Yahudi varlığını uluslararası hukuk kurallarını ve Birleşmiş Milletler Şartı'nı ihlal etme hakkı olmayan meşru bir devlet olarak tanıyormuş gibi karşı çıkıyorlar!

Eğer bu ülkeler dürüst olsalardı, bu şekilde konuşmazlar ve Yahudi varlığının meşru bir varlık olmadığını, tanımasının hiçbir kıymetinin olmadığını ilan ederlerdi; çünkü Yahudiler, Müslümanlar için izzetli olan İslam topraklarını gasp etmişler, onu İslam topraklarından ayırmışlar ve orada gayrimeşru bir varlık kurmuşlardır.

Dolayısıyla onların görevi, Yahudi varlığını bir düşman olarak görmek, bir düşmana karşı alınması gereken uygun önlemleri almak ve Yahudilerin topraklarından gasp ettiklerini geri almak için çalışmaktır.

Şunu belirtmek gerekir ki, bu ortak bildiriyi yayınlayan ülkeler arasında Mısır, Ürdün, Sudan, Türkiye ve Filistin otoritesi gibi Yahudi varlığını tanıyan ülkeler veya varlıklar yer almaktadır.Eğer onlar itirazlarında samimi olsaydı, bu hainin tanımasını geri çekip, bu gaspçı varlıkla ilişkilerini keserlerdi.

Aynı şekilde İslam İşbirliği Teşkilatı'nın 57 üye devletinden yaklaşık 32'si Yahudi varlığını tanımakta ve onunla diplomatik ve ticari ilişkileri sürdürmekte olup Yahudi varlığının bekasının nedenlerini sağlamaktadırlar.Ama bu örgüt, Yahudi varlığı ile ilişkilerini sürdürmelerinden dolayı üyelerini cezalandırmamaktadır.

Bu örgüt, ülkeler olarak adlandırılan parçalardan oluşan bir örgüt olup İslam'a aykırı olan bu parçaları ve bölünmeleri muhafaza etmektedir.Her bir parça, kardeşini tanıyıp ona saygı duymakta olup bunların hepsi de sömürgeci tarafından oluşturulmuş parçalardır.

Eğer Amerika ve Batı ülkeleri Somaliland'ın ayrılmasını tanımış olsalardı, bu ülkeler ve bu örgüt asla itiraz etmez ve bu bölgeyi ayrı bir devlet olarak tanırlardı.Tıpkı 2011'de Güney Sudan'ın ayrılmasında olduğu gibi; zira bu ülkeler Güney Sudan'ı bağımsız ve egemen bir devlet olarak tanıyıp kabul etmişler ve bu ülkelerin başında bizzat Sudan, Arap Birliği, İslam İşbirliği Teşkilatı, Mısır, Türkiye, Libya, Ürdün, Katar, Somali, Bahreyn, Yemen ve diğerleri yer almıştı. Yani onların pozisyonları Amerika ve Batı ile bağlantılı olup bağımsız değillerdir.

Aynı şekilde İslam İşbirliği Teşkilatı ve onun üye devletleri, Somaliland bölgesinin 1991'de ayrılışını ilan etmesinden bu yana Somaliland'ı Somali'ye ilhak etmek için çalışmamış ve Amerika'nın ne karar vereceğini beklemişlerdir. Görünüşe göre Amerika, Somali'nin bu bölgeyi ilhak etmek için çalışmasına izin vermemiştir; çünkü Somali Amerika'yı takip etmekte olup onun Amerika'ya bağlılığını reddedenlerle savaşmasına izin vermekte ve onları terörist olarak adlandırmaktadır.

Ayrıca Amerika, Türkiye'den Somali'nin koruyucusu olarak belirlediği Somaliland bölgesini ilhak etmesinde Somali'ye destek olmasını istememiş ve Azerbaycan'daki nüfuzunu güçlendirmek, Ermenistan'ı Rusya'dan almak ve onu kendi nüfuzuna dahil etmek için Türkiye'den, Azerbaycan'ın Karabağ bölgesini ve Ermeniler tarafından işgal edilen diğer bölgeleri kurtarmasında ona destek olmasını istemiştir.

Öte yandan Yahudi varlığı, sözde uluslararası hukuku veya Birleşmiş Milletler şartını hiçe saymakta, Amerikan desteğiyle gece gündüz bunları ihlal etmektedir; zira kuşatma, öldürme, aç bırakma, yerinden etme ve yıkım gibi Gazze'de yaptığı gibi bunu Batı Şeria'da da yapmaya başlamıştır.

Öte yandan Yahudi varlığı, İslam beldelerinin bedenine, içeriden öldürmek için ekilmiş bir virüstür; zira o, Filistin'i gasp etmiş, halkının çoğunu yerinden etmiş ve onlara karşı en iğrenç suçları işlemiş olup bunların en sonuncusu ise Gazze'deki soykırımdır. Ayrıca Yahudi varlığı, İslam beldelerinin tamamı için bir tehdit haline gelmiş olup son zamanlarda Suriye'nin güneyini ve Lübnan'ın bazı bölgelerini işgal ederek bu iki ülkeye neredeyse her gün saldırılar düzenlemektedir.

Bu virüs, İngiltere'nin liderliğinde ve tüm Batı ülkelerinin desteğiyle Batı tarafından önceden planlanmış bir planla ekilmiş, daha sonra bu plan Batı'nın lideri olan Amerika tarafından benimsenmiş, onu besleyip geliştirmiş ve onu her türlü imkânla desteklemeye devam etmiş, böylece bu varlık, İslam ümmetini yok etmek, onun kurtulmasını, kalkınmasını ve ümmetin tekrar İslam risaletini dünyaya taşıyan ideolojik bir devlet haline dönüşmesini engellemek için ölümcül bir araç haline gelmiştir.

Bu ümmetin kıskanç evlatlarının vaciplerini yerine getirerek İslam beldelerini sömürgecinin boyunduruğundan kurtarmak ve onları, İslam ile hükmeden tek bir devlet, yani Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet Devleti altında birleştirmek için çalışanlara destek vermeleri gerekir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Esad Mansur

Söylemlerin Aldatmacası ile Gerçeği Ortaya Çıkarmak Arasında!

Birini destekleyen herkes kötü niyetli olmadığı gibi bir lideri savunan herkes de onun hatalarına ortak değildir; zira birçok insan güzel görünüşe ve söylemin gücüne aldanıyor ve kasıtsız olarak da yanılgıya düşüyorlar. Ancak sorun hüsnü zanla başlamıyor, aksine karineleri takip etmesinin ardından iyi niyette ısrar etmek ve kişileri, tartışılmayan veya gözden geçirilmeyen kutsal konulara dönüştürmekle başlıyor.

Ahmed Şara'ya bakış açısı, duygusal açıdan veya bir "sembole" duyulan psikolojik ihtiyaçtan değil, aksine ideolojik, yol ve sonuçlar açısından olması gerekir. Zira adamlar, etkileyici söylemi veya geçici bir aşamayla değil, birikmiş tutumlarıyla tanınırlar. Nitekim yakın ve uzak tarih bize, en tehlikeli sapma türünün, usulden vazgeçmek, normal ve inkar edilemez bir mesele haline gelene kadar kendisine zaruret ve gerçeklik (vakıacılık) elbisesi giydiren tedrici-aşamalı sapma olduğunu öğretmiştir.

Gözlemcinin ilk dikkatini çeken şey, bazılarının iddia ettiği gibi fıkhi gereklilik açısından değil, çatışmanın kendisinin yeniden tanımlanması sonucu ortaya çıkan siyasi ve askeri söylemdeki belirgin değişimdir. Öncelikler değişip düşman ile dost, ümmetin akidevi ve siyasi çatışmasının sabiteleriyle değil de uluslararası gerçekliğin baskılarıyla uyumlu olarak yeniden çizildiğinde, o zaman bu değişimin, "maslahat/çıkar" için genel bir çağrıyla haklı gösterilmesi mümkün değildir; çünkü İslam terazisinde maslahat, hüküm inşa edemez, aksine maslahat hükmün ışığında anlaşılır.

Dahası mesele hakkındaki en tehlikeli şey, mazur görülebilecek tek bir hata değildir, aksine tek bir yöne doğru ilerleyen dönüşümler silsilesidir: Sertleşmesi gereken yerlerde söylemi yumuşatmak, birleştirilmesi gereken yerde söylemi sertleştirmek ve şerî hükümlerin ve ümmetin uzun vadeli maslahatlarının dayattığı şeylere değil de uluslararası aktif güçlerin dayattığı şeylere sürekli uyum sağlamak gibi. Bu yol, dengeli bir içtihat değildir; aksine ezici gerçekliğin mantığına aşamalı/tedrici olarak boyun eğmektir ki böylece gerçeklik/vakıa, ideolojisinin sınırını belirleyen şey olsun, aksi değil.

Burada "şartlar zor" veya "aşama bunu dayatıyor" şeklindeki bir argüman doğru değildir; çünkü bu gerekçe, tarih boyunca en büyük sapmaları haklı çıkarmak için kullanılan aynı gerekçedir. Eğer şartların değişmesi, usulün değişmesi için bir gerekçe olsaydı, ümmet için sabit bir usul kalmayacağı gibi sebat etmenin bir anlamı ve fedakarlığın da bir kıymeti kalmazdı.

Hâlâ bunu savunanlara gelince; onlardan çoğu gerçeklikleri savunmaktan ziyade zihinlerinde oluşturdukları bir imajı ve yıkılmasından korktukları bir umudu savunuyorlar. Tehlike işte burada yatıyor; zira savunma, gerçeği araştırmaktan hatayı kabul etme korkusuna dönüşüyor. Bu, anlaşılabilir insani bir durumdur; ancak bununla kanlar ve kaderler hakkında hüküm vermek caiz değildir. 

Adil olan mizan, insanlardan bir beyyine olmaksızın tekfir etmeyi veya ihanetle suçlamayı talep etmez; ancak aynı zamanda aklın askıya alınmasını reddetmenin yanı sıra “hassasiyet” veya “aşama” gerekçesiyle eleştirinin askıya alınmasını reddetmeyi talep eder. Dolayısıyla sorgulanmayan veya muhasebe edilmeyen bir liderlik, başlangıçtaki söylemi ne olursa olsun zulmün bir tohumudur.

Açıkça belirtilmesi gereken gerçek şudur: Bugün Ahmed Şara tarafından aldatılan kişi, şayet gerçekliklerin/vakıaların cahili ise suçlanmaz; ancak kendisine göstergeler ve karineler sunulduğu halde bunları görmezden gelmeyi tercih ediyorsa suçlanır; çünkü beyandan sonra ısrar etmek iyi niyet değildir, aksine basiretin askıya alınmasıdır.

Şerî ve ahlaki vacip, her kişiyi değişmeyen tek bir terazide tartmayı gerektirir: Peki ideoloji için ne sundu? Onda neyi değiştirdi? İnsanları nereye yönlendiriyor? Koordinasyon kurduğu kişiler kim? Ne pahasına bu tavizler veriliyor? Eğer cevaplar mutmainlik vermekten çok endişeye yol açıyorsa, o zaman sessizlik bir hikmet değil, aksine kasıtsız bir suç ortaklığıdır.

Sonuç olarak aldatılmaktan vazgeçmek bir yenilgi değil, aksine bir cesarettir. Hatayı kabul etmek bir yıkım değil, aksine bir kurtuluştur. İmajın kaybolması korkusuyla yanlış yolu haklı çıkarmaya devam etmek, bireysel bir aldanmayı kitlesel bir felakete dönüştürmenin en kısa yoludur. Hak adamlarla bilinmez, ancak adamlar Hakla/gerçekle bilinirler; dolayısıyla her kim gerçeğe muhalefet ederse, sözleri ne kadar yüce olursa olsun, tüm süslerini kaybeder.

Ümmetin, aşamanın doğasını ve tüm sorunlarının köklü çözümünün ne olduğunu anlaması ve bilmesi gerekir; bu da İslam ile yönetecek, ümmeti birleştirecek ve İslam’ı dünyaya yayacak Halifenin olduğu bir yöneticinin yokluğudur. O halde gelin bu azim olan farz için çalışalım.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Heysem El-Râcihi – Yemen

Haber - Yorum

Ebu Ubeyde'nin Maskesi, Korkak Yöneticilerin Ayıplarını İfşa Etmiştir

Haber:

Kassam Tugayları'nın yeni askeri sözcüsü Ebu Ubeyde'nin lisanı üzerinden, gaspçı varlığın katilleri tarafından haince bir suikastta eşi, iki kızı ve oğluyla birlikte şehit edilen eski askeri sözcü Ebu Ubeyde Huzeyfe El-Kahlut'un şehit olduğu bildirildi.

Yorum:

Bizler, Ebu Ubeyde'nin Allah katında şehit olduğunu umuyor ve ailesine, Gazze'deki halkımıza ve tüm İslam ümmetine en derin taziyelerimizi sunuyoruz. Sadece sesini duyduğumuz o adam, gaspçı Yahudileri tedirgin etmiş, onların mutant varlıklarını sarsmış, ümmette cihat ateşini alevlendirmiş ve samimiyetin bir örneği olmuştur; bizler onun arzuladığı şehitliğe nail olduğunu umuyor ve onun ayrılışından dolayı üzülüyoruz ama o, Allah katında diridir ve rızıklandırılmaktadır. وَلَا تَقُولُواْ لِمَن يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٞ وَلَٰكِن لَّا تَشْعُرُون “Allah yolunda öldürülenlere “ölüler” demeyin. Bilakis onlar diridirler, lâkin siz anlayamazsınız.” [Bakara 154] Ancak bizler, İslam ümmetinin onun konuşmalarında yer alan mesajı anlamadığı, şehit ile cihada katılan kardeşlerinin yolunu açtığı doğru ve ciddi hareketi gerçekleştiremediği ve oklarını, henüz daha gaspçı düşmana ve yakın ya da uzak Allah'ın düşmanlarından onu dost edinenlere yöneltmediğinden dolayı üzgünüz!

Evet, ümmet, konumunu yükseltmek ve düşmanlarından kurtulmak için çalışan muhlis kişilerle el ele vermiştir ama bu, gösteri, boykot, şehitlere üzülmek veya Gazze'de barınak, yiyecek ve ilaç bulamayan Gazze halkından geriye kalanların durumuna hayıflanarak olmamalıdır.

Son iki yıl boyunca, bu vahşi savaşın ortasında birçok hususa tanık olduk; şimdi belki ümmet kendisinden talep edilen görevi anlar diye bunların bazılarını zikredeceğiz:

- Ümmetin Allah yolunda cihada ve mücahitlere olan sevgisi ve onları yüceltip fedakarlıklarını takdir etmesi.

- Ümmetin düşmanların ve onun avenelerinin prangalarından kurtulma özlemi.

- Arap’ı ve Arap olmayanıyla ümmet arasındaki duygu birliği, olayları takip etmeleri ve mücahitlerin haberlerini takip etmeye yönelik istekleri.

- Olayların, yöneticilerin ve onların istihbarat, güvenlik ve jandarma cihazlarından oluşan avenelerinin komplolarını ve onların hepsinin gaspçı düşman lehine yaptığı gizli işbirliklerini ifşa etmesi.

- Liderlerin, politikacıların, milletvekillerinin ve ileri gelenlerin cafcaflı söylemlerinin, kanları ve canlarıyla düşmanla doğrudan karşı karşıya gelen grubu aldatamaması.

- Uluslararası kuruluşların, uluslararası forumların, insani kuruluşların, hatta Uluslararası Adalet Divanı'nın sahteliğinin ümmet için açığa çıkması.

- Batı'nın özgürlük, halkların mücadelesi, insan hakları ve benzeri cafcaflı sloganlarının, dahası anayasalarının zayıflığının ve insan yapımı kanunlarının mugalatalarının açığa çıkması.

- Komplolar kuran, entrikalar çeviren ve ihanet eden gerçek düşmanın kim olduğunun ümmet arasında açık bir hale gelmesi.

- Batı'nın bir bütün olarak güvenilemez olduğunun ve Doğu'nun bir bütün olarak bizim hakkımızda hiçbir ahit ve anlaşma gözetmediğinin ümmet için açığa çıkması.

- Allah'a ve O'nun şeriatına dönmekten ve Allah'ın vaadinin gerçekleşmesi ve açık bir zafer hazırlaması için ümmetin tek bir sancak altında birleşmesinde başka kurtuluşun olmadığının ümmet için açığa çıkması.

Bu nedenle bize zafer yolunu göstermek için yüzündeki maskesi çıkarılan maskeli adamın intikamını almak için sizleri çalışmaya davet ediyoruz; bu ise ancak Allah’ın kelimesini yüceltmek, O’nun dinini yaymak, mazlumlardan zulmü uzaklaştırmak, zincire vurulmuşların zincirlerini kırmak ve ülkeyi ve insanları kurtarmak için Allah yolunda cihad etmekle gerçekleşebilir.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ “Ey iman edenler! Sizi acı bir azaptan kurtaracak ticareti size göstereyim mi? Allah’a ve Rasulü’ne inanır, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihad edersiniz. Eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır.” [Saf 10-11]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
M. Yusuf Seleme