Mümin Topluluğun Gönüllerinin Ferahlaması ve Kafirlerin Kökünün Kazınması İçin İran’ın Raşidi Hilafeti İlan Etmesinin Ne Zararı Var?!

Artık bıçak kemiğe dayandı; bu, işler artık tahammül edilemez bir hal aldığında kullanılan bir Arap atasözüdür. Kuran-ı Kerim, müşrikler ve onlarla birlikte olanlar Medine'yi kuşattığında ve Müslümanlar kendilerinin korkunç bir çıkmazda olduklarını idrak ettiğinde, Hendek savaşını çok derin bir üslupla ifade etmiştir; zira Kur’an o sahneyi, okuyan kişi sanki vakıayı karşısında izliyormuş gibi bir izlenimle anlatmıştır: إِذْ جَاءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللهِ الظُّنُونَا * هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالاً شَدِيداً “Onlar hem yukarınızdan hem aşağı tarafınızdan (vadinin üstünden ve alt yanından) üzerinize yürüdükleri zaman; gözler yıldığı, yürekler gırtlağa geldiği ve siz Allah hakkında türlü türlü şeyler düşündüğünüz zaman; İşte orada müminler imtihana tutulmuşlardı ve şiddetli bir sarsıntı ile sarsılmışlardı.” [Ahzab 10-11]

Osmanlı Hilafetinin kaldırılmasından sonra geçen yüz yılı aşkın süre içinde İslam ümmetinin geldiği durum hiç kimseye gizli değildir; zira İslam ümmeti, en kötü biçimde parçalanmış, en kötü biçimde katledilmiş, en kötü biçimde aç bırakılmış ve onuru aşağılanmıştır; dahası ateistler ilahi zata dil uzattığı gibi kâfirler de kerim Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem’e karikatürlerle diz uzatmış ve Kur’an birçok kez yakılmıştır. Nitekim Batı, uluslararası sistemini üzerine kurduğu yozlaşmış ideolojisinin örtüsü altında suçlarını işlemiş ve dünya halklarını da, gerek Müslümanların ve diğerlerinin evlatlarından oluşan ve bedelini alan kapitalist düşüncenin simsarları aracılığıyla gerekse de sözde vatancı ve milliyetçi devletler aracılığıyla istismar etmiştir; zira Batı, halkların servetlerini yağmalamak ve yozlaşmış rejiminin örtüsünden çıkan herkese baskı uygulamak için halkların başına onların hayat pusulasını kontrol eden bekçiler dikmiştir. Dolayısıyla ABD'deki protestocular, başkanları Trump'da apaçık ortaya çıkan Firavun’un durumunu dile getirmişlerdir; (Krallara hayır... yani milyonlar Trump'ın politikalarını ve İran'a karşı savaşı protesto etmişlerdir).

Nitekim Trump, Birleşmiş Milletler sistemini herkesin başına yıkarak sanki şöyle demektedir; tüm BM ve uluslararası örgütlerin ve onların yasalarının derin bir uçuruma gitmesi gerekir, uluslararası aileyi kendi keyfimize göre ve “Önce Amerika’ya” hizmet eden vizyonuma göre yeniden inşa edelim, karşı çıkan herkesi itaat evine girmeye zorlayalım ve hiçbir ahlakı, hiçbir mevcut standardı ya da hiçbir kırmızı çizgiyi dikkate almayalım; bu yüzden Rusya'nın uluslararası hırsından vazgeçmesini sağlamak için Ukraynalıların ölmesi bir görevdir, şirketlerimizin Venezuela'ya girmesinin önünü açmak için Venezuela Devlet Başkanı Maduro'nun kaçırılması bir zorunluluktur ve Yahudi varlığının güvenliğini sağlamak için Gazze'ye saldırmak ve halkını öldürmek kaçınılmaz bir durumdur. İran savaşı ise tek taşla iki kuş vurmaktır; yani Asya’da nüfuzu olan Çin’in kanatlarını kırpmaya çalışmak ve enerji alanında ona sorunlar çıkarmak ve Orta Doğunun tüm alanları üzerindeki nüfuz ve kontrolünü genişletmek, hatta Orta Doğu’yu, Beyaz Saray’ın arka bahçesi gibi bir yer haline getirmek için Amerikan nüfuzunun tartışmasız bir şekilde ayrıcalıklı olduğu bir bölge hâline getirmek.

Bugün Amerika'nın davranışları, tam anlamıyla kibir, küstahlık, zorbalık ve tüm unsurlarıyla tamamlanmış bir terör boyutuna ulaşmıştır. Zira Amerika, bu davranışını bırakması için çağrıda bulunan hiçbir sesi işitmiyor. Bilakis Amerika, insan ve kadın haklarını savunan uluslararası yapıyı çiğnemekte ve Epstein’ın suçları ile Trump’ın küstahlığının ardından bu kurumlara hayranlık duyan tüm sesleri susturmaktadır.

İran’da ardı ardına gelen hükümetlerin kendisine sunduğu hizmetlere rağmen Amerika’nın İran’la bir savaşa girmesi, onun doğasında kökleşmiş saldırgan Amerikan davranışları karşısında İran’a bir fayda sağlamamıştır; zira Amerika, her şeyin temelinin menfaate dayalı olduğu ideolojisini uygulamakta ve Amerika’nın dünya üzerindeki hırsı ve egemenliğiyle çeliştiğinde herhangi bir değeri dikkate almamaktadır. Amerika'yı tanıyan biri, ister politikalarında kibirli bir tavır sergileyen ve yumuşak diplomasi kullanmayan cumhuriyetçilerden olan cumhuriyetçi Trump olsun, isterse havuç-sopa ve diplomatik yumuşaklık politikası, yani balın içiresine zehir katma politikası uygulayan demokratlar olsun kesinlikle Amerika’nın davranışlarına şaşırmaz. Onların yaklaşımları ve yaşam tarzları işte budur.

Gerçekten şaşırtıcı ve kınanması gereken şey, İran da dahil olmak üzere Orta Doğu ülkelerinin davranışlarıdır; zira bu ülkeler, Amerika ile birlikte olunca güvende olacaklarını ve Amerika'nın, uluslararası standartlara göre dünyayı yönetmede kendi yanında duranlara saygı göstereceğini sanarak Amerika başta olmak üzere kâfirlerin yollarına tabi olmaktadırlar. Dolayısıyla her bir Müslümanın görevi, uluslararası standartların İslam hükümlerine bütünüyle ve ayrıntılarıyla aykırı olduğunu idrak etmesidir; bu yüzden gerçekten Allah’a, din olarak İslam’a ve efendimiz Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in Rasul ve nebi olduğuna iman eden bir kimse, asla kâfirleri dost edinmemeli ve onların tuzaklarına güvenmemelidir ki ayetler de bunu açıkça belirtmiştir; zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ “Ey iman edenler! Kendi dışınızdakileri sırdaş edinmeyin. Çünkü onlar size fenalık etmekten asla geri durmazlar, hep sıkıntıya düşmenizi isterler. Gerçekten, kin ve düşmanlıkları ağızlarından (dökülen sözlerinden) belli olmaktadır. Kalplerinde sakladıkları (düşmanlıkları) ise daha büyüktür. Eğer düşünüp anlıyorsanız, ayetlerimizi size açıklamış bulunuyoruz.” [Al-i İmran 118]

Amerika daha önce bir ölçüde ajanlarını koruyor ve onları kendi halkları önünde ifşa etmemeye çalışıyordu. Ancak uluslararası siyasetin verileri Amerika’yı, çirkin yüzünü ortaya çıkarmaya zorlamıştır; zira kendisiyle açıkça iş birliği yapan herkesi tamamen ifşa etmiş ve bu yöneticileri açığa çıkarmıştır; bu da hakların, sömürgeciliğin hakikatini ve bu yöneticilerin hizmetkar olduklarını öğrenmelerine yol açmıştır. Ancak bu yöneticiler, utanç verici tutumlarından dolayı utanmaları gerekirken, inatları ve alçaklıkları daha da artmıştır! Şair Ebu Tayyib el-Mütenebbî’nin şu sözü onlara intibak etmektedir:

Kim kendini hakir duruma düşürürse aşağılanmak ona kolay gelir. *** Nitekim ölüye yara acı vermez.

Amerika’nın kışkırtıcı, yani bölge yöneticilerinden kendisine karşı çıkanların, kendisine sundukları hizmetlere bakılmaksızın güç kullanılarak değiştirilmesi gerektiği yönündeki davranışları, damarlardaki kanların kaynaması ve yozlaşmış gerçeklikten dolayı taşlaşmış zihinleri uyandırması, böylece işlerinde rahatlık içindeyken kendi nefislerindeki iyiliği görmelerini sağlaması için yeterli olmuştur. İran, İslam akidesi kardeşliği pahasına Amerika’ya büyük hizmetler sunmuştur; oysa İslam akidesi kardeşliği, en yüce kardeşliktir; komşuluk kardeşliği ise İslam’ın büyük haklar olarak belirlediği bir kardeşliktir; birçok ortak ilişkide kardeşlik, kardeşlerin birbirine sıkı sıkıya bağlanmalarını gerektirir. Akrabaların zulmünün daha da şiddetlenmesi; İran’ın ümmetine doğru harekete geçmesi, günahlarına kefaret olsun diye kafir Batı ile ipleri koparıp tarihin akışını değiştirmesi, masayı kafirlerin aleyhine çevirmesi, hakka (azim İslam’a) yardım etmesi, tarihin ölümsüzleştirdiği yeni bir sayfa yazması, ümmete Rabbinin razı olacağı ihtişamını ve konumunu geri vermesi ve kafirlerin kökünü kazıyacak ve mümin topluluğun gönüllerini ferahlatacak yönetim sistemi Hilafeti kurması için yeterlidir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Şeyh Muhammed Semâni - Sudan

Haber-Yorum

Etiyopya, Sudan’daki Savaşa ve Onun Parçalanmasına Katkıda Bulunuyor

Haber:

Ordu sözcüsü General Asım Awad Abdulvahab, Etiyopya'nın Bahir Dar havaalanından kalkan insansız hava araçlarının Sudan hava sahasında saldırı uçuşları gerçekleştirdiğini ve aralarında Hartum Uluslararası Havaalanı'nın da bulunduğu askeri ve sivil yerleri vurduğunu söyledi. (El Cezire Net, 06/05/2026)

Sudanlı askeri bir kaynağın AFP'ye verdiği bilgiye göre, Sudan'ın Etiyopya'ya yönelttiği suçlamalar, Hartum Havalimanı ile Omdurman'daki Vadi Sidna Üssü'nün insansız hava araçlarının saldırılarına maruz kalmasının ertesi günü geldi; ayrıca füzelerden biri havalimanının yakınındaki bir yerleşim bölgesine düştü. (Ajanslar)

Yorum:

Sudan'ın Etiyopya'yı saldırılar düzenlemekle ve ayrılıkçı Hızlı Destek Güçleri'ni desteklemekle suçlaması ilk kez olmuyor; zira geçtiğimiz Mart ayında da Sudan hükümeti, Etiyopya'dan kalktığını söylediği insansız hava araçlarıyla yapılan saldırıları ilk kez kınamış ve Nisan 2026'da ABD'deki Yale Üniversitesi Araştırma Birimi tarafından yayınlanan bir raporda, Sudan sınırına yakın bir Etiyopya askeri üssünün Hızlı Destek Güçlerine destek sağladığı belirtilmişti. (El Cezire Net)

Etiyopya, Sudan’daki bu lanetli ABD savaşına katkıda bulunmaktadır; zira geçen yılın sonundan bu yana uluslararası raporlar, Etiyopya topraklarında Hızlı Destek Güçleri’ni eğitmek ve desteklemek için hava koridorları ve insansız hava aracı hangarlarıyla donatılmış büyük bir kampın varlığını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca uydu görüntüleriyle desteklenen bu raporlar, silah sevkiyatlarının Hızlı Destek Güçleri’ne aktarıldığına dair onlarca uçuşa da işaret etmektedir. (Şarkul Avsat, 07 Mayıs 2026)

Etiyopya, sınırlı ya da kapsamlı askeri operasyonlarla, Sudan'ın bölünmesine ilişkin ABD'nin çıkarlarına katkıda bulunmaktadır; tıpkı Avrupa'daki muhalefeti kontrol atına almak ve Darfur'u ayrılmaya hazırlamak amacıyla Sudan'daki savaşta olduğu gibi.

Etiyopya Devlet Başkanı Abiy Ahmed, Amerika’nın Doğu Afrika’daki adamıdır; zira Etiyopya’daki yönetim, 1977 yılında subay Mengistu Haile Mariam’ın liderliği altında yerleşmiş olup, yöneticiler değişmesine rağmen şu ana kadar Amerika’ya tabi olarak kalmaya devam etmiştir.

Etiyopya’da Müslümanlar sayıca üstün olmasına rağmen, -15/04/2015 tarihli El Cezire Araştırmalar Merkezi’ne göre oranlarının yaklaşık %60 olduğu tahmin edilmektedir- ancak ülke, Eritre’de olduğu gibi Hristiyan bir karaktere sahip olup sömürgeci Batı bu yöneticileri, Nahda Barajı gibi gerilimler oluşturmak, sorunlar çıkarmak ve krizler üretmek için kullanmaktadır. Aslında Sudan yöneticileri, saldırılarını beklemek yerine yolu kesmek için harekete geçmelidirler.

Ordunun Kordofan cephelerinde aktif olduğu bir zamanda Etiyopya'nın bu saldırıları bize, geçen yıl Sudan’ın doğusundaki Port Sudan saldırılarını hatırlatmaktadır; zira bu saldırlar orduyu, El-Faşir’e saldırmaktan uzaklaşmaya zorlamıştı. Bu saldırıların Darfur ile bağlantılı olması göz ardı edilemez; zira ABD Başkanının Arap ve Afrika işlerinden sorumlu kıdemli danışmanı Massad Boulos, iki yüzlü bir şekilde ülkesinin saldırıyı kınadığını açıklamış ve savaşan taraflara insani bir ateşkesi kabul etmeleri ve kalıcı bir ateşkes için müzakere etmeleri çağrısında bulunmuştu.

Sudan hükümeti, Dışişleri Bakanı Muhyiddin Salim'in bir basın toplantısında Sudan'ın Etiyopya Büyükelçisini istişare amacıyla çağırdığını duyurmakla yetinmiştir; zira Bakan, “Hükümet olarak bu saldırıya, belirlediğimiz şekil ve yöntemle karşılık verme hakkına tamamen sahibiz” dedi. Ama şimdiye kadar bu saçmalıkları durduracak etkili bir adım atıldığını işitmedik!!

İster Etiyopya'daki Müslümanlara yönelik saldırı durumları olsun, ister yaklaşık 45,5 milyonluk nüfusa sahip olup El Cezire Ansiklopedisi'ne göre aralarında yaklaşık 24,1 milyon askere alınabilir insan gücü olan Sudan'ın iç kesimlerinde meydana gelen son saldırılar olsun bu elverişli koşullarda Sudan'daki ordu komutanlarının, bu saçmalıkları durdurmak ve Abiy Ahmed ile onun gibilere şeytanın vesveselerini unutturmak için Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti ilan etmelerinin ne zararı olabilir ki?!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Yakup İbrahim – Sudan

Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti’nin, Yahudi varlığı ile barış ve normalleşmeye varan her türlü müzakere sürecine karşı net duruşunu pekiştirmek amacıyla siyasi şahsiyetlere yönelik başlattığı ziyaretler dizisi kapsamında, Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti Merkezî Temas Komitesi Başkanı Dr. Muhammed Cabir, 6 Mayıs 2026 tarihinde siyasi ve toplumsal aktivist Üstad Haldun eş-Şerif’i başkent Beyrut’taki konutunda ziyaret etti.

İletişimi tazelemek amacıyla gerçekleştirilen görüşmede, gasıp ve katil Yahudi varlığını tanımaya yol açan müzakere sürecine dair partinin duruşu net ve açık bir şekilde ortaya kondu. Bu varlığın meşrulaştırılmasının ne şeran ne de vakıa olarak ümmet nezdinde kabul edilemeyeceği vurgulandı. Siyasi meclislerde ve medyada bu tehlikeli sürece karşı seslerin gür ve net bir şekilde yükseltilmesi gerektiği hatırlatıldı. Görüşmede bölgenin ve özellikle Lübnan’ın, yalnızca işgalci düşmanın çıkarına hizmet edecek olan tehlikeli mezhep fitnelerine sürüklenmeye çalışıldığına dikkat çekildi.

Üstad Haldun eş-Şerif ise, sunulan görüşleri dikkatle dinleyerek, Lübnanlılar arasında ortak bir duruşun korunması ve uzlaşının tahkim edilmesi için her zaman ortak zeminlerin bulunduğunu ifade etti. Her iki taraf da ülke içindeki her türlü fitneye karşı durulması, akıl sahiplerinin fitneyi önlemek, normalleşmeyi reddetmek ve gasıp varlığa teslimiyeti engellemek adına sürekli iletişim halinde olması gerektiği konusunda mutabık kaldı.

Ziyaret sırasında Dr. Muhammed Cabir, Müslümanların birliğini sağlayacak yegâne projenin Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet olduğunu, Raşidi Hilafet projesinin, Müslümanların birliğini tesis edeceğini, düşmanın topraklarımıza ve halkımıza karşı gerçekleştirdiği saldırıyı engelleyeceğini ve Müslüman topraklarını işgal eden bu varlığı tarihten sileceğini vurguladı.

Görüşmenin sonunda taraflar, kamu meselelerini takip etmek ve diğer güncel konuları istişare etmek üzere sürekli temasta ve iletişimde kalınması gerektiği konusunda mutabık kaldılar.

Lübnan hapishanelerinde bulunan tutuklu ve hükümlü dosyası, öteden beri bölgesel ve uluslararası güçlerle bağlantılı ve bu güçlerin ve onlarla suç ortaklığı yapan otoritenin çıkarları doğrultusunda yönetilen siyasi bir dosya olagelmiştir. Bugün ise yönetimin, Amerika’nın himayesinde güpegündüz yürütülen müzakere dosyasına adapte edilmesiyle birlikte, ailelerin yıllardır meydanları doldurarak talep ettiği ancak hiçbir karşılık bulamadığı ve ciddi bir adım atılmadığı “Genel Af” meselesinin, meclis oturumlarında ve komisyonlarda daha önce görülmemiş bir ciddiyetle tartışılmaya açıldığını görüyoruz. Bugün, Genel Af dosyasının ciddi bir şekilde gündeme gelmesi üzerine Hizb-ut Tahrir / Lübnan Vilayeti Medya Ofisi olarak biz,

Lübnan otoritesine ve tüm unsurlarına açıkça şunları söylüyoruz: Genel Af kapsamına girecek kişileri siyasi kin, mezhepsel ayrımcılık ve kışkırtıcılık temelinde “seçme” politikasına devam etmek, Lübnan hapishanelerini diriler için birer mezarlığa ve bölgesel hesaplaşma sahalarına dönüştüren zulüm anlayışının devamından başka bir şey değildir. Bu yüzden Müslüman milletvekillerini, istisnasız tüm evlatlarımızı kapsayacak şekilde yasanın kapsamı genişletilmedikçe meclisten geçirmemeye, baskıları ve vaatleri kabul etmemeye, bir lütuf değil bir hak talep ettiklerini kendilerine dayanak yapmaya çağırıyoruz. “İslami tutuklular” dosyasında dönen dolaplar, onlara atılan iftiralar ve kurulan kumpaslar Lübnan içinde de dışında da artık herkesin malumudur. Yıllarca parmaklıklar ardında haksız yere tutulan gençlerimizin çoğunun beraat etmesi; güvenlik, yargı ve hatta siyasi sistemin çürümüşlüğünün belgesidir. İktidar, sadece af çıkarmakla yetinmemeli, bu sistematik zulüm için özür dilemeli, tazminat ödemeli ve iade-i itibarda bulunmalıdır.

Kaldı ki katil ve soykırımcı Esed rejimine karşı Suriye devrimine destek verenleri suçlu gibi göstermeye yönelik sefil girişimler, herkesin gözü önünde cereyan eden tarihi ve fiili gerçekleri çarpıtmaktan ve ters yüz etmekten başka bir şey değildir. Hapishaneleri doldurması gereken asıl katiller ve suçluların, cani Esed rejimi ve onun yandaşları olduğu herkesçe ispatlanmış bir gerçektir. O gençler, Suriye’den Lübnan’a kadar uzanan zulme karşı mazlumun yanında yer alan bir tutum sergilemişlerdir. Bu gençleri hala suçlu saymaya devam etmek, Biladu’ş Şam’da yüz binlerce masumun kanının dökülmesine neden olanlara açıkça kölelik yapmaktan başka bir şey değildir.

Tutuklu evlatlarımızın zindanlardan çıkmasına açıkça karşı çıkan ve mazlumların yaraları üzerinden siyasi rant devşiren o parti ve oluşumlara da diyoruz ki: “Terör” gibi içi boş ve ambalajlanmış bahanelerle belli bir kesimi genel af dışında tutmaya çalışan o kışkırtıcı ve mezhepçi söyleminiz, Müslümanlara karşı beslediğiniz o kara kininizi açıkça ifşa etmektedir. Mücrim Yahudi varlığı ajanlarının ve gençliği mahvedip ülkede bozgunculuk çıkaran büyük uyuşturucu baronlarının çıkmasını savunurken, siyasi tutuklulara karşı böylesi bir tavrı takınmanız bir ibret vesikasıdır! Gerçek terör; masum insanları yargılanmadan yıllarca hapishanelere atmaktır. Bir babayı kin dolu raporlara, yalancı muhbirlere veya sosyal medya hesaplarındaki casusluğa dayanarak çocuklarından mahrum bırakmaktır. Adalet bölünmez bir bütündür; mazlumları istisna eden bir af, ülkedeki tıkanıklığı ve gerilimi artırmaktan başka bir işe yaramayacak olan çarpık bir aftır.

Halkımıza ve tutuklu ailelerine de diyoruz ki: Biz sizinle beraberiz. Her bir mazlumun prangası kırılana kadar yorulmayacağız, usanmayacağız. Bu mesele bizim için şer’î bir meseledir ve bu konuda asla gevşeklik göstermeyeceğiz. Kin dolu siyasetçilerin tiyatrolarına geçit vermeyeceğiz. Gençlerimizin şer’i duruşlarının bedelini ödediği yarım yamalak affı asla kabul etmeyeceğiz. Bu kritik dönemeçte aileleri gevşememeye, sadece beklemekle yetinmeyip harekete geçmeye çağırıyoruz. Mahkûmların zindanlarındaki teheccüd ve kıyam namazlarında yükselttikleri dualar Allah katında zayi olmayacaktır ve kullar nezdinde de zayi edilmemelidir. Bizler, evlatlarımız o bedensel, manevi ve insani zulüm zindanlarından çıkana kadar bu davanın takipçisi olacağımıza ve olmaya da devam edeceğimize söz verdik. Umulur ki o gün yakındır.