Haberlerde, 02.02.2026 Pazartesi günü, yaklaşık 12 adet doçka monteli Thatcher tipi araç ve silahlı unsurlardan oluşan askeri bir gücün, Kuzey Bölgesi Karakolu’nu, Hartum Eyalet Emniyet Müdürlüğü’nü ve bölgedeki birçok polis birimini kuşattığı yer aldı. Bu silahlı unsurlar, Hartum’un güneyindeki Mayo bölgesinde bulunan Guru pazarında bir istihbarat polisinin öldürülmesi suçlamasıyla gözaltına alınan iki mensubunun serbest bırakılmasını talep ettiler. Olası büyük bir felaketin önüne geçme gerekçesiyle söz konusu şahıslar serbest bırakıldı. Ama diğer yandan hukuku uygulamaktan aciz olan bu hükümetin; El-Ubeyd şehrindeki Hizb-ut Tahrir gençlerini parmaklıklar ardında tutmak için güvenlik birimlerini, polisi ve savcılığı seferber etmesi tam bir ibret vesikasıdır! Bu gençlerin, Hilafet’in yıkılışının 105. yıldönümünde Büyük Camii önünde barışçıl ve düzenli bir eylem düzenlemekten başka hiçbir suçları yoktur. Cemaatin takdirle karşıladığı bu gençleri hapiste tutan devlet, polis katili zanlıları serbest bırakmaktadır. Dava erlerine yapılan zulme sessiz kalan medya, katillerin suç ortaklarına teslim edilmesini “yüksek bir hikmet” olarak nitelemektedir! İçinizde hiç aklı başında bir adam yok mu?

Bu ve sosyal medya dolaşan benzeri olaylar, Egemenlik Konseyi Başkanı’nın “Hartum’un güvenliği için devletin tüm imkanlarının seferber edildiği ve teknolojik donanımların artırıldığı” yönündeki içi boş açıklamalar yaptığı bir sırada yaşanmaktadır.

Asıl güvenlik tehdidi, İslami otoritenin yokluğudur. İslami otoritede Müslümanların halifesi Ali bin Ebu Talib, sıradan bir Yahudi vatandaşla birlikte kadı karşısına çıkmış ve mahkeme Yahudi lehine hüküm verdiğinde Halife buna boyun eğmiştir. İşte adalet budur! Asıl yıkım ise, devlet üzerinde hiçbir otoritesi olmayan silahlı güçlerin devlet içinde devlet gibi hareket etmesidir. Halkın halen acısını çektiği Hızlı Destek Kuvvetleri (HDK) milislerinin varlığına izin verilmesinin nelere yol açtığı ortadadır. Müslüman aynı delikten iki defa ısırılmaz! Polisin kapasitesini artırmaktan bahsetmeden önce, asıl bu güvenlik tehdidinin kökünü kurutmak gerekir. Bu güvenlik tehdidini ancak İslami otorite ortadan kaldırabilir. İslam, devlet otoritesine tabi olmayan tüm milislerin ve kuvvetlerin derhal lağvedilmesini, terhis edilmesini veya resmi devlet ordusuna katılması gerektiğini emreder. Aksi takdirde bu kuvvetler, halkın canına ve güvenliğine kasteden yeni birer Hızlı Destek Kuvvetleri’ne dönüşeceklerdir.

İslam Devleti Hilafette İslam uygulanacak, adalet ve hakkaniyet hüküm sürecek; ordu tek olacak, orduların çok başlılığına asla izin verilmeyecektir. Hizb-ut Tahrir tarafından hazırlanan Hilafet Devleti Anayasası Taslağı’nda şu hüküm yer almaktadır: “Madde 66: “Bütün ordu, özel ordugâhlara yerleştirilmiş tek bir ordu haline getirilir. Ancak bu ordugâhlardan bazıları, muhtelif vilâyetlere ve bazıları da stratejik mevkîlere konuşlandırılmalıdır. Bazıları ise devamlı taşınabilir ve hareket edebilir (mobilize) ordugahlar haline getirilir ki bunlar vurucu kuvvetlerdir. Askerî ordugahlar birçok gruplar halinde düzenlenir. Bu grupların her birine Ordu ismi verilir ve her birine ayrı ayrı numaralar verilir. Birinci ordu, üçüncü ordu gibi…Ya da âmilliklerden veya vilâyetlerden birinin adıyla adlandırılır.”

İç güvenliğin sağlanması konusunda ise Madde 70’te şöyle denilmektedir: “İç Güvenlik Dairesi, güvenlik ile ilgili her şeyin idaresi ve iç güvenliği tehdit eden her şeyin engellenmesi ile ilgilenir. Beldelerdeki güvenliği polis vasıtasıyla muhafaza eder. Halifeden bir emir olmaksızın ordudan destek istemez. Bu dairenin başkanı “İç Güvenlik Müdürü” olarak adlandırılır. Bu dairenin vilayetlerde “İç Güvenlik İdareleri” isimli şubeleri vardır. Vilayetteki idarenin başkanına ise “Polis Sahibi” (Polis Amiri) denir.”

Güvenlik, devletin insanlara sağlamakla yükümlü olduğu temel ihtiyaçlardan biridir. İnsanlar aradıkları gerçek güvenliği ancak Allah’ın hükümlerini adaletle uygulayan İslam Devleti’nde bulabilirler. İslam Devletinde itaat ehli ve dava taşıyıcıları izzet bulacak, isyan ehli suçlular ve serseriler ise zillete uğrayacaklardır.

Ey güç ve kuvvet sahipleri! Nübüvvet metodu üzere ikinci Raşidi Hilafet’i kurmak için Hizb-ut Tahrir’e nusret vermenin zamanı gelmedi mi?! Hilafet, hayrı tüm dünyaya taşımanız için size layık olduğunuz onurlu hayatı sağlayacaktır.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ“Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah ve Rasûlü’ne icabet edin.” ^{[Enfal 24]}

Amerika’ya Yaptığı Hizmetlerin İran Rejimine Bir Faydası Olmadı!

İran rejiminin Amerika'ya karşı isyan ettiği, mensup olduğunu iddia ettiği ümmetinin çıkarlarını Amerika'nın çıkarlarının üstünde tuttuğu, hatta kendi “ulusal” çıkarlarını bile Amerika'nın çıkarlarının üstünde tuttuğu düşünülmemelidir; zira bu, İran rejiminin tercih ettiği bir şey değildi ve o, Humeyni ve tabiilerinin lehine gerçekleşen o darbeden beri, bir gün olsun Amerika'ya olan bağlılığından kaçmaya çalışmadı.

Hamaney ve ondan önce de Humeyni'nin liderliğindeki İran rejimi, Amerika'nın bölgedeki projelerini uygulamak için çeşitli hizmetler sunmuş olmalarına rağmen, ancak bu hizmetlerin İran rejimine bir faydası olmadı. Ajanları Hüsnü Mübarek'in onlar hakkında söylediği şu söz doğrudur: "Amerika ile örtünen çıplak kalır." Molla rejiminin iktidara gelmesinden bu yana, Amerikan lehine Irak'a karşı yaklaşık on yıl süren, milyonlarca insanın kurban edildiği ve savaş sırasında milyarlarca Doların heder edildiği şiddetli bir savaş yürütmüş ve bu savaş, Amerika'nın Afganistan'ı, ardından da Irak'ı işgal etmesine zemin hazırlamıştır. Tıpkı bunun birçok yetkili tarafından da açıklandığı gibi; örneğin eski başkan yardımcısı Muhammed Ali Abtahi şöyle demiştir: “İran’ın işbirliği olmasaydı Kabil ve Bağdat bu kadar kolay düşmezdi.” Nitekim İran rejimi, o dönemde ve sonrasında oradaki partisi aracılığıyla Lübnan’da karışıklık çıkarmış; sonra Suriye’de, Amerika’nın ajanı olan Nusayri rejimine para, silah, ordu ve Devrim Muhafızları ile mutlak destek vererek on yıl boyunca katliamlar ve Müslümanların onurlarına yönelik ihlaller gerçekleştirmiş ve aynı şekilde o dönemde ve sonrasında Amerikan lehine Yemen'deki Husileri desteklemiştir.  

Amerika'nın kendisinin gerçekleştirmekten ve onun yukarıda adı geçen İslam beldelerindeki sömürgeci girişimlerinin herhangi birinde başarılı olmaktan aciz kaldığı tüm bu büyük hizmetlerden sonra Amerika, sistemin geçerliliğinin sona erdiği ve özellikle Suud rejimi, Mısır rejimi, Pakistanlı generaller, Yahudi varlığı ve ikiyüzlü Ankara gibi Amerika'nın ihtiyaç duyduğu şeyleri uygulamaya muktedir olan diğer ajanların varlığıyla birlikte İran’ın bölgedeki herhangi bir yeni proje için artık uygun olmadığı kanaatine mi ulaştı?! Bu, Amerika'nın “şiddetli düşman” müttefiki olan Avrupa'nın, onunla ilişki kurmayı, onu Orta Doğu sisteminde kabul etmeyi ve hatta onunla ilişki kurmayı tolere etmeyi reddetmesinin gölgesinde olmuştur; bunun yanı sıra Yahudi varlığının onu, sonuncusu Trump'ın Gazze'deki planının uygulanması olmak üzere Amerika'nın iradesini tam olarak uygulamadaki disiplinsizliğinin bir gerekçesi olarak kullanmasının gölgesinde olmuştur?

İran'da devam eden protestolar doğal ve spontane gelişmiş olup ne Amerika ne de başka bir uluslararası veya bölgesel bir gücün işi değildir. İran rejimi, İslam beldelerindeki tüm baskıcı ve başarısız rejimler gibi yozlaşmış bir rejimdir. İran halkının hali, kendilerine azabın en kötüsünü tattıran yöneticilerine kin besleyen diğer Müslüman halkların hali gibidir. Dolayısıyla bu rejimlerin hiçbiri kendi halkının desteğine sahip değildir ve rejime desteklerini göstermek için düzenlenen gösteriler ise, rejimin herkes tarafından bilinen polis ve istihbarat yöntemlerini kullanarak harekete geçirdiği kalabalıklardan ibarettir. Rejimin halkının desteği olmadığı için tek seçeneği, efendisine boyun eğmek ve kendisinden istenen tüm tavizleri kabul etmektir; eğer efendisi tavizlerini reddederse, Ebu Rigal ve İbn Alkame'nin sunağında kendisini kesmesi için bıçakla gelmesini bekleyecektir; bizzat Hamaney'in liderlik ettiği İran rejiminin yakında başına gelecek olan da bu gibi görünüyor.

Eğer İran rejiminde zerre kadar onur, bağımsızlık ya da gurur olsaydı, Amerika kendisini kesmeden önce önlem alır, başını ve geriye kalan azıcık onurunu korumak için adımlar atardı; zira İran rejimi, Amerika'nın kendisine karşı başlatma niyetinde olduğu askeri saldırıyı, başta Yahudi varlığı, Katar'daki El Udeyd üssü ve Güney Çin Denizi'nden onlara doğru ilerleyen uçak gemileri olmak üzere Amerika'nın bölgedeki askeri üslerine acı verici saldırılar düzenleyerek önleyebilir. Ama anlaşılan İran rejimi, sıfır saati gelinceye kadar Amerika'nın güçlerini seferber etmesini bekleyen ve sonunda da kendisini ve rejimini yok eden Saddam Hüseyin'in hatasından ders almış gibi görünmüyor.

Eğer İran rejimi gerçekten Allah'a ve ahiret gününe iman etmiş olsaydı, iktidarı ümmetin muhlislerine, yani ülkeyi ve insanları Amerika'nın zulmünden ve İran ile bölgeye yönelik işgalinden korumaya muktedir olan tek parti Hizb-ut Tahrir liderliğindeki Nübüvvet Minhacı üzere Hilafet projesi sahiplerine teslim ederdi ama heyhat ki heyhat! Nitekim Allah Subhanehu ve Teala'nın sünneti, habis Amerika eliyle kurulduğu günden beri Allah'ın, Rasulü'nün ve müminlerin düşmanı olan İran rejimi için değil, sadece iman edip ittika ederek ve salih amel işleyerek Allah'ın dinine yardım eden ve İslam'ı izzetli kılanlar için gerçekleşecektir. Bu yüzden bu rejimin ortadan kaldırılmasını, Amerika’nın onun için seçtiği bir zamanda görmeyi bekleyebiliriz; la havle vela kuvvete illa billah.

İran'da olup bitenler ve oradaki durumların ne olacağı, Amerikan ajanları ve yanlıları Müslümanların başındaki Ruveybida yöneticiler için bir ders olmalıdır ki onların almaları gereken ders şudur: muktedir olsunlar ya da olmasınlar Amerika'nın kendilerine emrettiği her şeyi yerine getirmedikleri takdirde, Amerika'nın onlardan asla memnun olmayacağı, yani onlardan kurtulacağı ve hiçbir üzüntü, pişmanlık veya tereddüt duymadan onları kaldırıp atacağıdır. Ancak bu dersi, bu Ruveybidalar almayacaklardır; zira onlar, aklettirilinceye kadar akletmezler ve korkutuluncaya kadar da korkmazlar. Ancak bu ümmeti bu yöneticilerin zulmünden ve cehaletinden kurtarmak için insanların genelinden, etkili kişilerden ve güç ve kuvvet ehlinden oluşan ümmetin muhlislerine güvenmeye devam edilmelidir; zira Ruveybida yöneticilerden kurtaracak ve onların yerine Allah’ın Kitabı ve Rasulü’nün sünnetiyle hükmedecek bir Halifeyi getirecek olanlar onlar olup Amerika değildir. Eğer bunu yapmazlarsa, ümmetlerini ve potansiyellerini kurban etmiş olacaklar, o yöneticiler kadar kötü olacaklar, ülkenin ve insanların eziyet görmesine ve yok olmasına katkıda bulunmuş olacaklardır.

Bu nedenle İran'daki güç ve kuvvet ehli de dahil olmak üzere çeşitli Müslüman ülkelerdeki güç ve kuvvet ehlinin muhlislerine, bu ümmetin geriye kalan halklarını kurtarmak ve onların gücünü toplamak için Hizb-ut Tahrir'e nusret vermeleri çağrısında bulunuyoruz; aksi takdirde işler daha da kötüye gidecektir; peki İran ordusundaki muhlisler de dahil olmak üzere Müslüman orduların içindeki hikmet, akıl ve iman sahipleri icabet edecekler mi?! Allah'ım, ümmetlerinin yanında yer almaları ve Hizb-ut Tahrir'e nusret vermeleri için onları doğru yola ilet; Allahumme Amin.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Bilal Muhacir – Pakistan

Haber - Yorum

Askeri Gerilimin Tırmanmasının Ortasında Nükleer Anlaşmayı Görüşmeye Yönelik ABD-İran Müzakerelerinin İstanbul'da Yapılması Bekleniyor

Haber:

Bilgi sahibi kaynaklara göre, Beyaz Saray Özel Temsilcisi Steve Witkoff ile İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi arasında Cuma günü İstanbul'da bir görüşme yapılması bekleniyor.Ancak siyasi kaynaklar, Trump yönetimi İran'ın füze programını, bölgesel rolünü ve müttefiklerine verdiği desteği herhangi yeni bir anlaşmaya dahil etmekte ısrar ederken İran'ın ise müzakerelerin sadece nükleer dosyayla sınırlı kalmasını vurgulaması nedeniyle iki taraf arasındaki uçurumun hala geniş olduğunu düşünüyor; bu da Witkoff ve Arakçi'nin bu temel farklılığı nasıl yönetecekleri konusunda soru işaretleri doğuruyor. (RT, 2/2/2026)

Yorum:

Dünyada hiçbir ülke, İran'ın çok maliyetli bir nükleer programda izlediği karmaşık yolu izlememiştir; zira Amerika, bölgede süper devlet olarak statüsünü yükseltirken, İran’ı ise komşu ülkeleri korkutan bir “korkuluk” olarak kullanmaktaydı.Bu ise Amerika'nın gerçekleştirmek istediği bir şeydi ve bölgedeki politikasını perde arkasından İran ile koordine ediyordu; hatta Amerika'nın 2003'te Irak'ta işgal ettiği bölgeyi İran'a vereceği ve bu durumun da İran'ı büyük bir ülke olarak kendisine yakışır bir nükleer program geliştirmeye mecbur bıraktığı söylenmişti.

Ancak bu durum bir medya abartısıydı ve İran kendisinden ziyade Amerika'ya bağlıydı ki işte ikilem de buradadır; zira İran'ın nükleer programı, düşmanlarını korkutacak tek bir nükleer bomba üretmeden neredeyse bir trilyon Dolara mal olmuştu. Dahası İran, Amerika'nın bir düşman olmadığına güvenmiş ve on yıllarca onun yörüngesinde dönmüştür.

Ancak durumun devam etmesi imkansızdı; çünkü Amerika İran'ın bölgedeki rolünü azaltmak için bir fırsat yakalamış ve İran da burada kendini bu çıkmazın içinde bulmuştur. İşte İran bu rol için servetini nükleer ve füze programlarına harcamış ve mezhepçi grupları destekleyip silahlandırmıştı. Nitekim Amerika, Yahudi varlığına daha çok bağımlı hale geleceğini düşünmüş, bu yüzden 2025'te ilk kez İran'a ve nükleer programına karşı şiddetli saldırılar düzenlemesine izin vermiş ve Amerika'nın kendisi de bu saldırılara katılmıştı. Bundan kısa bir süre önce de Yahudi varlığı Lübnan'daki İran partisini yok etmiş, ardından Amerika, İran hiçbir şey yapmadan Şam'da iktidarın transferi sürecinde Türkiye'den destek istemiş ve böylece İran'ın rolü azalmaya başlamıştı.

İran kafa karışıklığı içindeydi; zira siyasetçilerin yolsuzluğu, yurtdışındaki milis güçlerine verdiği destek, füze ve nükleer programları ve yaptırımlar nedeniyle halkı açtı ve halkın açlığını giderecek bir şey de yoktu. Bu yüzden rejimi devirmek isteyen İran halkı ayaklanmış ve Trump yönetimi de Yahudi varlığıyla tam bir mutabakat içinde İran’ı zayıflatmak ve statüsünü düşürmek istemiştir.

Trump yönetimi, İran'ın rolünü azaltmayı amaçlayan yeni Amerikan aşamasının şartlarını kabul etmesi için İran'ı kışkırtmak ve baskı altına almak amacıyla İran yakınlarına uçak ve savaş gemilerini konuşlandırmaya başlamıştır. Konuşlandırmanın ardından, askeri kayıplar olmadan baskı uygulamak ve Amerika'nın hedeflerini gerçekleştirmek amacıyla iletişim ve müzakereler başlamıştır.

Bu ise, halkının kaderini diledikleri gibi hareket eden büyük ülkelerin ellerine bırakan ve vizyonları değiştiğinde bu ülkelerden kurtulamayan her ülke için kaçınılmaz bir sonuçtur. Bu yüzden İran, Amerika'nın kendisine verdiği hayali statüyü uygulama yolunda halkını yoksullaştırmasına rağmen, statüsünü, milislerini, askeri ve nükleer programlarını korumaktan aciz kalmıştır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Bilal Et-Temimi

Ümmetin Devlet Kurma Gücü

2025 yılı, Batı liderliğindeki dünya düzeninin kaçınılmaz çöküşüne tanık olmuştur. Avrupa eğilimli “modern” sistem, artık modası geçmiş ve yanı sıra birçok sayıda krizleri çözmekten de aciz görünüyor. 2025 yılı, birçok ülkede milenyum kuşağının önderliğinde siyasi otoritelere karşı protesto dalgalarına tanık olmuştur; bu da ulusal bölünmelerin derinleşmesine, nesiller arası uçurumun genişlemesine, ekonomik gerilemenin yaşanmasına ve sosyal ve ekonomik parçalanmanın yayılmasına yol açmıştır. Bu yaklaşım, şu temel soruyu gündeme getiriyor: Bir ümmeti, devlet kurma konusunda uyumlu, birleşik ve güçlü kılan şey nedir?Müslümanlar, istikrarlı bir siyasi sistem kurmalarını sağlayan özelliklere sahip midir?

Bu soruyu cevaplamak için Müslümanların, kimliklerini ve bu dünyadaki rollerini belirleyen İslami hükümleri yeniden değerlendirmeleri gerekir. Müslümanlar sadece akrabalık, ırk veya vatan ile birbirine bağlı bir grup mu, yoksa onlar, Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in getirdiği risaletle birleşmiş siyasi bir varlık mıdır? Müslümanlar, gerçek kimliklerini ve dinlerini fark ederek, sömürgeci ülkeler tarafından getirilen yabancı kavramları ayırt edebilir ve bunları İslam akidesi ile helal ve haram standartlarına göre değerlendirebilir, böylece Nebevi hidayet metoduna göre güçlü İslami bir hadarat inşa edebilirler.

Ümmet için imkansız devlet

Bugün Müslümanlar, Allah’ın hükmünün olmadığı, kimliklerinin ve aynı şekilde gerçek İslami Devlet mefhumunun kaybolduğu bir devlet sisteminin gölgesi altında yaşıyorlar. Wael Hallaq'ın "İmkansız Devlet: İslam, Siyaset ve Modernitenin Ahlaki İkilemi" (2013) adlı kitabı, derin ve tartışmalı bir konuyu ortaya çıkarmıştır; bu konu ise modern devlet ile İslam şeriatı arasındaki uyumsuzluktur.

İronik olan, birçok Müslüman modern devlet ile İslam Devleti arasındaki temel farkları kavrayamamakta ve bu da onların mücadelelerini seküler demokrasi çerçevesinde sürdürmelerine yol açmaktadır.

Wael Hallaq, "Modern İslam Devleti’nin" hem kavramsal hem de ahlaki olarak imkansız olduğunu, çünkü devletin mevcut biçiminin Batı modernitesinin bir ürünü olduğunu, bu yüzden "imkansız devlet" olarak adlandırıldığını savunmaktadır.” Ayrıca o, İslam'ın, mevcut haliyle modern bir devletin altında gerçekleştirebileceği fikrini reddediyor. Hallaq, bizzat moderniteyi sorunlu olarak görmekte ve Fransız sosyolog Alain Touraine'in "Modernite Eleştirisi" (1992) adlı kitabında, sekülarizmin sadece bilim ve teknolojinin değil modernitenin özü olduğunu savunduğu görüşünü yinelemektedir.

Bu nedenle Filistin'deki Kudüs sorununun çözülmemesi gayet doğaldır; dahası seküler rejimin esiri olduğu sürece bu sorunun çözülmesi imkansız hale gelecektir. Bu yüzden Filistin'in kurtuluşu mücadelesinde, Müslüman toplumun siyasi yaşamı ve devleti şekillendirme keyfiyetine dair daha geniş bir resmin gözden kaçırılmaması gerekir. Kudüs meselesinin, birçok Müslüman için siyasi bir model haline gelen İslam Devleti'nin tanzim edilmesiyle eşanlamlı olan Hilafet mefhumundan ayrılması imkansızdır. Batı'da olumsuz bir bakış açısına sahip olmasına rağmen Hilafet, Müslümanlar tarafından belirlenen ve sadece Müslümanlar tarafından yönlendirilen bir devlet sistemidir.

Ümmet ve vatan mefhumu

Güçlü bir hadaratı olan bir ümmet, genellikle kendi değerleri ve kurallarıyla birlikte mütekamil net bir siyasi yaşam mefhumuna sahiptir. Peki Müslümanlar bu güce sahip midir? Evet, buna sahiptirler ancak onların çoğu, devlet hakkında Batı'nın seküler fikirlerine hayranlık duyduklarından dolayı bunun farkında değillerdir.

İslam, İslam akidesinin olduğu tek bir akideye ve İslam şeriatının olduğu tek bir kaideye dayalı olan bir toplum inşa etmiştir. İslam hadaratı nihayetinde benzersiz bir hadarattır; zira İslam hadaratının fertleri hayatlarını, değer ilkeleri (fikir) açısından birlik ve pratik metodoloji (metot) açısından birlik içinde sürdürmektedirler.

İslami hükümlerde ümmet mefhumu, siyasi gelenekte Batılı “ulus” mefhumuna karşılık gelmektedir. İslam ümmeti, sadece ırk ve vatanla birleşmiş bir grup olarak değil, hadaratta etkili aktörler olarak tasvir edilmektedir. Dahası İslam ümmeti, bu sınırları aşarak, bir devlet kurma ve yönetme gücüyle bağlantılı derin bir siyasi boyutu bünyesinde barındırmaktadır.

Ancak seküler Batı'nın aksine, “ümmet” mefhumu, dinin ikame edilmesi, toprağın gözetilmesi ve Allah'ın emirlerine uygun olarak adalet ve refahı gerçekleştirmek için çalışmakla yakından bağlantılıdır. Bu nedenle “ümmet”,  Nebi Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ümmetinin işleriyle çok yakından bağlantılıdır; zira İslam'da siyasetten kastedilen, insanların içeride ve dışarıdaki işlerinin tanzim edilmesidir.

Allah Subhanehu ve Teala şöyle buyurmuştur: وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً “İşte böylece sizin insanlığa şahitler olmanız, Resul’ün de size şahit olması için sizi vasat bir ümmet kıldık.” [Bakara 143] Batı ile sırtlanlaşanlar için "vasat ümmetin" yorumu, dini ılımlılık (ılımlı İslam) mefhumunun özü olarak kabul edilmektedir. Ancak bu, hatalı bir anlayıştır; çünkü on üç rivayet, “vasat” kelimesinin “adalet” anlamına geldiğine işaret etmiştir. Çünkü sadece adil olanlar, kurtuluş ehli olan denge ehlidirler. Nitekim Ebu Said el-Hudri’den, وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً “İşte böylece sizi vasat bir ümmet kıldık.” ayeti hakkında Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: عُدُوْلاً “Adil olanlardır.” [Buhari, Tirmizi ve Ahmed rivayet etti]

Böylece “vasat ümmet” ifadesi, İslam'ın hükümlerine bağlı adil ve seçilmiş bir kavim ve adil bir toplum anlamına gelmektedir. Bu ümmet, sadece siyasi çatışmalardaki araçlar değil, siyasi olarak aktif bir ümmettir. Yine bu ümmet, seçilmiş, sürekli büyüyen, birleşik, güçlü ve uyumlu bir ümmet olduğu gibi farklı milletleri tek bir potada eriten ve İslami düşünceyi ve onun ayrıcalıklı pratik üsluplarını kucaklayan bir ümmettir.

İşte bu mefhum, siyasetin merkezinde yer almakta olup devletin asli gücünün temel bir unsuru olarak somutlaşmıştır. Ümmet, kendi vizyonuna göre dünyanın işlerini şekillendiren siyasi bir ümmet olarak amel etmektedir; zira o, gerçek bir siyasi güçtür. İslam'da siyaset, hem devlet hem de ümmet yoluyla uygulanır: Zira devlet bu ilkeleri pratik olarak uygularken, ümmet ise devleti denetlemekte ve bu ilkelere bağlı kalması için ona rehberlik etmektedir.

Ayrıca Müslümanlar, bir ümmet olarak İslam davetini tüm insanlığa ulaştırma görevini üstlenmiştir. Bu yüzden Müslümanların, dünya ile etkileşim halinde olmaları, dünyadaki koşulların tamamen farkında olmaları, onun sorunlarını anlamaları, ülkelerin siyasi motivasyonlarını idrak etmeleri ve küresel siyasi faaliyetlere karşı uyanık olmaları gerekir. Ayrıca Müslümanlar, devletlerin stratejik siyasi planlarını, bunları uygulama yöntemlerini, diplomatik prosedürlerini ve manevralarını da dikkatle incelemeleri gerekir. Dolayısıyla Müslümanlar, daha geniş uluslararası bağlamda İslam ülkelerindeki siyasi sahnenin gerçek dinamiklerini de anlamaları gerekir.

İşte bu bilinç, Allah'ın izniyle benzersiz devletleri olan Hilafeti kurmaya ve İslam risaletini küresel olarak yaymaya yönelik dakik stratejiler geliştirmelerine imkan verecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Dr. Fika Komara