Salı, 07 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/17
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Eğitim Reformu Başarısız Bir Modele Yama Yapmakla Değil, İslam’dan Neşet Eden Bir Sistem İnşa Etmekle Mümkün

Yüksek Eğitim ve Öğretim Kurulu; Tunus’un eğitimde yaşadığı derin krizin gölgesinde, modern devletin eğitim sistemini ve çözüm yollarını ele almak üzere dün, 17 Ağustos 2026 Pazartesi günü ilk toplantısını gerçekleştirdi. Günümüzde evlatlarımız küresel sıralamaların en alt basamaklarında yer almakta, okul ve üniversitelerimiz ise uluslararası listelerin dışında kalmaktadır. Her yıl on binlerce öğrenci eğitimini yarıda bırakarak sokağa itilmekte, buralarda da işsizlik, uyuşturucu, ölüm tekneleri ve organize suç şebekelerinin ağına düşmektedirler. Artık herkes eğitim müfredatının bozuk ve çıktılarının başarısız olduğunu, öğretmenlerin dışlandığını ve maaş skalasının en altında yer aldıklarını görüyor.

Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti olarak biz, Tunus’taki eğitimi kurtarmak için Yüksek Kurul’un, komisyon ve uzmanların dikkatini şu hususlara çekiyoruz:

Birincisi: Eğitim sorunu yalnızca araçlarda, yöntemlerde ve müfredatlarda değildir. Asıl sorun, modern devletin eğitim sisteminin üzerine kurulduğu temeldedir. Bu sistem; Tunus toplumunu Batılılaştırmak, dininden ve ümmetinden koparmak, Batı’nın kültürel hegemonyasını güvence altına almak ve sömürgeci Batı’ya sadık laik elitler yetiştirmek amacıyla dini hayattan ayırma esası üzerine kuruludur. Dolayısıyla bu iflas etmiş modeli yeniden piyasaya sürmek, daha fazla çöküş, yozlaşma ve Batı’ya bağımlılıktan başka bir şey üretmeyecektir.

İkincisi: Eğitim reformu, Batılı eğitim modellerini ithal etmekle değil, İslam Ümmeti’nin akidesinden neşet eden, bilimsel ilerleme ile uygarlık mirasını birleştiren bir eğitim sistemi inşa etmekle mümkündür. İslami bir zihniyet ve nefsiyete sahip İslami şahsiyetler yetiştirmek için eğitim politikaları ve hedefleri, ümmetin kimliğini ve İslami akidesini koruyan bir metodolojiye göre belirlenmelidir.

Üçüncüsü: Eğitim sisteminin İslam esasları üzerine inşa edilmesi, İslam’ı hayattan koparan bir siyasal sistemin gölgesi altında asla mümkün değildir. Aksine bunun için İslam’ı akide olarak benimseyen ve ondan kaynaklanan hükümleri uygulayan bir devlete gerek vardır. İşte Raşidi Hilafet Devleti, İslam’ı birinci derecede siyasal sistem haline getirecektir.

Hilafet sistemi, net ve bağımsız bir siyasi vizyona sahiptir. Eğitimi, birinci sınıf devlet adamları yetiştiren bir fabrika, liderliği arzulayan ve aşağılayıcı bağımlılığı kabul etmeyen güçlü şahsiyetler yeşerten verimli bir toprak haline gelecektir. İslam, eğitimi, sağlık ve güvenliği devletin ücretsiz ve en yüksek kalitede sağlaması gereken toplumsal temel ihtiyaçlardan biri haline getirecektir. Ayrıca devlet, her bir bireyin yeme, içme, giyinme ve barınma gibi temel ihtiyaçlarının karşılanmasını da garanti altına alacaktır.

Bu doğrultuda Hilafet Devleti, kamu mülkiyetinden ve elinde bulundurduğu kaynaklardan (madenler, enerji, tarım ve hayvancılık gibi) elde edeceği devasa gelirleri; ilköğretimden ortaöğretime, liseden yükseköğretime kadar kapsamlı bir vizyona dayalı bir eğitim sistemi inşa etmek için harcayacaktır. Bu eğitim sistemi de ümmetin hayati meselelerini savunacak, onlara hizmet edecek, stratejiler geliştirebilecek, hayatın çeşitli alanlarında ihtiyaç duyulan farklı becerilere ve uzmanlık alanlarına sahip İslami şahsiyetler yetiştirecektir.

قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ“De ki: Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” [Zümer 9]

Devamını oku...

Mevcut Sistemin Enkazı İle Tarihin Çağrısı Arasında: Bugün Ümmet Nerede Duruyor?

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Mevcut Sistemin Enkazı İle Tarihin Çağrısı Arasında: Bugün Ümmet Nerede Duruyor?

Dünya bugün, olayların hızlandığından artık hiçbir aklı başında kişinin şüphe duymadığı olağanüstü bir dönüşüm sürecinden geçmektedir. Çağdaş uluslararası sistemden kaynaklanan krizler artık geçici olaylar ya da kapitalizmin sadece dönemsel aksaklıkları değil; aksine, dünya sisteminin üzerine inşa edildiği fikri ve siyasi temeldeki yapısal bozukluğun bariz belirtileridir. Olaylara yüzeysel bir bakış, insanı sayısız ayrıntıdan mahrum bırakır; oysa derinlemesine bir analiz, sorunun özüne inerek, çekinmeden ve boyun eğmeden çare sunar. Bu dönüm noktalarının önünde durup dikkatle incelememiz gerekir:

Birincisi: Kapitalist sistemdeki yapısal sorun: Mevcut küresel sistem, insanı huzursuz eden ezeli sorulara şifa verici cevaplar sunmaktan aciz kalmıştır; zira hak ve adalet pahasına tamamen güç dengelerine ve sırf çıkarcılığa taraf olma, birbirini izleyen ekonomik krizler, yeryüzünün servetlerinin küçük bir azınlığın elinde toplanırken halkların ise enflasyon, pahalılık ve borçların yükü altında ezilmesi, fikri ve toplumsal krizler, insanın fıtri bağlarının parçalanması ve bireyin ruhi bir kayboluş ve bocalama hali içinde bırakılması; evet bu boşluk artık gizli bir sır değildir; aksine Doğu’dan önce Batı’nın düşünürleri tarafından kabul edilen bir gerçek haline gelmiştir.

İkincisi: İslam ümmetimiz ve çatışma denklemindeki konumu: İslam ümmetimiz, tarihte marjinal bir ümmet değildi ve asla da olmayacaktır Bugün ümmetin karşı karşıya kaldığı gerçek zorluk, kaynak eksikliğinde ya da beşeri enerjilerin acziyetinde değil, aksine hadari akidesi ile üzerine uygulanan siyasi sistem arasındaki talihsiz kopuklukta yatmaktadır; zira geçtiğimiz on yıllar, ister Doğu ister Batı olsun, ithal edilen tüm metotların ümmete daha fazla bölünmüşlük ve bağımlılıktan başka bir şey getirmediğini kanıtlamıştır; dolayısıyla ümmetin milletler arasındaki konumunu geri kazanması, kağıt üzerinde kalmış bir mürekkep ya da soyut bir temenni değildir; aksine keskin medeniyet çatışmasının doğasının dayattığı bir zorunluluktur..

Üçüncüsü: Kalkınma projesi, basiret üzere çalışmak:

- Ümmetin hayati davası, yamalı çözümler ya da orta yol uzlaşmalarını gerektirmez; aksine İslami hayatı tatbik sahasına geri getirecek kapsamlı yeniden başlama vizyonunu, ideolojiye dayanmayı ve geçici gerçekliğin dalgalanmalarından etkilenmeyen sağlam bir fikri inşayı gerektirmektedir.

- Kapsamlı siyasi bilinç, büyük güçlerin planlarını ortaya çıkarmak ve halkların kaynaklarını kontrol etmek için kullanılan araçları ifşa etmek.

- Alternatif bir formül oluşturmak ve insanın işlerini adaletle gözetmeye hazır hadari bir alternatif olarak ekonomik, siyasi, içtimai ve uluslararası ilişkiler gibi yaşamın çeşitli alanlarına yönelik kapsamlı bir İslami çözüm sunmak.

Temiz bir aklı ve kalbi olan herkese bir söz:

Tarihi belirleyici anlar, seyirci olanları beklemez; bugünkü çağrı, bu ümmetin her bir ferdine, her bir düşünürüne ve geleceğine hırs gösteren herkese yöneliktir; nitekim saf bir vizyona sahip olmak ve ideolojiye sımsıkı sarılmak, kalkınmanın ilk yoludur. Bizler sadece fikrî bir teoriye değil; aksine derin bir siyasi bilince, sarsılmaz bir azme ve ümmete otoritesini, insana ise onurunu yeniden kazandıracak samimi bir çalışmaya davet ediyoruz ki böylece İslam, her zaman olduğu gibi, insanlığı cehaletin ve menfaatçiliğin karanlıklarından hakkın adaletine ve rahmetine çıkaran bir nur olsun.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Abud El-Fakih – Yemen

Devamını oku...

Batı'nın Müslümanlara Yönelik Saldırganlığını Kim Durduracak?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Batı'nın Müslümanlara Yönelik Saldırganlığını Kim Durduracak?

Haber:

1- Portekiz Cumhurbaşkanı Antonio Jose Seguro, aşırı sağın dayatmaya çalıştığı ve kamusal alanlarda yüzün örtülmesini yasaklayan bir yasa çıkardı; birçok kişi bu önlemin, peçeli Müslüman kadınları hedef aldığını düşünüyor.

Portekiz de, Fransa, Belçika, Danimarka ve Avusturya gibi, burka ve yüzü kapatan her türlü giysinin giyilmesine çeşitli kısıtlamalar getiren diğer Avrupa ülkelerine dahil olmuştur.

2- Müslümanların toplu olarak sınır dışı edilmesi ve askeri güç kullanılarak camilere baskın düzenlenip Müslümanların ABD'den çıkarılması çağrısında bulunan Amerikalı sağcı aktivist Laura Loomer'ın açıklamaları, Müslümanlara karşı nefret ve şiddeti kışkırttığı yönündeki suçlamaların ortasında geniş çaplı bir eleştiri dalgasına yol açmıştır.

Yorum:

Son on yıllarda Batılı sistemlerin Müslümanlara yönelik nefreti dikkat çekici şekilde belirgin bir hale gelmiştir; zira Batı ülkelerinin siyasi sahnesinde, başka acil ekonomik ve toplumsal krizler ve sorunlar bulunmasına rağmen, göç, kimlik ve dini özgürlükler etrafındaki siyasi ve güvenlik tartışmaları egemen bir hale gelmiştir.

Örneğin Fransa, dini dernekler ve özel okullar üzerindeki denetimi sıkılaştırmak amacıyla yasalar ve kararnameler çıkarmış ve hükümet ise bu politikaları, cumhuriyetin değerlerini korumak ve aşırılıkla mücadele etmek kapsamındaki bir adım olarak savunmuştur.Bu durum, bir dizi Avrupa ülkesinde ve ABD’deki sağcı akımların etkisinin artması ve İslamofobi göstergelerinin yükselmesiyle aynı zamana denk gelmiştir.

Ayrıca Avrupa Birliği Temel Haklar Ajansı tarafından yayınlanan verilere göre, Avrupa’daki Müslümanların yaklaşık yüzde 47’si günlük yaşamlarında bir şekilde dini veya etnik ayrımcılığa maruz kaldıklarını ifade etmektedirler.Bunun yanı sıra şerî kıyafete bağlı kalan Müslüman kadınlar, iş piyasasında ek zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır; zira raporlara göre, bu kadınların büyük bir kısmı iş ararken ayrımcılığa maruz kalmaktadırlar.

Tebaanın kalkanı olan İmamın yokluğu, Batılı yöneticilerin Müslümanlara dil uzatmalarına bir alan bırakmıştır; bu nedenle Müslümanların Halifesinin ve Hilafet sisteminin geri dönüşü, Müslümanları her türlü ihlalden korumak için tek yoldur.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Nezir İbn-i Salih – Tunus

Devamını oku...

Orta Asya'daki Askeri Rejimler “Modernleşme” Sloganı Altında NATO'ya Mı Yöneliyor, Yoksa Yeni Bir Bağımlılık İlişkisine Mi?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Orta Asya'daki Askeri Rejimler “Modernleşme” Sloganı Altında NATO'ya Mı Yöneliyor, Yoksa Yeni Bir Bağımlılık İlişkisine Mi?

Haber:

Pentagon ve ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı’nın (CIA) Kazakistan ordusu ve güvenlik kurumları üzerindeki etkisi artıyor mu? “PolitNavigator” platformunda yayınlanan iddialara göre, Washington, Astana'yı stratejik etki alanına çekiyor ve bu ülke aracılığıyla Orta Asya'nın geri kalan ülkelerindeki nüfuzunu güçlendirmeye çalışıyor. Makale, bu süreçte Azerbaycan’a özel bir rol verilmesiyle birlikte Kazakistan güvenlik kurumları ile ABD’li kuruluşlar arasındaki bağların genişlediğini vurgulamaktadır.

Yorum:

Kazakistan, 1994 yılından beri NATO’nun Barış için Ortaklık Programı’na katılmış ve 2006 yılından bu yana İttifak ile kurumsal işbirliğini derinleştirmiştir. Bugün bu ilişkiler, askeri yükseköğretim, kurmay eğitimi, lojistik ve ordular arasındaki operasyonel uyum gibi çeşitli alanları da kapsamaktadır.

Aynı zamanda Kazakistan, Rusya, Çin, Türkiye ve Avrupa ülkeleriyle askeri-teknik ilişkilerini de geliştirmektedir. Buna binaen mevcut durumun, Kazakistan'ın NATO'ya tamamen geçişi olarak değerlendirilmesi doğru değildir; aksine daha doğru olan, Astana’nın birden fazla kaynağa dayalı askeri bir modernleşme içinde olduğudur. Bunun nedeni ise Rusya’nın Orta Asya’daki askeri ve teknik kapasitesinin zayıflamış olması ve aynı zamanda onun bazı alanlarda modernizasyona ihtiyaç duymasıdır. Bununla birlikte askeri alanda NATO standartlarıyla daha derin bir uyumun stratejik sonuçları, gelecekteki olayların gelişmesine bağlıdır.

Ancak buradaki asıl soru başkadır: Askeri modernizasyon ne zaman harici bir teknolojik ve kurumsal bağımlılığa dönüşebilir? Silah bir ülkeden, iletişim sistemi başka bir ülkeden, istihbarat teknolojisi ve personel eğitimi ise üçüncü bir ülkeden gelirse, bu durum devletin bağımsız kararlar alma gücünü sınırlandırabilir. Bu mesele, özellikle dijital altyapı, istihbarat ve askeri iletişim alanlarında olmak üzere ulusal güvenlik açısından ciddi bir mesele olarak değerlendirilmektedir.

Bu süreç Özbekistan’ı da etkilemektedir; zira ülke, Türkiye ile askeri işbirliğini güçlendirmekte, ortak tatbikatlar düzenlemekte ve insansız hava aracı üretimi, personel eğitimi ve askeri tıp alanlarında işbirliği yapmaktadır. Aynı zamanda Rusya ile askeri-teknik ve eğitim alanındaki ilişkilerini de sürdürmektedir. Bu da ülkenin tek bir taraftan yana olmadığını, aksine çeşitli güç merkezleriyle eşzamanlı olarak etkileşimde olduğunu göstermektedir.

Ayrıca Türkiye’nin bölgeye girmesi hissedilir bir hale gelmiştir; zira insansız hava araçları, savunma sanayisi ve askeri teknolojileri Orta Asya’da büyük ilgi uyandırmaktadır. Bu süreçte Azerbaycan önemli bir bağlantı noktası haline gelmiştir: Zira Kazakistan ile Azerbaycan arasındaki askeri bağlar giderek güçlenirken, Türkiye, Azerbaycan ve Orta Asya arasında ulaştırma ve güvenlik alanlarında işbirliği pekiştirilmektedir. Nitekim Azerbaycan'ın, Batı'nın bölgedeki nüfuzu için ana bir bağlantı noktasına dönüştüğünü savunan görüşler de bulunmaktadır.

Aynı zamanda Rusya ve Çin bölgedeki nüfuzlarını korumaya çalışmaktadır. Zira Rusya açısından Orta Asya, geleneksel bir güvenlik alanı olarak görülürken, Çin için ise sınır güvenliği, ticaret yolları ve ekonomik çıkarlar önem arz etmektedir. Bu nedenle bölge, kademeli olarak ABD-Çin rekabeti, Rus çıkarları ve Türk nüfuzunun kesiştiği bir arenaya dönüşmüştür. Bu operasyonlar, ABD’nin Orta Asya’daki stratejik nüfuzunu genişletme politikasıyla da uyumludur.

Sonuç olarak: Orta Asya ülkeleri, henüz tam anlamıyla hiçbir dış gücün askeri yörüngesine girmiş değildir. Ancak harici askeri-teknolojik etki giderek güçlenmektedir. Bu nedenle bölgenin, ne Rusya’ya, ne ABD’ye, ne Çin’e, ne de başka herhangi bir dış güce askeri ve teknolojik açıdan bağlı olmaması gerekir. Dolayısıyla temel görev, kendi kendine yeten bir savunma sanayisi kurmak, teknolojiyi geliştirmek, nitelikli kadrolar hazırlamak ve stratejik kararlar alma konusunda bağımsız bir kapasite oluşturmaktır.

Ne yazık ki Orta Asya ülkeleri bugün, Batı’nın askeri, ekonomik ve sosyal tekliflerini giderek daha fazla kabul etmekte ve Amerika ile Batı’nın nüfuz alanına daha derin bir şekilde girmektedir. Oysa dış güçlere bağlı olmaması, daha iyi bir şekilde hem kendi çıkarlarına hem de halklarının çıkarlarına hizmet edecektir. Bunun için en doğru yol, bölgesel imkânları birleştirmek, kendi topraklarında ağır sanayi ve savunma sanayisini geliştirmek ve askeri ihtiyaçları mümkün olduğunca bağımsız bir şekilde karşılamaktır. Zira dış güçlere bağımlılık, hiçbir ülkeye gerçek bir gelişme ya da bağımsızlık getirmemiştir.

Orta Asya ülkelerinin, jeopolitik ve stratejik önemlerini, tarihsel konumlarını ve dünya ilimlerine yaptıkları büyük katkıları unutmadan, İslam temelinde birleşmeleri ve sömürgeciliğe yol açan Batılı teklifleri reddetmeleri gerekir. İşte o zaman İslam onları birleştirecek, Hilafete doğru ilerlemenin temelini atacak ve kendilerini dünyanın süper güçleri olarak gören güçleri, Allah’ın izniyle, kendilerini hesaba katmaya zorlayacaktır. Nitekim alemlerin Rabbi şöyle buyurmuştur: وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ “Onlara (düşmanlara) karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve cihad için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın, onunla Allah’ın düşmanını, sizin düşmanınızı ve onlardan başka sizin bilmediğiniz, Allah’ın bildiği (düşman) kimseleri korkutursunuz.” [Enfal 60]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

İslam Ebu Halil - Özbekistan

Devamını oku...

Es Sisi’den el-Alimi’ye: “Terörle Mücadele” Söylemi… Peki Hikâyenin Aslı Nedir?!

Es-Sisi’nin, 23 Temmuz 1952 Devrimi vesilesiyle yaptığı konuşmada terörle mücadele ve onu yenilgiye uğratma konusundaki sözlerinin yankısı henüz sönümlenmemişken bu sefer Reşad el-Alimi, 11 Ağustos 2026 Salı günü Riyad’da Yüksek Yargı Konseyi Başkanı, Yüksek Mahkeme Başkanı, Adalet Bakanı ve Başsavcı ile yaptığı görüşmede aynı söylemleri tekrarladı. Peki, her ikisinin de bahsettiği bu terör nedir?!

Es-Sisi, her defasında İslami yönetimin yokluğundan duyduğu memnuniyeti dile getirirken, onun yerine dini hayattan koparan, devletin laikliğini kutsayan ve “inanç özgürlüğü” de dahil olmak üzere özgürlükler adı altında yasallaştırılmış yozlaşmayı himaye eden bir düzeni savunmaktadır. Hem de bunu “terör” adı altında İslam’la ve uygarlığıyla savaşmaya hırslı olan kapitalist küresel sistemin gölgesi altında savunmaktadır. Öyle ki Ulusal Güvenlik Danışmanı Michael Flynn’den Başkan Trump’a kadar Amerikalı siyasetçiler, es Sisi’nin İslam’da “Protestanvari” reformlar yapabilecek biri olduğunu söylemişlerdir! Oysa 23 Temmuz 1952 Devrimi İngiliz askeri işgalinin yerine Amerikan sömürgeciliğini ikame etmiştir.

Es-Sisi; Mısır’daki yoksulluk ve mahrumiyet oranlarını, Dünya Bankası ile IMF’ye olan ve 200 milyar dolara dayanan borç miktarını ve bu borçların sadece faizini ödemek için hazine gelirlerinin yarısının bu borçların ödenmesine ayrıldığı gerçeğini gizlemiştir. Bir taş atımı mesafesinde olmasına rağmen Gazze Şeridi yerle bir edilirken Mısır’ın elini kolunu bağlayarak ona yardım etmekten alıkoymuştur. Halbuki Gazze, eskiden idari olarak Mısır’a bağlıydı; Kutuz, Tatarlarla Havran’da yüzleşmek için Gazze’den geçmiş ve onları Ayn Calut savaşında yerle yeksan etmişti. Amerika ve beslemesi Yahudi varlığının İran’a yönelik saldırısını desteklememiş olsa bile tarafsızlık bahanesiyle sadece tribünden seyretmekle yetinmiştir.

Peki El Alimi, hangi terörden bahsediyor? Yemen halkını, bedenlerinin parçalarının etrafa saçıldığı ve kanlarının aktığı, savaşta ölmeyenler ise hayatlarının geri kalanını engelli ve sefalet içinde geçirmek zorunda kaldığı kanlı savaşlara sürükleyenler o ve çevresindeki yerel siyasi taraflar değil midir? Bu absürt savaşın her iki tarafının sergilediği tutumlar, onların içine düştüğü sefaletin bir yansımasıdır. El-Alimi, avenesi ve Sana’a yöneticileri; çocuklar, kadınlar ve yaşlılar da dahil olmak üzere Yemen halkına karşı terör estirmişlerdir. On bir yılı aşkın süredir devam eden bu savaşta, füzeler ve insansız hava araçlarıyla insanları dehşete düşürmekte ve ezmektedirler. Bu savaş, Yemen halkının altmış yıldır yaşadığı çatışma ve savaşlar silsilesinin sadece bir devamı niteliğindedir. El-Alimi, İngiliz Sömürgeler Bakanlığı’na (“Commonwealth”) karşı, ülkeyi Dünya Bankası, IMF ve onların ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı (USAID) ile ABD Hazine Bakanlığı gibi müttefiklerine açmakta ısrar etmektedir. “Terör” adı altında İslam’a karşı yürütülen savaşta yabancı ittifakların kurulmasına iştirak etmekte ve Yemen’in parçalanmasına rıza göstermektedir. Tüm bunları yaparken de kendilerine bile hayrı dokunmayan, kamu malı olan petrol ve doğalgazdan elde ettikleri trilyonlarca doları Batı’ya sunan ve Batı’nın planlarına dahil olan bölgesel aktörlerin himayesine sığınmaktadır!

Mısır ve Yemen’deki yönetimler ile Müslüman topraklarındaki diğer rejimler, Sykes-Picot sınırlarının sağlamlaştırılmasına katkıda bulunmakta; Doğu Timor ve Güney Sudan’da olduğu gibi Yemen, Libya, Sudan ve Fas’ta yeni siyasi varlıkların ortaya çıkması için Müslüman topraklarının daha da fazla parçalanmasına alet olmaktadırlar!

İstisnasız tüm İslam beldelerindeki yönetimlerin söylemleri; Batı kültürüyle büyülenmiş ve İslam’a karşı derin bir nefret besleyen zihinler olduğunu gözler önüne sermektedir. Batı’nın kapitalist uygarlığı can çekişmekte ve son nefesini vermek üzeredir. Küresel finansal sistemi de çoktan kefene sarılmış, defnedilmeyi beklemektedir. Kâğıt paraların eridiği, paranın güvenli limanı olan altına dönüşün kaçınılmaz hale geldiği ve değerlerin yeniden altına göre belirlendiği bir süreçten geçilmektedir.

Tüm bu yaşananlar; 1342 (1924) yılından beri Hilafet devletinin yokluğunun bıraktığı siyasi boşluğu doldurma noktasında Müslüman beldelerindeki rejimlerin yaşadığı mutlak ve ilan edilmemiş başarısızlığın bir kanıtıdır. Nübüvvet metodu üzere İkinci Raşidi Hilafet güneşinin doğuşu ise yakındır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ “Şüphesiz ki, Rasûllerimize ve iman edenlere dünya hayatında ve şahitlerin şahitlik edecekleri günde yardım ederiz.” [Mümin 51] Rasûlullah SallAllahu Aleyhi Sellem de şöyle buyurmuştur:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ “Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır.”

Devamını oku...

Yahudilerin Acı Çığlığı… Gazze Kâbusundan Şam Dehşetine

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber - Yorum

Yahudilerin Acı Çığlığı… Gazze Kâbusundan Şam Dehşetine

Haber:

Yahudi varlığının Diaspora İşleri Bakanı: Suriye, Gazze'nin daha aşırı bir şeklidir; onunla gelecek olan savaş kaçınılmazdır ve bundan bir kaçış yoktur.

Yorum:

İşgalci varlığın Diaspora İşleri Bakanı’nın, Suriye’yi aşırıcı bir Gazze olarak nitelendirdiği ve onunla savaşın kaçınılmaz olduğunu söylediği açıklaması, sırf bir söz, tehdit veya gösteriş değildir; aksine bu sözlerin arasında iyileşmeyen derin bir yaranın itirafını bulabilirsiniz. Nitekim konuşmasına, kasıtsız da olsa samimiyetle başlamış olup, her anında ve her nefesinde bir korku yansıtıyordu. Gazze geçici bir olay değildir; aksine her an dillerinden düşürmedikleri uykularını kaçıran bir kabus olduğu gibi güçlerini kıran ve çatışmalarını, tanınma ve hakimiyet için çalışma meselesinden, hakkında gece gündüz konuştukları bir varlık meselesine dönüştüren de bir kabustur; dolayısıyla bu kabustan ve rahatsız edici anılardan kaçmak için çaresizce çabalamaktadırlar.

Evet, Yahudiler Gazze’yi yerle bir ettiler, halkını yerinden ettiler ve bunu yaparken en acımasız zulüm türlerini kullandılar; bu aşırı güç kullanımı, aşağılanmayı unutmak için yapılan çaresiz ve sefil bir girişimden başka bir şey değildi. Şöyle diyen kimse doğru söylemiştir; “Çığlık, acının derecesine göre yükselir”; çünkü yerleşimlerinde, yolculuklarında ve her ortamda Gazze’yi anarak soluyorlar ve korktukları gelecek için dersler çıkarmaya çalışıyorlar. Tarihin okunmasındaki en önemli ders işte burada yatmaktadır: Yani tarihi, düşmanı inciten ve onu küçük düşüren bakış açısıyla okumamız ve bir avuç muhlis bir grubun, düşmanın varlığının temelini nasıl tehdit ettiğini ve ona aklını nasıl kaybettirdiğini anlamamızdır.

Bu açıdan bakıldığında iki sürecin birbirine bağlı olduğu gerçeği ortaya çıkmaktadır; zira Suriye’de yaşananlar, Ekim 2023’te Gazze’de meydana gelen olayların bir sonucu olup bu iki olay, bölünmeyi kabul etmeyen tek bir bütünün parçalarıdır. Bugün, Yahudi bir bakan Suriye’nin yeni bir Gazze olacağını söylediğinde o, içten içe oradan gelecek tehlikenin boyutunun farkında olduğu gibi kuzeyden gelen tehlikenin de farkındadır demektir. Evet, Suriye Gazze gibi olacak, ancak yalnızca onlara acı ve uykusuzluk tattıran ve kibirlerini kıran bir cephe olmakla kalmayacak; aynı zamanda başka türden bir çatışmanın olgunlaşacağı bir durak olacak; yani suçluların sadece kafasını karıştırmakla yetinmeyip onları köklerinden söküp atmaya çalışacağı bir çatışma olacaktır.

Onların ​sürekli dile getirdikleri bu korku, sadece güvenlikle ilgili beklentilerden değil; bilakis gelmekte olan savaşın kaçınılmaz olduğunun farkında olmalarından kaynaklanmaktadır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdu ed-Della - Suriye

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER