Bu enkaz nasıl kalkacak?
- Kategori Seçkiler
- |
Ümmeti Savaşlar ve Açlık Tüketiyor
Hilafetin Kurulmasından Başka Bir Çözüm Yoktur
Sudan halkının durumu, Hızlı Destek Kuvvetleri'ne karşı Sudan Ordusu, Ortak Güçler ve destekçi güçler arasında devam eden savaş yüzünden ciddi bir sıkıntıya ulaştı. Sudan Maliye Bakanı'na göre bu durum, Geçiş Dönemi Egemenlik Konseyi Başkanı'nın emtia ambargosunu kaldıran kararının ardından ailelerin geçim sıkıntısı çekmesine yol açmıştır. (Sudan Maliye ve Ekonomik Planlama Bakanı Cibril İbrahim, insanlara temel malları ve ihtiyaçları sağlamayı ve omuzlarındaki geçim yükünü hafifletmeyi amaçlayan yakında hayata geçirilmesi beklenen hükümet önlemleri ve tedbirlerini açıkladı. Bu, onun başkanlığında küçük bir bakanlık komitesinin düzenlediği toplantının ve bu toplantı sırasında piyasaları canlandıracak ve tüketicilerin günlük koşullarını iyileştirecek bir dizi kararın alınmasının ardından geldi.
Bu bağlamda İbrahim, X platformundaki resmi hesabı üzerinden, Egemenlik Konseyi Başkanı'nın talimatları doğrultusunda çıkarılan ve yasaklı mallar listesinin kaldırılmasını öngören kararın, insanların karşı karşıya kaldıkları zor ekonomik koşullar ve geçim sıkıntısının gölgesinde öncelikle insanların ihtiyaçlarını gözettiğini ve bununla birlikte yerel piyasada gerekli dengenin gözetilmesinin de vurgulandığını açıkladı. Medya Watana, Perşembe 22/10/2026).
Fiyatlar eskisi gibi olur mu ve bununla birlikte gümrük ve paralel piyasadaki Dolar kuru Sudan Cüneyhi karşısında düşüşe geçer mi acaba diyerek insanlar bu kararları sevinçle karşıladı?
Öncelikle sorunun bizzat kapitalist sistemin kendisinde yattığını teyit ediyoruz; zira bu sistem, Avrupa'daki kalesinde bile sendelemeye başladığı gibi özgürlüklerin beşiği ve demokrasinin öncüsü olan Fransa'da hayat pahalılığı nedeniyle protestolar düzenlenmiştir; peki savaşların tükettiği ve yabancı yatırım şirketleri aracılığıyla devasa kaynaklarının çalındığı Sudan gibi bir ülkedeki bazı kararlar nasıl çözüm getirebilir ki? Nitekim bu kararlar, ağrı kesicilerden ve çok geçmeden kökleşmiş hastalığın yeniden nüksedeceği yıpranmış sisteme yama yapmaktan başka bir şey değildir.
Kapitalizm, özünde mal ve hizmetlerin göreceli kıtlığına dayanır ve insanları bunları elde etmek için birbirleriyle mücadele etmeye terk eder; parası olan istediğini elde ederken, yoksul ise sadece seyretmekle yetinir; çünkü (malları) dağıtım faktörü kapitalist sistemin ilgi alanına girmez.
Bu durum yalnızca Sudan ile sınırlı değildir; aksine İslam beldelerinin çoğu fiyat artışlarının ve ezici pahalılığın acısını çekmektedir; Gazze, Yemen ve diğer yerlerin halkları, dahası İtalya, Arnavutluk, Yunanistan ve diğerlerinde gördüğümüz gibi bizzat Batı bile aynı durumdadır.
Sudan'daki siyasi duruma geri dönecek olursak; Amerika'nın planının Darfur'un ayrılması yönünde büyük bir güç, kararlılık ve şantajla ilerlediğini görmekteyiz; Burhan'ın siyasi danışmanı Amjad Farid, ABD'nin ateşkes için sunduğu önerinin ülkeyi Libya modeline benzer fiili bölünme senaryosuna sürükleyebileceğini vurgulayarak, ABD'nin Sudan özel temsilcisi Massad Boulos’un sunduğu planın, Sudan hükümetinin sunduğu ve Hızlı Destek Milislerinin tam uluslararası denetim altında kentsel alanlardan ve sivil unsurlardan çekilmesini şart koştuğu temel değişiklikleri göz ardı ettiğine işaret etmiştir.
Farid, New York'tan yaptığı basın açıklamalarında, Hartum'un Amerika'nın milislerin varlığını sürdürmesini meşrulaştırıyor ve ülkenin siyasi geleceğinde onlara bir koltuk ayırıyor şeklindeki yaklaşımından duyduğu büyük endişeyi ortaya koymuştur; bu ise, Sudan heyeti ile Boulos arasında Washington'da yapılması planlanan görüşmenin, Burhan'ın Birleşmiş Milletler Genel Kurulu toplantılarına katılması için gereken vizenin engellenmesi üzerine iptal edilmesiyle eş zamanlı olarak gerçekleşmiştir; gözlemciler ise bu adımı, Sudan ordusunu Amerika'nın vizyonunu kabul etmeye zorlamak için bir baskı aracı olarak değerlendirmiştir.
Bu gelişmeler, Hızlı Destek milislerinin, bir otorite oluşturma girişimleri aracılığıyla bölünme vakıasını dayatmak amacıyla kontrol ettikleri bölgelere güçlerini ikmal etme ve silahlandırma çabalarına ilişkin artan endişelerle eş zamanlı olarak yaşanmıştır. (Sudan Watana, 10/10/2026).
Farid konuşmasına, Sudan'ın insani ateşkes önerisini memnuniyetle karşıladığını, aynı zamanda etkinliğini güvence altına alacak şekilde sahada uygulanması için gerekli tüm pratik düzenlemeleri ele almak üzere ciddi teknik istişarelere başlanması çağrısında bulunduğunu söyleyerek devam etti. (Nabd Sudan).
İşte bu noktadan hareketle Hizb-ut Tahrir’li gençlerin Sudan ve tüm Müslüman ülkelerin halklarına yürekten yapmış olduğu hitabı şudur; bu kaos ve yapay krizler, başarısız kapitalizmin uygulanmasından kaynaklanmakta olup bunları ancak Nübüvvet Minhacı üzere İkinci Raşid Hilafet Devleti durdurabilir; zira Hizb-ut Tahrir, Hilafeti ümmetle birlikte kurmak için tüm hazırlığını yapmıştır; ayrıca parti, hem devlet adamlarını hem de kapitalizmin çözmekten aciz kaldığı ekonomik sorunu çözüme kavuşturan bir anayasa tasarısı hazırlamıştır; zira İslam, ekonomik sorunun, hem dağıtımda hem de insanlara temel ve lüks ihtiyaçlarını karşılayabilme imkânı sağlamakta olduğunu teşhis etmiştir.
Aynı şekilde Amerika ve avenelerinin yağmaladığı madenler ve zenginlikler meselesi de vardır; zira İslam, madenleri kamu mülkiyetlerinden saymıştır; nitekim Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in bir hadisinde şöyle geçmiştir: النَّاسُ شُرَكَاءُ فِي ثَلَاثَةٍ: فِي الْكَلَأِ، وَالْمَاءِ، وَالنَّارِ “İnsanlar üç şeyde ortaktırlar: Merada, suda ve ateşte.”
Haydi o zaman Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kuralım.
Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdusselam İshak – Sudan
Haber-Yorum
Yarım Milyar İnsan Bilimsel Çalışma Üretmiyor!
Haber:
ABD Sağlık ve İnsan Hizmetleri Bakanı Robert Kennedy Jr., Amerika'daki en büyük Arap topluluklarından birine ev sahipliği yapan Michigan eyaletinde düzenlenen Cumhuriyetçi Parti seçim mitingine katıldığı sırada Araplar hakkında tartışmalara yol açan açıklamalarda bulundu. Zira ara seçimlerle eş zamanlı olarak düzenlenen bir seçim mitingindeki kalabalığın önünde Araplara saldırarak şöyle dedi: “Dünyada 500 milyon Arap var, ancak ne bilimsel çalışma üretiyorlar ne Nobel Ödülü ne Fields Ödülü ne de Wolf Ödülü kazanıyorlar ne de edebiyat eserleri üretiyorlar.” (Newsweek, 26 Ekim 2026)
Yorum:
Bu açıklamalar, elektronik iletişim platformlarında ve çeşitli düzeylerde öfkeli tepkiler dalgasına yol açtı. Bu tepkiler arasından, X platformu üzerinden kendisine sert eleştiriler yönelterek ondan utanç duyduğunu ifade eden insan hakları aktivisti ve Robert Kennedy’nin kız kardeşi Kerry Kennedy’yi zikredebiliriz. Amerikan İslam İlişkileri Konseyi (CAIR) de açıklamaları kınadı, bunları ırkçılığın ve açık bağnazlığın yanı sıra İslamofobinin de çarpıcı bir örneği olarak nitelendirerek, yüz milyonlarca insana yönelik önyargıları istismar etmeyi amaçladığını belirtti. Sağlık alanında faaliyet gösteren Protect Our Care kuruluşu, söz konusu açıklamaları eleştirerek bunları saldırgan ve ırkçı olarak nitelendirdi ve objektif siyasi tartışma çerçevesinin dışına çıktığını belirtti.
Buna karşılık çok sayıda kişi bu iddialara hızla yanıt vererek kimya, edebiyat ve barış alanlarında Nobel ödülü kazanmış Arap şahsiyetlerin isimlerini örnek gösterdiler. (El Cezire Net, 28/10/2026)
Evet, Kennedy'nin, Amerika'daki en büyük Arap topluluklarından birine ev sahipliği yapan bir eyalete kasıtlı olarak yönelttiği sözleri, orada yaşayan yüz binlerce Arabın duygularına pervasızca meydan okuyan ve kasıtlı aşağılama ve hakaret içeren bir eylemdir. Ancak bu açıklamaların içerdiği hakareti bir yana bırakırsak, bu söz üzerinde ciddi bir şekilde durup onu açık yüreklilikle yeniden değerlendirmemizi gerektiren bir hakikat yönü yok mudur? Arapların, hatta tüm Müslümanların sayıları dünya nüfusunun üçte birine yaklaşırken, bir zamanlar insanlık medeniyetinin ön saflarında yer alıp ilim, düşünce ve bilgi alanlarında öncülük eden ve herkesi geride bırakan bir konumda olmalarının ardından bilim ve bilgi yolundan sapmış ve milletlerin kuyruklarına dönüşmüş olmaları üzücü değil midir?
Seleflerimizin bilimsel başarıları insanlık uygarlığı tarihinin ayrılmaz bir parçası hâline gelmiş olup bunların en öne çıkanlar şunlardır:
1- Cebir bilimi: Müslüman bilim insanı Muhammed bin Musa el-Hârizmî, ünlü eseri "el-Kitâbu’l-Muhtasar fî Hisâbi’l-Cebr ve’l-Mukâbele - Cebir ve Denklem Hesabı Üzerine Özet Kitap" aracılığıyla cebir biliminin temellerinin atılmasına katkıda bulunmuş olup, modern matematiğin gelişimine zemin oluşturan önemli temelleri atan bu eserle birlikte adı algoritma kavramıyla da ilişkilendirilmiştir.
2- Deneysel kimya bilimi: Müslümanlar kimyayı yalnızca teorik ve felsefi tasavvurlardan çıkararak deney ve gözleme dayanan bir bilim hâline getirmişlerdir; bu alandaki en önemli öncülerden bazıları, hazırlama, damıtma ve süblimleştirme yöntemlerinin geliştirilmesine ve çeşitli maddeler ile asitlerin tanınmasına katkıda bulunan Cabir bin Hayyan ve Razi’dir.
3- Farmakoloji: Müslümanlar, eczacılığın başlı başına bağımsız bir bilim hâline gelmesine katkıda bulunmuşlardır; zira miladi sekizinci yüzyılda Abbasi döneminde halka açık eczaneler ortaya çıkmış, ayrıca ilaçları sınıflandırma, formüle etme ve hazırlama yöntemleri de gelişmiştir.
4- Beşeri Umran (İnsan Uygarlığı): İbn Haldun ünlü Mukaddime adlı eserinde toplumun ve insan uygarlığının incelenmesi için öncü temeller atmış, göçebe ve şehirli toplumların doğasını analiz etmiş ve devletlerin kuruluşunu, gelişmesini ve çöküşünü etkileyen faktörleri incelemiştir.
5- Optik bilimi: İbnü'l-Heysem, "Kitâbü'l-Menazır" adlı eseri aracılığıyla modern optik biliminin temellerinin atılmasında büyük katkı sağlamıştır; zira görmenin, bazı eski görüşlerde yaygın olduğu gibi gözden nesnelere doğru ışınların çıkmasıyla değil, ışığın cisimlerden yansıyarak göze girmesi sonucunda gerçekleştiğini kanıtlamıştır.
6- Trigonometri: Müslüman bilim insanları, trigonometri biliminin gelişmesine ve astronomiden ayrılarak bağımsız bir matematik dalı hâline gelmesine katkıda bulunmuşlardır; ayrıca sinüs ve tanjant gibi trigonometrik fonksiyonların kullanımını geliştirmiş ve bunların matematiksel temellerinin oluşturulmasına katkı sağlamışlardır.
Belki de burada kendini dayatan soru şudur: Bu ümmet, Avrupa bilimsel Rönesansının bir boşluktan ortaya çıkmadığını ve onun bilimsel temellerinin önemli bir kısmının, Avrupalı bilim insanları ve çevirmenlerin Müslüman bilim adamlarının eserlerini Arapçadan Latinceye aktarmaya yoğunlaşmalarının ardından İslam medeniyetinden miras aldıkları şeyler üzerine kurulduğunu bilmiyor mu?
Bu çevirmenlerin en önde gelenlerinden biri Cremonalı Gerard’dır: İbn Sina, Razi ve Ali bin Abbas'ın eserleri de dahil olmak üzere birçok Arapça tıp ve bilim eserini çevirmiştir. Chesterli Robert: Hârizmî'nin matematik eserlerinin Latinceye çevrilmesine katkıda bulunmuştur. Bathlı Adelard: Matematik ve astronomi eserlerini Arapçadan Latinceye çevirmiş ve bilimsel bilginin Avrupa'ya aktarılmasına katkıda bulunmuştur. Michael Scot: İbn Rüşd'ün çok sayıda şerhini ve felsefi çalışmalarını tercüme etmiştir.
İslam hadaratının katkılarının takdir edilmesi, yalnızca eserlerinin aktarılmasıyla sınırlı kalmamış; aynı zamanda insanlığın bilimsel gelişim sürecine yaptığı katkılara hakkını veren çok sayıda Batılı düşünür ve tarihçinin tanıklıklarına kadar uzanmıştır. Bunların en önde gelenlerinden biri, bilim tarihi disiplininin kurucusu George Sarton'dur; zira Sarton, "Bilim Tarihine Giriş" adlı kitabında, Orta Çağ boyunca insan düşüncesinin gelişmesinde Arapların ve Müslümanların üstlendiği merkezi rolü vurgulamış ve Mesûdi ile Taberi başta olmak üzere birçok bilim insanının katkılarını takdir etmiştir. "Batı Üzerinde Doğan Arap Güneşi" kitabının sahibi Sigrid Hunke: Kitabında, Arapça bilgi birikiminin, terimlerin ve kavramların Avrupa dillerine nasıl aktarıldığını ve Arap-İslam medeniyetinin astronomi, tıp, matematik ve diğer bilim dallarının gelişimine nasıl katkıda bulunduğunu açıklamıştır. Oryantalist Thomas Arnold: Orta Çağ boyunca İslam bilimlerinin Avrupa'da üstlendiği medeniyet rolüne ve o dönemde bilgi ve aydınlanma kaynağı olarak temsil ettiği öneme dikkat çekmiştir.
İşte burada son derece önemli bir soru gündeme gelmektedir: Bu ümmetin hayatında ne değişti de bugün içinde bulunduğu durum, tarih sayfalarında onun hakkında okuduklarımız gibi değil de gözlerimizle gördüğümüz bir hâle geldi? Bilim ve bilgi yolculuğuna öncülük eden, insanlığa keşif ve yenilik yollarını aydınlatan bir ümmet, nasıl oldu da bilgiyi ithal eden, medeniyetin ürünlerini tüketen, bilimsel araştırma, yaratıcılık ve icat alanlarındaki varlığı ise giderek gerileyen bir ümmete dönüştü?!
Bilim ve bilgi alanında öncülük, tarihî şan ve şöhretle gerçekleşmediği gibi sırf seleflerin başarılarıyla gurur duymakla da gerçekleşmez; aksine yaratıcı zihinlerin filizleneceği verimli bir toprağa ve bu zihinleri besleyen, onlara büyüyüp gelişme ve süreklilik için gerekli imkânları sağlayan sağlıklı bir iklime ihtiyaç duymaktadır. Bu iklim ise ancak sağlam bir akideye dayanan, ümmetin etrafında kenetlendiği ve insan yetiştirmeyi, bilimi ve bilgiyi desteklemeyi devletin öncelikleri ve temel sorumlulukları arasında gören istikrarlı bir siyasi sistemin gölgesinde gerçekleşebilir. Müslümanlar, kalkınma dönemlerinde işte böyleydiler; zira onların İslam akidesine dayanan, onları bir araya getiren, işlerini gözeten ve ilim ile âlimlere bilgi alanlarında yaratıcılık, içtihat ve rekabet imkânı sunan bir devletleri vardı.
Sorun; Müslümanların bilim üretme yeteneğini kaybetmiş olmalarında, zihinlerinin yaratıcılık konusunda başkalarının zihinlerinden daha az yetenekli hâle gelmiş olmasında değildir; aksine sorun, bu yetenekleri barındıran, onlara yön veren, onları bilimsel ve uygarlık alanındaki başarılara dönüştüren ortamın yokluğunda yatmaktadır. Milletler yalnızca geçmişleriyle kalkınmazlar; aksine kalkınmalarının nedenlerini kavradıklarında, iradelerini yeniden kazandıklarında ve bilimi ve bilgiyi önceliklerinin en başına koyduklarında kalkınırlar.
Belki de Kennedy'nin Araplara yönelttiği hakaret, sadece öfke ve protesto vesilesi olmamalı, aksine öz değerlendirmede bulunmak, azimleri bilemek ve içtenlikle şu soruyu sormak için bir fırsat olmalıdır: Ne zaman milletler arasındaki konumumuzu geri kazanacak ve bilim ve medeniyet alanında yeniden etkin liderler haline geleceğiz?
Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Müh. Hasbullah En-Nur – Sudan
Haber-Yorum
Ürdün'de Cadılar Bayramı'nı Kutlamak Serbest
Ama Dine Bağlı Kalmaya ve Filistin'e Destek Vermeye Çağırmak Yasak
Haber:
Başkent Amman'da düzenlenen Cadılar Bayramı kutlamaları, sosyal medya platformlarında eleştiri dalgasına yol açtı; zira aktivistler ve sıradan halk, bu kutlamaların bu dönemde yapılmasına karşı olduklarını dile getirerek, Kerak kurbanlarının yasının hâlâ devam ettiği bir ortamda dans ve eğlence görüntülerinin Ürdünlülerin duygularını dikkate almadığını ifade ettiler; diğerleri ise itirazlarını, toplumsal kimlik ve değerlerle bağdaşmayan kültürel görünümlerin körü körüne taklit edilmesi olarak nitelendirdikleri duruma bağladılar. (Es-Sawsana Gazetesi)
Yorum:
Britannica Ansiklopedisi'ne göre Cadılar Bayramı, “Samhain” adıyla anılan pagan bir festival olarak başlamış ve eski İrlanda ile Britanya'daki Kelt halkları tarafından, mevcut takvimimize göre 1 Kasım'a denk gelen tarihte kutlanmış olup bu tarihi yeni yılın başlangıcı, kışın ve karanlık mevsimin başlangıcı olarak kabul etmişlerdir; çünkü onların yılı aydınlık ve karanlık olmak üzere iki mevsime ayrılmaktaydı. Zira bu sırada arazi sözleşmeleri yenilenir ve sürüler meralardan geri dönerdi. Aktarıldığı üzere bu Keltler, yaşayanlar dünyası ile ölüler dünyası arasında bir engel olduğuna ve bu engelin Samhain arifesinde, yani 31 Ekim tarihinde ortadan kalktığına ya da neredeyse kalkmak üzere olduğuna, dolayısıyla sona eren yılda hayatını kaybedenlerin ruhlarının hala dünyada kaldığına ancak o gece öteki dünyaya göç ettiklerine, ayrıca ölmüş kişilerin ruhlarının gelip ailelerini ziyaret ettiklerine inanıyorlardı. bu yüzden sofraların etrafına boş sandalyeler yerleştirilir ve evlerin kapıları açık bırakılırdı. Kötü ruhlara gelince; onları kovmak için tepelerin zirvelerinde ateşler yaktılar ve tanınmamak için maskeler taktılar! Hristiyanlık da bu geleneği istismar ederek 1 Kasım’a denk gelen Azizler Günü ile ilişkilendirmiş ve “All Hallows’ Eve” (Azizler Günü Arifesi) adı verilmiştir; ardından İrlanda ve İskoçya’ya ait gelenekler, 19. yüzyıldaki göç dalgalarıyla birlikte Amerika Birleşik Devletleri’ne taşınmış ve burada, balkabaklarının oyulmasından “şeker mi, şaka mı?” oyununa kadar uzanan ve günümüzde bilinen ticari ve eğlence odaklı şeklini kazanmış; nihayetinde büyük ekonomik getiriler sağlayan devasa bir sektöre dönüşmüştür.
Üzücü ve esef verici olan şu ki; bu putperest bayramın kutlama görüntüleri artık Batı ile sınırlı kalmamış, aksine Müslüman ülkelerine de yayılmıştır; öyle ki başkentlerde ve büyük şehirlerdeki oteller, restoranlar, kafeler ve alışveriş merkezleri bu putperest bayram vesilesiyle etkinlikler düzenlemekte, kostümler, partiler ve yarışmalar sunma konusunda adeta birbirleriyle yarışmaktadırlar; bu sırada çocuklar ve gençler de maskeler takarak, birbirlerini korkutarak ve fotoğraflar çekerek bu etkinliklere katılmaktadırlar. Ürdün'de ve diğer Müslüman ülkelerde bu putperest bayramına ait yayılan fotoğraf ve videolar, kertenkele deliğine girme ve Batı'yı körü körüne taklit etme anlamına gelmektedir; bu ise ne İslam'ın hükümleriyle ne de Müslümanların kültürü ve kimliğiyle bağdaşmaktadır. Dinlerine düşkün olan Ürdün halkının, bu kutlamaları reddederek sosyal medyada ortaya koydukları tepki ve kınama, bunların yalnızca kendi sahiplerini temsil ettiğini teyit etmektedir.
Ürdün rejimi, efendilerini memnun etmek için İslam'a karşı savaşmak ve Ürdün halkının İslami kimliğini tahrif etmek üzere hızla adımlar atmakta ve bu konuda çeşitli yöntem ve araçlarla hiçbir çabadan kaçınmamaktadır; zira bazen müfredatları değiştirmekte, camileri, imamları ve hatipleri kontrol altına almakta, yatsı namazından sonra vaaz ve irşat dersleri verilmemesini talep etmekte ve namazdan on beş dakika sonra camileri kapatmakta, Gazze'ye destek vermeyi suç sayarak bu işin sorumlularını cezalandırmakta, bazen de Cerş, Petra ve Akabe'de ahlaksız müzik konserleri ve festivalleri düzenlemekte ve Cadılar Bayramı ve diğer etkinlik ve kutlamaların düzenlenmesine izin vermektedir.
Bu suçlu rejim, Gazze ve Batı Şeria bölgesindeki Müslümanların kanları ve parçalanmış bedenleri üzerinde dans etmekte, Kerak şehrinde ölenler için gözyaşı döküyormuş gibi yapmakta ve onların intikamını Dera şehrinde masumları öldürerek almakta, ardından da Cadılar Bayramı ve ahlaksız partilere ruhsat vermektedir! Eğer bu, Filistin'de veya başka yerlerdeki mazlum Müslümanlara destek olmak amacıyla düzenlenen bir etkinlik olsaydı, ona ve düzenleyenlere karşı savaş açardı; ancak bu, şu gerçeği ortaya koyan bir çelişkidir; İslam'ı yozlaştıran, ona karşı savaşan, Müslümanların kimliğini ve değerlerini tahrif eden her şeye izin verilmekte, hatta çoğu zaman devlet bunların düzenlenmesini bizzat üstlenmektedir; ama buna karşılık, Müslümanlara destek çağrısı yapan ve dinin hükümlerine bağlılığı savunan Lü'lüü'l-Meknûn girişimi gibi bir girişim ise yasaklanmakta, onun mensuplarına savaş açılmakta ve takip edilmektedirler!
Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Aişe Abdulkadir
Sudan hükümeti, 1 Kasım 2026 Pazar günü, Etiyopya’nın Sudan’ın çeşitli eyaletlerindeki sivil yerleşim yerlerine, sivil tesislere ve elektrik santrallerine yönelik saldırıları nedeniyle Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’ne ve Afrika Birliği Barış ve Güvenlik Konseyi’ne Etiyopya aleyhinde şikâyette bulundu. Sudan hükümeti, Etiyopya’dan bu düşmanca eylemlerine son vermesini talep ederken, uluslararası sistemi de uluslararası hukukun Etiyopya’ya uygulanması konusunda üzerine düşen görevi yerine getirmeye çağırdı.
Sudan Geçiş Egemenlik Konseyi de ülkeye Etiyopya topraklarından insansız hava araçlarının (İHA) gönderildiğini doğruladı. Konsey, 15 Şubat ile 27 Ekim tarihleri arasında Etiyopya’dan Sudan’a 187 İHA gönderildiğini belgelediklerini açıkladı. Ayrıca Etiyopya’dan gelen İHA saldırılarında 484 sivilin ve 76 askerin hayatını kaybettiğini bildirdi.
Etiyopya’nın kendi topraklarından gönderdiği İHA’larla masum insanları öldürmesi, devletin altyapısını tahrip etmesi ve insanların işlerini sekteye uğratması şeklinde gerçekleştirdiği bu apaçık saldırganlık, Sudan’ın en üst makamının da itiraf ettiği bir gerçektir. Şayet Sudan hükümeti Etiyopya’ya en azından misliyle karşılık vermiş olsaydı, bütün bunlar yaşanmazdı.
Bu gerçekler karşısında biz, Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti olarak aşağıdaki hususları vurguluyoruz:
Birincisi: Etiyopya’nın ülkemize karşı gerçekleştirdiği ve gerçekleştirmeye devam ettiği saldırganlık, Sudan’a karşı bir savaş ilanıdır. Esas olan, bu saldırganlığa hak ettiği şer’î ve hukuki karşılığın verilmesidir. Şer’î açıdan İslam, saldırıya misliyle karşılık verme hakkını tanımıştır. Nitekim Allah Azze ve Celle şöyle buyurmuştur:
الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ“Haram ay, haram aya karşılıktır. Hürmetler de kısas hükümlerine tabidir. O hâlde kim size saldırırsa, size saldırdığı gibi siz de ona saldırın, (fakat ileri gitmeyin). Allah’a karşı gelmekten sakının ve bilin ki, Allah kendine karşı gelmekten sakınanlarla beraberdir.”[Bakara 194] Hukuki açıdan ise Birleşmiş Milletler Antlaşması’nın 51. maddesi, saldırıya uğrayan her devlete karşılık verme hakkı tanımaktadır. Öyleyse Sudan yöneticilerine ne oluyor da kıllarını bile kıpırdatmıyorlar?!
İkincisi: Etiyopya’yı saldırganlığında daha da ileri gitmeye cesaretlendiren şey, zayıfların saygı görmediği bu dünyada, yalnızca şikâyette bulunmakla yetinen Sudan hükümetinin sergilediği zavallı tutumdur.
Üçüncüsü: Sudan ordusu karşılık verebilecek güçtedir. Elinde Etiyopya’yı yaptıklarından pişman edebilecek askerî güç, insansız hava araçları ve savaş uçakları bulunmaktadır. Ne yazık ki ordu komutanları, ordunun elini kolunu bağlamaktadır. İşte bu utanç verici tutum, beraberinde ciddi soru işaretlerini de gündeme getirmektedir!
Dördüncüsü: Hükümet, böyle durumlarda yapılabilecek en basit girişimlerde dahi bulunmamıştır. Diplomatik ilişkileri kesmek, Etiyopya uçaklarının Sudan hava sahasında uçmasını yasaklamak ve benzeri tedbirleri almak gibi adımlar atılmamıştır. Bilakis her şey, sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi devam etmektedir! Bu da başka bir soru işaretini doğurmaktadır.
Beşincisi: Ülkemizdeki siyasetin paralı askerleri ve bağımlı medya mensupları utanç verici bir tutum sergilemektedir. Olanları tamamen örtbas etmekte, hakkı söylemekten kaçınıp susmaktadırlar. Hakkı söylemeyip susan ise dilsiz şeytandır!
Sudan halkı, zillete ve aşağılanmaya razı olmayan İslam ümmetinin bir parçasıdır. Zira İslam ümmeti, izzetli ve hayırlı bir ümmettir. Ancak bu hayırlılık ve izzet, yalnızca yüce İslam ideolojisi esasına dayalı ideolojik bir devletin, yani Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet’in gölgesinde gerçekleşebilir. Öyle ki o devletin halifesi düşmanların yüzüne “Yanıt duyduklarınız değil, gördükleriniz olacaktır.” sözlerini haykıracaktır.
Ey güç ve kuvvet ehli! Hizb-ut Tahrir’e nusret verin ki Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet’i yeniden kurabilsin! Öyle bir Hilafet ki onunla İslam ve Müslümanlar izzete kavuşacak, küfür, şirk ve saldırganlık ile bunların mensupları zillete düşecektir. Dünya, ümmetin çıkarlarını koruyan ve düşmanlarına şeytanın vesveselerini dahi unutturacak kudrette büyük yöneticiler görecektir. Öyleyse çalışanlar bunun için çalışmalıdır.
26 Ekim 2026 tarihinde El-Kerame gazetesinde yayımlanan, yazar Muhammed Abdülkadir’in “Partiler Nerede?!! Kayıp İlanı” başlıklı makalesini okudum. Yazar, makalesinde Sudan siyaset sahnesinde ülkenin karşı karşıya bulunduğu sorunlara çözüm ve çareler sunan siyasi partilerin bulunmamasından şikâyet etmektedir. Yazar makalesine şu sözlerle başlamaktadır: “Belki de mevcut krizimizin bu ağır ve çetin günlerinde Sudan partilerini acı ve trajik bir şekilde kaybettiğimizi duyurmak için ‘Evden çıktı, henüz geri dönmedi’ şeklinde bir kayıp ilanı vermemiz gerekecek...”
Galiba yazar, Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti’nin halkın ve ülkenin sorunlarına çözümler ve çareler sunmak amacıyla yürüttüğü o yoğun ve kesintisiz faaliyetlerden haberdar değildir! Oysa Hizb; pazarlarda, meydanlarda, camilerde, salonlarda, gazetelerde, çeşitli medya mecralarında ve sosyal ağlardaki sayfa ve gruplarında her gün Sudan halkına hitap etmektedir.
Bütün bu açık ve görünür faaliyetlere rağmen yazar hala şöyle demektedir: “Bugün Sudan’ın içinde bulunduğu büyük tehlikelere rağmen siyasi partiler, garip, şüphe uyandıran ve dikkat çekici bir yokluk sergilemektedir. Hepsi, Sudan’ın bir vatan olarak haritadan silinmesi tehdidini doğuran ciddi meydan okumaların seviyesine yükselmekte başarısız olmaktadır!”
Hâlbuki Hizb’in faaliyetleri ne savaştan önce ne de savaş sırasında durmuştur. Bilakis bugün de idari başkent Port Sudan’da her hafta siyasi konuşmalar düzenlemeye devam etmektedir. Büyük Çarşı’da insanlara doğrudan hitap etmekte; siyasi ve ekonomik sorunlara, savaşla ilgili meselelere, müzakerelere ve ateşkeslere ilişkin çözümler sunmakta, değerlendirmelerde bulunmaktadır. Hatta bu silahlı milislere “silahlı mücadele hareketleri” dendiği dönemden beri onların tehlikelerine karşı uyarmayı sürdüren tek parti belki de bizim partimizdir. Bunun yanı sıra geçtiğimiz dönem boyunca; Amerika’nın Sudan’ı parçalamak, servetlerini yağmalamak ve İslam’ın yönetime gelmesini engellemek için silahlı piyonları vasıtasıyla körüklediği o kirli planına karşı, Sudan’ın tüm şehirlerini kapsayan güçlü siyasi kampanyalar yürüttük. Darfur’un koparılmasını engelleme ve ülkenin birliğini koruma meselesini hayat-memat meselesi kıldık; bu kapsamda onlarca seminerin yanı sıra Port Sudan’ın en ünlü otelinde büyük bir konferans düzenledik.
Ne yazık ki hükümet, bu büyük faaliyetlere Hizb’in gençlerini tutuklayarak ve haklarında asılsız suçlamalarla soruşturmalar açarak karşılık vermiştir. Hatta hükümete yakın bazı yazarlar, Hizb’in Darfur’un ayrılması planına yönelik uyarılarını sürüden ayrı ses çıkarmak olarak değerlendirmişlerdir!
Yazarın şu sözleri ise daha da şaşırtıcıdır: “Krizlerle boğuşan siyasi, ekonomik ve güvenlik gerçekliğimizle başa çıkmak için herhangi bir reçete ortaya koyan tek bir açıklamaya ya da tutuma rastlamadım.. Herkes sustu ve meydan boş kaldı..!”
Herhalde yazar, Hizb’in Sudan’ın dört bir yanına yayılmış olan veya insanların sosyal medya üzerinden neredeyse her gün takip ettiği platformlarının hiçbirinden haberdar değildir! Oysa Hizb, her ay resmî sözcüsünün katılımıyla bir basın toplantısı düzenlemektedir. Bu toplantılarda öne çıkan siyasi, ekonomik veya diğer meselelere ilişkin çözümler ve değerlendirmeler sunulmaktadır. Resmî sözcünün konuşması da oldukça geniş bir şekilde yayımlanmaktadır. Daha da şaşırtıcı olan, haber sitelerinin bu basın toplantılarını düzenli olarak haberleştirmesi ve toplantılarda yapılan konuşmaları yayımlamasıdır. Aynı şekilde Hizb, düzenli olarak “Ümmetin Meseleleri Forumu” adı altında toplantılar düzenlemektedir. Bu toplantılarda belirli bir mesele, ülkenin karşı karşıya bulunduğu bir kriz veya sorun ele alınmakta; meselenin gerçek mahiyeti ortaya konularak ona yönelik etkili çözümler sunulmaktadır. Bunun yanı sıra Hizb, her ay “Siyaset Salonu” adı altında toplantılar gerçekleştirmektedir. Bu toplantılarda Sudan’ı ilgilendiren uluslararası meseleler ele alınmakta, bunlara ışık tutulmakta ve çözümler ortaya konulmaktadır. Bütün bunlara ilaveten resmî sözcü tarafından güncel gelişmelere ilişkin basın açıklamaları yayımlanmaktadır. Ayrıca Hizb gençlerinin kaleme aldığı siyasi makaleler ve güncel haberlere ilişkin “Haber ve Yorum” başlığı altında yayımlanan değerlendirmeler bulunmaktadır. Bunların dışında Hizb’in her hafta çarşamba günü yayımladığı Er-Râye gazetesi de vardır.
Dolayısıyla hakkaniyet ve ilmî dürüstlük gereği yazarın, hiç değilse bu faaliyetlerden haberdar olduğunu göstermek adına bunlara değinmesi gerekirdi. Ne var ki makalesinde Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti’ne ilişkin tek bir ifadeye dahi yer verilmemiştir. Bunun, yazarın bu faaliyetlerden haberdar olmamasından mı, yoksa gizlediği başka bir nedenden mi kaynaklandığını bilmiyorum!
Ancak bu basın açıklamamızdan sonra yazarın, bunun nedenini kamuoyuna açıklaması ve Hizb’in hakkını teslim ederek hakkaniyetli davranması gerekmektedir.
Yazar daha sonra şöyle demektedir: “Bana bölünmelerin veya anlaşmazlıkların yaşanmadığı tek bir parti örneği gösterin!” Yakın uzak herkes bilmektedir ki Hizb-ut Tahrir, ideolojisi İslam olan siyasi bir partidir. Ümmetle birlikte ve ümmetin içerisinde çalışarak İslam Devleti’ni, yani Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet Devleti’ni kurmayı hedeflemektedir. Yakın uzak herkes Hizb’in resmî sözcüsünü, gençlerini ve sorumlularını tanımaktadır. İşte Hizb, Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet’i kurmak için Nebi SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in metodunu takip ederek yoluna devam etmektedir. Hizb’in gençleri, geceyi gündüze katarak çalışmaktadır. Aralarında ne bölünmeler ne de anlaşmazlıklar bulunmaktadır. Çünkü Hizb’in gençleri açısından mesele son derece açıktır: Yüce İslam’ın yönetime ulaşması ve Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet’in kurulmasıyla İslami hayatın yeniden başlatılması. Hizb’in gençleri, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın şu vaadi gerçekleşene kadar bu meseleyi bir ölüm kalım meselesi olarak görmektedir.
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ“Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden öncekileri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için razı olduğu dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaatte bulunmuştur. Onlar bana kulluk eder ve bana hiçbir şeyi ortak koşmazlar. Artık bundan sonra kimler inkâr ederse, işte onlar fasıkların ta kendileridir.”[Nur 55] Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem de şöyle de buyurmuştur:
وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً“Kim boynunda biat halkası olmadan ölürse cahiliye ölümüyle ölmüş olur.”