Pazartesi, 06 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/16
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Trump'ın Putin'le Anlaşması: Avrupa'ya Yönelik Başka Bir Darbedir

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Trump'ın Putin'le Anlaşması: Avrupa'ya Yönelik Başka Bir Darbedir

Haber:

9 Ekim tarihinde DW ajansı, Amerika Başkanı Trump'ın 9 Ekim Cuma günü, Rusya Devlet Başkanı Putin ile son derece başarılı görüşmeler gerçekleştirdiğini, bu görüşmeler sırasında Rus dizelinin Amerika Birleşik Devletleri’ne ve dünya pazarına tedariki konusunda bir anlaşmaya varıldığını bildirdi.Trump bu haberi Truth Social platformunda da yayımladı.

Trump'a göre, Rus enerji kaynakları ve ABD'nin Hürmüz Boğazı üzerindeki tam kontrolü sayesinde, dizel fiyatları “Amerikalılar -hatta tüm dünya- için hızlı ve gözle görülür bir şekilde” düşecektir.

Aynı gün ABD Hazine Bakanlığı, Yabancı Varlıkların Kontrolü Ofisi'nin (OFAC) Trump'ın talimatları doğrultusunda “Rus dizel yakıtının küresel pazara tedarik edilmesine izin veren geçici bir genel lisansı derhal yayımladığını” duyurdu.

Yorum:

Trump'ın, kongre tarafından kabul edilen ve Rusya ile İran'a yaptırımlar uygulayan 2026 tarihli Lindsey Graham yasasını 19 Eylülde imzalamasının üzerinden bir ay bile geçmedi. Nitekim 2 Ekim'de G7 (Yediler Grubu) ülkeleri, küresel fiyatları istikrara kavuşturmak hedefiyle stratejik rezervlerinden 100 milyon varil petrol ve dizelin acilen piyasaya sürülmesi çağrısında bulunmuştu.Bir hafta sonra, yani 9 Ekim'de, Yabancı Varlıkların Kontrolü Ofisi (OFAC) 135 sayılı lisansı yayımladı; Amerika da bu lisans vasıtasıyla 2022 yılındaki ambargoyu baypas ederek kendisine Rus dizel yakıtı satın alma izni vermiş oldu.

Önce Rus hidrokarbonlarının satın alınmasını yasaklayan, ardından da buna izin veren son Amerikan yasaları, Avrupa Birliği'ni zayıflatmayı hedefleyen zincirin ek halkaları haline gelmiştir. Nitekim Amerika, Ukrayna'nın yanı sıra Avrupa'yı da Rusya'ya karşı savaşa sürüklemeyi başarmıştır.Bu savaş sayesinde Amerika, bir yandan silah satışlarından muazzam kârlar elde etmiş, diğer yandan da Avrupa enerji piyasasını kontrolü altına almıştır.

Amerika, Yahudi varlığıyla iş birliği içinde; akaryakıt kıtlığına ve küresel piyasada petrol fiyatlarının yükselmesine yol açan İran'a yönelik saldırıyı ve Hürmüz Boğazı ablukasını kendi çıkarına kullanmaktadır. Nitekim bazılarını yaptırımlarla tehdit edip Rus petrolü ve doğalgazı satın alan diğerlerine de gümrük tarifeleri uygulayarak Amerika, fiilen Rus enerji kaynaklarının satışını tek taraflı olarak düzenleyen merci haline gelmiştir.

Avrupa ise,Rus petrolü ve gazının satın alınmasına tamamen yasak getirmiştir.Daha birkaç gün önce, yani 12 Ekim'de Avrupa Birliği 22. yaptırım paketini yayımlamıştır.Bununla birlikte Avrupa ülkelerindeki yakıt rezervleri, kış mevsiminin başlamasıyla birlikte giderek azalmaktadır. Ayrıca Avrupa ikiyüzlülük içinde, kendi koyduğu yaptırımları aşarak Rus enerji kaynaklarını satın almaya başvurmaktadır. Örneğin; daha sonra hangi adla adlandırılacağına bakmaksızın, Rus petrolünü işleyen Türkiye ve Hindistan üzerinden bunu yapacaktır. Bununla birlikte ham madde yine Rus petrolü olarak kalmaya devam edecek olup herkes de bunun farkındadır. Ancak sorun, insanların artık bu emtia için ek meblağlar, hatta fahiş fiyatlar ödüyor olmalarında yatmaktadır.Peki sonuçta bundan kim fayda sağlayacak? Tabii ki Amerika Birleşik Devletleri.

Böylece Amerika, Rusya'yı kendi çıkarı için kullanarak Hürmüz Boğazı ablukasından ve enerji kaynakları ticareti üzerinden muazzam bir servet elde etmektedir; nitekim savaş uzadıkça Avrupa Birliği Rus enerji kaynaklarından bir o kadar uzaklaşmaktadır;işte bu nedenle ABD, askeri ve ekonomik kapasitesini yeniden inşa edebilmesi için Rusya'nın doğrudan ve aracılar vasıtasıyla akaryakıt ticareti yapmasına izin vererek savaşın ömrünü uzatmaya çalışmaktadır.

Bu ikiyüzlü savaş ve dünyadaki büyük güçlerin izlediği politikalar, onların kendi aralarında çatışırken kontrol altındaki ülkeleri birer savaş alanı olarak kullandıklarını ortaya koymaktadır. Bu kâfir güçler dünyayı kontrol ettikleri sürece, korku ve kaos egemen olmaya devam edecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Eldar Hamzin

Devamını oku...

Gelecekteki Dünya Savaşı: Bir Sonraki Dünya Savaşı Görünmez Bir Savaş mı Olacak?

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Gelecekteki Dünya Savaşı: Bir Sonraki Dünya Savaşı Görünmez Bir Savaş mı Olacak?

Tarihin tanıklık ettiği büyük savaşlarda, her zaman görülebilecek bir şey vardı. Zira Birinci Dünya Savaşı'nda ordular sınırları aşarak harekete geçmiş; cepheler siperler ve toplarla dolup taşmıştı. İkinci Dünya Savaşı'nda ise bizzat şehirler savaş alanlarına dönüşmüş ve savaşın patlak vermesi, insanların zihninde uçakların sesi, sirenler ve düşen bombalarla özdeşleşmişti.

Peki ya savaşın ilk alametleri çalışmayan bir banka ekranı, çöken bir elektrik şebekesi, sistemlerini devreye sokamayan bir havaalanı, devre dışı kalan bir liman ve milyonlarca insanın iletişiminin kesilmesi olsaydı nasıl olurdu acaba?

Bu, gelecekteki dünya savaşının tamamen elektronik olacağına ya da tankların ve füzelerin ortadan kalkacağına dair bir kehanet değildir; ancak ciddiye alınmayı hak eden bir varsayımdır: Zira gücün doğası değişebilir, dolayısıyla savaşların başlama şekli de değişebilir; çünkü devlet artık sadece sınırlardan ve ordulardan ibaret olmadığı gibi modern devlet de sadece bir toprak, ordu ve başkentten ibaret değildir; aksine bankalar, enerji, iletişim, uydular, limanlar, ulaşım, fabrikalar, tedarik zincirleri, su ve gıda sistemleri ile bilgiden oluşan bir birbirine bağlı devasa sistemler ağıdır.

Bu karşılıklı bağımlılık, ülkelere benzeri görülmemiş yetenekler kazandırdı, ancak aynı zamanda benzeri görülmemiş zayıflıklar da yarattı; Gerçek zamanlı çalışan bir ekonomi, temel halkalarından biri bozulursa durma noktasına gelebilir; dijital sistemlere dayanan bir liman, tek bir vinç bile vurulmasa işlevsiz hale gelebilir; milyonlarca müşteriye hizmet veren bir banka ise, kimse tarafından kullanılamayan sağlam bir binaya dönüşebilir.

Avrupa Birliği Siber Güvenlik Ajansı, dijital bağlantılılığın saldırı yüzeyini genişlettiğini ve ortak bağımlılık noktalarının istismar edilmesinin saldırıların tedarik zincirleri boyunca etkisini katlayabileceğini vurgulamaktadır. Ayrıca en son raporları da kamu yönetimi, ulaşım, dijital altyapı ve finans sektörlerinin hedef alınmaya devam ettiğine işaret etmektedir.

İşte burada; şehri vurmaktan ziyade onun damarlarının vurulması gibi hedef alma mefhumu değişmektedir; zira geleneksel bir savaşta, devletin damarlarını kesmek, yolları, köprüleri ve limanları tahrip etmek ya da şehirleri kuşatmak anlamına geliyordu; ama bugün devletin görünmez damarları da vardır; zira internet bir damardır, enerji bir damardır, finans sistemi bir damardır, uydular bir damardır ve tedarik bir damardır; hatta deniz tabanı bile bu denklemin bir parçası haline gelmiştir. Çünkü denizaltı kabloları kıtalararası veri trafiğinin büyük bir bölümünü taşırken diğer bazı denizaltı altyapıları da enerji taşımaktadır. Bunların korunması artık doğrudan bir güvenlik meselesi hâline gelmiştir; bu yüzden NATO, gemi hareketlerini analiz etmek ve deniz altındaki altyapıya yönelik bir tehdide işaret edebilecek davranışları tespit etmek için yapay zekâ kullanan araçlar geliştirmiştir.

İronik olan ise, küresel ekonomideki en önemli yapıların, insanların bilincinden en çok kaybolan şeyler olabilmesidir. Çünkü biz parayı transfer etmemizi sağlayan kabloyu görmüyoruz, limanı fabrikaya bağlayan sistemi görmüyoruz, hastanenin çalışmasını sağlayan ağı görmüyoruz, ancak durduğu anda değerini anlıyoruz. Yani patlamaya ihtiyaç duymayan bir silah! İşte bu yüzden gelecekteki savaş, sonuçları açısından değil, şekli açısından farklı olabilir.

Finans sektörüne yönelik geniş çaplı bir siber saldırı, parayı çalmaktan ziyade para akışında kaos yaratabilir; ulaşım sistemlerinin devre dışı bırakılması limanı tahrip etmeyebilir ama gemilerin ve eşyaların hareket etmesini engelleyebilir. Bir elektrik şebekesinin hacklenmesi tek bir santralı bile yakıp yıkmayabilir ama şehirleri enerjiden mahrum bırakabilir; iletişim altyapısına yönelik bir saldırı ise doğrudan bir insanı öldürmeyebilir ancak bütün bölgeleri devletten ve dünyadan izole edebilir. İşte burada savaşta yeni bir kural ortaya çıkmaktadır: Silah görünmez olabilir ancak etkisi son derece görünür olacaktır. İnsanların damarları kesilmeyebilir, ancak insanların dayandığı devletin damarları kesilebilir.

Yapay zeka da bu duruma yeni bir katman eklemektedir; zira yapay zekanın başlı başına bir "silah" olması zorunlu değildir; ancak onu kullananların kabiliyetlerini katlayan bir güç çarpanına dönüştürebilir; dolayısıyla o, devasa miktarda veriyi analiz edebilir, zayıf noktaların keşfedilmesini hızlandırabilir, bazı süreçleri otomatikleştirebilir ve yanıltma ile sosyal mühendislik yöntemlerini geliştirebilir. Nitekim ENISA (Avrupa Birliği Siber Güvenlik Ajansı), tehdit gruplarının operasyonlarını güçlendirmek için yapay zeka araçlarını kullandığına ve kurumlar içinde ona bağımlılığın yaygınlaşmasıyla birlikte bizzat yapay zekanın da saldırı yüzeyinin bir parçası haline geldiğine işaret etmektedir. Ayrıca Ajans, önümüzdeki yıllarda siber operasyonlarda daha fazla otomasyon ve geniş ölçekli üretim görülebileceğini düşünmektedir.

Ancak belki de daha tehlikeli olan, yapay zekânın saldırı kapasitesi değil, savaşı hızlandırma kapasitesidir. Eskiden karmaşık bir operasyon hazırlamak uzun zaman ve çok sayıda insan gerektiriyordu; ancak algoritmalar bilgileri analiz etmeye, açıkları keşfetmeye, mesajlar oluşturmaya ve geniş çaplı operasyonlar yürütmeye dahil olduğunda; hedefi tespit etmekle ona vurmak arasındaki mesafe çok daha kısa bir hale gelebilmektedir.

En büyük sorun, siber bir saldırının her zaman açık bir imza taşımamasıdır; zira bir füze düştüğünde ortada fiziksel bir iz olur; fakat bir bankacılık ağı devre dışı kaldığında veya iletişim kesildiğinde, sorumlunun belirlenmesi zaman alabilir; bu süreçte organize suç, devlet destekli saldırılar, devlet dışı aktörler ve istihbarat operasyonları iç içe geçebilir. Bu da hibrit savaş veya gri bölge olarak adlandırılan şeyi oluşturur: yani doğrudan konvansiyonel savaşa varmadan aşamalı olarak siyasi, ekonomik, enformasyonel, siber ve sabotaj amaçlı bir baskı oluşturur.

NATO'nun kendisi de hibrit tehditlerini, dezenformasyon, aldatma, sabotaj ve diğer askeri olmayan yöntemleri kapsayan tehditler olarak nitelendirmekte ve son yıllarda değişen şeyin teknoloji ve küresel bağlantılılığın dayattığı hız, ölçek ve yoğunluk olduğuna işaret etmektedir. İşte burada "savaşın başlangıcı" tanımı daha da zorlaşabilir. Savaş füzeler ateşlendiğinde mi başlar, yoksa ağlara sızıldığında mı? Yoksa bir taraf rakibinin kritik altyapısını devre dışı bırakmaya başladığında mı? Ya da operasyonların hedefi casusluk yapmak değil de diğer devleti davranışını değiştirmeye zorlamak olduğunda mı başlar?

Tankların çağı sona erdi mi? Tabii ki hayır. Burada abartıdan sakınmak gerekir. Siber savaş geleneksel savaşı ortadan kaldırmaz; aksine onun için bir zemin aşaması olabilir; zira dijital saldırılar, askeri bir saldırıdan önce gerçekleşebilir, onunla eş zamanlı olabilir veya uçaklar ve füzeler devreye girmeden önce komuta, iletişim, ulaşım ve savunma sistemlerini şaşırtmak için kullanılabilir. En dakik soru şudur: Askerî, ekonomik, siber ve enformasyon araçları tek bir savaş içinde birlikte nasıl işleyecek?

Uçak gökyüzünde, asker yerde, korsan bilgisayarın başında, finansal spekülatör işlem ekranının karşısında, dezenformasyon kampanyaları ise telefonlar üzerinden yürütülüyor olabilir; ancak onların hepsi aynı savaşın bir parçasıdır. İşte burada cephe her yerde olur. Yani kişi, bir cephede olduğunun farkında bile olmayabilir; ama geleneksel savaşta insanlar cephenin nerede olduğunu bilirler.

Görünmez savaşta cephe; telefon, banka, fabrika ve hastane de olabilir. Kişi, banka hesabına erişemeyebilir. Fabrika, dijital sistemi devre dışı kaldığında durur. Hastane, hizmetlerinin bir kısmını kaybeder. Şirket, ham maddelere ulaşamaz. Limanın sistemleri durur.  

Bunlar geleneksel anlamda mutlak surette savaş sahneleri değil, ancak bir savaşın sonuçları olabilir. Bu nedenle “esneklik”, ulusal güvenliğin temel bir parçası haline gelmiştir; zira NATO, siber saldırılar ve hibrit tehditlerle mücadele de dahil olmak üzere ülkelerin dayanıklılık kapasitesini ulaşım, iletişim, enerji, gıda, su, ilaç, kamu yönetimi ve bilgi akışının korunmasıyla ilişkilendirmektedir.

Tedarik zincirleri; daha önce istisnai olarak görülen savaş araçlarından bir kısmı, artık devletler arasındaki rekabette fiilen yer almaktadır. Avrupa kurumları binlerce siber olayı belgelemiş olup raporlar, devletlerle bağlantılı aktörlerin faaliyetlerinin sürdüğüne ve bazı kötü niyetli operasyonlarda yapay zekâ kullanımının arttığına işaret etmektedir.

Eğer savaşın başladığını söylemek için tankların gelmesini bekliyorsak, savaşın uzun zaman önce başladığını keşfedebiliriz. Eğer her siber saldırıyı bir savaş olarak kabul edersek; bu kez de suç, casusluk, sabotaj ve askeri çatışmanın arasını karıştırmış oluruz. Bu nedenle önümüzdeki aşama çok daha dakik bir ölçüte ihtiyaç duymaktadır: Yani devlet, rakibini siyasi ve stratejik olarak zorlamak amacıyla rekabet, caydırıcılık ve gizli operasyonlardan düzenli güç kullanımına ne zaman geçer?

Savaş, sunucu, ağ, deniz tabanındaki kablo, uydu, bankacılık sistemi ya da tedarik zinciri gibi kimsenin dikkat etmediği bir yerden de başlayabilir. Gelecekteki savaşta ilk soru şu olmayabilir: Bizi kim bombaladı? Dolayısıyla son derecede birbirine bağlı bir dünyada, savaşın ülkenize girmesi için artık sınırları aşmasına bile gerek kalmayabilir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...

Azerbaycan Müftüsünün Başörtüsü Yasağı Karşısındaki Utanç Verici Tutumu: Allah’a Yemin Olsun ki Batılın Borazanlığını Yaptığın İçin Mutlaka Hesaba Çekileceksin!

Müslüman çoğunluğa sahip Azerbaycan, son günlerde laik (dinsizlik) eğitimi pekiştirmek ve eğitim kurumlarında standartları tek tipleştirmek amacıyla okullarda başörtüsünü yasaklayan yeni önlemlere tanık oldu.

Medya organları, okullardan ve enstitülerden kovulmalarının ardından kapıların önünde ağlayan ve feryat eden Müslüman kız öğrencilerin yürekleri dağlayan görüntülerini aktardı. Yürekleri dağlayan bu görüntüler, ülkede büyük bir tartışma ve öfke dalgasını tetikledi. Ayrıca bu kararlar, ülkede büyük bir tartışma ve hoşnutsuzluk dalgasını alevlendirerek birçok insanın “Başörtümüz şerefimizdir” sloganıyla protestolara ve gösterilere katılmasına neden oldu; yetkililer ise buna tutuklamalar ve sıkı güvenlik önlemleriyle karşılık verdi!

İşte bu alevlenen krizin ortasında Azerbaycan Müftüsü Şeyh Allahşükür Paşazade ortaya çıkarak yasağı desteklediğini açıkladı. Müftü yaptığı açıklamada, “Ülkede başörtüsü yasak değildir; ancak okul kıyafeti kuralları nedeniyle okullarda yasaktır. Din devletten ayrıdır, eğitim de dinden ayrıdır.” dedi. Böylece Paşazade bu sözleriyle başörtüsünün sübutu kat’i (kesin) şeri bir hüküm olduğunu ve nassın bulunduğu yerde içtihada mahal olmadığını görmezden gelerek, şeriatın hükümlerine düşmanlık edenlerin safında yer aldığını ve laik kanuna saygı duymanın kaçınılmaz bir zorunluluk olduğunu ilan etmiş oldu!

Böylesi bir sözün, dinin zaruri olarak bilinen hükümlerini bilen sıradan bir Müslümandan dahi sadır olması düşünülemezken, bir âlim ve müftüden sadır olması nasıl kabul edilebilir?! Bu ifadeler bize; eski Ezher Şeyhi Muhammed Seyyid Tantavi’nin, Fransa İçişleri Bakanı okullarda başörtüsünü yasakladığında bu zulmü onaylayan o benzeri fetvasını hatırlatmaktadır. O zaman da Ümmet, Şeriat’a aykırı olduğu gerekçesiyle bu sözleri reddetmişti.

Ey Azerbaycan Müftüsü! Sarıklar ve makamlar insanı ne âlim yapar ne de gerçek bir er! Sen bu açıklamalarınla kendini rezil ettin ve batılın siperinde saf tuttun. Verdiğin bu fetva konusunda senin hiçbir mazeretin yoktur!

Başörtüsü, âlemlerin Rabbinin bir farzı değil midir? O halde nasıl olur da ona savaş açılabilir ve âlimler bu savaşa nasıl sessiz kalabilir?!

Başörtüsüne daha önce Tunus’ta diktatör Burgiba döneminde ve sonrasında Bin Ali döneminde de savaş açılmıştır; ama her ikisi de tarihin çöplüğüne ve derin bir vadinin dibine gitmişlerdir ancak başörtüsü ise özgür kadınların başında bir taç olarak kalmaya devam etmiştir. Türkiye’de de başörtüsüyle uzun süre mücadele edilmiş ancak bugün başörtülülerin sayısı katlanarak artmaya devam ettiği görülmektedir.

Ey Azerbaycan Yöneticisi ve Ey Müftüsü! Geçmişte yaşananlardan ibret alın! Allah’a yemin olsun ki siz Müslüman kadınlara geçici bir eziyetten başka hiçbir zarar veremeyeceksiniz. Tarih, Allah’ın dinine karşı yürüttüğünüz savaşa şahitlik edecek ve sizden öncekiler gibi siz de yüzüstü derin bir gayyaya yuvarlanacaksınız!

Ey başörtüleriyle başı dik, izzetli ve vakarlı Azerbaycanlı Müslüman kızlarımız! Allah sizi itaati üzerinde sabit kılsın. Sizleri takvanın, şerefin ve izzetin birer meşalesi olarak daim eylesin. Şüphesiz Allah katında olan daha hayırlı ve daha kalıcıdır. Bu dünya ise ancak bir imtihan yurdudur.

Devamını oku...

Azerbaycan’da Başörtüsü Yasağı, Laik Sistemin İslam Düşmanı Olduğunu Kanıtlıyor

Azerbaycan’da rejimin okullarda başörtüsü yasağını uygulamaya koymasına ve bunun sonucunda başörtülü öğrenci ile öğretmenlerin derslere alınmamasına karşı geniş çaplı protestolar patlak verdi. İnternette paylaşılan videolarda, okula girişleri engellenen kız öğrencilerin öğretmenlerine sarılarak ağladıkları görülüyor. Çok sayıda öğrenci de bu kısıtlamaları protesto etmek amacıyla dersleri boykot ederek başörtülü arkadaşlarının yeniden eğitimlerine dönmelerine izin verilmesini talep etti. İçişleri Bakanlığı, 12 Ekim’de yalnızca Bakü’de bu protestolara katılan 37 kişinin gözaltına alındığını açıkladı.

Aktivistler ise gözaltı sayısının 200’ü aştığını bildirdi. Gözaltına alınanlar arasında, kızının okula alınmaması üzerine Bakü’de bir okulun önünde protesto gerçekleştiren anne Şahizyar Hüseynova da bulunmaktadır. Eşinin aktardığına göre Hüseynova, kendisine herhangi bir suçlama yöneltilmeden dört aydır gözaltında tutulmaktadır. Başörtüsü takanlar da dâhil olmak üzere okullardan dışlanan çocuklarla gönüllü öğretmenleri buluşturan ücretsiz bir çevrim içi platform kuran aktivist İlkin Hüseynov ise 14 Ekim’de kaybolmuştur. Gözaltına alındığı tahmin ediliyor.

Bu yılın Eylül ayında Bakanlar Kurulu, devlet genel eğitim kurumlarındaki öğrencilerin okul kıyafetlerine ilişkin tanımı değiştiren 309 sayılı kararı kabul etmiştir. Bu karar, devletin laik (dinsiz) temeline uygun olarak, genel eğitimdeki laiklik (dinsizlik) ilkesiyle çelişen kıyafetlerin okullarda giyilmesini yasaklıyor. 9 Ekim’de ise Bakü Şehir Eğitim İdaresi, devlet okullarının bu laik kıyafet düzenlemesine uyup uymadığını denetlemeye başlayacağını duyurdu.

Ey Müslümanlar! Laik sistemin bizim inancımızı temsil etmediği hâlâ gün gibi aşikâr değil mi? Bu sistem, dinimize olan düşmanlığını defalarca kanıtlamış olup dinimizin hükümlerimize kökten aykırıdır ve İslam ülkelerini yönetme hakkına kesinlikle layık değildir. Bu sistem; Rablerinin emrine itaat ederek giyinen genç kızları ve kadınları okullarından ve işlerinden kovan, dinlerini savundukları için Müslümanları hapse atan bir sistemdir.

Bu sistem, toplumda içki ve zina dahil her türlü rezilliğe izin veren, ancak başörtüsü takmak gibi iffeti haram kılan bir sistemdir. Bu sistem, zayıf ve değişken akıllara sahip insanların, insanlara kanun koyma hakkına, onların her şeyi bilen ve hikmet sahibi Yaratıcısından daha fazla sahip olduğunu kabul eden bir sistemdir. Yine bu sistem, okullarda, iş yerlerinde veya kamu kurumlarında dine yer olmadığını öne süren bir sistemdir. Oysa Allah Subhânehu ve Teâlâ, hükümleri hayatın siyasi, ekonomik, yargısal, toplumsal ve eğitim alanları dâhil bütün yönlerini şekillendiren bir din indirmiştir. Dolayısıyla din ile devlet birbirinden ayrılamaz.

وَنَزَّلْنَاعَلَيْكَالْكِتَابَتِبْيَاناًلِّكُلِّشَيْءٍوَهُدًىوَرَحْمَةًوَبُشْرَىلِلْمُسْلِمِينَ“Sana bu kitabı; her şey için bir açıklama, doğru yolu gösteren bir rehber, bir rahmet ve Müslümanlar için bir müjde olarak indirdik.”[Nahl 89]

Laik rejim, Müslüman kadınların ve kız çocuklarının en temel haklarını bile güvence altına almamakta, aksine Fransa, Belçika, Avusturya, Danimarka, Azerbaycan ve başörtüsü ile peçeye yasak getiren diğer laik ülkelerde gördüğümüz gibi, İslami kıyafet giymeleri halinde onları eğitimden, işten ve hatta seyahat özgürlüğünden mahrum bırakmaktadır. İnsanların Allah tarafından verilmiş haklarını elinden alan, dini inançları nedeniyle onları ikinci sınıf vatandaşmış gibi muamele eden, yöneticilerin siyasi çıkarları için ilke ve özgürlüklerinden vazgeçen bir sistem veya ideoloji nasıl modern, medeni ve ilerici olarak nitelendirilebilir?! Bilakis bu, laikliğin ne kadar aşırılıkçı olduğunun bir kanıtıdır!

Hiç şüphesiz, nüfusunun yüzde 96’sını Müslümanların oluşturduğu Azerbaycan halkının inançlarını yansıtan ve temsil eden yegâne sistem İslam sistemidir. Onların dinini koruyacak, Allah’a itaatlerini güçlendirecek ve bütün İslami yükümlülüklerini yerine getirmelerinde kendilerine destek olacak olan da bu sistemdir. Bu ülkeyi ve bütün Müslüman beldelerini yönetmeye layık olan yegâne sistem de budur! Bu nedenle Azerbaycan Müslümanlarını, hayatlarını kirleten bu baskıcı laik sistemi reddetmeye ve kendilerini ve dinlerini koruyacak olan Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet altında İslam yönetimini kurmak için çalışmaya çağırıyoruz.

Devamını oku...

El-Raye Gazetesi Trump ve Putin'in Rus Dizeli Hakkındaki Anlaşması! Üstad Esad Mansur’un Kaleminden

  • Kategori Makaleler
  •   |  

El-Raye Gazetesi
Trump ve Putin'in Rus Dizeli Hakkındaki Anlaşması!
Üstad Esad Mansur’un Kaleminden

Amerika Başkanı Trump 9/10/2026 günü "Rus mevkidaşı Putin ile Moskova'nın dizeli derhal küresel piyasalara sunmasına izin veren bir anlaşmaya vardığını ve "anlaşmanın dizel fiyatlarını rekor oranlarda ve hızla düşüreceğini" açıkladı. Ve şöyle dedi: “Putin, Rusya'nın Amerikan ve küresel pazara derhal 300 bin tonun üzerinde, Kasım ayı boyunca ilave 500 bin ton, hemen ardından 1 milyon ton ve aylık 3 milyon tona ulaşan dizel yakıt tedarik etmeyi kabul etti.” 17/10/2026 tarihinde, "ulusal çıkarları gerekçe göstererek Rusya'ya uygulanan yaptırımların askıya alınmasını öngören" bir kararname imzaladı. ABD Hazine Bakanlığı da, Nisan 2027'ye kadar geçerli olan genel bir lisans kapsamında Rus dizel ihracatına yönelik yaptırımların askıya alındığını duyurdu.

Trump Cumhuriyetçi partisindeki eleştirmenlerine karşı kararını savundu ve onlara, partinin 3 Kasım tarihinde yapılacak ara seçimlerdeki performansını tehdit eden yüksek yakıt fiyatlarını düşürmek için çalıştığını vurguladı. Zira 28/2/2026 tarihinde İran’a yönelik saldırısını başlattığından beri yakıt maliyetleri yükselmiştir.Ancak o, mugalata yapıyor ve yakıt krizinin nedeninin Ukrayna’nın Rus petrol tesislerine düzenlediği saldırılar olduğunu iddia ediyor. Ve şöyle dedi: "Amerikan halkı için doğru kararı verdim. Önce Amerika".

Ukrayna Devlet Başkanı Zelenski ise "Rusya'ya uygulanan yaptırımların herhangi bir şekilde hafifletilmesinin Rusya’nın çıkarına olduğunu ve savaşın uzamasına yol açacağını söyledi ve anlaşmanın Putin'e bir hediye olduğunu ve bunun açık bir zayıflık olduğunu ifade etti." Onun itirazının ardından Trump şöyle dedi: “Ukrayna'nın yeni bir başkana ihtiyacı var.” Bunun üzerine Zelenski, "Rusya'nın 60 günlük bir ateşkesi kabul etmesi halinde yeni seçimlere hazır olduğunu" açıklayarak zayıflığını ortaya koydu.

Amerika Zelenski ile oynamakta ve o da 2019 yılında iktidara gelmesine Amerika’nın yardım ettiğini bilmektedir. Nitekim ABD, Rusya'nın Doğu Ukrayna bölgesinde desteklediği isyanı sonlandırmak için kendisine destek vereceği vehmine kapılarak onu savaşa teşvik etmişti. Rusya ise buna 2022 yılında bölgeyi işgal ederek karşılık verdi. Amerika Rusya'nın burayı işgal edeceğini, işgal edilmeden önce ilan etmişti. Şimdi ABD ondan buranın Rusya adına tanımasını istemektedir; Zelenski buna itiraz ettiğinde ise istifa etmesini talep etmeye başlamıştır. İşte ABD'ye güvenenlerin sonu budur; tıpkı İslam beldelerinde ona güvenenlerin başına geldiği gibi; zira ABD, kendi çıkarını gördüğü anda onları terk etmekte ve onların yerine başka ajanlarını getirmektedir.

Bu anlaşmaya karşı Avrupa'nın tutumuna gelince: Avrupa Komisyonu Başkanı von der Leyen ve Avrupa Konseyi Başkanı Costa 16/10/2026 tarihinde Brüksel'de yapılan bir toplantıda şunu belirttiler: "Avrupa Birliği Ukrayna'yı desteklemeye devam edecek ve Rusya'ya yönelik yaptırımları kaldırmayacak." Anlaşmayı "riskli, tehlikeli ve yanıltıcı" olarak nitelendirdiler. Zelenski ise onlardan "savunma, silahlar ve dayanıklılık için yaklaşık 70 milyar Avro" talep etti. Fransa Cumhurbaşkanı Macron da "Anlaşmanın olumsuz sonuçları olduğunu" söyledi. Nitekim Avrupa bu anlaşmanın kendisine karşı bir hamle olduğunun ve Rusya'ya yaptırım uyguladığında zaten kaybettiğinin farkındadır; zira bu yaptırımlar iki tarafı keskin kılıç gibi olup bu süreçte Avrupa Rusya'dan tedarik ettiği ucuz petrol ve doğal gaz türevlerini kaybetmiştir. ABD ise bunları katbekat yüksek fiyatlarla satmaya başladı. Görünen o ki ABD, bu türevleri Rusya'dan ithal edip Avrupa'ya fahiş fiyatlarla satacaktır.

Bu anlaşma, Batı'nın iki kanadı arasındaki uçurumu derinleştirmiş ve aralarında anlaşmazlıklar oluşturmuştur. Nitekim Danimarka Başbakanı Frederiksen, "Batı ittifakının birkaç gün öncesine kıyasla daha zayıf bir durumda olduğunu düşünüyorum" dedi. Estonya Başbakanı Kristen Michal de "Amerika ile ilişki Ukrayna'yı desteklemek için gereklidir; biz ona güveniyoruz" dedi. Ancak Bulgaristan, kendi çıkarları ve bağlantıları nedeniyle Avrupa'nın tutumuna aykırı olarak anlaşmayı destekledi. Zira Bulgaristan Cumhurbaşkanı Radev, "Yakıt fiyatlarının düşürülmesine katkıda bulunan ve rekabet gücümüzü korumamızı sağlayan her türlü adımı memnuniyetle karşılıyoruz" dedi.

Böylece Amerika, başkanının lisanı üzerinden kendi çıkarlarının müttefiklerinin çıkarlarının üstünde olduğunu ve onları umursamadığını açıkça ilan ediyor; zira kapitalist bir devlet olmasından dolayı amellerin ölçüsü menfaatçiliktir. Dolayısıyla Ukrayna’yı işgal edene kadar Rusya’yı kışkırtmaya yönelerek Ukrayna'da savaşı körükleyen Biden dönemindeki Demokratların yönetimi ile Rusya’yı ve onun petrol ve maden zenginliklerini ele geçirmek ve Rusya ile Avrupa ve Çin arasındaki ilişkileri engellemek için Ukrayna ile oynayan Trump dönemindeki Cumhuriyetçilerin yönetimi arasında hiçbir fark yoktur. Avrupa da kapitalist olduğu için sadece kendi çıkarlarını düşünüyor ve Rus tehdidini kapısında görüyor; aksi takdirde Ukrayna'ya Amerika'nın yaptığı gibi yapardı.

Putin şöyle dedi: “Rusya, ABD ve küresel piyasalara petrol ve petrol ürünleri tedarik etmeye hazırdır. Rus dizelinin tedarikinin küresel ekonomi üzerinde olumlu bir etkisi olacak ve Rusya, Trump ile aralarındaki kişisel görüşmeler ve iki yönetim, istihbarat ve devlet kurumları arasındaki iş birliğini sürdürme konusunda anlaştı.” Görünen o ki Trump, Obama'nın onu Suriye'de aldattığı gibi Putin'i aldatmayı başarmıştır.

Nitekim Rusya siyasi aptallığından bir türlü vazgeçmeyecektir; oysa ABD'ye dizel satışını durdurabilir ve onu dünyaya karşı rezil edene ve Orta Doğu'daki savaşlarında belini bükene kadar onu acı içerisinde bırakabilirdi; böylece Amerika’ya karşı konumunu güçlendirebilir ve küresel olarak konumu ve saygınlığı olan etkili bir küresel aktör olduğunu kanıtlayabilirdi. Ancak Rusya, kısa vadeli çıkarlarını tercih ederek zayıflığını ve geçici de olsa paraya ve yaptırımların kaldırılmasına duyduğu ihtiyacı ortaya koymuştur. Ayrıca savaşı körükleyen bizzat Amerika olduğu halde onun kendisini desteklediği vehmine kapılmıştır. Oysa Rusya, bir çıkmazın içine girmiş olup aradan dört buçuk yıl geçmesine rağmen bu savaşta zafer kazanamamıştır; zira Donbas bölgesinin kontrolünü tamamen eline geçirmeyi başaramamış olup Donbas’ın yaklaşık %80'ini işgal etmiş olsa da burada şiddetli bir direnişle karşılaşmıştır. Ukrayna artık Rusya’nın derinliklerini vurmakta, başkenti Moskova'yı ve büyük şehirlerini vurduğu gibi hayati ve askeri tesislerini de vurmaktadır.

Nitekim büyük bir devlet olan Rusya, Amerika ve Avrupa'nın yardımı olsa bile Ukrayna gibi küçük bir devletin üstesinden gelememiştir. Bu da Rusya'nın dış savaşlarında zafer kazanamadığı gerçeğini teyit etmektedir. Avrupa doğrudan savaşa müdahil olursa, bu savaşın alevleri belki de kendi başını yakacaktır. Zira Almanya ve Fransa, İngiltere’nin desteğiyle savaşa hazırlanıyorlar. Nitekim Ukrayna cephesinde savaşa girmeye hazırlanmak için silahlanma, eğitim ve asker alımına yönelik 5 ila 10 yıllık stratejiler belirlemektedirler; belki buna Polonya ve Baltık ülkeleri cephesi de eklenebilir. Dolayısıyla mesele, Putin için hayati bir mesele haline gelmiştir; zira bu mesele, hem onun hem de federal birimlerden oluşan Rusya’nın kaderini belirleyecektir; zira rejim çökerse, Sovyet Federasyonu’nda olduğu gibi bu birimler hızla dağılacaktır.

Nitekim Rusya, küresel ölçekte etkili bir devlet olarak yeniden ortaya çıkmak için altın bir fırsatı kaçırmıştır; tıpkı ABD'nin, alternatifini bulana kadar ajanı Beşar Esed'i korumak amacıyla kendisini Suriye'ye müdahaleye sürüklediği 2015 yılındaki fırsatı heba ettiği gibi. Eğer aklını kullansaydı müdahale etmez, Amerika'yı ve ajanlarını çökmeye terk ederdi. Aynı durum Libya ve Batı Afrika için de geçerlidir; Rusya'nın buralardaki rolü, Amerika'nın dünyanın birinci devleti olma konumunu sarsmayı hiç düşünmeksizin, anlık çıkarlar elde etme uğruna Amerika'ya hizmet eder bir hale gelmiştir; oysa kendisine tuzak kuran ve onu savaşların içine çeken bizzat Amerika’dır. Şüphesiz bizler, Amerika'nın süper bir devlet olarak kalmasını da, Rusya'nın dünyanın ikinci büyük gücü haline gelmesini de istemiyoruz; zira her ikisi de şerdir. Ancak bizler, Allah'ın izniyle yakında Raşidi Hilafet Devleti'ni kurduğumuzda her ikisinin karşısında nasıl duracağımızı bilmek için, siyasi olarak ve siyaseti anlamak için konuşuyoruz.

Kaynak: El-Raye Gazetesi - 622. Sayı - 21/10/2026

Devamını oku...

Avrupa Savaş Olmadan Yanıyor

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Avrupa Savaş Olmadan Yanıyor

Haber:

Avrupa şehirleri çatışmalara, yağmalama olaylarına ve kundaklamalara tanık oluyor; zira Fransa ve Belçika'daki eğitim ile hayat pahalılığı protestolarından Portekiz'deki kira artışlarına karşı çıkan çadır kamplarına kadar altı Avrupa ülkesi, talepleri hizmetlerin iyileştirilmesi ile ekonomik yüklerle mücadele arasında çeşitlilik gösteren eylemlere tanıklık ediyor.

Protestolar Fransa, Belçika, İtalya, Portekiz, Arnavutluk ve İspanya'yı kapsamakta olup, ancak hepsi aynı anda başlamamış ve ortak bir taleple de bağlantılı değildir; zira bazı eylemler okullardan başlarken, diğerleri konut, fiyatlar ve hükümet politikalarına odaklanmıştır. (Sky News Arabia)

Yorum:

Avrupa'daki gösteriler altı ülkeye yayılmış olup bu sayı giderek artmaktadır. Belki de konuyu iki noktada ele alabiliriz:

Birincisi: Avrupa ülkeleri Rusya'nın tehditleri nedeniyle bir kargaşa durumu yaşıyor, onunla savaşa hazırlanıyor ve vatandaşlarını erzak ve su stoklamaya teşvik ediyordu; ancak birkaç gün içinde savaş iç savaşa dönüştü.

İkincisi: Avrupa da dahil olmak üzere dünyayı yöneten kapitalizm, insanlar tarafından ortaya konmuştur; dolayısıyla o çıkar odaklı bir ideoloji olup bu olaylara bakan bir kişi, bunun köklerinin kapitalizmden kaynaklandığını görür.

Dünya bir korku ve panik hali yaşamaktadır; savaşlar yaş kuru her şeyi yakmakta, dünya yoksulluk yaşamakta, şirketler iflaslarını açıklamakta ve milyonlarca çalışan işlerini kaybetmektedir...Dünya, kendisini bu hale getiren kapitalizmin şerrinden kurtaracak birini beklemekte olup onun alternatifi ise sadece İslam’dır; dolayısıyla Paris Müslüman bir şehir olacak diyen şu Trump'a ve tüm dünya yöneticilerine, Kerim Peygamberimiz Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in söylediği şu kavlini söylüyoruz: لَيَبْلُغَنَّ هَذَا الْأَمْرُ مَا بَلَغَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ... “Muhakkak ki, bu iş (bu dinin hakimiyeti) gece ve gündüzün ulaştığı yerlere ulaşacaktır…” Dolayısıyla dünyaya, Washington, New York, Moskova ve Londra'nın Allah'ın izniyle yakında İslam şehirleri olacağını müjdeliyoruz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Selim – Mübarek Toprak (Filistin)

Devamını oku...

Birleşmiş Milletler: Barışı Koruma Gücü mü, Yoksa Büyük Devletlerin Çıkarlarına mı Hizmet Ediyor?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Birleşmiş Milletler: Barışı Koruma Gücü mü, Yoksa Büyük Devletlerin Çıkarlarına mı Hizmet Ediyor?

Haber:

Birleşmiş Milletler Genel SekreteriAntónio Guterres 17 Ekim 2026Cumartesi günü, resmi bir ziyaret kapsamında Endonezya’ya ulaştı. 18 Ekim 2026 Pazar günü, Bogor'un Hambalang bölgesindeki ikametgâhında Başkan Prabowo Subianto ile görüştü.Toplantıda Endonezya'nın Birleşmiş Milletler ile iş birliğinin ve çok taraflılığın güçlendirilmesi, dünya barışı ve çeşitli uluslararası konular ele alındı.19 Ekim 2026 Pazartesi günü Guterres, Endonezya Dışişleri Bakanlığı'nda çok taraflılık üzerine bir konuşma yaptı.Ziyaret sırasında, aralarında yakın zamanda Lübnan'da öldürülen dört asker de dahil olmak üzere Birleşmiş Milletler barış gücü misyonlarında öldürülen Endonezya askerlerini övdü. Barış gücü personelinin korunmasının ve onların güvenliğini tehdit eden ihlallerin hesabının sorulmasının önemini vurguladı.(Kaynaklar: Endonezya Cumhurbaşkanlığı Sekreteryası, 18 Ekim 2026; Antara Haber Ajansı, 19 Ekim 2026; BM Haberleri ve BM Genel Sekreter Sözcüsü; 19 Ekim 2026)

Yorum:

Birincisi: Birleşmiş Milletler devletler arası eşitlik ilkesine dayanmaktadır; ancak otoriter yapısı, büyük güçlere ayrıcalıklar tanımaktadır.Resmî olarak Birleşmiş Milletler, tüm üye devletlerinin egemen eşitliğini tanımaktadır.Bununla birlikteGüvenlik Konseyi içinde yalnızca beş ülke (Amerika, Rusya, Çin, İngiltere ve Fransa) veto hakkına sahip daimi üyeler olarak özel bir statüye sahiptir. Dolayısıyla bu ülkelerden herhangi biri kararlara karşı veto hakkını kullanabilir. İşte uluslararası çoğulculuktaki temel çelişki burada yatmaktadır; savaş ve barışa ilişkin hayati kararlar hâlen az sayıda devlete ayrıcalıklar tanımayı sürdürürken, uluslararası eşitlik ve adalet sürekli olarak nasıl korunabilir ki?!Buna göre bu yapı, Birleşmiş Milletler'in otoritede eşitlik ilkesine dayanmadığını göstermektedir.

İkincisi: Filistin meselesi, Birleşmiş Milletler'in büyük güçlerin çıkarlarıyla başa çıkmadaki yetersizliğini göstermektedir. Zira onlarca yıldır Birleşmiş Milletler, Filistin'e ilişkin birçok karar çıkarmıştır. Buna rağmen işgal, şiddet ve Filistin halkının çektiği acılar sona ermemiştir. Ayrıca Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin Gazze'ye ilişkin karar alma yönündeki pek çok girişimi, başta Amerika olmak üzere veto hakkının kullanılması nedeniyle engellenmiştir. İşte bu gerçeklik, çoğulculuğun mazlum halkları korumaktan aciz olup sadece bir slogandan ibaret olduğunu göstermektedir.

Üçüncüsü: Dış politika açısından ise İslam, kâfirlerin Müslümanlar üzerindeki hâkimiyetini reddetmektedir; zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً “Allah, müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermez.” [Nisa 141]Bu nedenle İslam beldelerinin siyasi, ekonomik ve savunma güçlerini inşa etmeleri gerekir. Zira uluslararası örgütlerle kurulan ilişkiler, onları büyük güçlerin kararlarının rehinesi haline getirmektedir. Bu güç, Allah'ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in açıkladığı gibi, Nübüvvet Minhacı üzere Hilafettir.Buna göre Birleşmiş Milletler Genel Sekreterinin Endonezya ziyareti; çok taraflılığın doğasını, uluslararası güçlerin yapısını ve büyük devletler arasındaki rekabetin gölgesinde İslam beldelerinin konumunu gözden geçirmek, ardından İslami sisteme yönelmek için bir fırsat olmalıdır; çünkü Birleşmiş Milletler çok taraflılık adına büyük devletleri korur ancak gerçek barışı korumaz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Rahmet Kurnia – Endonezya

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER