Pazartesi, 06 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/16
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Sisi, Yahudilerin Karşısında Uysal Bir Kedi, İslam'a Karşı İse Kükreyen Bir Aslandır!

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Sisi, Yahudilerin Karşısında Uysal Bir Kedi, İslam'a Karşı İse Kükreyen Bir Aslandır!

Haber:

Mısır Cumhurbaşkanı Sisi, Çarşamba günü, 1973 Ekim Zaferi'nin 53. yıl dönümü dolayısıyla Yeni Başkent'teki Mısır Askerî Akademisi bünyesinde bulunan Safwa Uluslararası Konferans Merkezi'nde "Kahramanlar Vatanı" başlığı altında düzenlenen Silahlı Kuvvetlerin 44. Bilgilendirme Semineri sırasında, Mısır'ın son 14 yıl boyunca teröre karşı çetin bir savaş verdiğini; bu süreçte devletin 120 milyar Dolardan fazla kayba uğradığını, bunun yanı sıra Mısırlıların fedakârlıklarda bulunup şehitler verdiğini söyledi.

Yorum:

Sisi, Batı'nın da isimlendirdiği gibi terörizm olarak adlandırdığı İslam ile savaşmak için, günahkâr liderliği altındaki rejiminin yoksul Mısır halkının parasından 120 milyar Doları heder ettiğini söylemekten hiç utanmıyor!

Hem de bu sözleri, Mısır halkının yoksulluk, açlık ve geçim sıkıntısı içinde inlediği bir zamanda söylüyor; dolayısıyla kendinden ve Allah'ın kullarından hiç utanmadan, insanların mallarını gasbedip Mısır halkının dini, gururu ve iftihar kaynağı olan İslam ile savaşmak için onları yoksulluk üstüne yoksulluğa mahkûm etmekle övünüyor!

Aynı konuşmada, Mısır liderliğini -varlıklarına saldırdığı takdirde Sina'yı kaybetme korkusu yaşamakla ve korkaklıkla niteleyen- Allah'ın düşmanları Yahudilerin kışkırtıcı söylemlerine değindiğinde; barış güvercini ve uysal bir kedi gibi konuşuyor; zira Mısır için söz konusu olan tek şeyin Sina olduğunu ve bunu da savaşla geri aldığını iddia ederek; Yahudilere karşı hiçbir gizli planının ya da art niyetinin olmadığı konusunda onları rahatlatmaya özen göstermiştir. Zira şöyle demiştir: “Mısır’ın temel hedefi güvenliğini ve istikrarını korumak ve halkının kaynaklarını muhafaza etmektir; ayrıca devletin gizli gündemleri olmadığını, önceliğinin ise barış ve istikrar çerçevesinde sınırlarını ve ulusal güvenliğini korumak olduğunu vurgulamıştır.” Sanki Sisi için, Yahudi varlığının Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in İsra’sını işgal etmiş olması, Gazze'de yaşayan halkımıza karşı üç yıldır vahşice savaş yürütmesi, yaklaşık 75 bin Müslümanı öldürmesi, yaklaşık 170 bin kişiyi yaralaması ve 2 milyon kişiyi de yerinden etmesi, evet sanki bütün bunlar Yahudi varlığını düşman sayması için yeterli değilmiş gibi!

Dolayısıyla Sisi, mesele Filistin'i gasp eden, Müslümanların evlatlarını öldüren ve Gazze'deki halkımızın çocuklarının, kadınlarının ve yaşlılarının kanına bulaşmış Yahudi varlığıyla ilgili olduğunda uysal bir kedi mantığıyla konuşurken, mesele İslam'la mücadeleyle ilgili olduğunda ise yiğit bir aslan mantığıyla konuşuyor! Böylece o, Allahu Teala’nın şu kavlinde müminleri nitelemesinin aksine, müminlere karşı çetin kâfirlere karşı ise merhametli biri olduğunu doğrulamış olmaktadır: مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ “Muhammed Allah'ın elçisidir. Beraberinde bulunanlar da kâfirlere karşı çetin, kendi aralarında merhametlidirler.” [Fetih 29]

Böylece Sisi, savaşının sömürgecilerin savaşı, barışının da onların barışı olduğuna bizzat kendisi şahitlik etmiş olmaktadır; bunu da Allahu Teala’nın şu kavli doğrulamaktadır: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّواْ عَن سَبِيلِ اللّهِ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ “Gerçek şu ki; kâfirler mallarını, Allah’ın yolundan alıkoymak için harcarlar ve harcayacaklar da. Sonra bu onlar için yürek acısı olacak, sonra yenilecekler ve inkâr edenler cehenneme sürüleceklerdir.” [Enfal 36] Dolayısıyla ona, akıbetinin Allah düşmanlarının akıbeti gibi, yani dünyada pişmanlık ve hüsran, ahirette ise daha büyük bir azap olacağını müjdeliyoruz.

Güzel akıbet, kesinlikle İslam’ın ve takva sahiplerinin olacaktır; şüphesiz Allah dinine er ya da geç yardım edecektir; zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ “Şüphesiz ki yeryüzü Allah’ındır. Kullarından dilediğini ona varis kılar. Güzel akıbet (Allah’tan korkup günahtan) sakınanlarındır.” [Araf 128]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Said Fazıl - Mısır

Devamını oku...

Türkiye: Hicab Allah'ın Emridir Yasaklanamaz! - Ankara ve İstanbul Protestoları

  • Kategori Türkiye
  •   |  
Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti:
Hicab Allah'ın Emridir Yasaklanamaz! - Ankara ve İstanbul Protestoları
 

Hizb-ut Tahrir Türkiye Vilayeti, Azerbaycan'daki başörtüsü yasağına tepki göstermek için Ankara’da Azerbaycan Büyükelçiliği ve İstanbul’da Azerbaycan Konsolosluğu önünde protesto eylemleri basın açıklamaları gerçekleştirdi.

Ankara’da Azerbaycan Büyükelçiliği önünde gerçekleştirilen basın açıklamasını ilahiyatçı yazar Abdullah İmamoğlu, İstanbul’da konsolosluk önündeki açıklamayı ise Köklü Değişim İstanbul Temsilcisi Muhammed Emin Yıldırım okudu.

Basın açıklamasında siyonist dostu Aliyev rejimine şöyle seslenildi:

“Sizler, sahabeler tarafından asırlar önce fethedilmiş bu toprakların imanla yoğrulmuş tarihini, bu ümmetin öz evlatlarının mukaddes değerlerini hiçe saymaya kalktınız. Biz sizin İslam’a olan düşmanlığınızı Gazze’deki kardeşlerimizi hunharca katleden gasıp Yahudi varlığıyla olan dostluğunuzdan biliyoruz. Dün Sovyetlerin ateist rejiminin bu topraklarda inananlara yaşattığı baskı ve zulümleri bugün ‘laiklik’ adı altında sizler yapıyorsunuz. Allah’ın kadınlarımızın başına giydirdiği izzet tacını üç beş Batılı efendinize yaranmak için koyduğunuz yasaklarla kaldıramazsınız! Kaldırmanıza asla müsaade etmeyiz.”

Açıklamanın devamında, söz konusu yasak karşısında hiçbir açıklama yapmayan AK Parti iktidarına ve zulme sessiz kalmayan samimi Müslümanları ‘İsrail’e hizmet etmekle itham eden trol zihniyetine hitap edilerek şöyle denildi:

“Madem başörtüsü sizin değeriniz, Azerbaycan’daki başörtüsü zulmüne neden tek bir kelime etmiyorsunuz? Neden bu sessizlik? Haksızlık karşısında susmak dilsiz şeytanlık değil midir? Başörtüsü yüksek perdeden savunulması gereken bir kıymet değil mi artık sizin için? Ne oldu sizin kardeşliğinize, karındaşlığınıza? Doğu Türkistan’daki mezalimi görmezden geldiniz. Gazze’deki Müslümanların kurtuluşu için hiçbir şey yapmadınız. Dün Boraltan Köprüsü’nde terk edilen Müslümanları bugün de siz mi terk edeceksiniz? Her zaman yaptığınız gibi yine Müslümanların değerlerini ucuz dünya menfaatlerine kurban mı vereceksiniz? Eğer öyleyse size Resulullah’ın buyruğuyla deriz ki: ‘Hayâ etmiyorsanız dilediğinizi yapın.’”

Açıklamanın son bölümünde Aliyev yönetimine çağrıda bulunularak şu ifadelere yer verildi:

“Ey zalim Aliyev rejimi, sana son sözümüz şudur: Müslüman bacılarımızın hicabından ellerini çek. Derhal bu yasağı iptal et! Ne tahtına ne efendilerine ne de yardakçılarına güven! Allah’ın gazabından ve bu mazlum ümmetin kıyamından kork! Bugün sizin kibir ve zulmünüze dur diyecek bir lider olmayabilir. Ama yarın Raşidi Hilafet Devleti kurulduğunda İslam’a ve Müslümanlara yapılan bütün zulümlerin hesabı sorulacaktır.”

Açıklamalar esnasında sık sık tekbir getirildi. “Hicaba uzanan eller kırılsın!”, “Hicap namustur, yasaklanamaz!”, “Müslüman zulme sessiz kalamaz!”, “İslam düşmanı zalim Aliyev!”, “Siyonist dostu kukla Aliyev!”, “Aliyev, hicaptan ellerini çek!”, “Zalimler için yaşasın cehennem!”, “Türkiye uyuma, kardeşine sahip çık!”, “Allah’a, Kur’an’a, hicaba can feda!” ve “Tek devlet, tek ümmet, tek çözüm: Hilafet!” sloganları atıldı.

İstanbul’daki programda ilahiyatçı yazar Dr. Abdurrahim Şen ile aktivist yazar Şükrü Hüseyinoğlu konuyla ilgili birer konuşma yaptı. Yapılan duaların ardından basın açıklamaları sona erdi.

H. 02 Cumâde’l Ûlâ 1448 - M. 13 Ekim 2026

turkiye vilayeti

turkiye vilayeti

İlgili Bağlantılar:

Devamını oku...

Amerika’nın Emriyle Kabile Bölgelerinde Daha Fazla Askerî Operasyon Yapmak İçin Hayber Pahtunhva’da Olağanüstü Hâl İlan Edilmesi Felakete Yol Açacaktır “Sert Devlet” Yaklaşımı, Pakistan Müslümanlarını Amerikan Yönetimine Asla Boyun Eğdiremeyecek

11 Ekim tarihinde Cumhurbaşkanı Zerdari, federal hükümetin tavsiyesi üzerine Hayber Pahtunhva’da olağanüstü hal (OHAL) ilan edilmesini öngören genelgeyi imzaladı. Başbakanlık Ofisi’nden yapılan açıklamaya göre olağanüstü hal yasası, eyalet hükümetinin “terörle mücadele”den “kopması” (uzaklaşması) gerekçesine dayandırıldı. 2002 yılından bu yana, halk tarafından benimsenmeyen bu Amerikan savaşında irili ufaklı onlarca büyük askerî operasyon gerçekleştirilirken, istihbarat operasyonlarının sayısı binlerle ifade edilmektedir. Askeri ve sivil yöneticiler, defalarca isyana karşı yürütülen savaşta başarı elde ettiklerini iddia etseler de ne silahlı grupların güvenlik güçlerine yönelik saldırılarında bir azalma olmuş ne de askeri operasyonların temposu düşmüştür. Gerçek şu ki bu gayrimeşru savaş, Trump’ın “gözde mareşali” Asım Münir’in “sert devlet” yaklaşımını benimsemesinden sonra daha da şiddetlenmiştir.

 Münir-Şahbaz hükümeti, Amerika’nın Pakistan ve bölgedeki hegemonyasının bir numaralı bekçisidir. Amerika, Pakistan yöneticilerine Taliban hükümetini baskı yoluyla kontrol altına alma ve onu Washington’un dikte ettiği uluslararası düzene boyun eğmeye zorlama görevini vermiştir. Bu siyaseti uygulamak amacıyla da Pakistan’ın siyasi ve askerî liderliği, kabile bölgelerine karşı sert devlet politikasını benimsemiştir. Bu politikanın hedefleri arasında kabile bölgelerinde savaş ateşini sürekli canlı tutmak, Afganistan üzerinde ekonomik baskı oluşturmak amacıyla sınırları kapalı tutmak, Afgan sınır bölgelerini bombalamak ve Afgan mültecileri ülkeden sınır dışı etmek bulunmaktadır.

 Amerika’nın emirlerini yerine getirmek amacıyla Pakistan hükümeti, terörizmi ve isyanı ortadan kaldırma söylemine dayanmaktadır. Gerçek amacı ise, Taliban hükümeti üzerinde baskı kurabilmek amacıyla aşiret ve sınır bölgelerindeki savaşı olabildiğince uzatmaktır. Pakistan bu politikayı, Amerika’nın 2021 yılında Afganistan’dan çekilmesinin ardından uygulamaya koymuştur. Bundan önce ise Pakistan, Afganistan’daki Hindistan yanlısı hükümete karşı olduğunu iddia ediyor ve Afgan Talibanı şeklinde dost bir hükümet kurulması için yürütülen çabaların ön saflarında yer alıyordu. Ancak birkaç yıl içerisinde, Amerika’nın emri ve dayatmasıyla Pakistan’ın dar görüşlü yöneticileri, Pakistan’ın batı sınırındaki dost hükümeti düşman ilan etmişlerdir. Oysa sınırın her iki tarafında da Kelime-i Tevhid’i benimsemiş Müslümanlar yaşamaktadır ve sınırın iki tarafındaki topraklar da İslam beldeleridir. Pakistan yöneticilerinin Amerika yanlısı politikasının gerçek bedelini ise silahlı kuvvetlerimiz, sınır bölgelerinde ve çevresinde yaşayan Müslümanlar, polisimiz ve güvenlik birimlerimiz ödemektedir.

Ey Pakistan Silahlı Kuvvetleri! Pakistan ile Afganistan arasındaki sınır bölgelerinde savaş ortamı oluşturmak ve Müslümanların birbirleriyle savaşmasını sağlamak İslam’da haramdır. Zira Müslümanın kanı diğer Müslümana haramdır. Müslümanların kendi aralarındaki savaş onların gücünü zayıflatır ve düşman devletlere Müslüman beldelerinde nüfuzlarını sağlamlaştırma fırsatı verir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَأَطِیْعُوااللهَوَرَسُوْلَهُوَلَاتَنَازَعُوْافَتَفْشَلُوْاوَتَذْهَبَرِیْحُكُمْ“Allah’a ve Resûl’üne itaat edin ve birbirinizle çekişmeyin. Sonra gevşersiniz ve gücünüz, devletiniz elden gider. Sabırlı olun. Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir.”[Enfal 46]

Birbirimizle savaşmamız sebebiyle gücümüzün nasıl zayıfladığını bizzat şahit olmuyor muyuz? Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَمَنْيَقْتُلْمُؤْمِناًمُتَعَمِّداًفَجَزَاؤُهُجَهَنَّمُخَالِداًفِيهَاوَغَضِبَاللَّهُعَلَيْهِوَلَعَنَهُوَأَعَدَّلَهُعَذَاباًعَظِيماً“Kim bir mümini kasten öldürürse, cezası içerisinde ebedi kalmak üzere cehennemdir. Allah ona gazap eder ve lanet eder. Onun için büyük bir azap da hazırlamıştır.”[Nisa 93] Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem de şöyle buyurmuştur:

كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ؛ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ“Her Müslümanın bir başka Müslümana kanı, malı ve ırzı (şeref ve namusu) haramdır.”[Müslim]

Kabileler, silahlı kuvvetler ve genel olarak ümmet, aralarındaki çatışmayı durdurmak ve bundan sorumlu olanları makamlarından uzaklaştırmakla yükümlüdürler. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

«انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِماً أَوْ مَظْلُوماً»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا نَنْصُرُهُ مَظْلُوماً فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظَالِمًا؟ قَالَ ﷺ: «تَأْخُذُ فَوْقَ يَدَيْهِ» “Zalim de olsa mazlum da olsa kardeşine yardım et.” Sahabeler: “Ey Allah’ın Rasûlü! Mazlum olduğunda ona yardım ederiz; peki zalim olduğunda nasıl yardım edeceğiz?” diye sordular. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu: “Onun zulmüne engel olursun.”[Buhari]

Pervez Müşerref, Kayani, Rahil Şerif ve Bajva gibi mevcut yöneticiler de Amerika’ya kölelik yolunda yürümektedirler ve köklerinden sökülüp atılmalıdırlar. Bugün Amerika’nın hegemonyası tüm dünyada sarsılmıştır ve tüm dünya onun ordularının başarısızlığına tanık olmuştur. O halde Amerikan sömürgeciliğinden kurtulmanın zamanı daha gelmedi mi?

Hizb-ut Tahrir sizi İslam’ın bütünüyle uygulanmasına, Müslümanlar arasında birlik ve kardeşliğe ve farz olan Hilafetin kurulmasına çağırıyor. Allah’ın izniyle Hilafet Pakistan’da kurulacak ve Fas’tan Endonezya’ya kadar uzanan beldeleri kendi bünyesinde birleştirecektir. Sizi, Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafetin kurulması için Hizb-ut Tahrir’e nusret vermeye çağırıyoruz. Hizb-ut Tahrir, İslam ümmeti içindeki en büyük siyasi yapılanmadır ve 73 yıldır ümmet içerisinde faaliyet göstermektedir. Amerikan hâkimiyetini reddedin. Münir-Şahbaz hükümetini reddedin. Ve Hilafeti kurmak için harekete geçin.

Devamını oku...

İslam Ümmetinin Yaraları Üzerine 15 Katlı Bir Büyükelçilik!

Allah’ın düşmanı olan Yahudiler, İslam ümmetine ve beldelerine karşı açıkça düşmanlık sergilemektedirler; Orta Doğu’yu yeniden şekillendirme hayallerinden dem vurmaktadırlar; İslam ile savaşma ve Müslümanlara karşı Batı’yı savunma misyonunu küstahça dile getirmektedirler; Filistin, Lübnan, Suriye ve diğer yerlerde halkımıza karşı artık gündelik hayatlarının ayrılmaz bir parçası hâline gelen bütün vahşi katliamlarını sürdürmektedirler; yayılmacı planlarının önünde duran herkesi sürekli tehdit edip gözdağı vermektedirler. Evet tüm bunlara ve daha fazlasına rağmen Müslümanların yöneticileri, İslam ümmetinin duygularını, İslam’ın hükümlerini ve temel esaslarını hâlâ hiçe saymakta; Yahudi varlığının ümmete yaşattığı acıları, ıstırapları ve musibetleri hala görmezden gelmektedirler.

İşgal altındaki Tel Aviv bölgesindeki Planlama ve İnşaat Komitesi, Salı günü BAE Büyükelçiliğinin kalıcı binasının inşasına ilişkin planı onayladı. Bina Herzliya’da inşa edilecek ve bu adım, İbrahim Anlaşmalarının sürdürülmesi ile Yahudi varlığı ve BAE arasında 2020 yılında kurulan diplomatik ilişkilerin devamı kapsamında atılacaktır. Yeni bina, bugün Tel Aviv ve Herzliya’daki geçici ofislerden faaliyet gösteren büyükelçiliğin kalıcı merkezi olacaktır. Onaylanan plana göre yaklaşık 2,5 dönümlük bir alan üzerinde, toplam inşaat alanı 15.000 metrekareye ulaşan ve yüksekliği 15 kata kadar çıkan bir bina inşa edilecektir. Binanın üst katlarında ise inşaat haklarının yüzde 20’sine kadar olan bölümü, büyükelçinin ve diplomatik personelin ikametgâhlarına ayrılacaktır.

Böylece Müslümanların yöneticileri, en hassas ve kritik dönemlerde dahi gaspçı varlığa destek veren ve onu güçlendiren bir rol oynamayı sürdürmektedir. Ümmetin ve Filistin halkının bu gaspçı varlık nedeniyle uğradığı felaketleri umursamamaktadırlar. Bununla da, ömürlerinin son nefesine kadar Müslümanların topraklarını gasp eden sömürgecilerin planlarını uygulayan hizmetkârlar olarak kalacaklarını bir kez daha göstermektedirler.

Ümmetin asıl musibeti, her şeyden önce yöneticileridir. Çünkü onlar olmasaydı sömürgecilik ne aramıza nüfuz edebilir ne beldelerimizde kalıcı bir yer edinebilir ne de Filistin ile işgal altındaki diğer Müslüman beldelerini bir gün dahi olsun işgal altında tutabilirdi. Ümmet ve onun orduları Müslüman beldelerini kurtarmaya ve sömürgecileri püskürtmeye muktedirdir. Bunun önündeki tek engel, yöneticilerin ajanlığı ve Allah’a, Rasûlü’ne ve müminlere olan ihanetleridir.

Dolayısıyla ümmet, işbirlikçi yöneticilerinden kurtulmadıkça ve tek bir Râşit Halifeye biat etmedikçe özgürlüğüne kavuşamayacak, otoritesini, egemenliğini ve hürriyetini yeniden elde edemeyecektir. O Halife, izzetimizi, mukaddesatımızı ve beldelerimizi bize yeniden kazandıracak ve Ruveybidaların devrine son verecektir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ“Halbuki asıl üstünlük, ancak Allah’ın, Peygamberinin ve müminlerindir. Fakat münafıklar bunu bilmezler.”[Münafikun 8]

Devamını oku...

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Heyeti Kevâhile el-Vâliye Emiri Emir Avad el-Ceyyid en-Nuayme’yi Ziyaret Etti

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti’nden bir heyet, güvenlik makamları tarafından ifadeye çağrılmasının ardından durumunu yakından görmek amacıyla, 2 Cemaziyülevvel 1448 / 13 Ekim 2026 Salı günü Emir Avad el-Ceyyid en-Nuayme’yi ziyaret etti. Heyete, Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Meclisi Üyesi Dr. Ahmed Abdul Fadıl başkanlık etti. Kendisine Meclis Üyesi Üstat Muhyiddin Buhari ile Hizb üyelerinden Üstat Müzemmil es-Sıddık, Halid el-Cedî’, Abdulvehhab Muhammed ve ayrıca kardeş Abdülkadir İbrahim Abdulvehhab eşlik etti.

Çok sayıda ileri gelenin, emirin ve kabile liderinin katıldığı toplantıda Emir Avad el-Ceyyid, sorgu sürecinde yaşananları anlattı. Yaptığı işin Allah için olması sebebiyle hiçbir şeyden korkmadığını, bu ziyaretlerle kendisine destek verilmesinin ve ileri gelenlerin yanında durmasının kendisini daha da metin ve kararlı hâle getirdiğini ifade etti.

Ardından Emir Muhammed Zeyn (Ebu Hafs), heyeti emirlere ve ileri gelenlere tanıtması için sözü Dr. Ahmed Abdul Fadıl’a verdi. Dr. Abdul Fadıl konuşmasında şöyle dedi: Biz Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti’nden bir heyetiz. Emirin gözaltına alındığı haberini duyduğumuzda onun yanında durmak amacıyla geldik. Kendilerini iki hafta önce de evinde ziyaret etmiştik. İslam esasına dayanan tutumları ve Allah için gerçekleştirdiği çalışmaları, bizim de onun yanında bütün kararlılığımızla durmamızı gerektirmektedir. Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Bugün hepimizi birbirimize bağlayan bağ İslam’dır.

Emirler ve ileri gelenler de yaptıkları konuşmalarda İslam’a bağlılıklarını, yeniden İslam’a dönülmesi gerektiğini ve ülkeyi içinde bulunduğu çukurdan çıkarıp hem ülkenin hem de insanların hâlini düzeltmenin tek çözümünün İslam olduğunu vurguladılar.

Bu ziyaret gerek Emir gerekse orada bulunan ileri gelenler nezdinde son derece olumlu karşılandı.

Devamını oku...

İşine Geleni Bulmak İçin Mercekle Arama Yapan Sömürgeci Kâfir, Gerçekler Söz Konusu Olduğunda Kör Kesilmektedir!

Yeni olmayan siyasi bir adımla Azerbaycan’daki rejim, Temmuz ve Ekim 2026 aylarında genel eğitim kanununda yaptığı sert değişikliklerle İslam ile savaşta yeni bir aşamaya geçti. Bakanlar Kurulunun hazırladığı uygulama talimatları uyarınca tek tip okul kıyafeti zorunlu hâle getirildi. Bu düzenleme, fiiliyatta eğitim kurumlarında başörtüsünün tamamen yasaklanmasına yol açtı. Karar metni, başörtüsünü açıkça zikretmekten kaçınan esnek bir hukuk diliyle kaleme alınmış olsa da medya izleme kuruluşları, başörtülü kız öğrencileri ve kadın öğretmenleri hedef alan, okul kapılarını başörtüsüne göre birer ayıklama noktasına dönüştüren keyfi uygulamaları ayrıntılı biçimde belgeledi. Yüzlerce genç kız eğitim hakkından mahrum bırakılırken, onlarca öğretmen haksız yere işten çıkarıldı. Bu durum bazı bölgelerde öğretmen kadrosunda ciddi açıkların oluşmasına neden oldu.

Yetkililer, ortaya çıkan çirkin görüntünün üzerini örtmek amacıyla bağımsız medya haberlerinin ve öğrencilerin okuldan uzaklaştırılmasını ve halk protestolarını belgeleyen videoların yayılmasını engellemek için sosyal medya platformlarına teknik kısıtlamalar getirdiler ve kasıtlı yavaşlatma uyguladılar. Rejim, utanmadan devletin laik yapısını korumak ve sınır ötesi ideolojik etkilerin önünü kesmek için gerekli bir güvenlik ve egemenlik tedbiri olarak böylesine bir karar alındığını ileri sürdü.

Nüfusu yaklaşık 10,47 milyon olan ve %97’ye varan ezici çoğunluğunu Müslümanların oluşturduğu bu İslam beldesi halkının haklarına yönelik ihlallere ve Allah’ın dinine karşı sergilenen bu cürete karşı, Batı’dan, özellikle de mesele iffet veya tesettürü zorunlu kılmaya çalışma, ahlaksızlık ve yozlaşmayla mücadele etmeye geldiğinde özgürlükler, insan hakları ve kadın hakları diye kulaklarımızı sağır eden Avrupa ülkelerinden öfkeli veya kınayıcı hiçbir tepki görmedik.

Azerbaycan İran’ın komşusu olmasına rağmen Batı, Azerbaycan’da başörtülü kadınlara yapılanları görmemek için bir gözünü kapatırken, diğer gözünü İran’daki başörtüsü yanlısı aktivistlerin çalışmalarını adeta mercekle taramak için kullanmaktadır. Zira İran’da başörtüsü taraftarları, internette başörtüsü ve şer’î kıyafet kurallarına uymayan kadınların işlettiği mağazalardan alışveriş yapılmaması çağrısında bulunan kampanyalar başlatmışlardır. Bu çevrim içi kampanyalara “bilinçli alışveriş” adı verilmiş, bununla tüketicilerin, başörtüsüne riayet eden kadın satıcıları ve işletme sahiplerini desteklemeye; şer’î kıyafet kurallarına uymayan kadınlardan ise alışveriş yapmamaya yönlendirilmesi amaçlanmıştır. Batı bu faaliyetleri kadınlar üzerinde endişe verici bir baskı ve kadın haklarını ihlal eden kabul edilemez bir zorlama biçimi olarak görmüştür!

Yöneticiler ve Batı, dinlerine bağlı Müslüman kadınlara, kız öğrencilere ve öğretmenlere başörtülerini çıkarmayı dayatmakta hiçbir sakınca görmezken; bu durum onların eğitimden mahrum bırakılmasına veya işlerinden kovulmasına yol açsa dahi buna sessiz kalmaktadırlar. Buna karşılık, başörtüsüne bağlılığı teşvik eden bireysel veya toplumsal faaliyetler söz konusu olduğunda nasıl ağlayıp feryat ettiklerini görüyoruz!

Bu tutum; ancak hadiseyi okurken aklın ve mantığın nasıl devre dışı bırakıldığıyla izah edilebilir. İslam’a ve onun her bir şiarına karşı beslenen kör kin ve nefret hakikati farklı şekillerde her daim kendini göstermektedir.

قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ“Gerçekten, kin ve düşmanlıkları ağızlarından belli olmaktadır. Kalplerinde sakladıkları ise daha büyüktür. Eğer düşünürseniz size ayetleri açıkladık.”[Ali İmran 118]

Ümmetin Hilafet Devleti’ne ne kadar da ihtiyacı vardır! Hilafet zamanı, mekânı ve olayları Âlemlerin Rabbi Allah’ın hükümleriyle yeniden düzene koyacak; ümmete ve evlatlarına izzet, iffet ve onur dolu bir hayatı yeniden kazandıracak; sömürgeci kâfirlerin ve suçlu yöneticilerin kökünü kazıyacaktır. İşte bunun için, ey Müslümanlar, ikinci Raşidi Hilafet Devleti’ni kurmak üzere bizimle birlikte adımlarınızı hızlandırmaya çağırıyoruz. Zira onun vakti gelmiş, yokluğunun acısı ise dayanılmaz boyuta ulaşmıştır.

Devamını oku...

Effetá (İftah) VI. Pavlus Okulu ve Irkçı Aşırılık

Batı Şeria’nın Beytüllahim kentinde özel gereksinimli öğrenciler için eğitim veren İftah VI. Pavlus Okulu yönetiminin, başörtülü kız öğrencilerin okula girişini yasaklaması, başörtüsü takmakta ısrar etmeleri hâlinde okuldan uzaklaştırılacakları ve devamsız sayılacakları tehdidinde bulunması geniş çaplı tartışmalara yol açtı.

Hicretin on beşinci yılında Müminlerin Emiri Ömer, Beytülmakdis’teki Hristiyanlara bir ahitname vermiş; bu ahitnamede onların canlarına, mallarına, ibadethanelerine ve dinî ritüellerine dokunulmayacağını ve kendilerine kötü muamelede bulunulmayacağını ifade etmişti. Bundan önce de Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem bize, Ehl-i Kitap’tan zimmîlere zarar vermememizi öğütlemişti. Onlar bizimle birlikte yaşadılar, biz de onlarla yaptığımız ahitleri koruduk.

 Ancak bugün Beytülmakdis’te, Hristiyanların topraklarımızda asırlar boyunca güven ve emniyet içerisinde yaşamış olmalarına rağmen, toplumsal görevi özel gereksinimli çocukları eğitmek, rehabilite etmek, onların topluma uyum sağlamalarına ve toplum hayatına tam olarak katılmalarına yardımcı olmak olan bu okul, karşımıza hiçbir örfe ve dine uymayan ve herhangi bir hukuki dayanağı bulunmayan ırkçı bir kararla çıkmaktadır.

Ey Mübarek Topraktaki dinleri ve namuslarına düşkün Müslümanlar! Okulun, “kendine özgü bir sistemi ve resmî kıyafeti bulunduğu” gerekçesiyle aldığı ve gerek Müslümanlardan gerekse Hristiyanlardan çok sayıda arabulucu ve ileri gelenin okul yönetimiyle görüşmesine rağmen geri adım atmadığı bu karar, size, dininize ve onun hükümlerine olan çirkin bir ayrımcılığın ve açık bir kinin tezahürüdür:

Birincisi: Müslüman kız öğrencilerin başörtüsü, âlemlerin Rabbinin bir farzıdır. Kaldı ki Hristiyan şeriatı da kadınların örtünmesini kabul eder. Nitekim rahibeler bugün dahi başörtüsü kullanmaktadır.

İkincisi: Eğitim Bakanlığının yönetmelikleri bu tür bir uygulamayı yasaklar. Zira, her öğrencinin dinî vecibelerini yerine getirme hakkının kanun metniyle güvence altına alınmıştır.

Üçüncüsü: Kız öğrenciler yıllardır başörtüleriyle okula gelmektedirler. Öyleyse okul neden şimdi Müslümanlar nezdinde kutsal bir sembol olan başörtüsüne karşı çıkmaktadır?!

Eğitim Bakanlığı kimin çıkarı için böylesine incitici bir karar karşısında sessiz kalmaktadır? Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın farz kıldığı başörtüsü üzerinden bu öğrenciler baskıya ve pazarlığa maruz bırakılırken, özel gereksinimli kız öğrencilerin eğitim haklarından mahrum bırakılmasına neden sessiz kalmaktadır?!

Konuşma ve işitme güçlüğü yaşayan, hiçbir suçu ve kabahati olmadığı hâlde bir süredir mahrum bırakıldığı okuluna ve eğitimine geri dönmek istediğini söyleyen o kız öğrencinin durumu hiç mi vicdanınızı sızlatmadı?! Onun ve arkadaşlarının tek “suçu”, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın emrine karşı gelip başörtülerini çıkarmayı reddetmeleri midir?!

Allah aşkına, mesele tam tersi olsaydı; örneğin Hristiyan bir kız öğrenci, boynunda haç taşıdığı için bir dükkâna —okul bile demiyoruz, yalnızca bir dükkâna— alınmasaydı, bu mesele böyle sessiz sedasız savuşturulur muydu? Yoksa medya ve yönetim ayağa kalkar, bunu Hristiyanlara karşı bir terör meselesine dönüştürür; birlikte yaşama ve aşırılığı reddetme sloganlarıyla ortalığı inletir ve toplumsal barışı bozanlara derhâl cezalar mı verilirdi?!

Mübarek Toprakta faaliyet gösteren, kadınlara yönelik şiddete karşı çıktıklarını söyleyen; eşitlik, özgürlük, kızların kendi geleceklerini belirleme hakkı ve hatta kürtaj hakkı konusunda sürekli seslerini yükselten kadın dernekleri neden hiçbir tavır almıyorlar, neden hiçbir ses çıkarmıyorlar? Yoksa bir kızın başında başörtüsü bulunduğunda eğitim hakkı artık ortadan kalkıyor mu?!

Allah’ın izniyle bu durum uzun sürmeyecek, yakında biz kalkan olan bir İmama biat edeceğiz. O, kâfirlerin, münafıkların ve İslam’a ve Müslümanlara düşmanlık eden yahut onların dinî vecibelerini yerine getirmelerine engel olan herkesin kökünü kazıyacaktır. Bu, Allah için hiç de zor değildir.

Devamını oku...

Mukallitlerin Durumları ve Onların Tercihleri Usame Semman’a

  • Kategori Emir'e sorulanlar
  •   |  

(Hizb-ut Tahrir Emiri Celil Âlim Ata İbn Halil Ebu Raşta Tarafından Facebook Sayfası Takipçilerinin “Fıkhî” Sorularına Verilen Cevaplar Silsilesi)

Soru-Cevap
Mukallitlerin Durumları ve Onların Tercihleri
Usame Semman’a

Soru:   

Esselamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berekâtuhu.

Allah sizi mübarek kılsın ve sizi en güzel şekilde mükâfatlandırsın Şeyhimiz;Allah'tan sizi yardımıyla desteklemesini, Hilafet Devleti'nin kuruluşunu hızlandırmasını ve size sevap ve sebat yazmasını diliyoruz.

Bir sorum var; mümkünse cevaplamanızı rica ediyorum:

İslami Şahsiyet kitabının birinci bölümünde geçen “Delilin Kuvveti” konusunda şöyle geçmektedir:

(Tercihlerle ilgili konuların özeti budur. Bu şekilde insan, daha kuvvetli şer’î delili öğrenebilir ki şer’î hükmü buna göre tercih edebilsin. Bu da iki hâlde mümkün olur:1- Zannın talebinde bütün gücünü harcayamaması nedeniyle istinbata gücü olmadığı için karşılaştığı iki delilin muhakemesinde tâbi olanın hâlidir. 2- İki delil birbiri ile çatıştığı zaman müçtehidin hâlidir. Her iki hâlde de iki delille karşılaştığı zaman ikisinden birini tercih etmesi gerekir. İkisinden birini tercih ettiği zaman ise delili daha kuvvetli olan hükmü alması ve onunla amel etmesi, delilini zayıf gördüğü hükmü de terk etmesi gerekir.)

(Tek bir meselede birden fazla müçtehidi taklit etmek) başlıklı soru-cevapta ise şöyle geçmektedir:

(Bütün bunlar kişi mukallit olduğu sürece böyledir; ancak delilleri muhakeme etme ve aralarında tercih yapma imkânına sahip olursa taklit ettiği müçtehidi bırakıp daha güçlü delile tabi olmalıdır.)

Peki meselenin sınırları, delile tabi olan mukallide karşın ammi mukallit için farklı mıdır? Eğer meselenin sınırları aynıysa, şer'î tercihlere göre deliller arasında tercih yapma imkânına sahip olan tabi mukallidin, örneğin namaz meselesi gibi tek bir meselenin cüzlerinde deliller ve müçtehitlerin görüşleri arasında tercih yapması caiz midir? Yoksa tercih, tek bir meselenin cüzlerinde değil de, bağımsız meseleler arasında mı olmalıdır?

Allah sizi hayırla mükafatlandırsın ve sizi mübarek kılsın; Allah'tan sizi muvaffak kılmasını ve doğruya yöneltmesini, sizi yardımıyla desteklemesini ve bunu hasenat mizanınıza koymasını dileriz; Vesselamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berekâtuhu.

Cevap:

Ve Aleykumselam ve Rahmetullahi ve Berekâtuh.

Ey kardeşim Müslümanlar şer’î hükmü bilmede iki gruba ayrılırlar; birincisi mukallit, ikincisi müçtehit olup bir üçüncüsü yoktur. Çünkü vakıaya göre kişi, ya kendi içtihadı ile ulaştığı şeyi (şerî hükmü) alır ya da başkasının içtihadıyla ulaştığı şeyi alır. Dolayısıyla mesele, bu iki halin dışına çıkamaz. Buna göre durumu ne olursa olsun müçtehit olmayan kimse mukallittir. Dolayısıyla taklitteki mesele; hükmün bir başkasından alınmasıdır:

1- İçtihat ehliyetine sahip olan bir müçtehide gelince; yeterli derecede Arapça bilgisinin, Kur’an ve sünnetin bölümleriyle ilgili yeterli bilgisinin, karşılaştırma, cem ve tercih gibi delilleri muhakeme keyfiyetiyle ilgili yeterli bilgisinin, sonra hükümleri istinbat etme gücünün olması gerekir.

* Müçtehit, bir meselede içtihat ettiğinde onun hakkındaki şer'î hüküm, kendi içtihadına tabi olmasıdır; delilin kuvvetli olması gibi bir tercih sebebi olmadıkça bu görüşten başka bir görüşe geçemez.

2- Müçtehit olmayana gelince; bu iki kısımdır. Tâbi ve âmmi (mukallit). Bu ikisinden birinin başka bir mezhebe geçmesinin birtakım şartları vardır ve tüm durumlardaki bu geçiş daha hafif olmasından dolayı arzu ve hevese göre değil, bilakis tâbi ve âmminin şerî bir tercih durumu ile olmalıdır:    

A- Tâbiye gelince; o, teşride bazı muteber ilimlere sahip olan kişidir… Arapça dilini yeterli düzeyde bilmesi… Tercüme ile bile olsa hadislerdeki mütevatir, sahih, hasen ve zayıf olanın medlulunu bilmeli ve hadis kitaplarından sahih (hadis) ilmine sahip olmalıdır.

* Yani tâbi-müttebi, tercih durumu yoluyla bir görüşten başka bir görüşe geçebilir. Zira tâbinin, delilini bildiği hükme tâbi olması ve delilini bilmediğini terk etmesi gerekir.  

B- Âmmiye gelince; o, tâbi gibi teşride bazı muteber ilimlere sahip olmayan kişidir… Dolayısıyla o, mezhepteki şeyhin kendisine söylediği şekilde Allah Subhanehu’ya ibadet eder. Böyle birisi, tercih durumu dışında herhangi bir meselede kendi mezhebinden başka bir mezhebe geçemez. Âmmi nezdinde tercih durumu, anlayış, takva ve güzel muamele açısından taklit etmiş olduğu kimseye olan güvenidir. Dolayısıyla o, caminin şeyhini veya babasını ya da camide insanlara Kur’an okumayı öğreten birini taklit eder… Bu durumda o, bu mezhepten bir başkasına geçemez. Ancak dediğimiz gibi tercih durumu bundan başkadır; yani o, onlardan daha iyi bilen bir adam tanıyor ve onun takvasına ve adaletine onlardan daha çok güveniyor.

* Yani âmmi biri, tercih durumu yoluyla bir görüşten diğerine geçebilir. Bu tercih durumu ise, âmmi kişi takvasına ve adaletine güvendiği, ilminden ve anlayışından emin olduğu bir adamı tanıyıp onu geçeceği mezhebe yönlendirdiğinde, şayet emin olursa ona geçmesi caiz olur…   

Özetle müçtehit, en güçlü delili bilme ve delilin gücüne göre tafsıli delillerinden şer'î hükümleri istinbat etme gücüne sahiptir… Onun için tercih edilen, delilin kuvvetli olmasıdır.

Tâbi ise hükmü, taklit ettiği müçtehidin deliline dayanarak alır… Ancak o, içtihat yapamaz ve delilin diğerinden daha güçlü olduğunu bilemez… Dolayısıyla onun için tercih edilen, müçtehidinin delilini bilmektir… Eğer bir müçtehidi, müçtehidin delillerini tam olarak bilmeden taklit ediyorsa, sonra da delilleri diğer bir müçtehitten öğrenirse, diğer müçtehidi takip eder.

Âmmiye gelince; o, delili bilme gücüne sahip değildir; bilakis kendisine ve ilmine güvendiği şeyhi ya da namaz kıldığı camide insanlara imamlık yapanı ve benzerlerini taklit eder… Dolayısıyla onun için tercih edilen, şeyhine veya cami imamına güvenmektir.

Soruda: (Şer'î tercihlere göre deliller arasında tercih yapma imkânına sahip olan tabi mukallidin, deliller arasında tercih yapması caiz midir?) şeklinde belirtmiş olduğun şey dakik değildir; dolayısıyla tâbi-müttebi, kendisinden hüküm çıkarmak için deliller arasında tercih yapma gücüne sahip değildir; tâbi hakkında geçen şey, sahih,hasen vezayıf olması bakımından delili bilmektir… Ancak bu, deliller arasında tercih yapmak ve istinbatta bulunmak için yeterli değildir; aksine fıkıh usulü ilimlerinden dile hakim olmak, hâs ve âm, mutlak ve mukayyet ve benzerleri gibi içtihadın şartlarından olan başka meseleleri de bilmek gerekir… Tâbinin tanımında şöyle geçmiştir:

1- Şahsiyet 1 de Mukallitlerin Durumları ve Tercihlerinde şöyle geçmiştir:

(Zira delili muhakeme edebilmek ve hüküm çıkarabilmek için; hakkında araştırma yapılan konu ile ilgili delillerin birbiri ile çelişip çelişmediğini, çelişme var ise bu çelişkiyi giderebilmeyi ve de delilleri derin derin inceleyebilmeyi gerektirir. Buna ancak müçtehit kadir olabilir.

Bu nedenle mukallit müçtehitten farklıdır. İnsanlar şer’î hüküm açısından ya mukallittir ya da müçtehittir. Bir üçüncüsü yoktur…Dolayısıyla hem âmmi hem de tâbi, mukallit kavramının kapsamına girer. Ancak müttebi/tâbi, taklit ettiği müçtehidin delilini bilmesi şartı ile taklit eder. Âmmi ise kayıtsız şartsız delili bilmeden taklit eder.)

2- Şahsiyet 1’de taklit bölümü:

(Öyleyse başkasına uyan kimse mukallittir. İttiba/uymak demek, delili bilmeden, delil hakkında herhangi bir muhakeme yürütmeden müçtehidin görüşüne bağlanmak demektir. Yani bir hüccetle bağlayıcı olmaksızın bağlanmaktır. Eğer delil hakkında muhakeme yapar ve delilden hükmün istinbat yönünü bilerek, hükmün istinbat yönü ve hükmü kabul edersen, hükmün dayandığı hüccet/delil senin için bağlayıcıdır ve bu durumda senin görüşün müçtehidin görüşü gibidir. Dolayısıyla böyle bir hâlde sen tâbi olan değil müçtehit sayılırsın. Bundan da ortaya çıkmaktadır ki, ittiba/uymak taklit etmek demektir. Tâbi olan kimse delili bilse bile yine mukallit sayılır.)Bundan açıkça anlaşılıyor ki tabi olan kişi, deliller arasında tercih yapma, sonra istinbatta bulunma gücüne sahip değildir; sadece sahih delili sahih olmayandan ayırt eder; ancak delillerin arasını cem edip aralarında tercih yapma ve istinbatta bulunma gücü onda mevcut değildir, aksi takdirde müçtehit olurdu…

Görünen o ki senin için sorun olan şey, Şahsiyye’nin 232. sayfasındaki Delilin Kuvveti bölümünde geçen şu ifadelerdir:

(Tercihlerle ilgili konuların özeti budur. Bu şekilde insan, daha kuvvetli şer’î delili öğrenebilir ki şer’î hükmü buna göre tercih edebilsin. Bu da iki hâlde mümkün olur: 1- Zannın talebinde bütün gücünü harcayamaması nedeniyle istinbata gücü olmadığı için karşılaştığı iki delilin muhakemesinde tâbi olanın hâlidir. 2- İki delil birbiri ile çatıştığı zaman müctehidin hâlidir. Her iki hâlde de iki delille karşılaştığı zaman ikisinden birini tercih etmesi gerekir. İkisinden birini tercih ettiği zaman ise delili daha kuvvetli olan hükmü alması ve onunla amel etmesi, delilini zayıf gördüğü hükmü de terk etmesi gerekir.) Sanki sen; (Zannın talebinde bütün gücünü harcayamaması nedeniyle istinbata gücü olmadığı için) ifadesinin, tercih yapma ve içtihat etme gücü anlamına geldiğini zannettin; oysa bu şekilde değildir; bilakis buradaki muhakeme, sahih, hasen ve zayıf olanı bilmektir ve bu, tercih yapmak için yeterli değildir; aksine tercih yapabilmek için has ve âm, mutlak ve mukayyet, nâsih ve mensuh ve benzerleri gibi başka hususların da bilinmesi gerekir... Zira mesele, cümlenin sonundaki şu ifadeden açıkça anlaşılmaktadır : (İstinbata gücü olmadığı için).   

Sonuç olarak tâbi olan kişi deliller arasında tercih yapma ve onlardan şer‘î hükmü istinbat etme gücüne sahip değildir; aksi takdirde müçtehit olurdu.

Bu, sorunuzdaki tâbi olan kişinin deliller arasında tercih yapabileceği ve hüküm istinbat edebileceği yönünde belirttiğiniz sözün doğru olmaması bakımındandır.

Sorunuzun ikinci kısmına gelince: (Şer'î tercihlere göre deliller arasında tercih yapma imkânına sahip olan tabi mukallit, örneğin namaz meselesi gibi tek bir meselenin cüzlerinde deliller ve müçtehitlerin görüşleri arasında tercih yapması caiz midir? Yoksa tercih, tek bir meselenin cüzlerinde değil de, bağımsız meseleler arasında mı olmalıdır?) Bu ise iki durumdan dolayı dakik değildir:

Birincisi: Tâbi olan kişi müçtehit değildir; yani deliller arasında tercih yapma ve onlardan şer‘î hüküm istinbat etme gücüne sahip değildir.

İkincisi: Mesele bölünmez bir bütündür; dolayısıyla meselenin rükünleri, şartları, sıhhati ve butlanı, meselenin aslından ayrılamaz; bu nedenle şer‘î hüküm bunların tamamını kapsaması gerekir;bu yüzden namazın rükünlerinde Şâfiî mezhebini, sıhhatinin şartlarında ise İmam Malik’i taklit etmek caiz değildir; bilakis tek bir mesele olarak ele alınmalıdır.

Konuyu, “Teysîru’l Vusûl İle’l Usûl” kitabının 275 ve 276. sayfalarında geçen taklit konusunda açıkladık ve yeterli olacak bir şekilde ayrıntılandırdık:

[Meselenin tanımı: Burada meseleyle kastedilen, sıhhati bakımından bir başkasına bağlı olmayan her bir fiil veya fiiller grubudur.

Meselenin cüzüne gelince; bu, şartlar ve rükünler gibi sıhhatinin gerçekleşmesi için gerekli olan her fiildir.

Örnekler:

Abdest: Sıhhatli olması bir başkasına bağlı olan fiillerdir; çünkü namazın sıhhatli olması abdeste bağlıdır; bu nedenle abdest, tanıma göre bir mesele değildir; ancak sıhhatinin gerçekleşmesi için gerekli olan namazın bir parçası sayılır.   

Namaz: Sıhhatli olması bir başkasına bağlı olmayan fiillerdir; dolayısıyla bu, bir mesele olup rükünler gibi sıhhatinin ve taharet ve kıbleye yönelmek gibi sıhhatinin şartlarının gerçekleşmesi için gerekli olan her şey ondan bir parça sayılır.

Oruçta niyet etmek: Sıhhatli olması bir başkasına bağlı olan fiildir; zira orucun sıhhatli olması niyet etmeye bağlıdır; bu nedenle niyet etmek bir mesele değildir; aksine başka bir meselenin parçasıdır.

Oruç: Sıhhatli olması bir başkasına bağlı olmayan fiildir; dolayısıyla bu, bir mesele olup niyet ve orucu bozan şeylerden uzak durmak gibi sıhhatinin şartlarının gerçekleşmesi için gerekli olan her şey ondan bir parça sayılır. Buna göre bir kişi namaz konusunda bir müçtehidi taklit ederse, abdest, ihtilam olunca gusletmek, teyemmüm, kıbleye yönelme ve namazın rükünleri gibi namazın bütün cüzlerinde de o müçtehidi taklit etmesi gerekir; eğer oruç konusunda bir müçtehidi taklit ederse, niyet, her gün için mi yoksa bütün ay için mi niyetin vacip olduğu, niyet gündüz sahih olur mu yoksa geceden mi olması gerektiği, orucu bozan şeyler ve iftar ruhsatları gibi onun bütün cüzlerinde de o müçtehidi taklit etmesi gerekir. Ancak başka bir meselede bir müçtehidi taklit etmesi caizdir.] Bitti.  

Son olarak sana selam ediyor ve bu kadarının yeterli olduğunu umuyorum; en iyi bilen ve hüküm veren Allah’tır.

Kardeşiniz

Ata İbn Halil Ebu Raşta

H. 03 Cumade’l Ûlâ 1448

M. 14/10/2026

Cevaba, Emir’in (Allah onu korusun) web sitesinden bağlanabilirsiniz:
https://www.facebook.com/AtaAboAlrashtah/posts/122155852803129051

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER