Pazartesi, 06 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/16
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Gazze’deki Ağır Acıların Sorumluluğunun Bir Kısmı da Danimarka Başbakanına Aittir

Gazze halkına yönelik üç yıldır sistematik bombardımanlar ve katliamlar son sürat devam ediyor. Katliamların büyük çoğunluğunu kadınlar ve çocuklar oluşturuyor. Hastaneler, yollar, okullar, parklar, tarım arazileri, camiler, kiliseler ve evler dâhil sivil altyapının neredeyse tamamı yok edildi. Keskin nişancılar eliyle çocuklar infaz ediliyor ya da sakat bırakılıyor; esirlere yönelik sistematik işkence ve tecavüzler sürüyor; halk açlığa ve sürgüne mahkûm ediliyor...

Bütün bunlara rağmen Danimarka Başbakanı Mette Frederiksen, 7 Ekim tarihinde yaptığı taraflı ve yanıltıcı Facebook paylaşımında Gazze’nin adını dahi anamadı.

Bunun yerine, Danimarka’nın bu dehşet verici vahşetlerdeki suç ortaklığını örtbas etmek, hatta bunlara meşruiyet kazandırmak için artık eskimiş ve bayatlamış olan “antisemitizm” bahanesine başvurdu.

Danimarka hükümeti, Yahudilere verdiği siyasi desteğin yanı sıra bu katliamlarda kullanılan savaş uçaklarının yedek parçalarını Yahudilere ihraç etmeye devam ediyor. Mette Frederiksen daha ilk günden itibaren gerçek yüzünü ortaya koymuş; başbakan sıfatıyla, Yahudi varlığının sözde “kendini savunma hakkı” olduğunu ileri sürerek Gazze halkına karşı işlenen gaddarca suçlara açıkça destek vermiş, Filistinlilerin insanlıktan çıkarılmasına katkıda bulunmuştur.

Danimarka kamuoyu da dâhil olmak üzere dünya kamuoyu bu çatışmanın gerçek yüzünü uzun süredir idrak etmiş olmasına rağmen Mette Frederiksen hükümeti tarihin yanlış tarafında yer almaya devam ediyor.

Bu bağlamda Hizb-ut Tahrir / Danimarka olarak biz:

- Danimarka Başbakanı’nın Gazze halkına karşı gerçekleştirilen katliam ve ihlallere verdiği desteği şiddetle kınıyor; masum kurbanlarla sözde empati kurduğunu ifade eden son derece ikiyüzlü ve hiçbir şekilde güvenilir olmayan açıklamasından beri olduğumuzu ilan ediyoruz.

- Frederiksen’in Danimarka’nın desteklediğini belirttiği sözde iki devletli çözümün, hiçbir akıl ve vicdan sahibinin destekleyebileceği bir çözüm olmadığını vurguluyoruz. Bilakis bu çözüm, Filistin’in büyük bölümünün Danimarka tarafından desteklenen işgale terk edilmesi anlamına gelir. Bu işgal, 1940’lı yıllarda Nazi Almanyası’nın Danimarka’yı işgalinden dahi daha vahşi ve büyük bir işgaldir.

- Tarihî Filistin’in her bir karışının, İslam beldeleri ordularının Kudüs’e ve Mescid-i Aksa’ya doğru ilerlemesiyle kurtarılması gerektiğini savunuyoruz.

- Kendisini “İsrail” olarak adlandıran sömürgeci varlığın hiçbir şekilde var olma hakkının bulunmadığını; bu varlığın güç kullanılarak ortadan kaldırılması gereken tarihî bir suç olduğunu ve bunun kalıcı barışa ulaşmanın tek yolu olduğunu ifade ediyoruz.

- İçinde zerre kadar insanlık bulunan herkesi, Danimarka devletinin Filistin halkına karşı işlenen suçlardaki suç ortaklığını protesto etmeye ve kendisini bundan uzak tutmaya çağırıyoruz.

Devamını oku...

Pakistan: Müslümanların Orduları, Ümmet'in Düşmanlarıyla Savaşmak Üzere Tek Bir İmamın Emri Altında Birleşmelidir!

  • Kategori Pakistan
  •   |  

Hizb-ut Tahrir/ Pakistan Vilayeti:

Müslümanların Orduları, Ümmet'in Düşmanlarıyla Savaşmak Üzere Tek Bir İmamın Emri Altında Birleşmelidir!

#OrdularAksaya
#ArmiesToAqsa
#AqsaCallsArmies

Hizb-ut Tahrir Pakistan Vilayeti Medya Bürosu

Çarşamba, 18 Rabiu'l-Ahir 1448 - 30 Eylül 2026

pakistan vilayeti

İlgili Bağlantılar:

E- mail: Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.          WhatsApp: +967 713 645 449

pakistan vilayeti

 

Devamını oku...

Husilerin Suudi Havalimanlarını Bombalaması ve Aralarında Biri Amerikalı 12 Kişinin Ölmesi Karşısında ABD'nin Muğlak Tutumu

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Husilerin Suudi Havalimanlarını Bombalaması ve Aralarında Biri Amerikalı 12 Kişinin Ölmesi Karşısında ABD'nin Muğlak Tutumu

Haber:

Husilerin balistik füzelerle Suudi Arabistan’ın havalimanlarını hedef almasının, özellikle de Riyad şehrinde bulunan Kral Halid Uluslararası Havalimanının doğrudan isabet almasının ve aralarında bir Amerikalının da bulunduğu 12 kişinin öldüğünün açıklanmasının ardından Amerikan Başkanı Trump şöyle dedi: “Bu saldırılar kabul edilemez, iyi değil ve korkunç bir şeydir.” Askeri müdahale ihtimaline yanıt olarak da şöyle dedi: “Bunu yapabiliriz, konuyu değerlendireceğiz.” Ve şöyle ekledi: “Suudiler iyi savaşçılardır ve kendilerini savunabilirler.”

Dışişleri Bakanı Marco Rubio ise Husi saldırılarında aralarında o Amerikalının da bulunduğu sivillerin öldürülmesini şiddetle kınadı ve Amerika'nın Suudi Arabistan'ın yanında olduğunu vurguladı.

Yorum:

Husi milislerinin Suudi havaalanlarına yönelik bombardımanlarını tekrarlaması ve aralarında bir Amerikalı'nın da bulunduğu ölü ve yaralıların ortaya çıkmasının ardından, Trump yönetimi Husi milislerine karşı kesin bir tutum sergilemedi; Trump'ın açıklamaları belirsizdi ve bunlardan birinde Suudi Arabistan'ın kendini savunabileceğini iddia etti. Bu da açıkça ABD’nin Yemen savaşına bizzat katılmak istemediğini gösteriyor. Bu durum, ABD’nin silah satışından, petrol fiyatlarını kontrol etmekten ve kendi çıkarlarına hizmet eden bir ana güç olarak Husi’lerin varlığını sürdürmesinden fayda sağlamak amacıyla Yemen’deki savaşın daha uzun süre devam etmesini istediğini ortaya koyuyor.

ABD’ye sadık Mekke İttifakı ülkeleri olan Pakistan ve Türkiye de tam olarak bu silik tutumu sergilemişlerdir; zira bu iki ülke, sıcak olaylar karşısında adeta birer seyirci gibi durmakta ve Üçlü Savunma Anlaşması’nın en önemli maddesi olan "Saldırıya maruz kalması halinde Suudi Arabistan’ı savunma zorunluluğu" şartını uygulamamaktadırlar. Keza Arap Ligi, Mısır ve Ürdün’ün tutumu da böyledir; yani tüm bu ülkeler Suudi Arabistan’a sadece sözlü olarak destek vermişler, Husilerin saldırılarını kınamışlar, ancak sahada Suudi Arabistan’a kayda değer hiçbir şey sunmayarak onu Yemen batağında boğulmaya terk etmişlerdir.

Sözlü dayanışma gösterilmesine rağmen Suudi Arabistan’ın tek başına savaşmaya terk edilmesinde ABD'nin tutumuyla tam bir uyum sağlayan bu bağımlı ve teslimiyetçi tavırlar; ABD'nin savaşı uzatma, bölge ülkelerini yıpratma ve onları kendilerine fayda sağlamayan şeylerle meşgul etme niyetinin açık bir kanıtıdır.

Dolayısıyla ABD hiç kimseye yardım etmez, hiç kimseyi umursamaz ve kendi çıkarından başka hiçbir şeye değer vermez.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahmed El-Hutvânî

Devamını oku...

Amerika'nın Hâlâ Çin İle Soğuk Savaş Yürütme Kapasitesi Var mı?

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Amerika'nın Hâlâ Çin İle Soğuk Savaş Yürütme Kapasitesi Var mı?

Çin Devlet Başkanı Şi Cinping'in, Amerika Başkanı Trump'ın geçtiğimiz Mayıs ayında Çin'e yaptığı ziyarete karşılık olarak 24/9/2026 Perşembe günü Amerika'ya ulaşması planlanıyor ve ziyaret, sahnenin merkezinde aynı sorunun yer aldığı bir anda gerçekleşiyor; iki ülke arasındaki ilişkinin hangi türü sahnenin merkezinde olacak?

ABD açısından tercih edilen cevap sürekli olarak netliğini korumaya devam ediyor; yani cevap, iki ülke arasında silahlı bir çatışmaya dönüşmeyen, aksine ABD'nin Sovyetler Birliği ile kırk yıl boyunca yürüttüğü gibi ittifaklara düzenli bir rekabet şeklinde devam eden soğuk savaşta yatmaktadır. Yani çevreleme için çatışma, ittifaklarla kuşatma, teknolojik mahrumiyet ve daha zayıf bir ekonomi çökene kadar uygulanan sürekli bir baskı gibi. Bu, Amerikalıların çok iyi bildiği bir kalıptır; görünüşe göre Amerikan karar alma mekanizmasının büyük bir kısmı, bu kez Moskova’nın eski koltuğundaki Pekin'le birlikte bu mekanizmayı yeniden canlandırmak için can atıyor.

Amerika tarafında bu fikre yönelik bir tür tarihî özlem vardır. Zira Amerikan anlatısında Soğuk Savaş, üstün bir başarıyla kazanılmıştır. 1962’deki Küba Füze Krizi’nin eşiğinden başlayarak, on yıllarca süren çatışma ve titizlikle hesaplanmış silahlanma yarışı boyunca, Amerika askeri harcamalar, uzayın askeri hale getirilmesi, ittifaklar ve inatçı bir rakibe karşı gösterdiği sabır konusunda üstünlük sağlamıştır; bu rakip ise Gorbaçov döneminde sahadan çekilip, gözlemcileri hayrete düşürecek bir hızla kendi kendini feshetmişti. Amerika’daki bazı stratejistlerin gözünde Çin, anlatının yalnızca ikinci bölümünden ibarettir; zira onlara göre Çin, aynı araçlarla ve aynı hedef doğrultusunda yönetilebilecek yükselen bir güçtür.

Ancak Çin bu çerçevelemeyi açıkça reddetmiştir; zira başta başkanları olmak üzere liderleri, Pekin'in seçmediği ve istemediği bir soğuk savaşa sürüklenmeyeceğini defalarca ve net bir şekilde ifade etmiştir. Şi, 13 Mayıs 2026'da Pekin'de Trump ile yaptığı görüşmeye, Çin ve Amerika'nın "Tukidides Tuzağı" olarak adlandırılan durumu aşması ve büyük devletler arasındaki ilişkiler için yeni bir model geliştirmesi gerektiğini belirterek başlamıştır. "Yeni model" ifadesi, onun konuşmasındaki can alıcı noktaydı. Zira o, eski modeli reddetmediği sürece yeni bir model çağrısında bulunamazdı. Burada eski modelden kastedilen, Sovyetler Birliği ile çatışma yıllarında egemen olan çevreleme mantığıdır.

Peki Washington neden Pekin'in hâlâ açıkça reddettiği aynı ilişkiyi kabul etmesi için ona baskı uygulayabileceğini düşünüyor? Bunun cevabı, Amerika'nın giderek daha fazla sahip olduğunu düşündüğü güçlü kozların birleşmesinde yatmaktadır. Zira Amerika, Çin'in BRICS grubu ve dolardan uzak kademeli ticaret mekanizmaları inşa etmek yoluyla petrodolar hegemonyasına karşı tüm ağırlığını koymasına rağmen, istismar edebileceği çeşitli zayıf noktalarının bulunduğunu düşünmektedir. Bu, görünüşte Amerika'ya bir meydan okuma olsa da, ancak Amerika bunu boşa çıkarmaya ve Çin'in yükselen gücünü çevrelemek için çalışmaya yönelik tüm güçlü motivasyonları oluşturmuştur. Çin, diğer sanayi güçlerinden daha çok, dünyanın hassas deniz koridorları üzerinden kesintisiz enerji ve mal akışına bağımlıdır. Ayrıca petrol fiyatlarındaki artıştan da şiddetle etkilenmektedir.

Burada Amerika, İran'la sürmekte olan savaşının Çin'le olan çatışmayı yönetmede kendisine fayda sağlayabileceğini düşünüyor. Zira savaş, küresel petrol ticaretinin yaklaşık %30'u gibi büyük bir kısmının geçtiği Hürmüz Boğazı'ndaki deniz ticaretini etkilemeye devam etmektedir; bu da sadece İran'ı etkilemekle kalmayıp, aynı zamanda başta Çin ve Avrupa'nın büyük bir bölümü olmak üzere buradan geçen akışa en fazla bağımlı olan ekonomilerin üzerine de ağır bir yük bindirmektedir. Dolayısıyla her türlü kargaşa, dünya petrol fiyatlarının yükselmesine yol açmakta ve Çin’in İran ve Körfez’den yaptığı ithalatları boğan her önlem, Çin sanayisi ve ticaretine doğrudan bir maliyet yüklemektedir. Washington’daki stratejik bakış açısına göre bu koşullar, sürekli ekonomik baskı açısından daha önce Sovyetler Birliği’ni yıpratan koşullara benzemektedir. Zira bu, Pekin’i daha yumuşak bir tutuma, Dolara yönelik meydan okumasını hafifletmeye, küresel ticarette daha düşük bir konumu kabul etmeye ve uzun zamandır girmeyi reddettiği Amerika ile Soğuk Savaş senaryosundaki rolü üstlenmeye daha hazır hâle getirebilecek güçlü bir baskı aracıdır.

Ancak Çin Devlet Başkanı Şi, bu mantığın tam anlamıyla farkındadır; hatta belki de bunu dayatmaya ve bir koz olarak kullanmaya çalışanlardan çok daha iyi kavramış durumdadır. Zira Çin, Washington'ın belki de hafife aldığı bir hafızaya sahiptir. Çünkü Pekin, Sovyetler Birliği'nin çöküşüne tanıklık etmiş ve bu çöküşten kendi için dersler çıkarmıştır; bu derslerin başında da Sovyetler Birliği'nin kaldıramayacağı bir çatışmaya sürüklenmesi ve Gorbaçov'un tamamen çekilmeyi seçene kadar üzerine baskı uygulanması gelmektedir. Çin ise bu senaryoyu tekrarlamaya hiç hazır olmadığı gibi ulusal ruh hali de buna uygun değildir. Zira Sovyetler Birliği Washington'ın isteklerine ve gerilimi tırmandırmasına hızla tepki verirken, Çin sabır, temkin ve taahhütlerde yavaştan alma eğilimi göstermiştir; çünkü o, köklü bir tarihsel hafızaya, baskıya misliyle yanıt vermek yerine onu absorbe etme ve krizlerden mümkün olduğunca uzak durma eğilimine sahiptir.

Bu gerçeklik, büyük ölçüde Çin zihniyetini yansıtmaktadır. Çin'in dünyadaki hırsları, çoğu ölçütlere göre Amerika Birleşik Devletleri veya Rusya'nın hırslarından daha az hegemoniktir. Zira onun içgüdüsü, tıpkı kendi geleneksel dövüş sanatlarında olduğu gibi, saldırıya karşı savunmayı, güçle çarpışmak yerine gücün yönünü değiştirmeyi tercih etmektedir. Ayrıca Çin, savaşa karşı ticareti, çatışmaya karşı ticari alışverişi ve dramatik biçimde ele geçirmek yerine mevzilerin yavaş yavaş biriktirilmesini tercih etmektedir. Dolayısıyla bu model, üstünlük, militarizm ve keskin bir hegemonya arayışı üzerine kurulu Amerikan stratejik kültürüyle özünde çelişmektedir. Nitekim iki güç sadece rekabet etmekle kalmayıp; farklı kurallarla ve farklı hedeflere doğru iki farklı oyun oynamaktadır.

Bu da, Şi’nin Washington ziyaretinin yanıtlanmayacağı, ancak daha da keskinleşecek olan sorunun gündemde kalmasını sağlamaktadır. ABD, İran'la olan savaşın uluslararası ticaret için giderek daralan bir boğaz, yüksek petrol fiyatı ve enerji ticaretinin boğulması şeklinde ortaya çıkan çeşitli etkilerinden yararlanarak, yükselen Atina'nın Sparta karşısındaki durumunda olduğu gibi Çin'in yükselen gücünü çevrelemeye yetecek kadar baskı uygulayabilir mi ve Amerika kendisi için, hegemonyasını sürdürmeye kararlı ve egemen güç olan Sparta'nın rolünü koruyabilir mi? Kısacası Çin’i, defalarca girmeyeceğini ilan ettiği Soğuk Savaş'a sürükleyebilir mi?

Pekin'in bahsi, Amerikan provokasyonunu geçersiz kılmak için ona karşılık vermesine gerek olmadığı yönündedir. Washington'ın bahsi ise, sürekli ve yoğun baskının her türlü cevabı değiştireceği yönündedir. Perşembe günkü karşılaşma ise, şu ana kadar ayırt edici özelliği, iki oyuncunun hangi oyunu oynadıkları konusunda bile anlaşamadıkları bir çatışmanın sadece bir başka hamlesinden ibarettir.

Ancak iki milyarlık Müslüman ümmetini üzen ve endişeye sevk eden şey ise, Ebu Süfyan hakkında Bedir günü söylendiği gibi, onun da “Ne kervanda, ne de orduda!” olmasıdır! Nitekim küresel taraflar arasındaki oyunun kurallarını değiştirebilecek tek güç olan İslam ve Müslümanların gücü, hâlâ çatışma sahnesinde mevcut değildir. Zira bu güç olmadan dünya ne huzura ne barışa ne güvene ne de adalete kavuşacaktır.

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ

“Andolsun biz peygamberlerimizi açık delillerle gönderdik ve insanların adaleti yerine getirmeleri için beraberlerinde kitabı ve mizanı indirdik.” [Hadid 25]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Dr. Muhammed Ceylani

Devamını oku...

Daha Ne Zamana Kadar Faizin Kokuşmuş Bataklığına Dalacaksınız?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Daha Ne Zamana Kadar Faizin Kokuşmuş Bataklığına Dalacaksınız?

Haber:

Sudan, Bangkok'ta Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'nın yıllık toplantılarına katılıyor. (Sudani Net, 12 Ekim 2026)

Yorum:

Hükümet hâlâ daha fazla faiz peşinde koşmaktadır; oysa faiz ona hiçbir fayda sağladığı gibi sağlamayacak da; aksine ekonomik durum her geçen gün daha da kötüleşmektedir; zira para birimi eşi benzeri görülmemiş bir çöküş yaşamakta olup bir Doların fiyatı on bin Cüneyh’e yaklaşmıştır! Bu da geçim sıkıntısının kötüleşmesine, ekonomik ve mali göstergelerin keskin biçimde gerilemesine, gıda maddeleri ve temel ihtiyaç ürünlerinin fiyatlarında çılgınca bir artışa yol açmıştır. Hatta tarım, sanayi, ticaret ve ulaşım gibi üretim sektörlerinin çoğu durma noktasına gelmiş, ülkenin can damarı sayılan çıkarılmış altın ise savaşın finansmanına intikal etmiş ve devlet hazinesinden uzak olan paralel kanallarda dolaşmaktadır. Piyasalar ciddi bir nakit likidite sıkıntısı çekmekte olup devletin gelirleri döviz kaynaklarını kaybetmesinin ardından gerilemiştir; bu da Sudan halkının büyük bir kısmının yoksulluk sınırının altına düşmesine yol açarken, temel hizmetlerde ciddi bir bozulmayla birlikte elektrik ile suyun sürekli kesintiye uğramasına neden olmuştur; zira koşullar o kadar kötüleşmiştir ki, bir somun ekmeğin fiyatı 500 Cüneyh'e ulaşmıştır. Bütün bunlar, hükümetin kapitalist ekonomi sistemine girmesi ve çürümüş tefecilik bataklığına saplanması yüzündendir.

Şimdi hükümetin çözüm girişimleri, haberlerde 11 Ekim 2026 tarihinde yer aldığı gibi aynı faiz bataklığında daha da fazla boğulmakla sınırlı olup maliye bakanı daha fazla faizli kredi arayışına gitmektedir. Aynı şekilde Sudan Bankası da bütçe açığını finanse etmek için menkul kıymet ihracını hızlandırmaya çalışmaktadır!

İslam, faiz yemenin Allah’a ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’e açılmış bir savaş olduğunu vurgulamıştır; nitekim Allah, faiz yiyenlere savaş ilan etmiştir ki bu; kalpleri yerinden söken, tüyleri ürperten ve nefislere dehşet saçan bir tehdittir. Nasıl olmasın ki! Zira O; Rezzak olan, sonsuz güç ve kudret sahibi, göklerin ve yerin hazinelerinin yegâne malikidir.

Sudan halkı, içinde bulundukları darlık, şiddet ve sıkıntı karşısında Allah Subhanehu’ya sığınmaya her zamankinden daha fazla muhtaçtır; bu da onların, Lâ ilâhe illallah Muhammedün Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) akidesine dayalı İslami bir hayatı tesis etmelerini gerektirmektedir; zira böyle bir hayatta Müslüman, Allah’ın sınırlarının kutsallığını, böylece onun faizli kurumlarla işlem yapmayı haram kıldığını ve Sudan'ın kendisine yeten ve fazlasını veren kaynaklarını değerlendirdiğini hissedecektir; bu da ancak Nübüvvet Minhacı üzere Hilafet Devleti'nin kurulmasıyla mümkün olacaktır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nesibe Muhammed (Ümmü Muhammed)

Devamını oku...

Swap Line: Likiditenin Amerikan Hegemonyası İçin Bir Silaha Dönüşmesi

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Swap Line: Likiditenin Amerikan Hegemonyası İçin Bir Silaha Dönüşmesi

Amerika’nın küresel ekonomi üzerindeki hegemonyası artık yalnızca üretim hacmine, askeri üstünlüğe veya enerji piyasaları üzerindeki kontrole dayanmıyor; aksine Doların giderek artan uluslararası finans sistemi içindeki konumuna ve Amerika'nın dünya genelindeki likidite ve finansman hareketlerini etkileme gücüne dayanır bir hale gelmiştir.

Bankaların, piyasaların ve borçların birbirine geçtiği bir dünyada, parasal güç artık sadece güçlü bir para birimine sahip olmak anlamına gelmemekte; aksine başkalarının ihtiyaç duyduğu anda onu sağlayabilme ve paranın sayesinde hareket ettiği altyapının önemli bir bölümünü kontrol edebilme kapasitesine sahip olmak anlamına gelmektedir. Bu bağlamda, “Swap Line” veya likidite takas hatları olarak bilinen finansal mekanizma, Doların uluslararası rolünü güçlendiren ve ABD Merkez Bankası’na küresel finansal krizlerin yönetiminde merkezi bir konum kazandıran araçlardan biri olarak öne çıkmaktadır.

Ancak bu mekanizma nedir? Nasıl çalışır? Amerikan hegemonyası sisteminde yeni bir gelişmeyi mi temsil etmektedir? Petrodoların bir alternatifi veya Dolar üretmenin ve küresel çapta yayılmasını genişletmenin başka bir aracı olarak değerlendirmek mümkün müdür?

Birinci: Bu finansal terimin ardında ne var?

Swap Line, iki merkez bankası arasındaki bir takas anlaşması olup, taraflardan birinin belirli koşullar ve üzerinde anlaşmaya varılan bir süre boyunca diğerinin para birimini elde etmesine imkan tanır. Amerika’nın durumunda ise; yabancı bir merkez bankası, Federal Rezerv ile mevcut bir takas-swap hattına sahipse, yerel para birimi karşılığında Dolar elde edebilir, ardından da bu likiditeyi buna ihtiyaç duyan bankalara ve finansal kuruluşlara yönlendirebilir. Eğer bir ülkedeki bankalar ciddi bir Dolar sıkıntısıyla karşılaşır ve piyasalardan kolayca Dolar elde etmekten aciz bir hale gelirse, o ülkenin merkez bankası swap-takas hattına başvurabilir, kendi para birimi karşılığında Dolar elde edebilir, ardından da bunu yerel finans kuruluşlarına kredi olarak verebilir. Süre dolduğunda, yabancı merkez bankası, üzerinde kararlaştırılan faiz oranı üzerinden Doları geri öder ve işlemin başlangıcında belirlenen döviz kuruna göre de kendi para birimini geri alır.

O halde karşımızda geçici olarak Dolar likiditesi sağlamak için bir mekanizma vardır; bu ne bir mali hibe, ne ABD hükümetinden doğrudan bir kredi, ne de petrol satın alma anlaşmasıdır. Ancak onun gerçek önemi yalnızca teknik ayrıntılarında değil, aksine Dolar temin etme gücüne sahip olan tarafta ve piyasalar tökezlediğinde ona erişebilen merkez bankalarında yatmaktadır.

İkincisi: Dünya neden ABD Dolarına ihtiyaç duymaktadır?

Swap Line'ı anlamak, Doların küresel finans sisteminde işgal ettiği konumu anlamakla başlar. Çünkü Dolar, yalnızca Amerika’nın ulusal para birimi değildir; aynı zamanda uluslararası ticarette, bankacılık finansmanında, mali yükümlülüklerin yerine getirilmesinde ve nakit rezervlerinin tutulmasında en önemli para birimlerinden biridir. Dünya çapındaki finansal kurumlar, bu yükümlülükler doğrudan Amerika ile bağlantılı olmasa bile, yükümlülüklerini yerine getirmek için Dolara ihtiyaç duymaktadır. Bir finansal kriz yaşandığında, Dolara olan talep keskin bir şekilde artabilirken, bankaların özel piyasalardan Dolar temin etme kapasitesi azalmaktadır.

İşte burada, swap-takas hatları aracılığıyla bazı yabancı merkez bankalarına Dolar likiditesi sağlayabilen ve böylece finansal baskıların kontrol altına alınmasına ve diğer piyasalara yayılmasının önlenmesine yardımcı olan Federal Rezerv’in önemi ortaya çıkmaktadır. Bu işlev, 2008’deki küresel finans krizi sırasında ve ardından 2020’deki Covid-19 pandemisi krizi sırasında, Dolara olan talebin önemli ölçüde arttığı ve Federal Rezerv’in finansman baskılarını hafifletmek için swap-takas hatlarını kullandığı dönemlerde ortaya çıkmıştır. İşte burada ABD’nin parasal gücünün temel dayanaklarından biri ortaya çıkmaktadır: Dünya, sadece istikrarlı dönemlerde Dolara ihtiyaç duymamakta, aksine piyasalar çalkalandığında da Dolara olan ihtiyacı artmaktadır.

Üçüncüsü: Likidite sağlamaktan Amerika'nın nüfuzunu güçlendirmeye

Amerika, yabancı merkez bankalarına Dolar sağladığında, diğer ülkelere finansal bir hizmet sunuyor ve kendisine doğrudan bir fayda sağlamayan bir yükü üstleniyor gibi görünebilir. Ancak bu süreç Amerika için birçok çıkar sağlamaktadır:

Birincisi: ABD finansal sisteminin kendisini korur; çünkü yabancı bankaların Dolar cinsinden yükümlülüklerini yerine getirememesi, uluslararası finans kuruluşları arasındaki derin bağlantılar nedeniyle ABD bankaları ve piyasaları da yansıyabilir.

İkincisi: Dolara olan güveni güçlendirir; zira kriz zamanlarında güvenilir bir Dolar likiditesi kaynağının bulunması, finansmanın kesilmesine ilişkin endişeleri hafifletir ve Amerikan para birimine olan bağımlılığın sürmesini teşvik eder.

Üçüncüsü: Federal Rezerv'in küresel finansal sistemdeki merkezi konumunu pekiştirmek

Tüm ülkeler ABD’nin swap-takas hatlarına erişme kapasitesine sahip değildir ve tüm merkez bankaları aynı şartlara sahip değildir. İşte bu eşitsizlik, acil Dolar likiditesine erişimi önemli bir finansal ve kurumsal ayrıcalık haline getirmektedir.

Bundan dolayı swap, Doların küresel finans ağı içindeki konumunu pekiştirmek ve Federal Rezerv’e ABD içindeki para politikasının yönetilmesini aşan bir rol vermek yoluyla dolaylı olarak ABD’nin nüfuzunu güçlendirmektedir. Bununla birlikte, bu yapısal nüfuz ile her takas işleminin zorunlu olarak doğrudan siyasi bir amaç gerçekleştirmek için kullanıldığı iddiası arasında bir ayrım yapmak gerekir.

Dördüncüsü: Petrodolar ve Swap Line.. Tek bir sistemin iki farklı aracıdır

Yaygın hatalardan biri, Swap Line’a petrodoların alternatifi ya da onun yeni bir versiyonu olarak bakmaktır. Petrodolar, tarihsel olarak petrolün dolar cinsinden fiyatlandırılması, işlemlerinin bu para birimiyle gerçekleştirilmesi ve petrol gelirlerinin bir kısmının Dolar cinsinden varlıklara ve finansal piyasalara yeniden yatırılmasıyla bağlantılıdır. Ülkeler petrolü Dolarla sattıklarında, ticaret, yatırım, rezervler ve ABD Hazine tahvillerinin yanı sıra diğer varlıkların satın alınması için kullanılabilecek sermaye akışları ortaya çıkmaktadır. Swap Line ise, petrol ticaretine veya petrol gelirlerine değil, aksine belirli anlaşmalara göre yabancı merkez bankalarına Dolar likiditesi sağlamaya dayanmaktadır.

Böylece petrodolar enerji piyasalarında Doların kullanımını, gelir akışlarını ve yatırımları desteklerken, Swap Line ise özellikle kriz dönemlerinde uluslararası bankacılık sisteminde Doların bulunabilirliğini desteklemektedir. Her ikisi de birbirinden farklı iki mekanizmadır ancak Doların küresel konumunu güçlendirme konusunda birbirleriyle kesişmektedir. Petrodolar, enerji ticaretinde Doların varlığını pekiştirmeye katkıda bulunurken, Swap Line ise Doların uluslararası finans ve likidite ağı içindeki merkezi konumunu temsil ederek Doların hegemonyasının başka bir yönünü güçlendirmektedir.

Beşincisi: Swap Line, Dolar basmak için yeni bir araç mıdır?

İşte burada parasal meselenin özüne ulaşıyoruz; zira yabancı bir merkez bankası takas hattından Dolar çektiğinde, Federal Rezerv, bu süreçle bağlantılı varlık ve yükümlülükleri kayda geçirmek karşılığında söz konusu banka hesabında Dolar bakiyesi oluşturabilir. Bu anlamda, takas, bankacılık sistemindeki Dolar bakiyelerinin artmasına yol açabilir; yani geçici olarak yeni Dolar likiditesi oluşturulmasına imkân tanır. Ancak bu, Amerika’nın karşılıksız para bastığı ya da bu işlemin ABD hükümetini doğrudan finanse ettiği anlamına gelmez. Çünkü Federal Rezerv Doları karşılıksız basmakta ve yabancı merkez bankası ise Dolarları faizle geri ödemekle yükümlü olup işlem de takas şartlarına ve vadelerine tabi olmaya devam etmektedir.

Burada üç husus arasında ayrım yapılması gerekir:

- Federal Rezerv’in, parasal operasyonları kapsamında Dolar bakiyeleri oluşturması.

- Swap hatları aracılığıyla yabancı merkez bankalarına geçici olarak Dolar sağlanması.

- ABD hükümetinin, esas olarak Hazine tahvillerinin ihraç edilmesi yoluyla bütçe açığını finanse etmesi.

Bunlar farklı işlemlerdir ve Dolar hepsinde mevcut diye bunların birbirine karıştırılması doğru değildir.

Dolayısıyla Swap Line (takas hatta), bedava servet üretim yapma mekanizma değildir; ancak belirlenmiş finansal düzenlemeler uyarınca Federal Rezerv'e ABD dışına Dolar likiditesi sağlama konusunda ek bir hareket kapasitesi kazandırmaktadır.

Altıncısı: Yeni bir parasal hegemonya şekliyle mi karşı karşıyayız?

Amerika'nın bu alandaki gücünün özü, sadece Dolar basmasında değil, aksine Doların küresel ekonominin hareket ettiği yapının temel bir parçası haline gelmesinde yatmaktadır. Zira Dolar, ticaret, finansman ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi için gereklidir; Federal Rezerv ise kriz dönemlerinde Dolar likiditesi sağlama konusunda etkili bir kapasiteye sahiptir. Bu, Amerika’ya önemli bir kurumsal ve mali nüfuz imkanı sağlamakta ancak bu nüfuzu mutlak hale getirmemekte ya da sonsuza dek süreceğini garanti etmemektedir.

Dolardaki merkeziliğin devam etmesi, Amerika ekonomisine duyulan güvene, finansal piyasaların derinliğine, mevcut likiditeye ve kurumların istikrarının yanı sıra diğer ülkelerin rezervlerini çeşitlendirmek ve para düzenlemelerini geliştirmek için aldıkları seçeneklere bağlıdır.

Bundan dolayı Swap Line, petrodoların alternatifi olmadığı gibi bağımsız bir para basma sistemi de değildir; aksine ABD'nin uluslararası Dolar likiditesini yönetme kapasitesini güçlendiren ve Doların küresel finans sistemi içindeki konumunu destekleyen bir araçtır.

Swap Line, çağdaş küresel ekonomide gücün doğasının önemli bir yönünü ortaya koymaktadır. Nitekim güç artık sadece devletin sahip olduğu doğal kaynaklarla, ürettiği mallarla veya sahip olduğu silahlarla değil, aynı zamanda küresel finansman ve likidite ağı içindeki konumuyla da ölçülmektedir. Bir ülkenin para birimi dünyayı finanse etmek için bir zaruret hâline geldiğinde ve onun merkez bankası da kriz zamanlarında en önemli likidite kaynaklarından biri olduğunda, bu ülke sadece para ihraç etmekle kalmaz, aynı zamanda uluslararası finansal sistem içinde stratejik bir konuma da sahip olur.

İşte Swap Line’ın siyasi değeri de burada yatmaktadır: Yani onun petrodoların alternatifi olmasında değil, Doların merkeziliğinin sürdürülmesine yardımcı olan ve Amerika'nın küresel likidite hareketleri üzerindeki etkisini güçlendiren mekanizmalardan biri olmasında yatmaktadır. Dolayısıyla parasal hegemonya sadece dünyanın ihtiyaç duyduğu para birimine sahip olmaya değil, aynı zamanda dünyanın ona her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduğu anda onu sağlama kapasitesine sahip olmaya da dayanmaktadır.

Amerika'nın, karşılaştığı sorunlara, özellikle de ekonomik sorunlara karşı her zaman çözümleri vardır; bu, ülkenin sadece askeri ve ekonomik güç açısından değil, aynı zamanda yaratıcılık ve düşünce açısından da dünyanın birinci devleti olmasından kaynaklanmaktadır; üstelik bu alanlarda onun gerçek bir rakibi bulunmamaktadır.

Böylece Çin teknoloji ve ekonomi açısından onunla rekabet etmeye başlayınca, biraz olsun bocaladığını gözlemliyoruz. Bu alandaki mücadele çetin olabilir; ancak onu ortadan kaldırmak için her alanda, özellikle de ideolojik bakımından onunla rekabet edebilecek bir devlete ihtiyaç vardır; çünkü onun ideolojisi çöküşün eşiğindedir.

Bugün doğru ideolojinin ortaya çıkması, onu kesin olarak ortadan kaldıracaktır; ancak Allah korusun bu ideoloji ortaya çıkma imkanı bulamazsa, kapitalizm kendini baştan yeniden şekillendirebilir ve biz de kapitalizmin ve onun yöneticilerinin zulmü ve açgözlülüğü altında bir yüz yıl daha aynı döngüyü tekrar yaşayabiliriz.

Allah'ım, bize Raşidi Hilafet Devleti’ni bir an önce bahşet ki, bu açgözlü ideolojinin kaleleri yerle bir olsun.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...

Amerika'nın Ölümcül Tuzağı... Aptallar Bunu Görebiliyor mu Acaba?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Amerika'nın Ölümcül Tuzağı... Aptallar Bunu Görebiliyor mu Acaba?

Haber:

Husilerin Suudi Arabistan'ın hayati önemdeki limanlarına yönelik tekrarlayan saldırılarını takiben Mekke Üçlü Ortak Savunma Antlaşması'nın yürürlüğe konulması kararının ardından Türkiye ve Pakistan; saha askeri sevkiyatlarını bu ülkeye doğru yönlendirdi; bu ise, ittifak üyesi ülkelerin her bir tarafın güvenliğinin üç ülkenin kolektif güvenliğinin ayrılmaz bir parçası olduğu yönündeki beyanlarının yenilenmesiyle eş zamanlı olarak gerçekleşmiştir.

Yorum:

Müslümanların orduları; Gazze'deki çocukların feryatlarına, Sudan'da ciğeri yanan anaların gözyaşlarına rağmen, onlarca yıldır Müslümanların kanına doymayan ve hâlâ da doymak bilmeyen Yahudilerle ve Amerika'yla savaşmak için kılığını dahi kıpırdatmazken, savaş kendi cildimizden olan evlatlarımıza ve kendi topraklarımıza karşı ve başımızın üstünde olduğunda onların seferber olduklarını görmek gerçekten utanç vericidir! Bu da bazen Haricilerle bazen de Rafızilerle savaşmak bahanesiyle olmuştur; örneğin Suriye'de Ürdün, Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Türkiye'den gelen Müslümanların uçakları, Şam halkını Beşar'ın işlediği katliamlardan kurtarmak için havalanmamıştır; aksine aşağılık bir şekilde Amerika'nın kararına boyun eğerek IŞİD'le savaşmak için havalanmıştır; böylece savaşçılara isabet etmeden önce sivilleri ve masumları yakmıştır; dolayısıyla onların savaşı, masumların kanını koruma kaygısından değil, aksine Müslümanların başındaki yöneticilerin ve Batı'nın uykularını kaçıran Hilafet fikrinden ve şeriatın uygulanmasından duydukları korkudan kaynaklanmaktadır.

Bugün Husiler, Amerika ve Yahudilerle savaşmayı bırakıp kendilerini komşularının ve kuzenlerinin tesislerini bombalamaya adamışlardır; bu arada Suudi Arabistan, Pakistan ve Türkiye; Husilerle müzakere etmek, Amerika'nın hile ve kurnazlıkla yönettiği, Tel Aviv’in ise sevinçten göbek attığı aptalca bir savaştan daha az maliyetli ve çatışmayı bitirmeye daha yakınken, Husilerle savaşmak üzere harekete geçmişlerdir; yani bu kuvvetler, hiçbir gün Tel Aviv ile savaşmak yahut onu tehdit etmek için harekete geçmemiştir.

Amerika'nın tuzağı o kadar açık ki bunu ancak bir aptal veya bir budala fark edemez; Sünniler, Şiiler, Araplar ve Farslar gibi bölgenin unsurları arasındaki vekâlet savaşı, acımasızca Müslümanların gücünü tüketmekte olup bu savaşta kazanan tek taraf düşmanlarımızdır; dolayısıyla yöneticilerimizin bizi koruyan veya davalarımıza hizmet eden planları uyguladığını sanmak ise tam bir ahmaklıktır; aksine onlar, kâfirlerin kendi planlarında kullandığı, bu planın dışına çıktıklarında ise hizaya getirdikleri piyonlardan ibarettirler.

Ne yazık ki, onları devirmek ve kararlarımızı geri elde etmek için ödememiz gereken bedelden korkmamızın bedelini ödemeye devam edeceğiz, çünkü zilletin ve masiyetin bedeli, itaat ve izzet yolunda fedakârlık yapmanın bedelinden çok daha ağırdır; o halde vakit çok geç olmadan uyanacak mıyız?!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Şeyh Adnan Mezyan

Devamını oku...

"En Aptalca Şeyleri Söylüyorum, Sizler de Alkışlıyorsunuz!"

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

"En Aptalca Şeyleri Söylüyorum, Sizler de Alkışlıyorsunuz!"

Haber:

ABD Başkanı Trump, Tennessee eyaletinde düzenlenen bir seçim mitinginde destekçileriyle alay ederek, "en aptalca şeyleri" söylese bile kendisini alkışlayacaklarını söyledi; katılımcıların gülerek ve alkışlayarak karşıladığı bu sahneye ait görüntüler, daha sonra sosyal medya platformlarında alaycı yorumlar için bir malzemeye dönüştü. (El Cezire Net)

Yorum:

Bir blog yazarı şöyle yazdı: "Onların yüzüne karşı onlarla alay ediyor, onlar ise bunu alkışlıyorlar"! Bu arada başkaları, Trump'ın destekçilerini alenen aptal olarak nitelendirdiğini, buna rağmen onu alkışladıkları söylediler! Hatta onlardan birisi, insanların "tek bir beyin hücresi dahi" olmadan hayatlarını nasıl sürdürebildiklerini anlamak adına bu olgunun bir gün mutlaka bir araştırma konusu olabileceğini öne sürdü!

Trump ise, sözlerini gerekçelendirmekte gecikmemiş ve ortaya attığı şeylerin en aptalca şeyler olmadığını, aksine sağduyunun dikte ettiği fikirler olduğunu söylemiştir; ayrıca bunların genellikle muhafazakâr bir niteliğe sahip olduğunu, ancak kendi nitelemesiyle aklıselim mantık içinde yer aldığını açıklamıştır!

İşte burada, COVID-19 salgını günlerinde hastalığı ortadan kaldırmak için insanlara alkol enjekte edilmesini önerdiği ve bunun dışında insanın zihinsel engelli birinden bile duymayı yadırgayacağı, hele hele dünyanın bir numaralı devletinin başkanından hiç beklemeyeceği saçmalıkları dile getirdiği o günlerdeki "aklıselimini" de hatırlıyoruz!

Ayrıca halkını aptal yerine koyması da diğer yöneticilerden farklı değildir; her ne kadar gerçeği doğrudan ve açıkça dile getirmiş olsa da, dünya halklarının yöneticileri ve demokratik sistemleriyle olan ilişkilerinin gerçekliği, bu aptal yerine koyma siyasetinden pek de uzak değildir; bu ise seçim dönemlerinde daha da belirgin bir şekilde ortaya çıkmaktadır; zira bazı meseleler aniden gündeme gelirken diğerleri gizlenmekte, üzeri gömülü skandallar ortaya saçılıp önemsiz meseleler gündeme getirilirken, hayati meselelerin ise üzeri örtülmektedir; tüm bunlar ise sadece kamuoyunu etkilemek için değil, aksine onu kendi çıkarlarına hizmet edecek belirli bir yöne sevk etmek içindir.

Ancak bu siyaset ve yöntem, Müslümanların ülkelerinde apaçık bir şekilde öne çıkmaktadır; zira onların yöneticileri Müslümanlara hiçbir değer vermemekte; böylece onlar, Allah'ın Firavun'u nitelediği şu özellikleri temsil etmektedirler: فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ “Firavun, halkını aptal yerine koydu ama yine de ona boyun eğdiler.” [Zuhruf 54] Örneğin saygıdeğer bir liderin Birleşmiş Milletler’de yaptığı etkileyici konuşmada, Yahudi varlığının suçlarına karşı söz değil eylem çağrısının öne çıkarıldığını görüyoruz; bunun üzerine yandaşları ve takipçileri onu alkışlıyorlar ve sanki ülkeyi kurtarmış gibi onun sözlerini abartıyorlar; oysa kendisi ve rejimi Yahudi varlığını sadece sözde değil fiilen savunuyorlar ve ona erzak ve gıda tedarik ediyorlar! Bir diğeri ise alternatif medyada Kur'an-ı Kerim'den bazı ayetler tilavet ederek öne çıkıyor; insanlar da onu alkışlıyor ve ona hayran kalıyorlar; oysa Allah'ın şeriatıyla savaşan kişinin ta kendisi odur! Bir diğeri ise ülkesi bombalanıp toprağının bir kısmı gasp edilerek sarayı Yahudilerin tanklarının menzilindeyken, sanki sıradan bir insan gibi bir fincan kahve satın alırken ortaya çıkıyor; insanlar da onun mütevazılığından dolayı sevinçle tezahüratta bulunup alkış tutuyorlar! Bir diğer ise zavallı halkın, her sabah ülkede bir Cüneyh ile uyanmasını istiyor; bunun üzerine borazanlar ve peşlerindeki ayak takımı; o ilham kaynağı başkanı, dahi lideri ve mütevazı önderi alkışlayıp yaşasın diye tezahüratta bulunmak için sokaklara dökülüyor! Bunlar gibi daha nicesini kıyas edebilirsin...

Sonuç olarak böyle bir durum ve böyle bir politika, akidesinin ve Allah'ın kendisi için razı olduğu hayat nizamının bilincinde olan bir ümmetin içinde asla bir zemin de bulamayacak, bir pazar da bulamayacaktır; haydi o zaman tüm insanlığın maslahatına olan İslam'a ve onun hükümlerine dair bilinci artırmaya ve buna karşın ise küfür sistemlerinin, onların sahiplerinin ve onların propagandasını yapanların yozlaşmışlığına karşı da bilinçli olmaya koşun!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Hüsameddin Mustafa

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER