Alimler ve Sultan: Muhasebe Etmenin Farziyeti ile Bilinci Çarpıtmanın Tehlikesi Arasında

İslam'da alimlerin konumu sembolik veya onursal değildir, aksine dinin korunması ve ümmetin işlerinin gözetilmesiyle doğrudan bağlantılı olan şerî bir görevdir.İslami mefhumda alim, din görevlisi veya bir din adamı değildir; aksine şerî hükümlerin taşıyıcısı, bu hükümlerin açıklayıcısı, yöneticinin bu hükümlerden sapması durumunda onu muhasebe eden ve ümmeti hak olana yönlendiren bir rehberdir.Bu nedenle herhangi bir Müslüman ülkedeki alimlerin konumu, o ülkede var olan sistemin doğasını ortaya koymaktadır: Yani o sistem, şeriata boyun eğip muhasebe edilmeyi kabul eden bir sistem mi, yoksa politikaları için dini bir paravan olarak kullanan siyasi bir varlık mıdır?

İslam'da asıl olan, egemenliğin şeriata ait olması, yöneticinin Allah'ın hükümleriyle mukayyet olması ve ümmetin de yöneticiyi muhasebe etmekle sorumlu olmasıdır. Nitekim bu muhasebe etme konusunda ön saflarda yer alması gerekenler alimlerdir; çünkü onlar, şeri hükmü açıklamaya ve varsa ihlalleri ortaya çıkarmaya en muktedir olan kişilerdir.Dolayısıyla alimlerin görevi, yöneticiyi temize çıkarmak değildir, aksine neyin helal neyin haram olduğunu açıklamak ve hiç korkmadan ya da kayırma yapmadan hakkı ortaya çıkarmaktır.Tarih boyunca bu ümmet, sultan şeriata muhalefet ettiğinde sultanın karşısında dimdik duran ve ilimlerinin meşrulaştırmanın bir aracı olarak kullanılmasını reddeden alimler tanımıştır.

Ancak alim mefhumunun şerî içeriği boşaltılıp mevcut siyasi sistemin yapısının bir parçası haline dönüştürülünce, tehlikeli bir sapma başlamış; böylece bu alimin rolü, asıl olarak İslami hükümlerden kaynaklanmayan kararların meşrulaştırılmasına izin vermek olmuştur. Bu durumda kusur sadece bireylerde değil, aynı zamanda yasamayı insanların eline veren, sonra da otoritenin almış olduğu karara dini bir görünüm kazandırmak için ilim sahibi olan bazı kişilere çağrıda bulunan siyasi çerçeve de kusurludur.

Bugün Müslümanların gerçekliğindeki sorun, sadece bazı alimlerin ihmalkar olması değil, aksine anayasasının ve hükümlerinin temelini akide kılan bir devletin yokluğudur.Çünkü yasamayı vahiyden ayıran insan yapımı sistemlere dayalı olan varlıkların gölgesinde alime sunulan alan, baştan beri İslam ile hükmetmeyen yasal bir çerçeve ile sınırlandırılmasıdır.İşte o zaman ondan, kendisiyle hüküm vermesi gereken şerî hükmü açıklamak yerine, nassları dayatılan gerçekliğe uyacak şekilde uyarlaması talep edilmektedir.

İslam'ı uygulayan bir devletin gölgesinde yaşayan, ameli hükümleri açıklamak ve hükümleri uygulamada kusur gösterenleri muhasebe etmek olan bir alim ile İslam'ı uygulamayan bir sistemde yaşayan, dolayısıyla meşrulaştırma makinesinin bir parçası olmaya zorlanan bir alim arasında cevheri bir fark vardır.Zira birinci durumda, alim ile Sultan arasındaki ilişki, şeriat çerçevesinde nasihat, açıklama ve muhasebe etme ilişkisiyken diğer durumda ise, nass, nassa dayanmayan bir gerçekliği örtbas etmek için kullanılan bir görevlendirme ilişkisidir.

Bu kusurun en tehlikeli etkilerinden biri, ümmetin bilincinin çarpıtılmasıdır.Zira insanlar, fıtratlarında batıl veya zulüm olduğunu bildikleri şeyleri caiz kılan veya siyasi ve ekonomik boyunduruğu sürdüren politikaları meşrulaştıran fetvalar duyduklarında, kafaları karışmakta ve şeriatın açıklığına ve adaletine olan inançları zayıflamaktadır.Burada sadece kısmi bir hüküm kaybedilmekle kalmamakta, aksine İslam'ın hayatla ilişkisine dair tüm tasavvur da sarsılmaktadır.

İslam'da alimlerin görevi, mefhumları tahrif edilmekten korumaktır.Zira Allah'ın indirdikleriyle hükmetmenin farz olduğunu, ümmetin tek bir İmamın altında birleşmesinin bir farz olduğunu, yöneticiyi muhasebe etmenin vacip olduğunu ve en yüksek otoriteden yayınlanmış olsa bile zulmün haram olduğunu açıklayacak olanlar alimlerdir.Eğer onlar bu usul hakkında sessiz kalırlarsa veya bunları ikincil konular olarak ele alırlarsa, kasıtlı veya kasıtsız olarak İslam'a aykırı olan bir gerçekliğin pekişmesine katkıda bulunmuş olurlar.

Ayrıca bir alimin hakka olan yakınlığı, iktidar çevrelerine olan yakınlığıyla değil, şerî delile olan bağlılığının boyutuyla ölçülür.Zira İslam'da ölçü, Sultanı razı etmek değil, Kur'an ve sünneti onaylamaktır.Güçlü asırlarda ümmetin alimleri, devlet aygıtına entegre olmalarından dolayı değil, hükmü açıklamada adil olmalarından ve Allah için hiçbir kınayıcının kınamasından korkmamalarından kaynaklanan bir konuma sahiptiler.

Ancak meselenin kişisel çatışmaya bir çağrı olarak anlaşılmaması, aksine ilişkilerin şeriatın kurallarına göre düzenlenmesi olarak anlaşılması gerekir.Zira alim, nasihat etmek, iyiliği emredip kötülükten sakındırmak ve hakkı açıklama yolunda başına gelen eziyetlere karşı sabırlı olmakla yükümlüdür.Ümmet de hakkı haykıran Rabbani alimler ile gerçekliği razı etmek adına hak olana uymayan kişileri ayırt etmekle sorumludur.

Ümmet için gerçek kalkınma, sayısız konuşmalarla veya dini kurumların varlığı ve çokluğuyla olmaz; aksine ilim ve yönetim arasındaki doğru ilişkinin yeniden kurulması, bu ilişkide akidesi ve hükümleriyle İslam'ın, kendisiyle hükmedilen asıl olması ve alimlerin de bu aslın koruyucuları olup yalancı şahitleri olmamalarıyla olur. Egemenliği fiilen şeriata veren bir devlet kurulduğunda alimlerin doğal olarak rolü, uyum sağlama ve meşrulaştırma baskılarından uzak bir şekilde hükümleri açıklamak ve ümmeti yönlendirmek olacaktır.

Alimler, ya ümmetin bilincini koruyan ve ümmetin gidişatını İslam'a göre düzenleyen emniyet supabı olacaklar ya da İslam ile hükmetmeyen bir sisteme entegre olmaları durumunda insanların dinlerine olan güvenini zayıflatan çarpıtıcı bir unsura dönüşeceklerdir. Alimlerin tarihteki etkilerini belirleyen bu iki yol arasıdır. Bugün ümmetin en çok ihtiyacı olan şey, hükmü olduğu gibi açıklayan, siyaseti yeniden vahiyle ilişkilendiren ve İslam’ın soyut bir vaazdan ibaret olmadığını, aksine bir yaşam biçimi ve ümmetin ancak kendisiyle doğru yolu bulduğu kamil bir hayat sistemi olduğunu teyit eden ilimdir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Said Fazıl - Mısır

Haber - Yorum

Amerikalı ve Yahudi Politikacılar “Büyük İsrail’in” Kurulması Çağrısında Bulunurlarken Ruveybida Yöneticiler İse Sadece Kınıyorlar!

Haber:

25/02/2026 Çarşamba günü, El Cezire sitesi, Yahudi varlığının muhalefet lideri Yair Lapid'in yaptığı açıklamaları aktardı. Lapid, açıklamalarında şunları söyledi: “İsrail” toprakları üzerindeki haklarımız kutsal kitapta yazılıdır; dolayısıyla sınırlar da kutsal kitapta belirtilen sınırlardır. Fırat Nehri'nden Nil Nehri'ne kadar uzanan Arap bölgesini ele geçirmeye dayalı "İsrail'in" büyük planlarını destekliyorum.”

Yorum:

Lapid'in açıklamaları, Amerikalı gazeteci Tucker Carlson'un 20/02/2026 tarihinde Yahudi varlığının Amerikan büyükelçisi Mike Hackabee ile yaptığı röportajın ardından gelmiştir; nitekim Carlson, Eski Ahit'teki "Nil'den Fırat'a kadar "İsrail" topraklarının" kapsamıyla ilgili metni gündeme getirdiğinde Huckabee, "Hepsini alsalar iyi olacak" diye cevap vermiş ve asıl nokta, şu anda bahsettiğimiz bu bölgenin Tanrı'nın İbrahim aracılığıyla seçilmiş halkına verdiği topraklar olduğu eklemesinde bulunmuş olmasıdır.

Yahudilerin “Büyük İsrail” olarak adlandırılan şeyi kurma hayali hakkındaki açıklaması, daha dün ortaya çıkmış bir şey değildir; aksine uzun zamandır, hatta mübarek Filistin topraklarını gasp etmeden önce bile akıllarında olan bir fikirdir. Nitekim bu fikri tahrif olmuş Tevrat'larına dahil ederek ona dini bir karakter yüklediler. Böylece Yahudiler bu fikri nesilden nesle taşıyacak ve onu gerçekleştirmek için çalışacaklardı. Onları şimdi böyle açıklamalar yapmaya teşvik eden şey, Trump yönetiminin Amerikan tarihinin en Siyonist yönetimi olması, Yahudilerin yanında durması ve taleplerini gerçekleştirmeleri için en değerli ve kıymetli şeylerle onları desteklemesidir, fakat Trump yönetimi Büyükelçi Huckabee'nin açıklamalarından uzak durmaya çalışarak onun bu açıklamalarını “kişisel görüşlerini yansıttığı ve ABD yönetiminin politikasında bir dönüşümü temsil etmediği” şeklinde nitelendirmiştir.Ancak 4/02/2025 tarihinde Sky News Arabia sitesi tarafından aktarıldığı gibi bir gazetecinin Batı Şeria'daki Yahudi yerleşimlerinin ilhakını destekleyip desteklemediğini sorduğunda Trump'ın Oval Ofis'te gazetecilere verdiği yanıtı unutmamalıyız; zira Trump şöyle cevap vermişti: “İsrail kesinlikle küçük, toprak açısından küçük bir ülke. Bu kalemi, bu harika kalemi görüyor musunuz? Masam Orta Doğu ve bu kalem, kalemin ucu, o “İsrail”. Bu iyi değil, değil mi?” Dolayısıyla Huckabee'nin açıklamalarının kişisel açıklamalar olduğunu söylemek yanlış bir söz olduğu gibi akılları da hafife almaktır; zira Huckabee, Trump'tan önceden yeşil ışık almamış olsaydı bu tür açıklamalar yapamazdı.

Ancak bu konuyla ilgili garip olan şey, zararlı ülkelerin yöneticilerinin bu açıklamalar karşısında sessiz kalmaları ve Huckabee'nin açıklamalarını kınayan zayıf bir açıklamayla yetinmeleri olmuştur; oysa bu yöneticiler yüz yıldan fazla bir süredir ümmetin otoritesini gasp ettiklerinden beri kınama ve eleştiride bulunuyorlar; peki kınamaları ve eleştirileri bir sonuç verdi mi?Bu iğrenç yönetici grubun, eğer halkı kötü gözetimleri, yolsuzlukları, zulümleri ve sömürgeci ülkelerle olan bağlarını eleştirmeyi düşünseler bile, yaş kuru her şeyi yakmaya ve ülkeyi harabeye çevirmeye hazır oldukları kesin olarak kanıtlanmıştır; ancak Huckabee ve Yahudi liderler, ülkelerini işgal etme ve tahtlarını devirme arzularını açıkça dile getirdiklerinde, kabir sessizliği gibi sessiz kalıyorlar ve sadece bir açıklama yayınlamakla yetiniyorlar! Peki tahtlarını ve ülkelerini bile savunmayacaklarsa daha neyi savunacaklar Allah aşkına?!Bu küstahça açıklamalar, seferberlik hali ilan etmek ve bu mutant varlığı kökünden söküp atarak sonsuza dek ortadan kaldırmak amacıyla orduları harekete geçirmek için yeterli değil midir?

Yahudiler ve Amerikalılar tarafından “Büyük İsrail’in” bir parçası olarak bahsedilen Ürdün, Suriye, Lübnan, Mısır ve Irak gibi ülkelerin, Yahudilerin karşısında durmak, onlara Şeytan'ın fısıltılarını bile unutturacak darbeler indirmek ve onların sayfalarını sonsuza dek kapatmak için tek bir devlet ve tek bir liderlik altında birleşmeleri gerekir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Ebu Hişam

Haber - Yorum

Gerçek Adaleti ve Kamu Güvenliğini Garanti Edebilecek Olan Sadece Hilafettir

Haber:

Pazartesi günü Pakistan Adalet Hareketi Partisi, Pencap Suçla Mücadele Departmanı tarafından yürütülen operasyonlar sonucunda meydana gelen ölümler konusunda endişelerini dile getirdi ve adli soruşturma açılması çağrısında bulundu. (El-Fecr Pakistan)

Yorum:

Pakistan İnsan Hakları Komisyonu, Pencap Suçla Mücadele Departmanı tarafından yürütülen operasyonlar sonucunda meydana gelen ölümlerle ilgili olarak acil bir üst düzey soruşturma başlatılması çağrısında bulunmuştur. Suçla Mücadele Departmanı, son sekiz ayda 900'den fazla kişiyi öldürmüştür. Bu kişilerin çoğu, ailelerinin gözü önünde evlerinden tutuklanmış, sonra da çatışmalarda öldürülmüşlerdir.Yargısız infaz operasyonlarının kökenleri, sömürgecilik döneminde oluşan kökleşmiş polis kültürünün yanı sıra kargaşa çıkaranları mahkemelere götürmek yerine ortadan kaldırmayı uygulama kültürüne kadar uzanmaktadır.Pencap'ta bu uygulama 1960'larda pekişmeye başlamış olup o zamandan beri bölgesel yönetimler tarafından, özellikle de hızlı sonuçlar ortaya koyma baskısı altında olduklarında, suçla mücadele ve güvenliği sağlama konusunda hızlı bir çözüm olarak kullanılmaktadır.Aynı zamanda bu, polisin uzun ve zorlu bir süreci takip etmek yerine şüphelilerden kurtulmayı tercih ettiği ciddi anlamda başarısız olan bir ceza adalet sistemine işaret etmektedir. Pakistan'daki diğer tüm sistemler gibi polis sistemi de İngiliz Hindistan'ından miras kalmış olup kanunları uygulamak veya adaleti sağlamak yerine kontrolü korumak için tasarlanmıştır.Bugün suçun tanımı ve suçla nasıl muamele edileceği, otorite sahiplerinin iradesine bağlıdır. Zira adalet, uygulanmak yerine devrimcilerin bir hayali haline gelmiş ve edebiyatta da şiirlerde veya duygusal konuşmalarda tekrarlanan bir kelimeye dönüşmüştür.

İslam, adaleti, Nübüvvet Minhacı üzere Hilafetin kurulması ve insan yapımı tüm kanunların kaldırılması yoluyla İslam şeriatının mutlak olarak uygulanması olarak tanımlamıştır.Nitekim 1300 yıl boyunca Hilafet, bu kaideleri uygulamak yoluyla tebaasına adaleti sağlamıştır.

Toplumda suç oranının yüksek olmasının nedeni, günahlar için verimli bir zemin haline gelen toplumun yapısıdır.İslam'da ceza, günah işleyeni ortadan kaldırmayı değil, günahı ortadan kaldırmayı ve günah işleyeni arındırmayı hedefler; zira devletin bu dünyada belirli bir günah için uyguladığı ceza, ahiretteki cezayı telafi eder; çünkü cezalandırılan kişi Allah Subhanehu ve Teala’dan bağışlanma dilemektedir. İslam, sadece insanın içgüdüsel ihtiyaçlarını kabul etmekle kalmaz, aynı zamanda bunları doyurmanın araçlarını da sağlar. Ayrıca bazı kişilerin, sınırlar içinde kalmada başarısız olacaklarını ve suçlar işleyeceklerini de kabul etmektedir. Demokrasinin aksine İslam'da suç, suçun şahidi ve cezası ile ilgili hükümleri indiren Allah Subhanehu ve Teala'dır.Yani yöneticinin isteğine göre amel edilmez. Zira Allah Subhanehu ve Teala şöyle buyurmuştur: أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ “Hiç yaratan bilmez mi? O, en ince işleri görüp bilmektedir ve her şeyden haberdardır.” [Mülk 14]

Şeriat, on üç yüzyıl boyunca küresel medeniyet için bir standart olarak kalmış ve Batı ülkelerini, kanun ve yönetim çerçevelerini gözden geçirmeye teşvik etmiştir.Bu yüzden Hilafet Devleti kurulur kurulmaz tüm sistemlerin, Allah Subhanehu ve Teala'nın emirlerine göre uygulanmasını sağlayacaktır.İslami yargı sistemi, nasslardan istinbat edilen tüm cezaları içerecek olup bunlar ancak sanığın suçlu olduğu kanıtlandıktan sonra uygulanacaktır.Bu sistemler aracılığıyla yönetmenin amacı, Allah Subhanehu ve Teala'ya itaat etmek ve hayat işlerinde O'nun kullarına yardımcı olmaktır.Cezalar kaldırıldığında toplumdaki kötülüklerin engellenmesi mümkün değildir; tıpkı Allah Subhanehu'nun şöyle buyurduğu gibi: وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ “Sizin için kısasta hayat vardır.” [Bakara 179]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahlak Cihan

إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ

“İmam ancak bir kalkandır. Arkasında savaşılır ve onunla korunulur.”

Hilafet; İran ve Gazze Dahil Olmak Üzere Tüm Müslüman Ülkelerini Haçlı Amerikan Saldırılarından Koruyacak Yegâne Güçtür!

Haçlı Trump’ın İran’a “anlaşmayı” (teslimiyeti) kabul etmesi için verdiği 10-15 günlük ültimatom sona ermek üzere. Bölge üzerinde savaş bulutları dolaşıyor. ABD’nin USS Gerald R. Ford ve USS Abraham Lincoln uçak gemisi bölgede savaş pozisyonu almış durumda. Bu savaş tehditleri gölgesinde Amerika, sanki yeryüzünün kralıymış ve kimse emrine karşı gelemezmiş gibi, İran’ın nükleer ve füze dosyalarında teslim olmasını talep ediyor. ABD’nin Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Witkoff, Trump’ın hayal kırıklığını dile getirerek, İran’ın bu ezici askeri güç karşısında henüz boyun eğmemesine şaşırdığını ifade etti.

İşte bu kritik dönemeçte, Hizb-ut Tahrir / Pakistan Vilayeti olarak biz silahlı kuvvetlere ve genel olarak Ümmete şu hususları beyan ediyoruz:

1- İran’a yönelik olası bir saldırı; Amerika’nın daha önce doğrudan Afganistan, Irak, Suriye, Yemen ve Gazze’ye saldırdığı, Pakistan, Somali ve Libya gibi ülkelere ise İHA saldırıları ve hava operasyonları düzenlediği uzun bir silsilenin sadece bir halkasıdır. Eski NATO Komutanı Amerikalı General Wesley Clark, Pentagon’un Lübnan, Suriye, Irak, Libya, Somali, Sudan ve İran dâhil olmak üzere yedi İslam ülkesini kontrol altına alma planlarından söz etmiştir. Burada asıl sorulması gereken soru şudur: Bizler, sıranın bize asla gelmeyeceğini zannederek, İslam beldelerinin birbiri ardına Amerikan hegemonyası altına girmesini ve buralarda Müslümanların katledilmesini daha ne zamana kadar izlemeye devam edeceğiz? Ulus devlet sınırları ve suni haritalar, Müslümanların birleşik gücünü parçalamış ve bizi kâfirler için kolay bir av haline getirmiştir.

2- Amerika’nın Afganistan, Irak ve diğer İslam beldelerine yönelik saldırıları, İslam beldelerindeki bölgesel devletlerin fiili desteği ve buralardaki Amerikan askeri üslerinin varlığı olmasaydı asla mümkün olamazdı. Amerika; Suudi Arabistan, Ürdün, Kuveyt ve Katar gibi ülkelerin desteğiyle Irak’ı işgal edebilmiştir. Afganistan’da ise Pakistan kilit rol oynamıştır. Suriye’deki Müslümanlara yönelik saldırılarda Amerika, İran rejiminin işbirliğinden faydalanmıştır. Hatta Amerika ve Yahudi varlığının Gazze’ye yönelik ortak savaşında bile tüm bölgesel rejimler, Amerika ve Yahudi varlığının safında yer almışlardır. Bugün bu hain yöneticiler, Amerika’nın Gazze işgalini kalıcı hale getirmek için Trump’ın sözde “Barış Kurulu”nun bir parçası haline gelmişlerdir. İslam ülkelerindeki yöneticilerin, Amerika’nın uşaklığını yapmaktan öteye geçmeyen utanç verici bir rol üstlendikleri aşikardır. Gerçek şu ki, sadece Pakistan, Türkiye veya Mısır gibi tek bir devlet bile İran’ın yanında yer alsaydı, Amerika’nın bölgedeki askeri gücü Hürmüz Boğazı’na gömülürdü. Pakistan, hipersonik füzeleriyle Amerikan uçak gemisi filolarını batırsaydı Amerika’nın beli kırılırdı. ABD’nin sahip olduğu tüm savunma sistemlerine rağmen Amerikan deniz filoları kolay hedeflerdir. Ümmetin asıl derdi (hastalığı), Amerika’ya sadık yöneticileridir ve onlar ortadan kaldırılmadan Ümmetin hali asla değişmeyecektir.

3- Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

ذِمَّةُ المُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ... وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ“Müslümanların zimmeti (kanının ve malının dokunulmazlığı) birdir... Onlar, kendilerinden başkalarına karşı tek bir el gibidirler.” ^{[Ebu Davud, Tirmizi ve İbn Mace]} Ve yine Rasûlullah SallAllahu Aleyhi Sellem şöyle buyurmuştur:

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يُسْلِمُهُ“Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu teslim etmez ve onu yüz üstü bırakmaz” ^[Müslim]

İran rejiminin Müslümanlara yönelik zulümleri sürse de İslam, İslam beldelerini savunmak için birleşmeyi farz kılar. Allah’ın hükmü; ulusal çıkarların, yapay sınırların ve uydurma mezhepsel bölünmelerin üstündedir. Eğer Pakistan, İran ve Türkiye tek bir Hilafet çatısı altında birleşseydi; bu devlet geniş bir coğrafyaya, devasa bir nüfusa, bol zirai kaynaklara, muazzam enerji rezervlerine, güçlü silahlı kuvvetlere, sağlam bir askeri-sanayi kompleksine, gelişmiş uçaklara, füzelere, hava savunma sistemlerine ve nükleer silahlara sahip olurdu. O zaman Amerika dahil hiçbir kafir devlet bu devlete saldırmaya cüret edemezdi; Yahudi varlığı daha ordular hareket etmeden korkudan titremeye başlardı. Hilafet, Müslüman ordularını cihat için harekete geçirecek ve Yahudi varlığının varlığına son verecektir.

İşte bu nedenle Hizb-ut Tahrir, Pakistan Silahlı Kuvvetleri içindeki güç ehlini; Hilafeti kurmak ve dolayısıyla Ümmetin gücünü birleştirmek, Allah’ın emrini yerine getirmek, bölgesel ve uluslararası dengeleri küfür devletlerinin başına yıkmak için kendisine nusret vermeye çağırıyor. Allah Teâlâ’nın izniyle bu, onlar için ahirette bir azık olacak ve Allah onlara, ilk İslam Devleti’ni kurmak üzere Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e biat eden Ensar’ın RadıyAllahu Anhum ecrini ihsan edecektir.