(ترجمه)

در این روزها، مقامات مصر دست به تعقیب‌ها و بازداشت‌های انتقام‌جویانه علیه مردم سودان زده‌اند؛ مردمی که از آتش جنگ خانمان‌سوزِ جاری در سودان، با ترس و هراس، به مصر پناه آورده‌اند. فضای خوف و وحشت بر سودانیان مقیم قاهره و اسکندریه سایه افکنده است؛ آن هم در حالی که حکومت سودان و سفارت آن در قاهره، نه‌تنها خاموش مانده‌اند؛ بلکه این سکوت بوی تبانی می‌دهد!

بدتر از همه این‌که کسانی را که به بهانهٔ «نقض اقامت» بازداشت می‌کنند، در زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها، در شرایطی بسیار سرد و غیرانسانی می‌افکنند؛ بی‌آن‌که زن بودن، کودک بودن، کهن‌سالی یا ابتلا به بیماری‌های مزمن برای‌شان کوچک‌ترین ارزشی داشته باشد. این افراد روزها و گاه ماه‌ها در بازداشت می‌مانند. حتی دارندگان اقامت معتبر نیز از بازداشت در امان نیستند و چه‌بسا تنها در صورت پرداخت رشوه آزاد شوند!

اما کارت‌های زرد و سفید نیز نزد مقامات مصر هیچ اعتباری ندارد؛ بسیاری از کسانی که به‌گونه‌ای تحقیرآمیز اخراج شده‌اند، در نزد کمیساریای عالی پناهندگان ثبت بوده‌اند؛ نه ثبت‌نام و نه کارت‌هایی که در دست داشته‌اند، مانع بدرفتاری و اخراج اجباری آنان شده است.

آنچه رژیم مصر انجام می‌دهد، از او بعید نیست؛ چرا که این رژیم اساساً جز سرکوب و تحقیر چیز دیگری را نمی‌شناسد، حتی در قبال برادران مصریِ ما. اما شگفت‌آور و تأسف‌بار، سکوت مشکوک حکومت سودان و بی‌تحرکی آن—همراه با سفارتش در قاهره—در دفاع از شهروندان خویش و تأمین امنیت آنان در برابر ترس، تحقیر و اهانت است؛ تا جایی که حال مردم سودان، حال کسی شده که از گرمای سوزان به آتش پناه می‌برد!

همهٔ این‌ها در سایهٔ سکوت رسانه‌ای رخ می‌دهد؛ به‌ویژه رسانه‌های رسمی دولتی و ستون‌نویسانی که از گفتن حق و یاری برادران‌شان لب فروبسته‌اند؛ یا از بیم اقامت در قاهره، یا برای جلب رضایت رژیم و هم‌سویی با موضع رسمی حکومت. همچنان احزاب سیاسی سودان نیز خاموش مانده‌اند و صدایی از آنان در برابر این رفتار تحقیرآمیز مقامات مصر نسبت به مردم ما شنیده نمی‌شود؛ در حالی که پروندهٔ سودان در دست رژیم مصر و به نفع امریکا اداره می‌شود و فضای سیاسی و رسانه‌ای چنان رام شده که در امنیت کامل، مردم سودان مورد ستم قرار گیرند.

آنچه امروز در مصر بر مردم سودان می‌گذرد، هرگز رخ نمی‌داد اگر امت اسلامی خلافتی می‌داشت که مسلمانان را گرد هم آورد و میان مردم مصر و سودان و دیگر سرزمین‌ها جدایی نیندازد. در اصل، مصر و سودان در سایهٔ دولت اسلام یک پیکر واحد بوده‌اند؛ اما در چارچوب این دولت‌چه‌های وظیفه‌ای—ساختهٔ کافر استعمارگر—چنین می‌شود که می‌بینیم: با مسلمانان سودانی چنان رفتار می‌شود که گویی در مصر بیگانه‌اند و با مردم مصر چنان که گویی در سودان بیگانه‌اند. این نه شبیه اسلام است و نه شایستهٔ مسلمانان. ما در انصار رضی‌الله‌عنهم الگوی روشنی داریم؛ آنان که رسول الله صلی الله علیه وسلم را یاری کردند، عالی‌ترین نمونه‌های ایثار را در حق برادران مهاجر خود به نمایش گذاشتند: خانه‌ها و اموال‌شان را با آنان تقسیم کردند و با آغوش باز استقبال نمودند؛ تا آن‌جا که الله سبحانه‌وتعالی آنان را ستود و فرمود:

﴿وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾ [الحشر: 9]

ترجمه: ‏‏آناني كه پيش از آمدن مهاجران خانه و كاشانه (آئين اسلام) را آماده كردند و ايمان را (در دل خود استوار داشتند) كساني را دوست مي‌دارند كه به پيش ايشان مهاجرت كرده‌اند و در درون احساس و رغبت نيازي نمي‌كنند به چيزهائي كه به مهاجران داده شده است و ايشان را بر خود ترجيح مي‌دهند؛ هرچند كه خود سخت نيازمند باشند. كساني كه از بخل نفس خود نگاهداري و مصون و محفوظ گردند، ايشان قطعاً رستگارند.‏

امروز، بیش از هر زمان دیگر، به خلافت راشدهٔ دوم بر منهج نبوت نیازمندیم؛ خلافتی که پیوند امت، عزت و کرامت آن را بازگرداند.

پس ای سودان! به‌پا خیزید برای رهایی از رژیم‌های ستم و طغیان و همراه ما در حزب‌التحریر برای برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت تلاش کنید تا نصرت، تمکین، امنیت و—بالاتر از همه—رضایت الهی نصیب‌مان گردد.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾ [الأنفال: 24]

ترجمه: ای مومنان! فرمان الله (سبحانه وتعالی) را بپزیرید و دستور پیامبرش را قبول کنید هنگامی که شما را به چیزی دعوت کند که به شما زندگی(مادی، معنوی،دنیوی واخروی) بخشد، و بدانید که او سبحانه وتعالی میان انسان و دل او جدائی می اندازد (ومی‌تواند انسان را از رسیدن به خواسته‌ها وآرزوهای دل باز دارد واو را بمیراند ونگذارد عمر طولانی داشته باشد که مهمترین آرزوی دل هر انسانی است) و بدانید که همگی تان در پیشگاه او (سبحانه وتعالی) گرد آورده می‌شوید( و به حساب و کتاب‌تان رسیدگی می‌گردد).

 دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایۀ سودان