(ترجمه)

وقوع فروریختن دومین ساختمان در طرابلس، آن‌هم تنها چند روز پس از حادثۀ قبلی در منطقۀ قبّه، هرگز نمی‌تواند صرفاً «حادثه‌ای تأسف‌بار» توصیف شود؛ بلکه این یک جنایت آشکار ناشی از سهل‌انگاری و اهمال‌کاری است!

طرابلس تنها به بیانیه‌های همدردی و شعارهای توخالی «دل‌های ما با شماست!»؛ به‌ویژه از سوی حاکمیت و نهنگ‌های مالی برخاسته از خود طرابلس، نیاز ندارد؛ بلکه به اقدامات فوری و عملی نیازمند است: تخلیۀ صدها ساختمانی که در آستانۀ فروریختن‌اند، تأمین مسکن شایسته برای مردم و پرداخت غرامت عادلانه به آسیب‌دیدگان.

مسئولیت این فاجعه بر دوش حاکمیت با همۀ ارکانش است، و نیز بر گردن نهنگ‌های مالی شهر: میقاتی، صفدی، کرامی، کبّاره و امثال آنان؛ کسانی که ثروت‌ها اندوختند، اما مردم طرابلس را زیر «سقف‌های مرگ» رها کردند؛ سقف‌هایی که هر لحظه ممکن است بر سرشان فرو بریزد. اینان منافع شخصی، سیاسی و انتخاباتی خود را بر جان و کرامت مردم ترجیح دادند!

طرابلس شهری نیست که گدایی کند، دست نیاز دراز نماید یا با ترحم زنده بماند. طرابلس شهری است ثروتمند با ظرفیت‌ها و مردم توانمند، اما عمداً غارت‌شده و عمداً به حال خود رها شده است.

آنچه امروز لازم است پاسخ‌گویی و محاسبۀ واقعی است، نه اشک‌های دروغین پس از هر فاجعه!

پس از کشته‌شدن شماری از مردم در فروریختن نخست در منطقۀ قبّه، وعده‌ها بسیار داده شد و نشست‌ها فراوان برگزار گردید؛ اما آشکار شد که همۀ آن وعده‌ها فریب‌کارانه و برای خریدن وقت بوده، و آن نشست‌ها صرفاً نمایش‌های رسانه‌ای گمراه‌کننده برای آرام‌کردن مردم. خیلی زود مردم طرابلس را به فراموشی سپردند و امروز، پس از فروریختن جدید در منطقۀ تبّانه، بار دیگر همان اظهارات، همان وعده‌ها و همان نشست‌ها تکرار می‌شود! رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«لا يُلْدَغُ المؤمِنُ من جُحْرٍ وَاحِدٍ مَرَّتيْنِ»

ترجمه: مؤمن از یک سوراخ دو بار گزیده نمی‌شود.

اما ما چند بار از سوی این حاکمیت و این سیاست‌مداران گزیده شده‌ایم؟!

از همین‌رو، امروز بر همۀ دل‌سوزان و مخلصانِ شهر واجب است که در برابر این وضعیت، گام‌های عملی و جدی بردارند و خواهان عزل و محاسبۀ سخت‌گیرانه هر کسی شوند که کوتاهی، تعلل یا وقت‌کُشی او در یافتن راه‌حل‌ها ثابت گردد؛ چه از اربابان قدرت باشد و چه از کسانی که نمایندگی این قدرت فاسد را بر عهده دارند.

دفتر مطبوعاتی حزب‌الحزیر – ولایۀ لبنان