(ترجمه)

خبر:

دونالد­ترامپ رئیس جمهور امریکا در ­سخنرانی سالانۀ خود به اصلاحات معاملات بدی تجارتی وعده داده شده، که باعث بالا رفتن چشم‌انداز پالسی‌های محافظه­کارانه در میان همه متحدانش می‌گردد، اشاره نمود. او هم‌چنین تعهد نمود که تسلیحات جنگی هسته‌ای امریکا را ارتقاء دهد و به "ماتیس" دستور داد که زندان گوانتانامو را باز نگه دارد. با این حال، ترامپ بخش زیادی از سخنرانی‌اش را با مطرح ساختن کوریای شمالی منحیث یک دولت دشمن و خطرناک اختصاص داد.

تبصره:

ترامپ پس از یک سال، موضع خود را در قبال معاملات تجاری بین­المللی و مبارزات سیاست خارجی در خارج از کشور بسیار اندک تغییر داده است. ترامپ تنها چند روز قبل در "داووس" به مخاطبان هیجان زدۀ خود گفت: «دروازه‌های امریکا به روی تجارت باز است.» و در عین حال، در مورد معاملات غیرعادلانه نیز هشدار داد. امریکا قبلآً تعرفه‌ها را بر چین، کوریای جنوبی، مکزیک و­کانادا اعمال کرده است و حال اتحادیۀ اروپا را نیز بر اعمال چنین تعرفه‌ها تهدید می­کند. اتحادیۀ اروپا نیز وعده داده است­، در صورتی‌که ترامپ به این تهدید­ها جامۀ عمل بپوشاند، بر­کالا­های امریکایی نیز تعرفه­های گمرکی باالمثل را اعمال می­کند.

فلهذا این یک امر تصادفی نیست­که موضع سخت ترامپ با افزایش هزینه­های وارداتی، کسر تجاری ناخالص و یک سیاست عمدی برای حفظ ضعف دالر شکل می‌گیرد؛ بل این موقف‌گیری برای افزایش صادرات امریکا به خارج از کشور در نظر گرفته شده است. پالسی تجاری ترامپ با جهان کاملاً واضح می‌باشد و شرکت‌های خارجی می‌توانند در امریکا سرمایه‌گذاری کنند؛ اما واردات کالا‌های خارجی به امریکا، تحت فشار تعرفه قرار خواهند گرفت.

این‌که امریکا از قدرت هسته‌ای دشمنان خود مانند روسیه ناراضی است، اما ترامپ قول داد تا قدرت استراتیژیک امریکا را ارتقاء دهد. اخیراً برتری امریکا در سلاح­های متعارف همراه با سیستم دفاعی موشکی بالستیک، تعادل را در اختیار امریکا در برابر نیروگاه‌های هسته­ای روسیه و چین قرار داده است. با این حال، گزارش‌های اخیر در مورد یک دستگاه هسته‌ای مخفی روسی به نام "روز قیامت" خبرساز شده است، که دریاها را به طور مخفیانه می‌پیماید، شناسایی و ردیابی آن ناممکن بوده و می‌تواند سیستم دفاعی موشکی امریکا را مختل سازد. این عدم توازن و نابرابری، یک رقابت دیوانه‌وار دیگر را برای ایجاد بیشتر تسلیحات هسته‌ای تحریک می‌کند که بیشتر از حالات و اوضاع متصور می‌باشد.

لحن جنگجویانۀ ترامپ در مقابل کوریای شمالی، موقف احمقانۀ جورج بوش در مقابل عراق قبل از اشغال آن در سال ۲۰۰۳م را به یاد می‌آورد. افزایش شدید ایجاد سخت‌افزار نظامی امریکا در آسیا، اقیانوس آرام و تلاش‌های بی‌رحمانه‌ای کوریای شمالی برای آزمایش صبر متحدان امریکا، ممکن است جنگ دیگری را به بار آورد. هم‌چنین خطر جدی وجود دارد که چنین جنگی بتواند به سرعت به جنگ بزرگ تبدیل شود و امریکا به کوریای شمالی حمله کند. طوری‌که دولت ترامپ در تلاش برای تقویت امپریالیزم امریکا در سرتاسر جهان به سمت جلو در حرکت است، در حال حاضر جهان اسلام که قربانی استعمار امریکایی می‌باشد، بازهم قادر به ارائۀ دیدگاه جایگزین جهانی نیست.

در نتیجه باید گفت که تحت سایۀ خلافت تجارت بر مبنای عدالت و عمل باالمثل بوده و در اصل تعرفۀ گمرکی بر کالاهای تجارتی ممنوع می‌باشد؛ اما در صورتی‌که کشور صادر کننده بر کالا­های وارداتی دولت اسلامی مالیات وضع کند، خلافت نیز این حق را دارد تا با آن کشور عمل باالمثل را انجام دهد. در موارد تسلیحات هسته‌ای بر دولت اسلامی واجب است تا از تسلیحات هسته‌ای برای خلع سلاح‌های جهانی استفاده کند تا بدین ترتیب به جهانی عاری از تسلیحات هسته­ای دست یابیم. ان‌شاءالله دولت اسلامی عنقریت روی صحنه قرار خواهد گرفت، تا جهان را از پالیسی‌ها و شیوه‌های فاجعه­بار قدرت‌های بزرگ آزاد سازد.

نویسنده: عبدالمجید بهاتی

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

(ترجمه)

محکمۀ استیناف مالیزیا به‌تاریخ ۳۰ جنوری سال ۲۰۱۸م، درخواست استیناف خواهی حزب‌التحریر-مالیزیا را به منظور ثبت این حزب به ارزش ۱۰ هزار رنگیت(واحد پولی مالیزیا)، رد کرد. با این وجود، هیئت متشکل از سه قاضی مؤظف که این تصمیم را به تصویب رساندند، دلایل تصمیم شان را مبنی بر رد این امر بعدتر  اظهار خواهند کرد. رد درخواست استیناف خواهی این حزب پس از آن صورت گرفت که  دادگاه عالی به‌تاریخ ۶ جون ۲۰۱۷م، درخواست تجدید نظر قضایی را رد کرده بود که علیه وزیر داخلۀ این سرزمین صادر شده بود، و ارزش آن نیز به مبلغ ۱۰ هزار رنگیت بود.             

این‌که دادگاه عالی درخواست ما را بنابر دلایل نامعقول رد کرد، تصمیم محکمۀ استیناف قبل از قبل معلوم بود. چگونه ممکن است که قضات مؤظف تصمیم دادگاه عالی را نادیده بگیرد؛ درحالی‌که ثبت حزب‌التحریر-مالیزیا از طرف وزیر داخله در رابطه به بحث فتواء که در آن زمان رسمی هم نشده بود، نیز مسترد گردیده بود. پس منطق این موضوع کجاست؟ از زاویۀ دیگر، این هم دور از حقیقت است که وزیر داخله، دلیل سرکشی از ثبت کردن حزب‌التحریر را فتوای افتراء آمیز می‌داند. کجاست عقلانیت و مسلکی بودن وزیر داخله که تصمیمی را بدو ن شرح(تبیین) حقایق اتخاذ می‌کند؟!

آن‌ها مدعی اند که شدیداً از قانون فدرال، اساسات عدالت و حقوق بشر را پاسداری می‌کنند، مگر زمانی‌که بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، تمامی این اصول را کنار می‌گذارند. زمانی‌که بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، از اساسات قانون که همانا هر فرد را در ساختن یک اجتماع و تمثیل آزادانۀ عقاید اش آزاد می‌گذارد، چشم‌پوشی می‌کنند. زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، به شروط مساوات و منع تبعیض برعلیه شهروندان، خود را مکلف نمی‌دانند. زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، تمامی استدلال‌های حقوق بشری و مقررات عدلی را که ادعای رشد آن را دارند، به زباله‌دانی می‌اندازند. آن‌ها با احزاب سوسیالیستی، کفری، سیکولریستی و آزادگرا بسیار به نرمی و ملایمت رفتار می‌کنند، مگر در مقابل حزب‌التحریر که بخاطر اسلام کار می‌کند، موقف بسیار تند دارند. آن‌ها در این‌جا و آن‌جا از اسلام صحبت می‌کنند، مگر زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح شود، اتهامات بسیار جدیی را برعلیه این حزب، که گویا یک سازمان انحرافی‌ست، مطر ح می‌کنند!

به هرحال، این تصامیم بیگانه به نظر نمی‌رسد. افکار سیکولریستی آن‌ها و نظامی که تطبیق می‌کنند، عداوت شان را نسبت به اسلام واقعی نشان می‌دهد. چیزی را که آن‌ها نمی‌دانند و تا هنوز درک نکرده‌اند، اینست، دعوت حزب‌التحریر که به خاطر از سرگرفتن زنده‌گی اسلامی با تأسیس خلافت راشده برمنهج نبوت به پیش برده می‌شود، نه توسط آن‌ها و نه هم توسط هیچ کسی دیگری متوقف خواهد شد. خلافت راشدۀ ثانی که بزودی تأسیس خواهد شد، وعدۀ رسول الله ﷺ است. آن‌ها قسمی برخورد می‌کنند؛ گویی که نصیحت‌های قرآن را که می‌گوید حق متوقف ناشدنی است و سر انجام باطل را نابود و شکست خواهد داد، فراموش کرده‌اند. آیا آن‌ها نمی‌دانند که محدودۀ زمانی شان در این دنیا بسیار طویل نیست، در حقیقت بسیار کوتاه بوده و اگر متوجۀ خود نشوند، به عذاب دردناکی در آخرت بخاطر گناهی که از بدنام ساختن و تحریم کردن حاملین دعوت در این جهان نصیب شده‌اند، دچار می‌شوند. از الله سبحانه وتعالی می‌خواهیم که آن‌ها را فرصت توبه داده و هدایت‌شان کند.

عبدالحکیم عثمان

سخنگوی حزب‌التحریر-مالیزیا

دفتر مطبوعاتی ولایه مالیزیا

چی بسا سخنانی به ظاهر شیرین؛ ولی فریبنده

(ترجمه)

ریکس تیلرسون، وزیر امور خارجه امریکا طی سخنرانی در دانشگاه استنفورد-کالیفورنیا در تاریخ ۱۷جنوری ۲۰۱۸م سیاست امریکا در قبال سوریه را بیان نمود. در این سخنرانی مسئلۀ سوریه به عنوان یک موضوع مطرح نگردید؛ بل موضوعی بود که تیلرسون مستقیماً به آن پرداخت. ریکس، پس از بررسی رویدادها در سوریه که در آن حقایق را تلنبار کرده و با دروغ‌ها آن‌ها را به منظور بی‌گناه ثابت کردن امریکا در خصوص خون مردم سوریه و به تصویر کشیدن آن به عنوان دوست صمیمی در هم آمیخته بود. تیلرسون اهداف سیاست امریکا را در قبال سوریه این‌گونه خلاصه نمود:

１-  جنگ با دشمن اصلی امریکا، ISIS(داعش) به همراه القاعده و جلوگیری از نفوذ این سازمان‌ها که برای امریکا و متحدانش خطرزا می‌باشند.

２-  امریکا برای تضعیف نفود ایران در سوریه تمرکز خواهد کرد و از سوی دیگر اجازۀ توسعه بحری را در دریای مدیترانه به ایران نخواهد داد.

３-  روی این ملحوظ، نیروهای ایالات متحده از شمال شرق سوریه عقب‌نشینی نخواهند کرد؛ ولی با این حال، حضور نظامی‌ و دپلوماتیک‌اش را در مناطق کردی برای ثبات اوضاع تا زمانی اجرای راه‌حل سیاسی بر اساس قطعنامۀ شماره ۲۲۵۴ سازمان شورای امنیت تقویت خواهد داد.

４-  امریکا به کمک‌های بین‌المللی برای بازسازی در هر ساحه‌ای که تحت کنترول رژیم اسد قرار داشته باشد، اجازه نخواهد داد.

５-  برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه تحت نظارت سازمان ملل، از جمله مشارکت مهاجران سوری و تمام کسانی‌که در این درگیری‌ها مکلف به فرار شدند. و سر انجام، کناره‌گیری اسد و خانواده‌اش از اریکۀ قدرت.

شکی نیست که تصمیم امریکا برای تقویت حضور نظامی و دیپلوماتیک به هدف تحمیل واقعیت تازه‌ای است که امریکا را قادر می‌سازد تا جزئیات رویداد‌های سوریه را به صورت نظامی یا جنگ علیه تروریزم، برای دلیل ماندنش در سوریه کنترول نماید. تیلرسون کذاب، ادعا کرده است که؛ امریکا اشتباه را که در خصوص عقب نشینی نیروهایش در عراق در سال ۲۰۱۱م مرتکب گردید، در سوریه تکرار نخواهد کرد؛ چون این عقب نشینی راه را برای ظهور داعش مساعد نمود که بعد‌ها بنابر ادعای تیلرسون سبب تراژیدی‌هایی گردید. البته تیلرسون خود را زیاد زحمت نداد تا توضیح دهد که چرا و چگونه رهبری عراق در تابستان ۲۰۱۴م تمام منابع مالی و نظامی‌اش را در خدمت ISIS یا همان داعش قرار داد.

با توجه به اظهارات تیلرسون و هم‌چنان تصمیم تشکیل یک نیروی مرزی قوی ۳۰ هزار نفری کردی، نشان می‌دهد که امریکا اهداف ملیشه‌ای دارد و می‌خواهد بحران‌های متوالی را ایجاد نماید تا بتواند منطقه را برای تأمین منافع و اهدافش زیر سلطه قرار دهد. به گونۀ مثال؛ حضور دایمی امریکا در افغانستان، که در سال ۲۰۰۱م آن را طی یک حمله اشغال نمود، نمونه‌ای بسیار خوبی بر این مدعاست. اظهارات ضد تروریستی دیروز امریکا علیه القاعده و داعش امروز، دورغ و جعلیاتی برای سرپوش گذاشتن به واقعیت اهداف امریکا می‌باشد. تیلرسون طی سخنرانی‌اش گفت: «امریکا حضور نظامی‌اش را در سوریه حفظ خواهد کرد تا تمرکز به این داشته باشد که داعش نتواند در این منطقه دوباره ظهور نماید.» وی افزدود: «مأموریت نظامی ما در سوریه نظر به شرایطی باقی خواهد ماند.» این بدین معنی‌ست که نیرو‌های امریکایی اصلاً تاریخ دقیقی برای خروج از این سرزمین و یا هم استندردهای مشخصی که میزان موفقیت مأموریت‌شان را بسنجد، ندارند. طوری‌که سناتور "تام یودال" از "دیوید ساترفیلد" معاون وزیر خارجه امریکا پرسید: «چگونه می‌توان این را به یک جنگ بی‌پایان جهت داد؟» ساترفیلد در پاسخ به این سؤال خود را طوری جلوه داد که اصلاً چیزی از جوابش در رابطه به این سؤال فهمیده نمی‌شد.

البته، تیلرسون مکار مجبور است که زهر را با عسل یک‌جا کند، بدین‌سان که او تلاش نمود تا سخنانش را آرایش داده و هنگامی‌که گفت امریکا نگران تلفات غیر نظامیان در سوریه است، خواست تا با ریزاندن اشک‌های تمساح مانندش افکار عامه را بفریبد و طوری وانمود ساخت که گویا امریکا نسبت به سوریه دلسوز است. اینست قربانی نمایندۀ امریکایی، قاتل خونخوار دمشق. تیلرسون قول داده است که امریکا هرگز استفاده از سلاح‌های شیمیایی را در سوریه اجازه نخواهد داد و امریکا پاسخگوی مسئولیت‌هایش در سوریه خواهد بود. ولی با این حال، او از قربانیان بمب‌های بیرلی و بمباردمان‌های موشکی که باعث تخریب شفاخانه‌ها، مساجد و خانه‌های غیر نظامیان گردید، سخنی بر لب نیاورد، توگویی در فرهنگ تیلرسون این امر چنان به نظر می‌رسد که این همه جنایات در سوریه نوعی از "مهربانی و شفقت" باشد! با توجه به این امر، تیلرسون می‌خواهد روی این موضوع خاک اندازد و حقیقت را از دید افکار عامه پنهان کند.

در نتیجه، می‌توان گفت که پس از پرده برداشتن از روی جنایات امریکا و نشان دادن این‌که جنایات دمشق تنها بخشی کوچکی از جنایات وحشیانۀ واقعی امریکا می‌باشد. امر شرم‌آور اینست که برخی از رهبران اپوزیسیون(انقلابی) نیرو‌های به اصطلاح آزاد در پی وعده‌های میان‌خالی و بهشت موعود ترامپ بوده و پیوسته از دنباله‌روی ترامپ باز نمی‌ایستند؛ با وجودی‌که ترامپ از دیدار با آن‌ها در واشنگتن خودداری نموده و تنها به آن‌ها اجازه داد تا بعضی از جلسات را در واشنگتن برگزار نمایند. در عین حال، هیئت مذاکره کننده از یک جا به جای دیگر می‌روند تا سرزمین‌های مسلمان نشین علاقه‌مند به امریکا را به این امر اقناع کنند که انقلابیون مایل‌اند تا منافع آن‌ها را بهتر از بمب‌های شیمیایی بشار تأمین نمایند. این در حالیست که برخی از گروه‌های دیگر به عوض جنگیدن علیه قصابان خونخوار دمشق به خاطر تحقق منافع اردوغان در شهر عفرین می‌جنگند.

بنا بر این، همه باید بدانند که کوتاه‌ترین راه برای از میان برداشتن رژیم بشار و جنایات افرادش، همانا وحدت و هماهنگی تلاش‌ها نیاز است تا بتواند ریشۀ این رژیم را در دمشق و در هر جای دیگر خشک نماید. این کار نیاز به یک رهبری متحدی دارد که در صدد کسب رضای الله سبحانه وتعالی بوده و حمایت توطئه‌گران را در برابر انقلاب شام رد نماید. در غیر آن، رنجی که مردم مظلوم ما را در شام احاطه کرده است پایان نخواهد یافت.

داکتر عثمان بخاش

رئیس دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر