(ترجمه)

دفتر مطبوعاتی حکومت در غزه، پس از گذشت هزار روز از نسل‌کشی‌ای که رژیم یهود از هفتم اکتوبر سال ۲۰۲۳م تا امروز به راه انداخته است، آمارها و حقایق هولناکی را دربارهٔ وضعیت انسانی، معیشتی، خدماتی و حجم ویرانی واردشده بر نوار غزه منتشر کرد.

بر اساس این آمار، بیش از ۲۱ هزار و ۵۰۰ کودک به شهادت رسیده‌اند که در میان آنان ۱۰۲۲ نوزاد نیز شامل‌اند. شمار مجموعی شهدا به ۷۳ هزار و ۶۶ تن افزایش یافته و شمار زخمیان به ۱۷۳ هزار و ۵۱۴ تن رسیده که بیش از ۴۴ هزار و ۵۰۰ تن آنان کودک‌اند. همچنان نزدیک به ۹۵۰۰ تن هنوز مفقودالاثر اند و گمان می‌رود زیر آوار ساختمان‌های ویران‌شده باقی مانده باشند.

این دفتر اعلام کرده که بیش از ۹۰ درصد ساختمان‌های نوار غزه تخریب شده‌اند. صندوق کودکان سازمان ملل، یونیسف، نیز گزارش داده است که بیش از ۱۱ هزار کودک دچار جراحت‌هایی شده‌اند که آن‌ها را «تغییردهندهٔ مسیر زندگی» توصیف کرده است. در میان این موارد، نزدیک به چهار هزار مورد قطع عضو وجود دارد که بسیاری از آن‌ها در شرایط طبی بسیار دشوار انجام شده‌اند.

همچنان آمارهای دفتر مطبوعاتی حکومت نشان می‌دهد که ۴۶۰ تن بر اثر سوءتغذیه جان باخته‌اند که ۱۶۴ تن آنان کودک بوده‌اند. افزون بر آن، ۲۸ تن از بی‌جاشدگان، که بیشترشان کودک بودند، به دلیل کاهش شدید درجهٔ حرارت در اردوگاه‌های بی‌جاشدگان جان خود را از دست داده‌اند.

بر بنیاد گزارش‌ها، بیش از ۲۷۰۰ خانواده به‌گونهٔ کامل نابود شده‌اند و از میان ۶۰۲۰ خانواده، تنها یک تن زنده باقی مانده است. شمار کودکان یتیم نیز به بیش از ۵۸ هزار و ۸۰۰ کودک رسیده است که ۲۷۰۰ تن آنان پدر و مادر خویش را باهم از دست داده‌اند. شمار زنان بیوه نیز به ۲۶ هزار و ۳۷۰ تن رسیده است.

هزار روز نسل‌کشی و جنایت، این آمارها و ارقام تکان‌دهنده را بر جای گذاشت تا گواهی همیشگی بر وحشی‌گری یهود باشد؛ وحشی‌گری‌ای که نه انسان از آن در امان ماند، نه درخت و نه سنگ؛ حتی جنین‌ها در رحم مادران‌شان نیز از آن مصون نماندند. رژیم یهود حجمی از بمب‌ها و مواد منفجره را بر غزه فرو ریخت که معادل دو بمب هسته‌ای بود و تمام زیرساخت‌ها و عناصر اساسی زندگی را، از خانه‌ها، تأسیسات زیربنایی، مکاتب، دانشگاه‌ها، شفاخانه‌ها، مراکز صحی و مساجد گرفته تا مراکز پناه‌دادن و حتی خیمه‌های بی‌جاشدگان، ویران ساخت.

هزار روز نسل‌کشی و جنایت، شاهدی آشکار بر نفاق و توطئهٔ نظام بین‌المللی و نهادهای آن بود. در رأس همه، امریکا قرار داشت که اسباب قدرت و بقای این رژیم جنایت‌کار را فراهم ساخت، آن را به سلاح‌های مرگ‌بار و پول مجهز کرد و بدین ترتیب، شریک مستقیم این نسل‌کشی شد.

هزار روز کشتار، شاهدی بر خیانت، توطئه و فرومایگی حکام مسلمانان، به‌ویژه دولت‌های همسایه بود؛ دولت‌هایی که برای متوقف‌ساختن این نسل‌کشی هیچ حرکتی نکردند. بلکه دردناک‌تر و تلخ‌تر آن‌که خود به گنبد آهنینی بدل شدند که از رژیم یهود محافظت کرد. فضای خویش را در اختیار آن گذاشتند تا جنایت‌هایش را انجام دهد و از طریق پل‌های زمینی و هوایی، مواد غذایی، سوخت و لباس به آن رساندند؛ در حالی‌که مردم غزه را محاصره کرده و از مرزهای رژیم غاصب حفاظت می‌کردند.

هزار روز گذشت، اما تحرکات امت هنوز هم در سطح این فاجعه نیست. امت با سخنان و راه‌حل‌هایی تخدیر می‌شود که نه حق مظلومی را بازمی‌گرداند و نه دشمنی را بازمی‌دارد. توجه امت را از حرکت به‌سوی قصرهای حکام برای فروانداختن تخت‌های‌شان و از رفتن به‌سوی قرارگاه‌های نظامی برای یادآوری تکلیف و مسئولیت ارتش‌ها در شکستن مرزها و نابودی رژیم یهود، منحرف می‌سازند.

هزار روز گذشت و ارتش‌های امت، با آن‌که از امکانات، تجهیزات و سازوبرگ نظامی‌ای برخوردار اند که می‌توانند رژیم یهود را در یک ساعت از روز نابود سازند؛ مانند ارتش‌های مصر و ترکیه، اما نه کشتارها و خون‌های پاک ریخته‌شده آنان را به حرکت درآورد، نه فریادهای استغاثه، نه نالهٔ بیماران و زخمیان و نه صدای شکم‌های گرسنهٔ برادران‌شان.

آیا هنوز زمان آن نرسیده که گرد ذلت و خواری را از خود بتکانند، از فرمان‌برداری مخلوق رها شوند و به اطاعت خالق روی آورند و ننگ و رسوایی دنیا و آخرت را از خود دور سازند؟!

ای مسلمانان! کسی که گمان می‌کند جنگ غزه متوقف شده، خون‌های پاک مصون مانده، فقدان و درد پایان یافته، گرسنگی برای همیشه از میان رفته و رژیم یهود به یک سند یا آتش‌بس پای‌بند مانده است، سخت در اشتباه است.

هرچند غزه از صفحه‌های تلویزیون غایب شده یا عمداً غایب ساخته شده باشد و هرچند هیاهوی میدان‌های ورزشی بر صدای بمباران و فریادهای درد و فقدان غلبه کرده باشد، اما جنگ نسل‌کشی، محاصره و گرسنگی همچنان ادامه دارد. ترامپ و شورایی که به دروغ و بهتان «شورای صلح» نامیده شده است، هنوز علیه مردم غزه نیرنگ می‌ورزند و برای آنان دسیسه می‌سازند.

پس ای امت اسلام و ای ارتش‌های آن! از خود چیزی نشان دهید که رضایت الله سبحانه وتعالی را به‌دنبال داشته باشد. اینک میدان‌های واقعی جهاد و قهرمانی شما را فرا می‌خوانند؛ نه میدان‌های ورزشی و قهرمانی‌های دروغین آن!

﴿انْفِرُواْ خِفَافاً وَثِقَالاً وَجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ﴾ [توبه: 41] ‏

‏ ‏ترجمه: ‏‏(ای مؤمنان! هرگاه منادی جهاد، شما را به جهاد ندا درداد فوراً) به سوی جهاد حركت كنيد، سبك‌بار يا سنگين‌بار،  (جوان يا پير، مجرّد يا متأهّل، كم‌عائله يا پرعائله، غني يا فقير، فارغ‌البال يا گرفتار، مسلّح به اسلحه سبك يا سنگين، پياده يا سواره و. . . در هر صورت و در هر حال) و با مال و جان در راه الله جهاد و پيكار كنيد. اگر دانا باشيد می‌دانيد كه اين به نفع خود شما است.‏

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر – بخش زنان