(ترجمه)

در راستای تقویت شراکت میان مشرکینِ محارب با الله سبحانه وتعالی، رسول الله صلی الله علیه وسلم و در برابر مؤمنان، قصاب گجرات، نخست‌وزیر هند، نارندرا مودی، از ۲۴ تا ۲۶ فبروری ۲۰۲۶م به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد. این دومین سفر او پس از دیدار سال ۲۰۱۷م. است. این سفر در حالی انجام شد که تنش‌های منطقه‌ای رو به افزایش است و رژیم یهود بیش از دو سال است که در غزه جنگ نسل‌کشی را به پیش می‌برد؛ جنگی که با حمایت مطلق مودی و اربابش، امریکا، ادامه دارد. در جریان این سفر، ۱۶ تفاهم‌نامه به ارزش بیش از ۱۰ میلیارد دالر در عرصه‌های جنگی، تجارتی و تکنالوژیک به امضا رسید و مودی در کنست سخنرانی نمود و بر دشمنی آشکار خود با اسلام و مسلمانان تأکید کرد؛ دشمنی‌ای هم‌سنگ یهود و همبستگی کامل خود را با رژیم غاصب اعلام داشت.

به‌روشنی آشکار بود که هدف این سفر، تحکیم شراکت استراتژیک میان دو غاصب سرزمین‌های مسلمانان؛ یعنی فلسطین و کشمیر بوده است؛ به‌ویژه پس از درگیری نظامی سال گذشته میان هند و پاکستان. تمرکز بر ایجاد هم‌پیوندی عمیق‌تر میان این دو صورت گرفت؛ چنان‌که بر سر تجارت آزاد، معاهدهٔ سرمایه‌گذاری دوجانبه و همکاری در عرصه‌های هوش مصنوعی، زراعت دقیق و دفاع توافق شد؛ یعنی پیوند کامل میان دو کیان غاصب. در برنامهٔ این سفر، دیدارها و گفت‌وگوهایی با دشمن الله، نتانیاهو، پیرامون دهلیز اقتصادی هند–شرق‌میانه–اروپا و چارچوب I2U2 (هند–رژیم یهود–امارات–امریکا) نیز شامل بود. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

‏﴿لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ﴾ [مائده: ۸۲]

ترجمه: خواهي ديد كه دشمن‌ترين مردم براي مؤمنان، يهوديان و مشركانند.

از برجسته‌ترین بخش‌های این سفر، سخنرانی مودی در کنست بود که گفت: «هند با قاطعیت و ایمان کامل در کنار اسرائیل می‌ایستد... هیچ چیزی کشتار غیرنظامیان را توجیه نمی‌کند و هیچ چیز تروریزم را مشروع نمی‌سازد.» او ضمن ابراز تسلیت به کشته‌های ۷ اکتوبر ۲۰۲۳م، آن را با رویداد ۲۶/۱۱ در ممبای مقایسه کرد. همچنان از طرح موسوم به صلح غزه که از سوی شورای امنیت و به رهبری قصاب غزه، ترامپ، پیش برده می‌شود، حمایت کرد و خواهان «حل عادلانه» برای قضیهٔ فلسطین در چارچوب توافق‌نامه‌های ابراهیم گردید. در مقابل، نتانیاهو نیز با همان لحن، مودی را «دوست عزیز» خواند و گفت: «رابطهٔ شخصی ما دیوار دفاعی در برابر بربریت است»؛ اشاره‌ای آشکار به مسلمانان به‌عنوان دشمن مشترک‌شان. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿وَالَّذينَ كَفَرُواْ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ﴾ [الانفال: 73]

ترجمه: و كسانی كه كفر ورزيدند، برخی ياور برخی ديگرند.

حساسیت زمانی این سفر در آن است که در چارچوب تقویت ائتلاف ترامپ برای ایجاد نظم جدید در شرق‌میانه به رهبری رژیم یهود صورت می‌گیرد؛ آن‌هم پس از جنایاتی که امریکا و پیروانش از یهود و نظام‌های منطقه‌ای و جهانی مرتکب شده‌اند، و در اوج تنش‌ها میان امریکا و ایران. این سفر همچنین در راستای شکستن انزوای رژیم یهود پس از جنایاتی است که افکار عمومی جهان و سازمان‌های بشری آن را محکوم کرده‌اند. با این حال، سفر قصاب گجرات هیچ حساسیتی در میان نظام‌های حاکم بر بلاد مسلمانان برنینگیخت؛ بلکه طیارهٔ حامل او از هند به فلسطین اشغالی، از حریم هوایی سرزمین‌های اسلامی عبور کرد؛ از بحر عرب به عمان، سپس از عربستان و اردن گذشته و به فلسطین رسید. این خود گواهی روشن بر تأیید و همراهی حاکمان رُوَیبِضه با این سفر است. اگر در میان مسلمانان محمد بن قاسم می‌بود که داهر شاه، نیاکان مودی را به‌سبب ارعاب زنان مسلمان کیفر داد، هرگز چنین شخصی سالم به مقصد نمی‌رسید و اگر خلافت بر منهج نبوت به رهبری حاکمی چون فاروق عمر رضی الله عنه برپا می‌بود، او هرگز بر خاک مبارک فلسطین قدم نمی‌نهاد.

پیامی که به مسلمانان، به‌ویژه به ارتش‌های‌شان، داریم این است: بس است این ذلت و جسارت فرومایه‌ترین خلق بر ما؛ هندوان و یهود. در این ماه مبارک، همت‌ها را برای برکندن نظام‌ها و رژیم‌های ضرار که بر سرزمین‌های ما سایه افگنده‌اند، بسیج کنید و آن‌ها را با خلیفهٔ راشد جایگزین سازید؛ خلیفه‌ای که فلسطین و کشمیر را آزاد ساخته و از نجاست یهود و هندوان پاک گرداند. تا آن‌گاه وعدهٔ رسول الله صلی الله علیه وسلم تحقق یابد؛ چنان‌که از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا الْيَهُودَ حَتَّى يَقُولَ الْحَجَرُ وَرَاءَهُ الْيَهُودِيُّ يَا مُسْلِمُ هَذَا يَهُودِيٌّ وَرَائِي فَاقْتُلْهُ» (رواه البخاري)

ترجمه: قیامت برپا نمی‌شود تا آن‌گاه که شما با یهود بجنگید؛ به‌گونه‌ای که سنگی که یهودی پشت آن پنهان شده است، بگوید: ای مسلمان! این یهودی پشت من است، پس او را بکش.

و نیز دربارهٔ غزوهٔ هند آمده است؛ از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که فرمود:

«وَعَدَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ غَزْوَةَ الْهِنْدِ فَإِنْ أَدْرَكْتُهَا أُنْفِقْ فِيهَا نَفْسِي وَمَالِي فَإِنْ أُقْتَلْ كُنْتُ مِنْ أَفْضَلِ الشُّهَدَاءِ وَإِنْ أَرْجَعْ فَأَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْمُحَرَّرُ» (رواه النسائي)

ترجمه: رسول الله صلی الله علیه وسلم وعدهٔ غزوهٔ هند را به ما داد،  اگر آن را درک کنم، جان و مال خود را در آن راه مصرف می‌کنم؛ اگر کشته شوم، از برترین شهدا خواهم بود، و اگر بازگردم، من ابوهریرهٔ آزادشده خواهم بود.

﴿وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ﴾ [یوسف: 21]

ترجمه: الله بر كار خود چيره و مسلّط است، ولی بيشتر مردم (خفايای حكمت و لطف تدبيرش را) نمی‌دانند.‏

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر