(ترجمه)

وزرای خارجهٔ عربستان سعودی، اردن، امارات، قطر، اندونیزیا، پاکستان، مصر و ترکیه، روز چهارشنبه ادامهٔ بسته‌بودن دروازه‌های مسجد الاقصی به‌روی مسلمانان توسط مقامات اشغال‌گر را، به‌ویژه در ماه مبارک رمضان، محکوم کردند. آنان بر رد قاطع و محکومیت این اقدامات غیرقانونی و غیرموجه تأکید نموده، از رژیم یهود خواستند فوراً از بستن دروازه‌های مسجد الاقصی دست بردارد، مانع دسترسی نمازگزاران نشود، محدودیت‌های وضع‌شده بر ورود به شهر قدیم قدس را لغو کند، و از جلوگیری حضور مسلمانان در مسجد دست بکشد. همچنان از جامعهٔ جهانی خواستند موقفی قاطع اتخاذ نماید تا رژیم یهود را به توقف تجاوزات مستمر و اقدامات غیرقانونی‌اش علیه مقدسات اسلامی و مسیحی در قدس و نقض حرمت این اماکن مقدس، وادار سازد.

هزالت و سستی موقف‌های حکام مسلمانان دیگر نیاز به بیان و اثبات ندارد؛ اینک نمایندگان هشت دولتی را می‌بینیم که تنها یکی از آن‌ها برای پایان‌دادن به تکبر و تجاوز مداوم یهود علیه مسجدالاقصی، بلکه برای آزادسازی کامل فلسطین کافی است؛ اما آنان همچون گذشته تنها به عبارات محکومیت، نکوهش و ابراز تأسف بسنده می‌کنند؛ گویی بیگانه‌اند که هیچ پیوندی با سرزمین مبارک فلسطین ندارند و هیچ مسؤولیتی در قبال آن یا در قبال مسلمانان بی‌دفاعی که هیچ توان و نیرویی ندارند، بر دوش‌شان نیست.

دولتی مانند آل سعود یا مصر یا پاکستان یا اندونیزیا یا ترکیه، به‌تنهایی قادر است در ظرف ساعتی از یک روز، تمام سرزمین مبارک فلسطین را آزاد سازد، اگر اراده کند؛ زیرا از نیرو و سلاحی برخوردار است که می‌تواند رژیم یهود را از ریشه برکند، و مردمانی دارد که مشتاق بسیج در راه الله سبحانه وتعالی اند. پس چگونه خواهد بود اگر این بسیج برای جهاد در راه قبلهٔ نخست مسلمانان، سومین حرم شریف و محل اسراء پیامبر محبوب‌شان محمد صلی الله علیه وسلم باشد؟! با این همه، آنان تنها به نکوهش و محکوم‌سازی و درخواست از نظام بین‌المللی برای توقف تجاوزات یهود بسنده کرده‌اند!

مسجدالاقصی و سرزمینی که الله سبحانه وتعالی پیرامون آن را مبارک گردانیده، بخش جدایی‌ناپذیر از ثوابت و تعهدات امت اسلامی است؛ از زمانی که الله سبحانه وتعالی آن را در کتاب عزیزش یاد کرده است:

﴿سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ﴾ [الإسراء: 1]

ترجمه: پاک است آن ذاتی که بنده‌اش را شبانه از مسجد الحرام به مسجد الاقصی ــ که پیرامون آن را برکت داده‌ایم ــ برد تا برخی از نشانه‌های خود را به او بنمایانیم؛ بی‌گمان او شنوا و بینا است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز آن را چنین یاد کرده‌اند:

«لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِي هَذَا، وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى»

ترجمه: بار سفر (به قصد عبادت ویژه و مکان خاص) بسته نمی‌شود (نباید بسته شود) مگر به‌سوی سه مسجد: مسجدالحرام، این مسجد من (مسجد نبوی) و مسجدالأقصی.

فلسطین از زمانی که توسط حضرت عمر فاروق رضی الله عنه، فتح شد، سرزمین اسلامی گردید و تا روز قیامت امانتی بر دوش تمام امت باقی مانده است. این امر بر ارتش‌های مسلمانان لازم می‌سازد که به مسؤولیت خود عمل کنند؛ یعنی برای آزادسازی آن اقدام نمایند و دیگر شاهد آن نباشند که حکام‌شان آن را ضایع کرده و بر ضد آن توطئه ‌کنند.

سپردن قضیهٔ فلسطین به ارادهٔ این حکام و نظام‌های‌شان، به‌معنای دوام اشغال آن و استمرار هتک حرمت، تکبر و تجاوز یهود است؛ تجاوزی که اکنون روشن شده هیچ حد و مرزی ندارد؛ چنان‌که می‌بینید آنان از «اسرائیل بزرگ» از نیل تا فرات سخن می‌گویند.

بر ارتش‌های امت است که برای بازگرداندن حاکمیت امت از دست حکامی که آن را سرکوب کرده و از حفظ مقدسات و اقامهٔ دین بازداشته‌اند، شتاب نمایند و با بیعت با یک خلیفهٔ راشد، امت را برای آزادسازی فلسطین و همهٔ سرزمین‌های اشغال‌شدهٔ مسلمانان رهبری کنند و ریشهٔ استعمارگران را برکنند.

  دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر