(ترجمه)

صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، روز جمعه مخالفت خود را با وضع تحریم‌های اتحادیهٔ اروپا علیه رژیم یهود اعلام کرد. هم‌زمان فرانسه نیز اعلام نمود که با برداشته‌شدن تحریم‌هایی که شورای امنیت سازمان ملل بر ایران وضع کرده است، موافقت نخواهد کرد؛ مگر این‌که هرگونه توافق نهایی در مورد برنامهٔ هسته‌ای ایران، شامل رسیدگی به برنامهٔ موشک‌های بالستیک آن کشور و حمایت آن از گروه‌های مسلح در منطقه نیز باشد.

حکام غرب پیوسته پلیدی‌های نهفته در سینه‌ها و کینه‌های انباشته در دل‌های خود را آشکار می‌سازند. آنان در حالی‌که جنایت‌های وحشیانهٔ یهود را علیه مسلمانان در فلسطین، لبنان و ایران مشاهده می‌کنند و استکبار و فساد آنان را در زمین می‌بینند؛ فسادی که بدون کوچک‌ترین اعتنایی به ارزش‌ها، عرف‌ها و توافق‌نامه‌ها، کودکان، زنان و مردم بی‌دفاع را می‌کشد و خشک و تر را به آتش می‌کشد. با وجود همهٔ این‌ها، صدراعظم آلمان مخالفت خود را با وضع تحریم علیه رژیم یهود اعلام می‌دارد؛ تحریم‌هایی که چه‌بسا صرفاً شکلی و نمایشی باشند و در میدان واقعیت هیچ تغییری ایجاد نکنند. اما او اصل این فکر را از بنیاد رد می‌کند؛ زیرا قربانیان، مسلمانان و سرزمین‌های آنان‌اند. همچنان فرانسه نیز از برداشتن تحریم‌ها علیه ایران سر باز می‌زند تا اطمینان حاصل کند که ایران به تعهدات و توافق‌هایی تن می‌دهد که بر اساس آن، دیگر نتواند قد علم کند و بار دیگر رژیم یهود را تهدید نماید.

این صحنه، جلوه‌ای آشکار از کینه‌ای است که از هر سوی وجود آنان نسبت به هر آن‌چه به اسلام و مسلمانان پیوند دارد، فوران می‌کند. آنان توان پنهان‌کردن این بغض را در درون خود ندارند؛ از همین‌رو، این کینه از زبان‌ها و مواضع شان بیرون می‌زند تا آنان را رسوا سازد و دشمنی ریشه‌دار شان با اسلام و مسلمانان، و محبت و وفاداری شان به یهود غاصب را آشکار کند؛ هرچند یهود مرتکب زشت‌ترین جنایت‌ها و کشتارهایی شوند که حتی درندگان جنگل نیز از آن بیزاری می‌جویند.

این است حقیقت غرب کافر؛ غربی که ادعا می‌کند برای امنیت، ثبات، صلح و حقوق بشر دلسوز است؛ اما در حقیقت، هدفش سلطه بر مسلمانان و سرزمین‌های آنان است. او امنیت و آرامش می‌خواهد، اما نه برای مسلمانان و نه برای همهٔ انسان‌ها؛ بلکه برای کافران استعمارگر. او ثبات و صلح می‌خواهد، اما نه برای مسلمانان و نه برای سرزمین‌های شان؛ بلکه صلحی را می‌خواهد که منافعش را تضمین کند و سرزمین‌های ما را همچنان در حالت وابستگی و خضوع در برابر او نگه دارد. او از حقوق بشر سخن می‌گوید، اما نه حقوق هر انسانی؛ بلکه حقوق کافر را می‌خواهد، نه حقوق مسلمان را.

این است حقیقت غرب کافر و هرکس جز این بپندارد، سخت در وهم و خیال فرو رفته است. مسلمانان، پس از الله سبحانه وتعالی، هیچ یاور و پشتیبانی جز خود شان ندارند، و آنان و سرزمین‌های شان را از ذلت و استعمار، جز فرزندان شان در ارتش‌ها بیرون نخواهند ساخت. پس ای ارتش‌ها! نصرت، نصرت!

﴿إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾ [الرعد: 11]

ترجمه: بی‌گمان الله (سبحانه وتعالی) حالِ هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، مگر آن‌که آنان آنچه را در خود دارند تغییر دهند.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر