(ترجمه)

جنگ ترامپ همچنان پیکر جزیرۀ اسلام و پیرامون آن را می‌دَرَد؛ اما در عین حال، پرده از حجم واقعی توانایی‌های نظامی امریکا و میزان ناتوانی آن نیز برداشته است. این جنگ نشان داد که امریکا توانایی پیش‌برد جنگ‌های درازمدت را ندارد و اگر در برابرش مقاومت صورت گیرد، حتی با تکنالوژی نظامی کم‌تر پیشرفته، به‌سرعت در باتلاق جنگ گرفتار شده و دچار سردرگمی و آشفتگی می‌شود.

همچنان این جنگ نشان داد که امت اسلامی، اگر آگاهانه برای چگونگی دست‌یابی به غلبه برنامه‌ریزی کند و تمام توان خود را به‌کار گیرد، قادر است فاصلۀ تکنالوژیکی میان خود و غرب را جبران کند. اما در مورد توانایی امت اسلامی برای ایستادگی نیز حوادث ثابت ساخته است که این امت حتی در تاریک‌ترین و دشوارترین شرایط قادر به مقاومت و پایداری است.

امریکا از زمانی‌که در این جنگ گرفتار شده، پیوسته دست‌وپا می‌زند و می‌کوشد با واردساختن دیگران به جنگ، خود را نجات دهد تا آنان به‌جای امریکا بجنگند. از کشورهای اروپایی درخواست کرد، اما آنان نپذیرفتند؛ از کشورهای شرق آسیا درخواست کرد، آنان نیز نپذیرفتند. این کشورها می‌خواهند امریکا را ببینند که در آتش اعمال خودش می‌سوزد و تکبر و گستاخی ترامپ مهار می‌شود و نمی‌خواهند همراه امریکا در جنگ آن گرفتار شوند. از همین‌رو، امریکا راهی جز این نیافت که عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان را به ایجاد «پیمان مکه» وادارد تا این کشورها را برای ورود به جنگ آماده سازد و امریکا را از این مخمصه نجات دهند.

اما به‌جای آن‌که حکام این کشورها در صحنه تدبر کنند و ببینند که امریکا چگونه در گل‌ولای جنگ فرو رفته و این فرصتی برای رهایی از نفوذ آن در خلیج عربی است و برای بیرون‌راندن آن و رهایی از شرش اقدام کنند، پیمانی ایجاد کردند تا به نیابت از امریکا بجنگند! این در حالی است که رئیس‌جمهور امریکا هنوز نقشه‌های خلیج عربی را منتشر می‌کند که بر آن نوشته شده است: «تنگۀ ترامپ»!

وقوع چنین جنگی به‌راستی فاجعه‌ای از فاجعه‌ها خواهد بود؛ زیرا خون مسلمانان از هر دو طرف ریخته خواهد شد و ارتش‌ها و ملت‌های مسلمان فرسوده و ضعیف خواهند گردید؛ در حالی‌که مسجدالاقصی همچنان در اشغال باقی می‌ماند و فلسطین، سوریه و لبنان همچنان اشغال‌شده خواهند ماند و امریکا و رژیم یهود جام شراب‌شان را بر فراز پیکرهای کودکان و زنان مسلمان خواهند نوشید و تخت سلطۀ خود را بر ویرانه‌های شهرهای سرزمین‌های اسلامی که با بمب‌های‌شان نابود کرده‌اند، برپا خواهند ساخت.

ما از هر فرد مخلص و آزاده‌ای که در ساخت افکار عمومی و تصمیم‌گیری در سرزمین‌های اسلامی نقش دارد، جداً می‌خواهیم که اجازه ندهد این کاروان در حالی‌که آنان نظاره می‌کنند، به‌سوی پرتگاه کشانده شود.

آنان باید به‌یاد آورند که اندلس چگونه از دست رفت؛ زمانی‌که امیران آن با یکدیگر جنگیدند و با کفار علیه یکدیگر توطئه کردند و در نتیجه، میراث هفت‌صد سال حاکمیت اسلامی را از میان بردند! جنگی که هر از گاهی میان حوثی‌ها و عربستان سعودی شعله‌ور می‌شود و اکنون تلاش می‌شود کشورهای جدیدی از سرزمین‌های اسلامی، مانند ترکیه و پاکستان، نیز به آن بپیوندند، جنگی گناه‌آلود است. بر این کشورها، یعنی ترکیه و پاکستان، واجب است که برای جلوگیری از ادامۀ شعله‌ورساختن این جنگ توسط دو طرف مداخله کنند. تفکر مخلصانه برای اسلام ایجاب می‌کند که فوراً برای بیرون‌کشیدن فتیلۀ این جنگ اقدام شود؛ زیرا این جنگ چیزی جز مصیبت‌های بیشتر برای مسلمانان و سرزمین‌های‌شان به بار نخواهد آورد و دشمنان مسلمانان و اقتصاد آنان را جان تازه خواهد بخشید.

اما ایران که در گذشته در فراهم‌ساختن زمینۀ سلطۀ امریکا بر عراق، افغانستان و سرزمین شام سهم داشته است، رهبری جدید آن باید نخست حساب خود را با الله سبحانه وتعالی و سپس با مسلمانان از نو بررسی کند. اگر پس از آن‌که امریکا علیه خود ایران برگشت، این درس را آموخته باشد که چرخیدن در مدار کافر استعمارگر و تأمین منافع آن بر ویرانه‌های مصیبت‌های مسلمانان، جنایتی است که اسلام آن را جایز نمی‌داند، حتی اگر فتواهای گمراه‌کننده‌ای نیز در توجیه آن صادر شده باشد؛ بلکه همان‌گونه که حوادث ثابت ساخته است، چنین کاری خودکشی سیاسی نیز به‌شمار می‌رود. اگر ایران این درس را آموخته است، باید تمرکز خود را بر رهایی مسلمانان و حفاظت از رژیم و حریم آنان قرار دهد، نه این‌که جنگ‌های بیشتری را در میان‌شان شعله‌ور سازد؛ بلکه باید بهانه‌هایی را که غرب کافر استعمارگر برای شعله‌ورساختن این جنگ از آن‌ها بهره می‌گیرد، از میان بردارد.

اما فتواهایی که از سوی هر دو طرف صادر می‌شود و جنگ مسلمانان با یکدیگر را جهاد در راه الله سبحانه وتعالی معرفی می‌کند، گمراهی و گمراه‌سازی است و چیزی جز سرگرم‌ساختن مردم و منحرف‌کردن توجه‌ها از فتوای صادقانه‌ای نیست که باید امروز، پیش از فردا، صادر شود؛ و آن عبارت است از وجوب اعلان جهاد و بسیج عمومی برای رهایی از نفوذ استعمار، آزادسازی مسجدالاقصی و تمام سرزمین‌هایی که کفار استعمارگر اشغال کرده‌اند؛ مانند لبنان، جنوب سوریه و کشمیر، از چنگ اشغالگران غاصب.

اما اهل قوت و قدرت از میان افسران ارتش‌های مسلمانان؛ ورود آنان به جنگی نیابتی از جانب امریکا، خیانتی دوگانه و پشت‌کردن مضاعف به مسئولیت‌شان است! دیروز غزه درهم کوبیده می‌شد، مسجدالاقصی مورد هتک حرمت قرار می‌گرفت و کشمیر در اشغال بود و آنان به‌دلیل اطاعت از حاکمان مزدور، تنها تماشا می‌کردند؛ و امروز نیز نظاره‌گر حاکمانی هستند که آنان را به جنگ با برادران‌شان می‌کشانند، در حالی‌که کافر استعمارگری را که در آستانۀ افول از سرزمین‌های اسلامی قرار گرفته است، رها می‌کنند تا نفسی تازه کند و برتری استراتژیک خود را دوباره به‌دست آورد. پس بیدار شوید، ای سربازان و فرماندهان ارتش‌ها! الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿قَاتِلُواْ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُواْ الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ﴾ [التوبة: 29]

ترجمه: با کسانی از اهل کتاب که به الله و روز آخرت ایمان ندارند و آنچه را الله و رسولش حرام کرده‌اند، حرام نمی‌دانند و دین حق را نمی‌پذیرند، بجنگید تا آن‌گاه که با خضوع و در حالی‌که فرمان‌بردارند، جزیه را به دست خود بپردازند.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر