(ترجمه)

خبر:

روابط عمومی نیروهای مسلح پاکستان در ۳۰ جنوری ۲۰۲۶ اعلام کرد که جنرال سلجوق بایراکتاراوغلو، رئیس ستاد کل ارتش ترکیه، امروز در مقر فرماندهی کل، از فیلد مارشال سید عاصم منیر، دارندۀ نشان شایستگی نظامی و نشان «قاضی صلح» استقبال کرده است.

بر اساس این اعلامیه، دو طرف علاوه بر گفت‌وگو دربارۀ موضوعات مشترک المنافع، وضعیت کنونی امنیت منطقه‌ای و جهانی و همچنین راه‌های تقویت همکاری‌های دوجانبه دفاعی و نظامی را بررسی کردند.

تبصره:

اجتماع فرماندهان نظامی دو ارتش از قدرتمندترین ارتش‌های سرزمین‌های اسلامی و جهان در زمانی صورت می‌گیرد که ترامپ با اعزام یک ناوگان نظامی به سوی ایران، این منطقه را به اقدام نظامی تهدید کرده است. با این حال، در این دیدار هیچ نشانه‌ای از بررسی اقداماتی برای واداشتن او به عقب‌نشینی دیده نمی‌شود؛ این در حالی است که مجموع توان نظامی ایران، ترکیه و پاکستان به‌مراتب از نیروهای آمریکا گسترده‌تر است و این مناطق به صحنۀ احتمالی درگیری، خطوط ارتباطی کوتاه‌تر و امن‌تری دارند.

ترکیه با ایران ۵۳۴ کیلومتر مرز زمینی مشترک دارد و مرز مشترک پاکستان با ایران به ۹۰۹ کیلومتر می‌رسد. در مقابل، فاصلۀ واشنگتن تا تهران بیش از ده هزار کیلومتر است و تمامی خطوط ارتباطی آمریکا از سرزمین‌ها، آب‌ها و حریم هوایی سرزمین‌های اسلامی عبور می‌کند.

با این همه، در حملات پیشین آمریکا به مناطق مسلمان، از افغانستان گرفته تا عراق، متحدان واشنگتن در ترکیه، ایران و پاکستان با فراهم کردن پایگاه‌ها، گذرگاه‌های هوایی و اطلاعات حیاتی، نقش پشتیبان نیروهای آمریکایی را ایفا کردند؛ امکاناتی که بدون آن‌ها، آمریکا عملاً قادر به اجرای هیچ‌یک از آن عملیات‌ها نبود.

هواداران آمریکا در ترکیه و پاکستان حتی از سیاست خشن و بی‌رحمانه‌ای که آمریکا در قبال دست‌نشانده‌هایش به کار می‌برد درس عبرت نمی‌گیرند؛ سیاستی که خلاصه‌اش کنار گذاشتن و قربانی کردن آن‌هاست، درست زمانی که دیگر به آن‌ها نیازی ندارد. ایران نیز طی دهه‌ها در افغانستان، عراق، سوریه و یمن در مسیری حرکت کرده که عملاً به سود آمریکا تمام شده است. نقش نیروهای وابسته به آن بیشتر به نمایش‌هایی ظاهری محدود مانده، در حالی که آمریکا و اسرائیل «محور مقاومت» را گام‌به‌گام از هم پاشیده‌اند. اکنون پس از همه این سال‌های خدمت، نتیجه آن است که خود را در برابر لولۀ تفنگ‌های آمریکا می‌بینند.

آمریکا پیروانش را به چشم شریک نمی‌نگرد، بلکه آن‌ها را به‌مثابۀ نوکرانی می‌بیند که تا وقتی مفید هستند از آن‌ها استفاده می‌کند و به محض پایان کار، آن‌ها را رها می‌کند. با این حال، این گروه‌ها هنوز برای حفظ قدرت به حمایت آمریکا دل بسته‌اند، به جای آن‌که با پشتیبانی واقعی از اسلام و امت خود، پایه‌های قدرت داخلی‌شان را مستحکم کنند. چنانچه الله سبحانه وتعالی در قرآن کریم هشدار می‌دهد:

﴿مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ﴾ [عنکبوت: ۴۱]

ترجمه: مثال کسانی که جز الله (سبحانه وتعالی) برای خود سرپرست می‌گیرند، مانند عنکبوت است که خانه‌ای ساخته و ضعیف‌ترین خانه‌ها بی‌شک خانۀ عنکبوت است، اگر می‌دانستند.

ای امت اسلامی! ما در برابر دشمنان‌مان ضعیف و ناتوان نیستیم؛ زیرا الله سبحانه وتعالی ما را به ارتش‌هایی عظیم، منابعی سرشار و تسلط بر مهم‌ترین گذرگاه‌های زمینی، دریایی و هوایی جهان برخوردار کرده است. ضعف ما از کمبود توان نیست؛ بلکه ضعف ما حکامی هستند که با دشمنان ما هم‌پیمان شده‌اند، ارتش‌های‌مان را از نبرد و جهاد بازداشته‌اند و حتی در تجاوز بیگانگان علیه ما یاری‌رسان شده‌اند. آنان به جای آن‌که عزت ما را در وحدت امت بجویند، به دشمنان تکیه کرده‌اند و بدین‌وسیله خود را در معرض خشم الهی قرار داده‌اند. چنانچه الله متعال می‌فرماید:

﴿الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً﴾ [نساء: ۱۳۹]

ترجمه: کسانی که کافران را به جای مؤمنان به دوستی و سرپرستی می‌گیرند، آیا عزت را نزد آنان می‌جویند؟ حال آن‌که همه عزت از آنِ الله (سبحانه وتعالی) است.

ای ارتش‌های مسلمان! امروز تمام مسلمانان خواهان وحدت امت است؛ از اندونیزیا تا مغرب. خشم امت از دشمنان و ستم‌های آنان به اوجی بی‌سابقه رسیده و اکنون بر دوش شماست که با یاری خود، سپر از دست‌رفتۀ امت را بازگردانید: یعنی برپایی دوبارۀ خلافت راشده بر منهج نبوت.

اما پاداش تلاش و فداکاری شماچیست؟ پس این گفت‌وگوی رسول الله صلی الله علیه وسلم با انصار رضی‌الله‌عنهم در بیعت عقبه دوم را به یاد آورید؛ بیعت مردان، بیعت یاری و جنگ. آن‌گاه که گفتند: «ما او را با وجود از دست دادن اموال و کشته شدن بزرگان‌مان می‌پذیریم؛ اگر به پیمان خود وفا کنیم، برای ما چه خواهد بود، ای رسول الله صلی الله علیه وسلم؟» فرمود: «بهشت». گفتند: «دستت را دراز کن»، و پیامبر ﷺ دستش را دراز کرد و آنان با او بیعت کردند.

از این رو، حزب‌التحریر از شما یاری می‌طلبد… پس یاری‌اش کنید.

نویسنده: مصعب عمیر

17شعبان 1447ه.ق.

5 فبروری 206م.

مترجم: حسین سلحشور