(ترجمه)

رئیس‌جمهور امریکا، ترامپ، در جریان «نشست سرمایه‌گذاری» در شهر میامی امریکا در تاریخ ۲۹/۳/۲۰۲۶، از موقف ترکیه و رئیس آن اردوغان تمجید کرد. او پس از بررسی مواضع سایر کشورها در قبال تجاوز امریکا و رژیم یهود علیه ایران، گفت: «به نظر من ترکیه کشور فوق‌العاده‌ای است؛ واقعاً عملکردشان شگفت‌انگیز بود و در محدوده‌هایی که از آنان خواسته بودیم وارد نشوند، باقی ماندند». همچنین، رئیس ترکیه، اردوغان را «رهبر برجسته» توصیف کرد.

این‌که ترامپ چنین ستایش و تمجیدی از اردوغان می‌کند و او را «رهبر برجسته» می‌خواند، معنایی دارد که بر هیچ انسان عاقلی پوشیده نیست. پیش از این نیز او گفته بود که «اردوغان را دوست دارد و اردوغان هم او را دوست دارد». این سخنان، در حقیقت نوعی گواهی از سوی ترامپ به‌ عنوان رئیس نظام کفر و دشمن الله سبحانه وتعالی و رسولش محمد صلی الله علیه وسلم و مؤمنان بر میزان وفاداری اردوغان به امریکا و خدمات بزرگی است که به آن ارائه کرده است.

تمام این موارد، بدون هیچ ابهامی نشان می‌دهد که خدماتی که ترکیۀ تحت رهبری اردوغان در طول ۲۴ سال به این دشمن ارائه داده، تا چه اندازه مهم و تعیین‌کننده بوده است.

ترامپ که هدف خود را در قالب دو شعار «امریکا اول» و «بیایید امریکا را دوباره به یک قدرت بزرگ تبدیل کنیم» تعریف کرده است. اکنون اردوغان و اطرافیانش در حاکمیت را «شگفت‌انگیز و برجسته» می‌ستاید؛ زیرا آنان در خدمت تحقق همین هدف او قرار دارند. به‌ویژه این‌که ترکیه را «خارج از محدوده‌ها» نگهداشته‌اند؛ یعنی بیرون از دایرۀ مداخله برای حمایت از مسلمانان و سرزمین‌های‌شان در برابر تجاوز امریکا و رژیم یهود علیه ایران، و پیش از آن علیه غزه، سوریه، عراق و افغانستان.

در این چارچوب، اردوغان این دشمنان را وا می‌گذارد تا سرزمین‌های اسلامی مانند ایران را که در عهد خلیفهٔ راشد عمر بن الخطاب رضی الله عنه به‌دست مسلمانان فتح شده بود، ویران سازند و حتی برای اشغال یا تسلط مستقیم بر آن آماده شوند؛ در حالی‌که مسلمانان کشته می‌شوند و هیچ مداخله‌ای برای یاری آنان صورت نمی‌گیرد. به همین سبب است که ترامپ می‌گوید: «آن‌ها در محدوده‌هایی که از آنان خواسته بودیم وارد نشوند، باقی ماندند.»

نمونه‌ای همانند این، در جریان تجاوز رژیم یهود بر غزه با حمایت کامل امریکا نیز رخ داد. امریکا از ترکیه و دیگر کشورهای منطقه خواسته بود که بیرون از دایرۀ جنگ باقی بمانند و این درخواست را به‌گونه‌ای علنی و صریح از زبان رئیس‌جمهورش جو بایدن و وزیر خارجۀ پیشینش آنتونی بلینکن بیان کرده بود تا دامنۀ جنگ گسترش نیابد.

در این میان، رژیم یهود در طول دو سال و هنوز هم در غزه دست به نسل‌کشی زده و این سرزمین را ویران ساخته است. اما اردوغان و اطرافیانش در حاکمیت نه‌تنها «در محدوده‌هایی که از آنان خواسته شده بود وارد نشوند» باقی ماندند، بلکه عملاً با قطع‌نکردن روابط با رژیم یهود و ادامهٔ روابط تجاری با آن، به این تجاوز کمک کردند؛ به‌گونه‌ای که برای سربازان آن غذا و آب فراهم می‌شود، مواد خام برای تولید سلاح در اختیارش قرار می‌گیرد و نفت و گاز از سوی هم‌پیمانش الهام علی‌اف حاکم آذربایجان برای به‌حرکت درآوردن تانک‌ها و طیاره‌های جنگی‌اش تأمین می‌گردد.

اکنون رژیم یهود در تلاش است با بستن مسجد مبارک الاقصی، بر آن تسلط یابد و آن را میان مسلمانان و یهود تقسیم کند همان‌گونه که پیش‌تر در مسجد ابراهیمی در الخلیل انجام داد. در همین حال، گروه‌های شهرک‌نشینان تحت حمایت نظامیان‌شان، به مسلمانان در کرانۀ باختری حمله می‌کنند؛ در حالی‌که ترکیۀ تحت رهبری اردوغان، مطابق توصیه‌های امریکا، هیچ مداخله‌ای نمی‌کند تا به‌زعم آنان «دامنۀ جنگ گسترش نیابد!»

و نیز ترکیۀ تحت رهبری اردوغان زمانی مداخله نکرد که رژیم یهود با حمایت امریکا، توان نظامی سوریه را از طیاره‌ها و تانک‌ها گرفته تا میدان‌های هوایی، قرارگاه‌ها، کارخانه‌های اسلحه و ذخایر مهمات ویران ساخت؛ در حالی‌که نیروهای نظامی ترکیه که در نزدیکی همین مناطق و در داخل سوریه حضور داشتند، صرفاً نظاره‌گر بودند. پس از آن، رژیم یهود با پشتیبانی امریکا مناطق تازه‌ای را اشغال کرد تا آن‌جا که به حومه‌های پایتخت، دمشق رسید و اعلام نمود که در جنوب سوریه «منطقۀ حایل امن» برای خود ایجاد می‌کند و همۀ این‌ها در چارچوب اطاعت از امریکا انجام شد، تا به تعبیر خودشان «در محدوده‌هایی که ترامپ خواسته بود وارد آن نشوند، باقی بمانند!»

از همین‌رو، ترکیه مداخله نمی‌کند؛ در حالی‌که رژیم یهود با حمایت امریکا به لبنان حمله می‌نماید و قتل عام به راه می‌اندازد، سلاح‌ها و نیروهایی را که ممکن است تهدیدی برای آن باشند، نابود می‌کند. سپس در پی آن است که در جنوب رود لیتانی، برای خود «منطقۀ حایل امن» ایجاد کند.

همان‌گونه که ترامپ از ترکیه خواسته بود، از دیگر کشورهای منطقه نیز خواست که برای جلوگیری از گسترش جنگ، مداخله نکنند؛ آنان نیز با حالت تسلیم و خواری به این درخواست پاسخ دادند. از همین‌رو، او از عربستان سعودی، قطر، امارات، بحرین، کویت و اندونیزیا در کنار ترکیه تمجید کرد و از مواضع‌شان سپاس‌گزاری نمود و تأکید کرد که این کشورها حمایت بزرگی از امریکا به‌عمل آورده‌اند.

آری، ترکیۀ تحت رهبری اردوغان و آن کشورهایی که ترامپ از آن‌ها تمجید کرد، با سکوت خود در برابر تجاوز امریکا و رژیم یهود و با قطع‌نکردن روابط‌شان با این رژیم و نیز با نبستن پایگاه‌هایی که در سرزمین‌های‌شان ایجاد شده و از آن‌جا حملات ادامه می‌یابد، در حقیقت حمایت چشم‌گیری ارائه کرده‌اند. این وضعیت به امریکا و رژیم یهود امکان می‌دهد تا به‌گونهٔ پی‌درپی هرگونه قدرت اسلامی را هدف قرار دهند و از میان بردارند، تا آن‌جا که سرزمین‌های اسلامی از هر نیرویی که بتواند این رژیم یا نفوذ امریکا را به چالش بکشد، خالی گردد.

این کشورها گمان می‌کنند که با اتخاذ چنین مواضعی، رفتار حکیمانه‌ای در پیش گرفته‌اند و خواهند توانست از «گرگ‌های» امریکایی و یهودی در امان بمانند؛ و می‌پندارند که اگر آن‌ها را رها کنند تا دیگران را بدرند. این سرنوشت هرگز دامان خودشان را نخواهد گرفت؛ در حالی‌که خود به‌خوبی می‌دانند که رژیم یهود به‌صراحت آن‌ها را تهدید می‌کند؛ چنان‌که نخست‌وزیرش بنیامین نتانیاهو آشکارا اعلام کرده است که در پی برپایی «اسرائیل بزرگ» از نیل تا فرات است و می‌خواهد یگانه قدرت دارای سلاح هراس‌انگیز در منطقه باشد؛ در حالی‌که دیگران باید از هرگونه سلاحی که بتواند موجودیت آن را تهدید کند، خلع سلاح شوند.

هم‌چنان امریکا، از زبان سفیرش نزد رژیم یهود مایک هاکبی، حمایت خود را از این طرح اعلام کرده است. او در تاریخ ۲۱/۲/۲۰۲۶ گفت که هیچ مانعی در برابر تسلط رژیم یهود بر سراسر منطقهٔ خاورمیانه نمی‌بیند و سرزمین یهود را از نیل تا فرات دانست. وی افزود: «خوب خواهد بود اگر یهودیان تمام آن را در اختیار بگیرند»، و آن را «سرزمینی که خداوند از طریق ابراهیم به مردمی که برگزیده است عطا کرده» توصیف نمود.

امریکا در سال ۲۰۰۳م در عراق نیز چنین کاری را انجام داد؛ در حالی‌که عراق دارای نیرویی بود که رژیم یهود را به هراس می‌انداخت و توانایی آن را داشت که آن را شکست دهد و فلسطین را آزاد سازد. از همین‌رو، امریکا با پشتیبانی ترکیۀ رجب طیب اردوغان و کشورهای منطقه، به تخریب عراق، نابودی قدرت نظامی آن، از بین بردن کارخانه‌های تسلیحاتی‌اش، کشتن دانشمندانش و غارت ثروت‌هایش اقدام کرد. همچنین، ترکیه و کشورهای خلیج، پایگاه‌های نظامی خود را در اختیار امریکا قرار دادند.

 ترکیۀ تحت رهبری اردوغان نیز در تجاوز امریکا بر افغانستان از آن حمایت کرد؛ چنان‌که خود ترکیه و کشورهای خلیج، پایگاه‌های نظامی‌شان را در اختیار امریکا قرار دادند. حتی ترکیه در چارچوب رهبری پیمان ناتو در این تجاوز مشارکت داشت، و اردوغان به این موضوع افتخار می‌کرد؛ به‌گونه‌ای که ترکیه را از جمله کشورهایی دانست که بیشترین حمایت را از ناتو داشته‌اند و برای آن نمونه‌هایی چون پشتیبانی از امریکا و این پیمان در افغانستان، کوریا و بحران کوبا را ذکر کرد.

از این‌جا برای هر انسان عاقل بلکه برای هر کسی که اندکی اندیشه داشته باشد روشن می‌گردد که اردوغان خائن بزرگی است که با کفار هم‌پیمان شده و حمایت گسترده و چشم‌گیری را به بزرگ آنان، ترامپ و دولتش ارائه می‌کند. از این‌رو، او تفاوتی با دیگر حاکمان سرزمین‌های اسلامی که با کفار هم‌پیمان‌اند ندارد. بنابراین، پیروی از او و توجیه عملکردش جایز نیست، بلکه لازم است بر او و بر تمامی کسانی که با کفار هم‌پیمان‌اند، انکار و اعتراض صورت گیرد.

همچنین برای هر مسلمان غیور بر دین، سرزمین و امت خود و آن‌که امید دیدار الله سبحانه وتعالی و روز آخرت را دارد روشن می‌شود که باید برای برانداختن این حاکمان و نظام‌های‌شان تلاش صورت گیرد و آن‌ها از ریشه برچیده شوند؛ زیرا این نظام‌ها بر بنیادهایی استوار اند که با اسلام در تعارض قرار دارد و بر قوانین و دساتیری بنا شده‌اند که از غرب کافر وارد شده است. هم‌چنان برای هر مسلمان آگاه و مخلص روشن می‌گردد که راهی برای رهایی و خلاصی از این وضعیت نابسامان و از سلطۀ امریکا و رژیم یهود بر منطقه وجود ندارد، مگر با برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت و یک‌پارچه‌سازی سرزمین‌های اسلامی زیر پرچم اسلام.

از همین‌رو، بر فرزندان امت واجب است که برای برپایی آن، با برادران خود در حزب التحریر همکاری کنند، یا دست‌کم از آنان حمایت نمایند و این کم‌ترین درجۀ ایمان است.

برگرفته از مجلۀ الرأیه

مترجم: پارسا امیدی