عقر دار الإسلام، 21 شوال 1438هـ الموافق 15 تموز/يوليو 2017م

الجمعة، 27 شوال 1438هـ الموافق 21 تموز/يوليو 2017م

(ترجمه)

خبر

طوری که در رسانه ها به چشم می خورد، به تاریخ ۹ جولای ۲۰۱۷م گروپی از زنان و دختران جوان در افغانستان، کمپاینی را تحت عنوان "نامم کجاست" علیه فرهنگی راه اندازی نمودند که گرفتن نام زن را در محل عام ننگ پنداشته و کتمان می کند.

برگزار کننده گان این کمپاین تأکید بر این دارند که دولت باید نام واقعی زنان را در اسناد به جای نام مردانی که مربوط زنان می شود، مشخص نماید. اعضای این کمپاین می گویند که شرکت کننده گان این کمپاین در رسانه های اجتماعی سخت در تلاش اند تا خود را از قید این عنعنه قدیم آزاد نمایند. یکی از برگزار کننده گان این کمپاین بدون حجاب اسلامی در یک ویدیوی ظاهر شده و به رسانه ها چنین توضیح می دهد: «بخاطر حق زنان افغان مبارزه می کنم تا این زنان بتوانند از نام خود مبنی به حق اسلامی و بشری خود استفاده کنند.» (منبع: سلام وطندار)

تبصره

افغانستان کشوری است که به صورت متداوم از آن رسانه های غرب زده سوء استفاده نموده و همیشه سخن از سرکوبی زنان توسط مردان و یا هم پایمال شدن حق زنان را توسط مذهب می زنند. بناً هر موضوعی که در مخالفت با ارزش های غربی و فمینیزم باشد، بسیار بزرگ جلوه داده شده تا به جهانیان نشان داده شود که زنان چطور در افغانستان سرکوب می شوند. واقعیت اصلی چنانی که این ها ادعا می کنند، نیست؛ چون ما امروزه شاهد هستیم که زنان در پارلمان، شناسنامه، در محل کار، در بین خانواده و اقارب و دوستان با نام اصلی شان خطاب می شوند؛ این که شوهرها نام زنان خود را  بیان نمی کنند، خود نوعی احترام به شخصیت زن بوده و به مثابه یک عنعنه می باشد که این مسأله هیچ ارتباطی به حق زنان ندارد. این امر نه تنها که به حق زنان ضربه نمی زند؛ بلکه به آن ها ارزش و ارج نیز می دهد.

در بعضی از نقاط دیگر کشور، زنان نام شوهران خود را نمی گیرند؛ پس مردان نیز باید کمپاین کنند که نامم کجاست. متأسفانه در افغانستان ارزش ها، افکار و مفاهیم، چنان برهم و درهم کشیده شده که زنان افغانستان نفع و ضرر خود را نمی توانند تشخیص دهند. به عباره دیگر، حالا اوضاع چنان در افغانستان به بحران گراییده که خوب و بد در هم آمیخته است. از آب گِل آلود تنها کسانی که ماهی می گیرند و به نفع خود استفاده می کنند، استعمارگران می باشند. این ها از همان "فن تفرقه بینداز و حکومت کن" در بین مسلمانان استفاده نموده و با تفرقه انداختن در بین زنان و مردان مسلمان نیز نظام اجتماعی شان را برهم می زنند.

بسیاری از حقوق و ارزش هایی است که دولت افغانستان زنان مسلمان را از آن محروم ساخته و به این ترتیب هویت شان را به یغما برده است. همه روزه خون زنان و دختران بی گناه ریختانده می شوند، به دلیل فقر و بیچاره گی باید همیشه دغدغه شبانه روزی زنان و دختران جوان افغانستان، سنجیدن راهی برای رسیدن به لقمه نانی برای زنده ماندن باشد. آواره گی، عدم  دست رسی به تعلیم، به دلیل فقر و بیچاره گی بسیار بالا، تن فروشی و گدایی امروزه در بین زنان و دختران افغانستان به یک امر عادی و یک راه حل برای زنده ماندن بدل شده است.

پس باید از روی حقیقت پرده برداشت و با جرأت کامل گفت: هویت زنان مسلمان را در سراسر جهان از جمله افغانستان، سیکولریست ها به یغما برده اند. پس بر زنان مسلمان لازم است تا از ارزش های سیکولریست ها و دموکرات ها متأثر نشوند و هم چنین به این باورمند نشوند که این ارزش ها به آن ها هویت، عزت و ارج می دهد. اگر چنین می بود باید زنانی که در زیر سلطه این دولت ها زنده گی می کنند، از هویت و موقعیت خود در بین جوامع شان راضی می بودند؛ هرچندی که این زنان با نام اصلی خود خطاب می شوند؛ ولی بازهم ارزش ندارند.

شما خواهران عزیز و مسلمان افغانستان، خود را درگیر مسایلی کنید که به رفاه و پیروزی شما و امت مسلمه بینجامد و شما باید به نابودی ارزش ها و عنعناتی کمر همت بسته کنید که از جانب شیطان و برادرانش(کفار) می باشد؛ زیرا این ها می کوشند تا در بین امت تفرقه ایجاد نمایند.

نویسنده: امانه عابد

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

(ترجمه)

خبر                    

بنا به گزارش سایت انترنتی(ozodlik.org) به تاریخ ۱۱جولای ۲۰۱۷م امام علی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان در بیانیه یی که در آن روز  ارائه نموده بود تأکید بر آن داشت که حجاب و لباس سیاه که زنان می پوشند مخالف عنعنات ملی تاجیکی بوده و ریش  دراز نیز به دین ‏داری ارتباطی ندارد.

امام علی رحمان که مردم را دعوت به دوستی صادقانه به الله سبحانه وتعالی می نمود، مسلمانان را توصیه نمود که تقوا را با ظاهر بیگانه مانند ریش گذاشتن به نمایش نگذارند. وی نیز ساکنین تاجیکستان را که بیش از ۸.۵ میلیون تن اند را از پوشش حجاب دختران در مراکز تعلیمی و از رفتن طلاب به مساجد ممانعت می کند.

تبصره

 امام علی رحمان حاکم ستمگر تاجیکستان  مانند همتایان اش در آسیای میانه سال هاست که به بهانه ی مبارزه با تروریزم، علیه اسلام و مسلمان ها می جنگد، همان گونه که درین اواخر علیه پوشش اسلامی مسلمان ها و حتی علیه ریش مردان نیز موقف های سخت اتخاذ نموده است. این حاکم ستمگر کمر به نابودی زیبایی ها و ارزش های اسلامی بسته است.

 وی زیر نام "مبارزه علیه تروریزم و افراط گرایی" مانند مصطفی کمال اتاترک-که خلافت اسلامی را سقوط داد- از نام گذاری نوزادان به نام های اسلامی ممانعت می نماید، سه هزار نام را در یک جدول جمع آوری نموده، آن را یک روز قبل رسماً اعلان و تمام پدران را دستور داد تا نوزادان خویش را به یکی از  آن ها نام گذاری نمایند.

در واقع قدرت موقتی که به رئیس جمهور تاجیکستان داده شده وی را مغرور و سرکش ساخته، لذا علیه اسلام و مسلمین در مبارزه برخواسته است. وی هویت خویش را فراموش کرده نمی داند از کجا آمده است و نیز عواقب خطرناکی که انتظارش را می کشد تصورش را کرده نمی تواند.

درین کشور و یا کشورهای اسلامی دیگر اگر مردم حقوق خویش را مطالبه نمایند، تروریزم خوانده می شوند، لیکن ما به این ایمان داریم اگر هرچند که این مزدوران تلاش کنند وعده های باداران شان محقق شود، باز هم این الله سبحانه وتعالی است که نورش را کامل می کند؛ چنان چه می فرماید:

﴿...وَاللَّهُ متِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾

[صف: 8]

ترجمه: ...ولی الله نور(آئين) خود را كامل می گرداند، هرچند كه كافران دوست نداشته باشند.‏

و هم چنین پیامبر عزیزمان بعد از حکومت های جبری کنونی چنین بشارت داده است:

«...ثُمَّ تَكُونُ خِلافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

(رواه احمد)

ترجمه: ...بعد از آن دولتی بر منهج نبوت خواهد آمد.

کسی که می خواهد از دوستان پیامبر ما حضرت محمد مصطفی صلی الله و علیه وسلم باشد، پس باید پیش از این که مرگ به سراغش رسد برای استقبال از بشارت پیامبر و برپایی خلافت اسلامی با مخلصین این راه هم سفر شده تا او نیز سهمی در بنای دوباره دولت اسلامی داشته باشد.

نویسنده: مراد ازبک(ابومصعب)

۲۲ شوال المکرم ۱۴۳۸هـ.ق