Pazartesi, 06 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/16
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Kendi Ürettikleri ve İstismar Ettikleri “Terörle Mücadele” Bahanesiyle Ürdün Rejiminin Savaş Uçakları Havran’ın Çocuklarına Karşı Korkunç Bir Katliam Gerçekleştirdi

Suriye’deki halkımız, 27 Ekim 2026 Salı günü, Ürdün rejiminin savaş uçaklarının Dera’nın doğu kırsalındaki Lecât bölgesine bağlı Lutf köyünde bir aileye karşı gerçekleştirdiği korkunç bir katliamın haberiyle uyandı. Saldırıda üçü çocuk, biri kadın olmak üzere 7 kişi şehit olurken çok sayıda kişi de yaralandı.

Ürdün rejimi, bu bombardımanın Kerek vilayetindeki Hammud kasabasında bir kilisedeki cenaze törenini hedef alan saldırıya karşılık olarak gerçekleştirildiğini iddia etti. Ürdün ordusu, Dera kırsalındaki Muzeyrib ve Nasib gibi bölgelerde, “terör örgütlerinin yuvaları” olarak nitelendirdiği yerleri hedef alan yoğun hava saldırıları düzenlediğini duyurdu. Ürdün güvenlik birimleri ise Kerek saldırısını gerçekleştirenlerin tekfirci düşünceye sahip olduklarını ve Suriye’nin güneyindeki silahlı örgütlerle bağlantılarının bulunduğunu öne sürdü. Ürdün ordusu, operasyonun Şam yönetimiyle koordinasyon içerisinde gerçekleştirildiğini iddia ederken Suriye yönetimi bu iddiayı yalanladı. Bunun üzerine Ürdün, terörle mücadelede yıllardır sürdürülen koordinasyonun devam ettirilmesine ve iki ülke arasındaki ilişkilerin geliştirilmesine önem verdiğini vurguladı. Suriye İçişleri Bakanlığı Sözcüsü Nureddin el-Baba yaptığı açıklamada, “Terörle mücadele çabalarımızı sürdürüyoruz... Suriye ile Ürdün arasındaki koordinasyon, sınır sorunlarının çözümü için en uygun yoldur.” ifadelerine yer verdi.

Suriye Dışişleri Bakanlığı da konuya dair yaptığı açıklamada, “İki ülke arasındaki seçkin kardeşlik ilişkilerini bozmaya, fitne çıkarmaya, ortamı germeye ve kardeşler arasında krizler çıkarmaya çalışan şüpheli tarafların olduğunu.” söyledi.

Hammud kasabasındaki kilisenin cenaze töreninde hedef alınanlar gibi, ister Müslüman ister gayrimüslim olsun, masum sivillerin kanlarının dokunulmaz olduğu bilinen bir gerçektir. Bu tür eylemlerden yalnızca fesat ve zarar düzenleri ile Yahudi varlığı fayda sağlamaktadır. Zira bu eylemler İslam’ın çarpıtılmasına, ayrılık ve ihtilaf tohumlarının ekilmesine hizmet etmektedir. Böylece zaten İslam’a ve onun hükümlerine karşı sürdürülen savaşın “terör” bahanesi altında devam ettirilmesine gerekçe oluşturulmaktadır. Aynı zamanda bu olaylar, izzeti İslam’da arayan, İslam’a davet eden ve onun devletini kurmak için çalışan her samimi Müslümanı korkutmak ve baskı altına almak amacıyla istismar edilmektedir. Yöneticileri de dâhil olmak üzere ümmetin bütün düşmanları, dinimizin hükümleri ve şeriatımızın değişmez esaslarına karşı savaşma ve mücadele etme konusunda birleşmişlerdir.

Ürdün rejiminin Havran’daki halkımıza karşı işlediği bu korkunç suç, onun günah ve kötülüklerle dolu kara siciline eklenen yeni bir utanç lekesi olarak kalacaktır. Rejim, bu katliamla kendi imajını aklayacağını ve içerisinde bulunduğu krizleri dışarıya ihraç ederek onlardan kurtulacağını zannetmiştir.

Bu menfur ve alçakça suç, İslam ülkelerindeki rejimlerin silahları kendi tekellerinde tuttukları ve ümmetin ordularını, ancak öfkesinden ve ayaklanmasından korktukları ümmete karşı kendi tahtlarını korumak için seferber ettiklerini bir kez daha ortaya koymuştur. Ümmetin orduları, bize karşı fırsat kollayan düşmanlarımızla savaşmak için harekete geçirilmemektedir. Bu düşmanların başında da Gazze’de ve diğer İslam beldelerinde halkımıza karşı katliamlar gerçekleştiren Yahudi varlığı gelmektedir. Ürdün yöneticileri ve onların benzerleri, Gazze’de katliam gerçekleştiren Yahudi varlığına karşı kılını bile kıpırdatmamakta, içlerinde zerre kadar bir hamiyet veya hayâ duygusu uyanmamaktadır.

Sykes-Picot sınırları ve ümmeti birbirinden ayırarak paramparça eden kokuşmuş milliyetçilik bağı, ümmetin zillet, aşağılanma ve bağımlılık zincirlerinden kurtulmasının ve Yahudilerin Mübarek Toprak Filistin üzerindeki tahakkümüne son vermesinin önündeki en büyük engeller olmaya devam etmektedir.

Yahudi varlığının suçları, küstahlıkları ve saldırıları karşısında parmaklarını bile oynatmayan bu yöneticilerin; kendi halklarına karşı zorbalık yapmaları ve İslam ve Müslümanlara karşı mücadelede koordinasyon yarışına girmeleri ne kadar da utanç verici bir durumdur!

Havran’daki halkımız, saldırılar, komplolar ve ihanete varan bir yüzüstü bırakılmışlık içerisinde kuşatılmış durumdadır. Suriye yöneticileri ise yalnızca koordinasyon çağrısında bulunmakla yetinmişlerdir. Tıpkı Yahudilerin saldırıları karşısında kınama açıklamaları yapmak ve uluslararası kuruluşlara şikâyette bulunmakla yetindikleri gibi! Peki, özellikle de devrimin beşiği olan Havran söz konusu olduğunda, halkın işlerini gözetip yönetmek böyle mi olur?!

Rejimler arasında koordinasyon olsun ya da olmasın, Müslümanların kanları her yerde dokunulmazdır. Müslümanların arkasında savaştıkları ve kendisiyle korundukları bir kalkan olan halifeleri bulunmadığı sürece kanları, beldeleri ve mukaddesatları çiğnenmeye devam edecektir.

Allah’tan, bütün tebaanın işlerini adaletle gözeten, onların kanlarını koruyan, Dera kırsalında, Gazze’de ve diğer İslam beldelerinde halkımızın dökülen dokunulmaz kanlarının hesabını soran Hilafeti bizlere bir an önce nasip etmesini niyaz ediyoruz.

Bu ise ancak adalet, rahmet ve izzet devleti olan İslam’ın Nübüvvet metodu üzere Hilafet Devletinin gölgesi altında mümkündür. Bizler, Efendimiz Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in şu sözleriyle müjdelediği gibi, Allah’ın izniyle bu devletin yakında kurulacağına kesin olarak inanıyoruz:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ “Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır.”

Devamını oku...

Dava Taşıyıcısının Vefat Duyurusu

Mühendis Adnan Mahmud Abdülhafız Merâr (Ebu Ammâr)

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً
“Müminlerden öyle adamlar vardır ki, Allah’a verdikleri söze sâdık kaldılar. İçlerinden bir kısmı verdikleri sözü yerine getirmiştir. Bir kısmı da beklemektedir. Verdikleri sözü asla değiştirmemişlerdir.” [Ahzab 23]

Allah’ın kazasına iman etmekle ve sevabını Allah’tan ummakla birlikte Hizb-ut Tahrir / Ürdün Vilayeti Medya Bürosu, saflarında yer alan dava taşıyıcısı Mühendis Adnan Mahmud Abdülhafız Merâr’ın (Ebu Ammâr) 5 Kasım 2026 Perşembe günü Allah’ın rahmetine kavuştuğunu derin bir üzüntüyle duyurur. Hizb-ut Tahrir’in gençlerinden biri olan Ebu Ammar, gençliğinin ilk yıllarından itibaren Hizb’in saflarına katılmış, ömrünün uzun yıllarını davayı taşıyarak, İslami hayatı yeniden başlatmak için çalışarak geçirmiş, Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet Devleti’ni kurma yolunda kararlılıkla ve sebatla mücadele etmiştir.

Gençliğinden itibaren hakkı haykırma mücadelesinde aktif ve gayretli olmuş, Allah yolunda hiçbir kınayıcının kınamasından korkmamıştır. Ağır hastalığına rağmen sabretmiş, bu bile onu hakkı söylemekten alıkoyamamıştır. Ecrini Allah’tan umarak sabır içerisinde vefat etmiştir.

Yüce ve Azîm olan Allah’tan kendisine geniş rahmetiyle muamele etmesini, günahlarını bağışlamasını ve onu Firdevs-i Âlâ’da Peygamberler, Sıddıklar, şehitler ve Salihlerle birlikte haşretmesini niyaz ediyoruz. Onlar ne güzel dostturlar! Yine Allah Subhânehu ve Teâlâ’dan merhumun ailesine sabır ve sebat ihsan etmesini, onları en güzel şekilde teselli etmesini ve uğradıkları bu musibet karşısında kendilerine ecir vermesini niyaz ediyoruz.

إِنَّا للهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

“Biz şüphesiz Allah’a aitiz ve şüphesiz O’na döneceğiz” derler.” [Bakara 156]

Devamını oku...

Türkiye: “Sosyal Depremler Ve Enkaz Altındaki Toplum” Başlıklı Basın Toplantısı

  • Kategori Türkiye
  •   |  
Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti:
“Sosyal Depremler Ve Enkaz Altındaki Toplum” Başlıklı Basın Toplantısı
 

Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti, Türkiye’deki toplumsal yaşamı etkisi altına alan ve son yıllarda giderek şiddetlenen ahlaki çöküş, ekonomik krizler ve artan suç oranları konusunda değerlendirmelerini ve önerdiği çözümleri; İstanbul’daki “Köklü Değişim” medya kuruluşunun merkezinde “Sosyal Depremler Ve Enkaz Altındaki Toplum” başlıklı bir basın toplantısı düzenleyerek kamuoyuna sundu.

Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti Medya Bürosu Temsilcisi

#SesimiziDuyanVarmı

H. 11 Cumâde’l Ûlâ 1448 - M. 22 Ekim 2026

turkiye vilayeti

turkiye vilayeti

İlgili Bağlantılar:

Devamını oku...

Pakistan: Değişim, kapitalizmin ve sömürgeciliğin ortadan kaldırılması ve Allah ﷻ’ın şeriatının uygulanmasıyla gerçekleşir!

  • Kategori Pakistan
  •   |  

Hizb-ut Tahrir/ Pakistan Vilayeti:

Değişim, kapitalizmin ve sömürgeciliğin ortadan kaldırılması ve Allah ﷻ’ın şeriatının uygulanmasıyla gerçekleşir!

#Time4Khilafah

Hizb-ut Tahrir Pakistan Vilayeti Medya Bürosu

H. 2 Cumâde’l Ûlâ 1448 - M. 13 Ekim 2026

pakistan vilayeti

İlgili Bağlantılar:

E- mail: Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.          WhatsApp: +967 713 645 449

pakistan vilayeti

 

Devamını oku...

Rubio’nun G20 Toplantısında Yaptığı Açıklamalara Yanıt: Amerikan Arabuluculuğu, Siyasi Aldatmacadan ve Afganistan Üzerindeki Baskıların Sürdürülmesinden Başka Bir Şey Değil

ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, son G20 toplantısında Amerika’nın Pakistan ile Afganistan arasındaki sınır ve siyasi anlaşmazlıklarda arabuluculuk yapmaya hazır olduğunu iddia etti. Ayrıca Pakistan’ın, Afganistan topraklarından gerçekleştirilen terör saldırılarından endişe duyduğunu ileri sürdü.

Hizb-ut Tahrir / Afganistan Vilayeti Medya Bürosu, bu açıklamaların Amerika’nın siyasi aldatmacasının ve sömürgeci hedeflerini diplomasi ve arabuluculuk kisvesi altında gizleme girişiminin bir başka örneği olduğunu vurgular. Bu açıklamalar, Amerika’nın çifte standartlı siyasetini yansıtmaktadır. Zira Amerika bir taraftan Pakistan ile yakın askerî ve güvenlik ilişkilerini sürdürmekte ve Afganistan üzerinde siyasi ve güvenlik baskıları uygulanmasında rol oynamaktadır. Diğer taraftan ise kendisini arabulucu olarak takdim ederken, gerçekte nüfuzunu pekiştirmeye ve stratejik çıkarlarını güvence altına almaya çalışmaktadır.

Bizler, Pakistan’ın Afganistan’a karşı izlediği baskı, tehdit ve sınır ötesi bombardıman siyasetinin tamamen Amerikan projesi olduğunu, bu projenin Pakistan ordusu ve hain yöneticileri tarafından Washington adına uygulandığını defalarca dile getirdik. Hatta Afganistan ile Pakistan arasındaki çatışmanın devam etmesi, Amerika’nın siyasi ve güvenlik alanındaki nüfuzunu genişletmesi için daha fazla fırsat yaratacaktır. O halde bu baskıların bizzat mimarı, uygulayıcısı ve en büyük faydalanıcısı olan Büyük Şeytan’ın arabuluculuğuna veya müdahalesine herhangi bir kimse nasıl umut bağlayabilir?!

Amerikalılar “terörizmle mücadele”den söz etmektedirler. Oysa Amerika, terörizmin başlıca uygulayıcılarından biridir ve örgütlü uluslararası suçların bizzat merkez üssüdür. Amerika’nın terörizminin en açık örnekleri arasında Gazze’deki vahşi soykırıma verdiği mutlak destek, İran’a yönelik saldırganlığı ve Hürmüz Boğazı ile bölge sularında sergilediği korsanları andıran zorbalık bulunmaktadır. Öyleyse elleri milyonlarca insanın kanına bulanmış ve halkların servetlerini yağmalamış bir devlet, hangi ölçüye dayanarak barışın ve “terörizmle mücadelenin” savunucusu olduğunu iddia edebilir?!

Hakikat son derece açıktır: Amerika ve Pakistan ordusu, Afganistan üzerinde baskı uygulamak amacıyla birlikte hareket etmektedir. Böylece Afganistan’ın bölgede İslami bir dönüşümün başlangıç noktası hâline gelmesini ve Amerika’nın sömürgeci çıkarlarına yönelik bir tehdit oluşturmasını engellemeye çalışmaktadırlar. Afganistan’ı kibirli ve tahakkümcü uluslararası sistemin kenarında tutmak; köhnemiş ulus-devlet anlayışı ve Batılı değerler çerçevesinde sınırlandırılmış, etkisizleştirilmiş ve tarafsız bir konumda bırakmak istemektedirler.

Afganistan ve Pakistan’daki ihlaslı güç ve nüfuz sahiplerine mesajımız şudur: Bu iki Müslüman ülke arasındaki çatışma, Müslümanların gücünü ve imkânlarını zayıflatmaktan ve yabancı güçlerin daha fazla müdahalesinin önünü açmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Dolayısıyla şer’î hükümler ve doğru siyasi bakış açısı, Pakistan ve Afganistan’ın bu yıkıcı fitneye son vermelerini ve ulusal çıkarlar üzerine kurulu politikalardan vazgeçmelerini gerektirmektedir. Bunun yerine gerçek İslami misyonlarına yönelmeleri elzemdir. Bu misyon da; İkinci Raşidi Hilafet’i kurmak, İslam ümmetinin birliğini gerçekleştirmek, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın dinini hâkim kılmak ve dünyanın dört bir yanına yaymaktır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى “Kim benim yol göstericime uyarsa artık o, ne (dünyada) sapar ne de (ahirette) sıkıntı çeker.” [Taha 123]

Devamını oku...

Deniz Sınırları Yeni Bir Nüfuz Haritasına Dönüştüğünde

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Deniz Sınırları Yeni Bir Nüfuz Haritasına Dönüştüğünde

Libya’nın doğusundaki Temsilciler Meclisinin, 20 Ekim 2026’da, Türkiye ile deniz sınırlarının belirlenmesi mutabakatını oybirliğiyle onaylaması, sadece hukuki bir tutum değişikliği ya da önceki karardan geri adım atılması değildir. Ankara ile Ulusal Mutabakat Hükümeti arasında 2019 yılında imzalanan anlaşmayı onaylayan karar, aynı zamanda parlamentonun 2020 yılında mutabakatı reddeden kararını ve Türkiye ile siyasi ilişkileri kesme kararını da iptal etti. Böylece Ankara'nın Libya içindeki en önde gelen hasımlarından biri, karşı çıkma konumundan ortaklık konumuna geçti. (Libya Haber Ajansı)

Olayın önemi de burada yatmaktadır: Zira 2019 yılında Libya savaşında taraf olan Türkiye, 2026 yılında bizzat Libya sahnesinin yeniden düzenlenmesinde taraf oldu. Nitekim 2019 yılında Ankara Halife Hafter güçlerine karşı Trablus hükümetini desteklerken, Libya'nın doğusu ise Kahire ve Abu Dabi'ye daha yakındı. Doğu'daki Temsilciler Meclisi'nin deniz anlaşmasına, Türkiye'nin Libya ve Doğu Akdeniz'deki nüfuzunu pekiştirme projesinin bir parçası olarak bakması doğaldı. Ancak denklemi tersine çevirmek için yedi yıl yeterli oldu.

Bugün, Türkiye-Libya ilişkileri artık Trablus ile sınırlı değildir; zira Ankara'nın Bingazi ile ilişkileri gelişmiş ve Türk ziyaretleri, temasları ve yatırımları doğuda artık sıradan bir hâle gelmiştir. Daha da önemlisi Türkiye artık Libya'daki bölünmenin her iki tarafıyla aynı anda ilişki kurar hale gelmiştir. Parlamentonun deniz anlaşmasını onayladığı gün, Türkiye'nin MİT Başkanı İbrahim Kalın, Trablus'ta Ulusal Birlik Hükümeti Başbakanı Abdülhamid Dibeybe ile Libya kurumlarının, yönetiminin ve askeri güçlerinin birleştirilmesini görüşüyordu. (Anadolu Ajansı)

Ardından çok dikkat çekici bir gelişme oldu: Zira Ankara 23 Ekim'de; askeri kurumu birleştirmeye, yetkileri dağıtmaya ve ortak bir komuta oluşturmaya yönelik düzenlemeleri ele almak için Trablus'taki Savunma Bakanlığından Abdüsselam ez-Zubi ile doğudaki kuvvetlerin komutan yardımcısı Saddam Hafter arasındaki görüşmelere ev sahipliği yaptı. (Libya Observer). Öyleyse biz, siyasetten kopuk bir deniz anlaşmasından bahsetmiyoruz. Zira burada deniz, daha geniş bir nüfuz anlaşmasının parçasıdır.

Doğu neden tutumunu değiştirdi? Çünkü Libya'nın doğusunun hesapları değişmiştir. Zira tek bir bölgesel eksene bağımlı kalmak yerine; görünen o ki Doğu'daki liderlik, Libya'nın geleceğini etkileyebilecek tüm güçlerle kanallar açmak gibi daha pragmatik bir politikaya yönelmiştir. Dolayısıyla Türkiye bugün, Trablus'ta nüfuza, Bingazi ile gelişen bir ilişkiye, askerî ve ekonomik bir varlığa, Avrupa ve Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü ile geniş ilişkilere sahiptir. Bu nedenle Türkiye'ye açılmak, Libya’nın doğusuna, Libya’daki iktidarın yeniden şekillenmesine tanık olabilecek bir aşamada daha büyük bir manevra imkânı sağlayacaktır.

Belki de bu ayın başlarında, Akile Salih'in yerine Salihin Abdünnebi'nin Temsilciler Meclisi Başkanı seçilmesi dönüşümün göstergelerinden biriydi; zira yeni parlamento liderliği, Türkiye ile daha açık ilişkilere sahiptir. Nitekim analistler son oylamayı, Doğu'daki siyasi kurum içindeki dönüşümün bir yansıması olarak değerlendirdiler. (Reuters)

Ancak Türkiye, son derece önemli bir stratejik karşılık elde etmektedir; zira mutabakat Ankara'ya Doğu Akdeniz'de geniş bir deniz alanı talebinde bulunması için yeni bir siyasi dayanak sağlarken Libya'yı da, sahip olduğu uzun kıyı şeridi, enerji kaynakları ve coğrafi konumuyla Türk deniz stratejisinin merkezine yerleştirmektedir. İşte burada çatışma, Libya'dan tüm Doğu Akdeniz haritasına taşınmaktadır.

Libya'dan Mısır'a ve Yunanistan'a

Yunanistan ve Mısır'ın tepkisi şaşırtıcı olmamıştır; nitekim Yunanistan anlaşmanın yasa dışı olduğunu ve bölge ülkelerinin egemenlik haklarını ihlal ettiğini açıklarken, Türkiye ise anlaşmanın uluslararası hukuka ve iki ülkenin çıkarlarına saygı gösterdiğini vurguladı. (Reuters) Mısır ise, yıllarca Libya'nın doğu kampını destekleyen bir ülke olup kendisini stratejik bir paradoksla karşı karşıya bulmuş ve onun eski Libyalı müttefiki, Doğu Akdeniz'deki deniz sınırlarının çizilmesine ilişkin tasavvuruyla çelişen bir anlaşmayı onaylamıştır. Nitekim Kahire ve Atina, 2020 yılında Türkiye-Libya yaklaşımına karşı aralarındaki münhasır ekonomik bölgeyi sınırlandırmak için bir anlaşma imzalamıştı. Bugün Libya oylamasının ardından Mısır ve Yunanistan, deniz düzenlemelerini doğuya doğru genişletmeyi görüşmeye başladılar. (Hürriyet Daily News)

Hatta Yahudi varlığı da eleştirilere dahil olmuştur; bu da meselenin, Türk-Yunan anlaşmazlığının sınırlarını aşarak Doğu Akdeniz'de enerji ve nüfuz etrafındaki daha geniş çatışmanın bir parçası hâline geldiğinin göstergesidir. (Tovima)

Hikâyenin tamamı petrol değildir

Gelişmeyi, gaz ve petrol için bir çatışma olarak yorumlamak kolaydır; ancak kanaatimce bu yeterli değildir. Çünkü mesele, deniz geçitleri, limanlar, enerji hatları, arama bölgeleri ve Kuzey Afrika'yı Avrupa ve Orta Doğu'ya bağlayan yollar üzerinde etki kurma gücüne kimin sahip olduğuyla ilgilidir.

Libya, Akdeniz ile Kuzey Afrika arasında son derece hassas bir noktada yer almaktadır; dolayısıyla eğer Türkiye Batı Libya ve Doğu Libya ile birlikte stratejik bir ilişki kurmayı başarırsa, sadece petrol zengini bir ülkede nüfuz elde etmekle kalmayacak, aynı zamanda Akdeniz'deki en önemli jeopolitik düğüm noktalarından birinde etkili bir konuma sahip olmaya yaklaşmış olacaktır. Bu nedenle deniz mutabakatı Ankara için haritadaki bir sınır çizgisinden daha fazlasını temsil etmektedir; zira o, Doğu Akdeniz'in şekli üzerindeki uzun bir çatışmada bir müzakere kozudur.

İronik olan ise; Türkiye askeri hasmını desteklediğinde Doğu Libya'nın reddettiği anlaşmanın, Türkiye bizzat Doğu ile iletişim kurabilir bir hale geldiğinde kabul edilebilir olmasıdır! Bu da uluslararası siyasette önemli bir kuralı ortaya koymaktadır ki o da şudur; devletler anlaşmaları tarihlerine göre değil, güç dengesi içindeki mevcut konumlarına göre ele alırlar. Zira 2019 yılında anlaşma iç çatışmanın bir parçasıyken, 2026 yılında ise nüfuzun yeniden dağıtılması sürecinin bir parçası hâline gelmiştir.

Libya uluslararası seçeneklerini genişletmek ve dış eksenlerin ilişkileri üzerindeki tekelini kırmak isterken, Türkiye ise tüm Libya'daki konumunu pekiştirmek, Doğu Akdeniz'deki pozisyonunu güçlendirmek ve uzun vadeli ekonomik ve askeri nüfuzunun önünü açmak istemektedir.

Buradan hareketle oylama, eski bir anlaşmazlığın sonu değil, yeni bir aşamanın başlangıcı olarak anlaşılabilir. Eğer Ankara, doğu ile batı arasındaki uzlaşmaya sponsorluk etmeyi ve askeri kurumun bir bölümünü birleştirmeyi başarırsa, o zaman Türkiye Libya krizinde bir aktör olmaktan çıkıp onun geleceğini şekillendiren ana aktörlerden biri haline gelmiş olacak ve Libya'da Amerika'nın çıkarları adına neredeyse tam bir zafer elde etmiş olacaktır.

Şüphesiz zararlı devletler, ülkeleri ve servetleri pahasına ve Müslümanların ülkeleri ve Müslümanların servetleri pahasın bile olsa Amerika'ya kurbanlar sunmakta acele etmektedirler; çünkü bugün onların ne bir koruyucusu ne de bir sığınağı vardır.

Yüce Allah’tan bizleri, Raşidi Hilafet Devleti’nin geri dönüşüyle nimetlendirmesini ve onun geri dönüşü için çalışanların çabalarını başarıyla taçlandırmasını niyaz ederiz.

Genel olarak Müslümanlara, özel olarak da güç ve kuvvet ehline sesleniyoruz; bu dine yardım etmek için harekete geçin ve onu uygulama konumuna getirin; şüphesiz Allah bizim yardımcımızdır; dini ikame etmek için çalışanlarla birlikte yürüme fırsatını değerlendirin ve sizler onun kahramanları ve Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in sevgilileri olun; sabırdan geriye sadece az bir miktar kalmıştır; inşallah Allah bizi, bu büyük devletle nimetlendirecektir.

Habbab b. Eret şöyle dedi: Hırkasını başının altına yastık yapmış Kâbe’nin gölgesinde dinlenirken (Sallallahu Aleyhi ve Sellem’e müşriklerden gördüğümüz işkencelerden) şikayette bulunduk ve şöyle dedik: (Allah'tan) Bizim için yardım dilemeyecek misin ve Allah’a bizim için dua etmeyecek misin? Bunun üzerine (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle cevap verdi: قَدْ كَانَ مَنْ قَبْلَكُمْ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ فَيُحْفَرُ لَهُ فِي الْأَرْضِ فَيُجْعَلُ فِيهَا فَيُجَاءُ بِالْمِنْشَارِ فَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُجْعَلُ نِصْفَيْنِ وَيُمْشَطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ لَحْمِهِ وَعَظْمِهِ فَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَاللَّهِ لَيَتِمَّنَّ هَذَا الْأَمْرُ حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مِنْ صَنْعَاءَ إِلَى حَضْرَمَوْتَ لَا يَخَافُ إِلَّا اللَّهَ وَالذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ وَلَكِنَّكُمْ تَسْتَعْجِلُونَ “Sizden önceki (ümmetler içinde mümin) bir adam tutuklanır, onun için bir çukur kazılır ve o çukurun içine konulurdu. Sonra bir testere ile başından aşağı ikiye biçilir, eti ve kemiği demir tarak ile taranırdı da bütün bu yapılanlar yine de onu dininden döndüremezdi. Vallahi Allah bu dini mutlaka hakim kılacaktır. Öyle ki, yalnız başına bir atlı, Allah’tan ve koyunlarına kurt saldırmasından başka hiçbir şeyden korkmadan Sana’dan Hadramevt’e kadar seyahat edecektir; ancak siz acele ediyorsunuz.” [Buhari rivayet etti]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...

Türk Devletleri Teşkilatı Zirvesi: Süslü Sloganlar, Gerçekte Yaşananlar

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Türk Devletleri Teşkilatı Zirvesi: Süslü Sloganlar, Gerçekte Yaşananlar

Haber:

Türk Devletleri Teşkilatı’nın (TDT) 13'üncü Devlet Başkanları Konseyi Zirvesi, Ankara’da "Türk Yüzyılı: Dilde, Fikirde, İşte Birlik" temasıyla önemli kararlara ev sahipliği yaptı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın ev sahipliğinde gerçekleşen kritik buluşmada kabul edilen 163 maddelik Ankara Bildirisi ile Türk dünyası, savunma sanayisinden enerjiye, ulaştırmadan dijital entegrasyona kadar birçok stratejik alanda iş birliğini yeni bir boyuta taşıdı. (30.10.2026 – Yeni Akit Gazetesi)

Yorum:

Türk Devletleri Teşkilatı’nın bu yılki zirvesi, yine kuruluşun gerçek misyonunu perdeleyen süslü ve sloganik temaların gölgesinde, Türkiye’nin ev sahipliğinde Ankara’da yapıldı. Bu zirveyi önceki yıllarda yapılanlardan daha dikkat çekici kılan birkaç husus ön plana çıkmaktadır:

• Birincisi: Zirve öncesinde Aliyev rejimi ile AK Parti hükümeti arasında, Azerbaycan’da yürürlüğe giren başörtüsü yasağı nedeniyle yaşanan siyasi kriz.

• İkincisi: Zirvenin, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıl dönümü olan 29 Ekim’e denk getirilerek Müslüman halklara inançlarıyla doku uyuşmazlığı yaşayan laik ulus-devlet yapısının sözde birleştirici ve yegâne ideal modelmiş gibi bir bayram havasında pazarlanması.

• Üçüncüsü ise: Zirvenin ABD tarafından yakından takip edilmesi; Başkan Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan’la bir telefon görüşmesi yaparak ortak vizyon mesajı üzerinden toplantıya destek vermesi.

İşte bu üç husus, Türk Devletleri Teşkilatı’nın kuruluş amacı, niteliği ve üstlendiği misyon hakkında önemli göstergeler sunmaktadır.

Önce Türkiye ile Azerbaycan arasındaki başörtüsü krizi ile başlayalım. Aliyev rejimi, 21 Eylül 2026’da alınan bir kararla okullarda başörtüsünü yasaklamış; Müslüman kız çocuklarını eğitim hakkı ile Allah’ın hükmü arasında tercihe zorlayarak büyük bir zulme imza atmıştır. Yasak, Azerbaycan halkı arasında büyük bir öfkeyle karşılanmış; Müslüman öğrenci ve aileler hicaba sahip çıkarak Aliyev’e boyun eğmemiştir. Aynı şekilde Türkiyeli Müslümanlar da Azerbaycanlı bacılarının yanında durarak yasağa karşı protestolar düzenlemiş, Aliyev’e Allah’ın azabını, başörtüsü mağduriyeti sayesinde iktidar olan Cumhurbaşkanı Erdoğan’a ise sorumluluğunu hatırlatmışlardır.

Ancak AK Parti hükümeti Müslümanların sesine kulak asmayarak —bazı yetkililer direkt, bazı yöneticiler ise dolaylı yoldan— "başka ülkelerin iç işlerine karışmamak" bahanesiyle Aliyev’e destek vermişlerdir. Sonrası malum... Türkiye’nin pasif tutumundan cesaret alarak daha da küstahlaşan Aliyev ve şürekası, Türkiye’de yasağı protesto eden Müslümanların bazıları hakkında gıyabi tutuklama kararı çıkartmış, bazılarını ise istenmeyen kişi ilan etmiştir. Bu da yetmezmiş gibi Türkiye’den bu kişiler hakkında hukuki işlem yapmasını talep etmişler; nihayetinde birçok Müslüman gözaltına alındıktan sonra serbest bırakılmıştır.

Daha sonra Azerbaycan devlet medyası, Türkiye’ye boyun eğdirdiklerini söyleyen küçümseyici yayınlar yapmıştır. Neticesinde Türkiye’de iktidar parti tabanını ve Müslüman halkları incitmek pahasına ve itibarından bunca taviz vermesine rağmen Aliyev mütekebbirliğinde ısrar ederek Ankara’daki zirveye katılmamıştır. Zira Azerbaycan, ABD ve Yahudi varlığından aldığı destekle artık "küçük kardeş" rolünden sıyrılarak sömürgeci efendileriyle birinci kanaldan ilişki kurmak istemektedir. Türkiye açısından ise geriye sadece ayıp ve utanç kalmıştır.

İşte bu durum, her ne kadar özünde bâtıl olsa da "iki devlet, tek millet" kardeşliğinin yalan olduğunu gözler önüne sermiştir. Müslüman halklar kardeş olsa da yönetimlerin farklı menfaat ajandalarına sahip olduğunu bir kez daha açığa çıkarmıştır. Yine bu durum, "Türk Yüzyılı: Dilde, Fikirde, İşte Birlik" temasının içi boş aldatıcı bir slogandan ibaret olduğunu kanıtlamıştır. Zira kültürel, siyasi, ekonomik ve askerî olarak küresel sömürgeci güçlerin yörüngesinde hareket eden söz konusu teşkilatın üye devletleri ortak bir alfabede muvaffak olamadıkları gibi kesinlikle aynı fikre sahip de değildirler. Dolayısıyla gerçek manada birlik olmaları söz konusu değildir. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin bu devletler tarafından tanınmaması, Çin işgali ve zulmü altındaki Doğu Türkistan’ın esamesinin bile okunmaması ve en önemlisi Müslüman kadınların şiarı olan başörtüsü zulmü konusunda ortak bir tepki bile verilmemesi; Cumhuriyet güzellemesini ve “İşte Birlik” sözünü yalanlayan gerçeklerden sadece bir kısmıdır.

Son olarak, zirveyle ilgili Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı arayarak TDT’nin vizyon ve hedeflerini överek destek vermesine değinelim. Söz konusu tebrik mesajı, ABD’nin Suriye ve Irak özel temsilcisi, aynı zamanda Ankara büyükelçisi namıdiğer "sömürge valisi" Tom Barrack tarafından şu ifadelerle duyuruldu:

"Başkan Trump ile Cumhurbaşkanı Erdoğan arasında bugün yapılan telefon görüşmesi, Türk Devletleri Teşkilatının 13. Zirvesi öncesinde düzenlenen akşam yemeğinde bir araya gelen liderler arasında oluşan diyalog ve iş birliği ruhunun devamı niteliğindedir. Türk devletleri arasındaki ortaklık, her iki liderin de (Trump-Erdoğan) paylaştığı vizyonun merkezinde yer almaktadır."

Bu açıklama; Türk Devletleri Teşkilatı’nın Amerika’nın teşvikiyle 1992’de temelleri atılan ve 2009 yılında Nahçıvan’da kurumsallaşan bir yapının gerçek yüzünü dışa vurmaktadır. Teşkilatın asıl gayeleri; Orta Asya’daki Rus nüfuzunu kırmak, Çin’in Avrupa’ya uzanan Kuşak ve Yol Projesi’nin merkezinde bulunan Orta Koridor hattında kontrolü sağlamak ve bölgenin petrol ve doğal gaz gibi yeraltı zenginliklerini sömürmek için yumuşak bir güç olarak kullanılmaktır. Rusya’nın Ukrayna’da saplandığı bataklık bu fırsatı doğurmuş ve TDT’yi öne çıkarmıştır.

Dolayısıyla çürük ipliğe hülyalar dizmenin anlamı yoktur. Türkiye’nin yapması gereken; halkının inancından aldığı gücü Osmanlı’nın mirası ile birleştirip geliştirerek İslam ümmetinin liderliğini kazanmak adına Raşidi Hilafeti kurmada öncü olmak, böylece egemenliği Allah’ın şeriatına vererek başörtüsü ve İslam’ın bütün emirlerini özgürleştirip koruma altına almaktır. İster Türk ister Arap isterse Müslüman halkların yaşadığı diğer coğrafyalar olsun, sömürgeci kâfirlerin tahakkümüne son vermektir. Kavmiyet temelinde değil, tevhid akidesi ve İslam kardeşliği temelinde fikir, ölçü ve siyasi birliği tesis etmektir.

İşte insanları kula kulluktan kurtaracak gerçek birlik budur! Sloganı ise şudur:

Tek ümmet, tek devlet, tek çözüm hilafet!

اِنَّ هٰذِه۪ٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَاحِدَةًۘ وَاَنَا۬ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ "Doğrusu bu sizin ümmetiniz bir tek ümmettir. Ben de sizin Rabbinizim. O hâlde bana kulluk edin." (Enbiyâ, 92)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Emin Yıldırım

Devamını oku...

Bangladeş'teki Tekstil Sektörü Krizi ve Kapitalist Yönetimin Yozlaşmasının Sürüklediği Çıkmaz Sokak

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Bangladeş'teki Tekstil Sektörü Krizi ve Kapitalist Yönetimin Yozlaşmasının Sürüklediği Çıkmaz Sokak

Haber:

Bangladeş'teki tekstil sektörü işçileri, aylık asgari ücretin 30.000 Taka olmasını, yani mevcut 12.500 Taka olan asgari ücretin iki katından fazla olmasını talep ediyor; zira yaşam maliyetlerinin yükselmesi, temel ihtiyaçların karşılanmasını giderek daha zor bir hale getiriyor. Nitekim protestolar şiddet eylemlerine dönüştü; bu da fabrikalardaki çalışmaları aksatırken hükümetin de endişelenmesine yol açtı. Fabrika sahipleri ücretlerin artırılmasının rekabet gücünü tehdit edebileceği konusunda uyarıda bulunurken, El Cezire ise enflasyon nedeniyle işçilerin satın alma gücünün aşınmasına dikkat çekmekte ve küresel moda markalarının, adil ücretler ile insana yakışır çalışma koşullarını güvence altına alma sorumluluğuna vurgu yapmaktadır. (El Cezire)

Yorum:

Bangladeş'te tekstil sektörü işçileri arasında artan huzursuzluklar, daha derin bir ekonomik krizi yansıtmaktadır. El Cezire’nin de belirttiği gibi, hayat pahalılığının artması ve ücretlerin yerinde sayması, işçileri en temel ihtiyaçlarını bile karşılamak için mücadele eder bir hale getirmiştir. Protestolar şiddetli bir hal almış olup, bu da huzursuzluğun hükümetin istikrarını tehdit edebileceğine dair endişeleri artırmaktadır. Ancak mesele yalnızca ücret artışı talep eden işçiler ile ayakta kalma mücadelesi veren fabrika sahipleri arasındaki bir çatışmadan ibaret değildir; zira her iki taraf da uluslararası ticaret ve eşitsiz güç ilişkileri tarafından şekillendirilen küresel kapitalist sistem içinde faaliyet göstermektedir. Uluslararası moda markaları düşük maliyetli üretim talep ederken, baskının büyük bir kısmını işçiler ve yerel üreticiler üstlenmektedir.

Tekstil sektöründeki kriz, Bangladeş'in küresel kapitalist ekonomideki eşitsiz konumunu yansıtmaktadır. Dolayısıyla enflasyonun yanı sıra para birimi üzerindeki baskılar ve finansal istikrarsızlık sadece birbirinden ayrı sorunlar değildir; aksine Bangladeş gibi ülkeler için uzun vadeli kalkınmayı imkânsız kılan kapitalist sistemin tekrarlanan özellikleridir. Bunun yükleri orantısız bir şekilde genel halkın üzerine düşerken, ülkenin üretken sanayilere yatırım yapma kapasitesi de baltalanmaktadır. Tekstil ihracatı istihdam ve döviz sağlamasına rağmen Bangladeş düşük kâr marjlı ürünlere bağımlı olmaya devam ederken, küresel markalar ise değerin büyük bir bölümünü ele geçirmektedir.

Birbirini izleyen hükümetler, bu bağımlılığı azaltmak için uzun vadeli sanayi stratejisi oluşturmayı başaramamışlardır. Bunun yerine, küresel piyasaların baskılarına maruz kalan bir ekonomik modeli sürdürmüşlerdir. Ücretlerin artırılması ve iş yasalarının reforme edilmesi gereklidir; ancak bunlar krizi kökünden çözemez.

Bangladeş'in, yerel kalkınmaya yönelik net bir vizyonla yol gösteren vaat edilmiş Raşidi Hilafete ihtiyacı vardır. Bu sistemin, temel giyim üretiminin ötesine geçerek daha yüksek katma değerli sanayilere yönelmesi, teknolojiye, becerilere ve verimliliğe yatırım yapması ve yerel tedarik zincirlerini güçlendirmesi gerekir. Ayrıca ağır makineler, tekstil ürünleri ve endüstriyel malzemeler üretme kapasitesini geliştirmesi gerekir ki böylece ithal üretim girdilerine ve sınırlı ihracat pazarlarına bağımlılığı azaltabilsin. Yine verimlilik artışından elde edilen kazanımlar, işçilerin ücretlerinin ve çalışma koşullarının iyileştirilmesine yansıtılması gerekir. Ama mevcut kapitalist yönetim sistemleri bu köklü dönüşümü gerçekleştiremez. Bangladeş'in sanayi stratejisinde ve küresel ekonomideki konumunda bir dönüşüm gerçekleştirecek yeni bir siyasi ve ekonomik yönelim olmadan, ülke ucuz iş gücü, ekonomik istikrarsızlık ve tekrarlanan çalkantılar sarmalına hapsolmaya devam edecektir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
İrtiza Çudrî – Bangladeş

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER