(ترجمه)

محکمۀ استیناف مالیزیا به‌تاریخ ۳۰ جنوری سال ۲۰۱۸م، درخواست استیناف خواهی حزب‌التحریر-مالیزیا را به منظور ثبت این حزب به ارزش ۱۰ هزار رنگیت(واحد پولی مالیزیا)، رد کرد. با این وجود، هیئت متشکل از سه قاضی مؤظف که این تصمیم را به تصویب رساندند، دلایل تصمیم شان را مبنی بر رد این امر بعدتر  اظهار خواهند کرد. رد درخواست استیناف خواهی این حزب پس از آن صورت گرفت که  دادگاه عالی به‌تاریخ ۶ جون ۲۰۱۷م، درخواست تجدید نظر قضایی را رد کرده بود که علیه وزیر داخلۀ این سرزمین صادر شده بود، و ارزش آن نیز به مبلغ ۱۰ هزار رنگیت بود.             

این‌که دادگاه عالی درخواست ما را بنابر دلایل نامعقول رد کرد، تصمیم محکمۀ استیناف قبل از قبل معلوم بود. چگونه ممکن است که قضات مؤظف تصمیم دادگاه عالی را نادیده بگیرد؛ درحالی‌که ثبت حزب‌التحریر-مالیزیا از طرف وزیر داخله در رابطه به بحث فتواء که در آن زمان رسمی هم نشده بود، نیز مسترد گردیده بود. پس منطق این موضوع کجاست؟ از زاویۀ دیگر، این هم دور از حقیقت است که وزیر داخله، دلیل سرکشی از ثبت کردن حزب‌التحریر را فتوای افتراء آمیز می‌داند. کجاست عقلانیت و مسلکی بودن وزیر داخله که تصمیمی را بدو ن شرح(تبیین) حقایق اتخاذ می‌کند؟!

آن‌ها مدعی اند که شدیداً از قانون فدرال، اساسات عدالت و حقوق بشر را پاسداری می‌کنند، مگر زمانی‌که بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، تمامی این اصول را کنار می‌گذارند. زمانی‌که بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، از اساسات قانون که همانا هر فرد را در ساختن یک اجتماع و تمثیل آزادانۀ عقاید اش آزاد می‌گذارد، چشم‌پوشی می‌کنند. زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، به شروط مساوات و منع تبعیض برعلیه شهروندان، خود را مکلف نمی‌دانند. زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح می‌شود، تمامی استدلال‌های حقوق بشری و مقررات عدلی را که ادعای رشد آن را دارند، به زباله‌دانی می‌اندازند. آن‌ها با احزاب سوسیالیستی، کفری، سیکولریستی و آزادگرا بسیار به نرمی و ملایمت رفتار می‌کنند، مگر در مقابل حزب‌التحریر که بخاطر اسلام کار می‌کند، موقف بسیار تند دارند. آن‌ها در این‌جا و آن‌جا از اسلام صحبت می‌کنند، مگر زمانی بحث روی حزب‌التحریر مطرح شود، اتهامات بسیار جدیی را برعلیه این حزب، که گویا یک سازمان انحرافی‌ست، مطر ح می‌کنند!

به هرحال، این تصامیم بیگانه به نظر نمی‌رسد. افکار سیکولریستی آن‌ها و نظامی که تطبیق می‌کنند، عداوت شان را نسبت به اسلام واقعی نشان می‌دهد. چیزی را که آن‌ها نمی‌دانند و تا هنوز درک نکرده‌اند، اینست، دعوت حزب‌التحریر که به خاطر از سرگرفتن زنده‌گی اسلامی با تأسیس خلافت راشده برمنهج نبوت به پیش برده می‌شود، نه توسط آن‌ها و نه هم توسط هیچ کسی دیگری متوقف خواهد شد. خلافت راشدۀ ثانی که بزودی تأسیس خواهد شد، وعدۀ رسول الله ﷺ است. آن‌ها قسمی برخورد می‌کنند؛ گویی که نصیحت‌های قرآن را که می‌گوید حق متوقف ناشدنی است و سر انجام باطل را نابود و شکست خواهد داد، فراموش کرده‌اند. آیا آن‌ها نمی‌دانند که محدودۀ زمانی شان در این دنیا بسیار طویل نیست، در حقیقت بسیار کوتاه بوده و اگر متوجۀ خود نشوند، به عذاب دردناکی در آخرت بخاطر گناهی که از بدنام ساختن و تحریم کردن حاملین دعوت در این جهان نصیب شده‌اند، دچار می‌شوند. از الله سبحانه وتعالی می‌خواهیم که آن‌ها را فرصت توبه داده و هدایت‌شان کند.

عبدالحکیم عثمان

سخنگوی حزب‌التحریر-مالیزیا

دفتر مطبوعاتی ولایه مالیزیا

چی بسا سخنانی به ظاهر شیرین؛ ولی فریبنده

(ترجمه)

ریکس تیلرسون، وزیر امور خارجه امریکا طی سخنرانی در دانشگاه استنفورد-کالیفورنیا در تاریخ ۱۷جنوری ۲۰۱۸م سیاست امریکا در قبال سوریه را بیان نمود. در این سخنرانی مسئلۀ سوریه به عنوان یک موضوع مطرح نگردید؛ بل موضوعی بود که تیلرسون مستقیماً به آن پرداخت. ریکس، پس از بررسی رویدادها در سوریه که در آن حقایق را تلنبار کرده و با دروغ‌ها آن‌ها را به منظور بی‌گناه ثابت کردن امریکا در خصوص خون مردم سوریه و به تصویر کشیدن آن به عنوان دوست صمیمی در هم آمیخته بود. تیلرسون اهداف سیاست امریکا را در قبال سوریه این‌گونه خلاصه نمود:

１-  جنگ با دشمن اصلی امریکا، ISIS(داعش) به همراه القاعده و جلوگیری از نفوذ این سازمان‌ها که برای امریکا و متحدانش خطرزا می‌باشند.

２-  امریکا برای تضعیف نفود ایران در سوریه تمرکز خواهد کرد و از سوی دیگر اجازۀ توسعه بحری را در دریای مدیترانه به ایران نخواهد داد.

３-  روی این ملحوظ، نیروهای ایالات متحده از شمال شرق سوریه عقب‌نشینی نخواهند کرد؛ ولی با این حال، حضور نظامی‌ و دپلوماتیک‌اش را در مناطق کردی برای ثبات اوضاع تا زمانی اجرای راه‌حل سیاسی بر اساس قطعنامۀ شماره ۲۲۵۴ سازمان شورای امنیت تقویت خواهد داد.

４-  امریکا به کمک‌های بین‌المللی برای بازسازی در هر ساحه‌ای که تحت کنترول رژیم اسد قرار داشته باشد، اجازه نخواهد داد.

５-  برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه تحت نظارت سازمان ملل، از جمله مشارکت مهاجران سوری و تمام کسانی‌که در این درگیری‌ها مکلف به فرار شدند. و سر انجام، کناره‌گیری اسد و خانواده‌اش از اریکۀ قدرت.

شکی نیست که تصمیم امریکا برای تقویت حضور نظامی و دیپلوماتیک به هدف تحمیل واقعیت تازه‌ای است که امریکا را قادر می‌سازد تا جزئیات رویداد‌های سوریه را به صورت نظامی یا جنگ علیه تروریزم، برای دلیل ماندنش در سوریه کنترول نماید. تیلرسون کذاب، ادعا کرده است که؛ امریکا اشتباه را که در خصوص عقب نشینی نیروهایش در عراق در سال ۲۰۱۱م مرتکب گردید، در سوریه تکرار نخواهد کرد؛ چون این عقب نشینی راه را برای ظهور داعش مساعد نمود که بعد‌ها بنابر ادعای تیلرسون سبب تراژیدی‌هایی گردید. البته تیلرسون خود را زیاد زحمت نداد تا توضیح دهد که چرا و چگونه رهبری عراق در تابستان ۲۰۱۴م تمام منابع مالی و نظامی‌اش را در خدمت ISIS یا همان داعش قرار داد.

با توجه به اظهارات تیلرسون و هم‌چنان تصمیم تشکیل یک نیروی مرزی قوی ۳۰ هزار نفری کردی، نشان می‌دهد که امریکا اهداف ملیشه‌ای دارد و می‌خواهد بحران‌های متوالی را ایجاد نماید تا بتواند منطقه را برای تأمین منافع و اهدافش زیر سلطه قرار دهد. به گونۀ مثال؛ حضور دایمی امریکا در افغانستان، که در سال ۲۰۰۱م آن را طی یک حمله اشغال نمود، نمونه‌ای بسیار خوبی بر این مدعاست. اظهارات ضد تروریستی دیروز امریکا علیه القاعده و داعش امروز، دورغ و جعلیاتی برای سرپوش گذاشتن به واقعیت اهداف امریکا می‌باشد. تیلرسون طی سخنرانی‌اش گفت: «امریکا حضور نظامی‌اش را در سوریه حفظ خواهد کرد تا تمرکز به این داشته باشد که داعش نتواند در این منطقه دوباره ظهور نماید.» وی افزدود: «مأموریت نظامی ما در سوریه نظر به شرایطی باقی خواهد ماند.» این بدین معنی‌ست که نیرو‌های امریکایی اصلاً تاریخ دقیقی برای خروج از این سرزمین و یا هم استندردهای مشخصی که میزان موفقیت مأموریت‌شان را بسنجد، ندارند. طوری‌که سناتور "تام یودال" از "دیوید ساترفیلد" معاون وزیر خارجه امریکا پرسید: «چگونه می‌توان این را به یک جنگ بی‌پایان جهت داد؟» ساترفیلد در پاسخ به این سؤال خود را طوری جلوه داد که اصلاً چیزی از جوابش در رابطه به این سؤال فهمیده نمی‌شد.

البته، تیلرسون مکار مجبور است که زهر را با عسل یک‌جا کند، بدین‌سان که او تلاش نمود تا سخنانش را آرایش داده و هنگامی‌که گفت امریکا نگران تلفات غیر نظامیان در سوریه است، خواست تا با ریزاندن اشک‌های تمساح مانندش افکار عامه را بفریبد و طوری وانمود ساخت که گویا امریکا نسبت به سوریه دلسوز است. اینست قربانی نمایندۀ امریکایی، قاتل خونخوار دمشق. تیلرسون قول داده است که امریکا هرگز استفاده از سلاح‌های شیمیایی را در سوریه اجازه نخواهد داد و امریکا پاسخگوی مسئولیت‌هایش در سوریه خواهد بود. ولی با این حال، او از قربانیان بمب‌های بیرلی و بمباردمان‌های موشکی که باعث تخریب شفاخانه‌ها، مساجد و خانه‌های غیر نظامیان گردید، سخنی بر لب نیاورد، توگویی در فرهنگ تیلرسون این امر چنان به نظر می‌رسد که این همه جنایات در سوریه نوعی از "مهربانی و شفقت" باشد! با توجه به این امر، تیلرسون می‌خواهد روی این موضوع خاک اندازد و حقیقت را از دید افکار عامه پنهان کند.

در نتیجه، می‌توان گفت که پس از پرده برداشتن از روی جنایات امریکا و نشان دادن این‌که جنایات دمشق تنها بخشی کوچکی از جنایات وحشیانۀ واقعی امریکا می‌باشد. امر شرم‌آور اینست که برخی از رهبران اپوزیسیون(انقلابی) نیرو‌های به اصطلاح آزاد در پی وعده‌های میان‌خالی و بهشت موعود ترامپ بوده و پیوسته از دنباله‌روی ترامپ باز نمی‌ایستند؛ با وجودی‌که ترامپ از دیدار با آن‌ها در واشنگتن خودداری نموده و تنها به آن‌ها اجازه داد تا بعضی از جلسات را در واشنگتن برگزار نمایند. در عین حال، هیئت مذاکره کننده از یک جا به جای دیگر می‌روند تا سرزمین‌های مسلمان نشین علاقه‌مند به امریکا را به این امر اقناع کنند که انقلابیون مایل‌اند تا منافع آن‌ها را بهتر از بمب‌های شیمیایی بشار تأمین نمایند. این در حالیست که برخی از گروه‌های دیگر به عوض جنگیدن علیه قصابان خونخوار دمشق به خاطر تحقق منافع اردوغان در شهر عفرین می‌جنگند.

بنا بر این، همه باید بدانند که کوتاه‌ترین راه برای از میان برداشتن رژیم بشار و جنایات افرادش، همانا وحدت و هماهنگی تلاش‌ها نیاز است تا بتواند ریشۀ این رژیم را در دمشق و در هر جای دیگر خشک نماید. این کار نیاز به یک رهبری متحدی دارد که در صدد کسب رضای الله سبحانه وتعالی بوده و حمایت توطئه‌گران را در برابر انقلاب شام رد نماید. در غیر آن، رنجی که مردم مظلوم ما را در شام احاطه کرده است پایان نخواهد یافت.

داکتر عثمان بخاش

رئیس دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

در خبرنامه‌ای‌ که از سوی خبرگزاری صدای امریکا به نشر رسیده است، چنین آمده است: «برخی مقامات بلند پایۀ طالبان گزارشی را به هیأت رهبری طالبان تسلیم نمودند که در آن از توافق طالبان با حکومت پاکستان و برخی دولت‌های دیگر؛ از جمله چین و قطر در خصوص پیداکردن راه‌حل در مورد جنگ افغانستان خبر دادند.» هم‌چنان در بیانیه‌ای که از سوی مجلۀ "پشتون" که در برخی روزنامه‌های پاکستانی نیز به نشر رسیده است، تأکید می‌کند که برای اولین بار پنج‌تن از هیئت دفتر سیاسی طالبان، قطر را به قصد اسلام آباد از بهر گفت‌وگوها با مسئولین پاکستانی ترک نموده‌اند. هم‌زمان با این، بیانیه‌ای که از سوی طالبان نشر گردیده، این را می‌رساند که هردوطرف با هم بحث و تبادل نظر نموده و در خصوص آوردن صلح با هم گفت‌وگو نمودند. خبرگزاری هم‌چنان اشاره می‌کند که هیئت از طالبان هم‌چنان با چین و قطر و برخی دولت‌های دیگر از جمله چین، از بهر پیداکردن راه‌حل و پایان دادن جنگ جاری در افغانستان دیدار نمودند. بیانیه هم‌چنان می‌افزاید: «ما پلان‌های خود را به هیئت رهبری در مورد گفت‌وگوهای‌مان تسلیم نمودیم که بعداً نقشه‌هایی را در خصوص"صلح" روی دست خوهیم داشت.»

اما با این حال مسئولین پاکستانی در این‌باره کدام اظهار نظر ننموده چنان‌چه تأکید نموده‌اند، که با طالبان کدام نشستی نداشتند. اما برخی منابع دیپلوماسی در پاکستان می‌افزایند که هیئت طالبان در ماه گذشته از پاکستان دیدار نموده و نیز یک‌تن از مسئولین بلند پایۀ طالبان در اظهاراتی به خبرگزاری "فرانس برس" بیان داشت که برخی از اعضای دفتر سیاسی طالبان در قطر به پاکستان سفر نموده‌ و تأکید داشته‌اند که با برخی افراد و بزرگان مهاجرین افغان به گونۀ سِری دیدار نموده‌اند.

طالبان هم‌چنان در بیانه‌ای خویش چنین اظهار داشتند: «امارت اسلامی طالبان در حل قضیۀ دائمی افغانستان تأکید داشته و خاطرنشان می‌سازیم که ابتداء باید صلح پایدار در بین مردم به‌وجود آید تا مردم در امن و امان زندگی نمایند.» دیدار طالبان از پاکستان درحالی صورت می‌‌گیرد که پاکستان از بهر توقف جنگ جاری افغانستان توسط باغی‌های چون شبکۀ حقانی، که بخش از گروه طالبان استند، تحت فشار قرار دارد. اما پاکستان همواره حضور طالبان مسلح در خاک خویش را، که افغانستان را هدف قرار می‌دهند، رد می‌کند. دونالد ترامپ رئیس جمهوری امریکا چندی قبل روند فرستادن صدها ملیارد دالر کمک‌های نظامی به پاکستان را که از بهر جلوگیری از حملات افراط‌گرایانۀ طالبان؛ آنانی‌که در برابر قوت‌های امریکایی در افغانستان می‌جنگند، توقف داد. هم‌چنان "نیکی هالی" نمایندۀ امریکا در سازمان ملل پس از دیدارش از افغانستان، که بخش از هیئت نمایندۀ سازمان ملل بشمار می‌رفت، در دیداری‌که  از افغانستان داشت، چنین گفت: «حکومت افغانستان تلاش‌هایش را از بهر به‌پای میز مذاکره کشانیدن طالبان آغاز کرده است.» (منبع: خبرگزاری صدای امریکا)

درفرجام، حکومت پاکستان چهرۀ اصلی خود را مبنی بر توقعات مقامات بلند پایۀ امریکایی از طالبان به هدف کشانیدن آنان به پای میز مذاکره افشاء ساخت.

عثمان طه

(ترجمه)

بیش از صدها تن از علمای مسلمان از سی کشور، در کنفرانس جهانی میز­گرد علمای اسلامی در پتراجایا در مالیزیا گرد آمده و در مورد وضعیت قدس پس از اعلام دونالد­ترامپ در خصوص به‌رسمیت شناختن آن به عنوان پایتخت دولت یهود، بحث و گفتگو نمودند. این کنفرانس که با پیوستن به جشنواره‌ای تحت عنوان "اقصای من"، در ۲۸-۲۷ جنوری ۲۰۱۸م راه اندازی شده بود، به طور مشترک توسط بنیاد "اقصای من"، با همکاری ادارۀ توسعه اسلامی مالیزیا(JAKIM)، اتحادیۀ علمای فلسطین و اتحادیۀ جهانی علمای مسلمان برگزار گردید.

 در پایان این کنفرانس به تعداد ۱۴ قطعنامه صادر گردید که از جمله، ۲ قطعنامه، شماره‌های ۱۳ و ۱۴ آن در خصوص آزادی قدس هم‌خوانی داشت. اما متأسفانه این ۲ قطعنامه هم حتی با امضای کمیته علماء به منظور بالا بردن سطح آگاهی مسلمانان در راستای آزادی قدس، از هیچ ارزشی برخوردار نبوده و­ هیچ دردی را درمان نکرد. اما امر بسا مسخره این بود که هیچ یکی از این قطعنامه­ها از حکام و ارتش‌های سرزمین­های اسلامی نخواست تا علیه کیان نامشروع یهود، جهاد فی سبیل الله راه اندازی شود.

ای امت معزز! آیا شما این را درک نمی‌کنید که قدس برای نخستین بار توسط حضرت عمر رضی الله عنه با زوری شمشیر(جهاد) آزاد گردید؟ آیا شما از این‌که قدس در جنگ‌های صلیبی‌ توسط صلاح الدین ایوبی آزاد گردید، بی‌خبرید؟ اکنون حقیقت این ا‌ست که قدس از ما به زور گرفته شده و توسط ارتش مجهز یهود نیز به زور اداره می‌شود. ای امت حضرت محمد صلی الله علیه وسلم و وارثین واقعی پیامبران علیه الصلات والسلام، آیا آزادی قدس وابسته به جهاد نیست؟! آیا در میان شما کسی نیست که این را درک کند که یهود به هیچ زبانی نمی‌فهمد مگر به زبان جنگ؟ آیا در میان شما کسی نیست که شجاعانه لفظی جهاد فی سبیل الله را به زبان خود در آورد؟

ای امت معزز! شما کسانی نباشید که تنها درک راه‌حلی واقعی در خصوص قدس را داشته باشید وبس، بلکه شما باید این جرئت را داشته باشید که حقیقت را در هرجا و در هر حالتی بازگو کنید. سوگند به الله سبحانه و­تعالی که قدس و فلسطین تنها و­ تنها با برگزاری جشنواره‌ها و کنفرانس‌ها آزاد نمی‌شوند. هزاران کنفرانس برای آزادی قدس دایر گردید ولی هنوزهم قدس در چنگ یهود است. هزاران راه‌حل برای آزادی قدس دریافت گردید، باز­هم به یأس و ناامیدی منتهی گردید. قبل از این‌که شما این را درک کنید که یگانه راه‌حل در زمینۀ آزادی قدس جهاد فی سبیل الله است، چقدر کنفرانس‌ها و راه‌حل‌های دیگر اتخاذ می‌کنید؟ علمایی که وارثین حقیقی پیامبران علیه الصلوات والسلام هستند، باید برای آزادی قدس از منظر عمر بن خطاب رضی الله عنه و صلاح الدین ایوبی رحمه الله به این قضیه نگاه کنند؛ تا باشد که به اذن الله سبحانه و­تعالی از‌ این حالت نجات یابد.

حزب‌التحریر از تذکر جهاد برای آزادی قدس و فلسطین هیچگاه در برابر حاکمان، ارتش سرزمین‌های اسلامی و تمام مسلمانان جهان خاموشی اختیار نخواهد کرد؛ زیرا حقیقت این است که یگانه راه در خصوص آزادی قدس و فلسطین، راه‌اندازی جهاد فی سبیل الله و انسجام نیرو‌های اسلامی به سوی این سرزمین مبارک می‌باشد. حزب‌التحریر هیچ‌گاهی مبارزه برای تأسیس خلافت راشده بر منهج نبوت را که وقوع آن نزدیک است، توقف نخواهد داد؛ چون این تنها خلافت اسلامی است که می‌تواند نیرو‌های اسلامی را برای آزادی قدس و فلسطین منسجم نماید.

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-مالیزیا